Ζητείται απάντηση στα ερωτήματα της υπ’ αρ. πρωτ. 1765|23-5-08 αίτησής μου προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.

ΠΡΟΣ

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΤΜΗΜΑ Φ.Μ.Α.Π. (Υπ’ όψιν κ. Γ. Μακρή)

ΚΑΡΑΓ. ΣΕΡΒΙΑΣ 8 Τ.Κ. 10184 ΑΘΗΝΑΙ

ΑΙΤΗΣΗ

Δέσποινας Πασιπουλαρίδου του Παύλου, κατοίκου Δροσιάς Αττικής, οδός

25^ης Μαρτίου 4, Τ.Κ. 14572, τηλ. 2108135071

ΑΦΜ ……………., Δ.Ο.Υ. ΚΗΦΙΣΙΑΣ

ΘΕΜΑ: Ζητείται απάντηση στα ερωτήματα της υπ’ αρ. πρωτ. 1765|23-5-08 αίτησής μου προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.

Σχετικό: Το υπ’ αρ. πρωτ. 1071690|656|0013|30-6-2008 δικό σας

Σε ό,τι αφορά το πρώτο ερώτημα της εν θέματι αίτησής μου σημειώνονται τα εξής:

Ουδεμία διοικητική πράξη παράγει έννομα αποτελέσματα αν το όργανο που την εκδίδει στερείται του προς τούτο δικαιώματος από το νόμο. Γι’ αυτό, προκειμένων ελέγχων δηλώσεων ΦΜΑΠ, ο νομοθέτης προέβλεψε το άρθρο 28 παρ. 1 του ν. 2459|97, βάσει του οποίου παρεχωρείτο δικαίωμα τέτοιων ελέγχων στα ίδια διοικητικά όργανα που προβλέπονται, αντιστοίχως, από τη νομοθεσία για τη φορολογία εισοδήματος, δηλαδή στους προϊστάμενους των οικείων Δ.Ο.Υ. (άρθρο 66 ν. 2238|94).

Μετά την 1-1-2008, μεταξύ άλλων, έπαυσε να ισχύει το άνω άρθρο 28 του ν. 2459|97. Δηλαδή , μετά την 1-1-2008, οι προϊστάμενοι των Δ.Ο.Υ. έπαυσαν πλέον να έχουν την προαναφερθείσα εξουσιοδότηση νόμου προκειμένου να διενεργούν τους υπ’ όψιν ελέγχους δηλώσεων ΦΜΑΠ.

Εν όψει των ανωτέρω, με την υπ’ αρ. πρωτ. 1765|23-5-08 αίτησή μου προς το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, ζήτησα να πληροφορηθώ βάσει ποίων διατάξεων νόμου, με ποιο νόμιμο δικαίωμα, προβαίνει τώρα (θέρος 2008) η Δ.Ο.Υ. Κηφισιάς σε διαδικασίες ελέγχων Φ.Μ.Α.Π.

Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με το υπ’ αρ. πρωτ. 1071690|656|0013|30-6-2008 έγγραφό του, δεν απαντά στο συγκεκριμένο ερώτημα, αλλά, αντ΄ αυτού, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν καταργήθηκε εν προκειμένω το δικαίωμα του Δημοσίου για την απαίτηση ανείσπρακτων φόρων Φ.Μ.Α.Π.

Για να μπορεί να γίνει λόγος περί της ύπαρξης ανείσπρακτων φόρων, σαν αναγκαία προϋπόθεση τίθεται , τουλάχιστον, η ύπαρξη αντίστοιχης πράξης επιβολής των φόρων αυτών (αν όχι και η ταμειακή βεβαίωσή τους). Χωρίς την (κατ’ αρχήν και τουλάχιστον) ύπαρξη της άνω πράξης επιβολής φόρου δεν μπορούν ούτε καν να νοηθούν, πολύ περισσότερο να υπάρξουν, ανείσπρακτοι φόροι με την έννοια του νόμου.

Όταν εκδόθηκε ο ν. 3634|08, με το άρθρο 21 παρ. 1 του οποίου καταργήθηκαν (από 1-1-2008) οι διατάξεις των άρθρων 21 έως 35 του ν. 2459|97 που αφορούν τον Φ.Μ.Α.Π., δεν υπήρχε καμμία πράξη επιβολής σχετικών φόρων (προφανώς, αφού η έκδοση τέτοιων πράξεων επιχειρείται τώρα), συνεπώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, δεν υπήρχαν και ανείσπρακτοι φόροι λόγω Φ.Μ.Α.Π. Άρα δεν μπορεί να τεθεί θέμα κατάργησης ή μη κατάργησης ανείσπρακτων φόρων εν προκειμένω, αφού τέτοιοι ανείσπρακτοι φόροι ήταν ανύπαρκτοι και κάτι ανύπαρκτο δε μπορούσε ούτε να καταργηθεί ούτε να μη καταργηθεί με το άρθρο 21 του ν. 3634|08.

Εν τοιαύτη περιπτώσει, προφανώς, ο πιο πάνω ισχυρισμός θα πρέπει να νοηθεί ως ισχυρισμός ότι δεν καταργήθηκε το δικαίωμα έλεγχου των δηλώσεων Φ.Μ.Α.Π. και κατάρτισης σχετικών πράξεων επιβολής φόρων και προστίμων. Δικαίωμα όμως σημαίνει νόμιμο δικαίωμα, δηλαδή δικαίωμα που απορρέει από εξουσιοδότηση ερειδόμενη σε ρητές διατάξεις ισχύοντος νόμου. Συνεπώς, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών οφείλει να απαντήσει ευθέως, χωρίς προσχήματα και υπεκφυγές, στο εξής σαφές και συγκεκριμένο ερώτημα: Βάσει ποίας ισχύουσας σήμερα (και όχι καταργηθείσης) διάταξης νόμου προκύπτει δικαίωμα των προϊσταμένων των Δ.Ο.Υ. για ελέγχους δηλώσεων Φ.Μ.Α.Π. και κατάρτιση αντίστοιχων πράξεων επιβολής φόρων και προστίμων; Και τούτο διότι οι έλεγχοι γίνονται τώρα, άρα, τώρα πρέπει να υφίσταται το προς τούτο νόμιμο δικαίωμα που να προκύπτει από ισχύουσα τώρα (και όχι καταργηθείσα) σχετική διάταξη νόμου.

Αν πάλι, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών θεωρεί ότι το ανύπαρκτο σήμερα (και ήδη από 1-1-2008) άρθρο 28 του νόμου ν. 2459|97 εξακολουθεί (καίτοι καταργηθέν) να δίδει νόμιμο δικαίωμα (αλήθεια πώς😉 να διενεργούν οι Δ.Ο.Υ. τώρα (θέρος του έτους 2008) ελέγχους δηλώσεων Φ.Μ.Α.Π., τότε οφείλει αυτό να το απαντήσει σαφώς και εγγράφως και να αιτιολογήσει την τυχόν άποψή του αυτή εμπεριστατωμένα, εν όψει του νόμου, που ορίζει ότι μία διοικητική πράξη που στερείται παντός νομίμου ερείσματος είναι πρόδηλα παράνομη και ότι ο υπάλληλος, σε κάθε περίπτωση, οφείλει να απέχει από πρόδηλα παράνομες διοικητικές πράξεις για τις οποίες ο νόμος δεν του παρέχει (πλέον) καμμία απολύτως εξουσιοδότηση να ενεργεί.

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο ερώτημα της εν θέματι αίτησής μου, ούτε αυτό απαντήθηκε, δεδομένου ότι, για τα όσα διαλαμβάνονται στις παραγράφους 2 και 3 του υπ’ αρ. πρωτ. 1071690|656|0013|30-6-2008 εγγράφου σας, γίνεται προσεπίκληση, προφανώς, της ανύπαρκτης σήμερα (και ήδη από 1-1-2008) διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 28 του νόμου ν. 2459|97. Εν τοιαύτη περιπτώσει το ερώτημα παραμένει: Βάσει ποιας ισχύουσας σήμερα (και όχι καταργηθείσης) διάταξης νόμου προκύπτει ο χρόνος έκπτωσης (ή μη έκπτωσης) του Δημοσίου για σύνταξη και κοινοποίηση πράξεων επιβολής φόρου και προστίμου προκειμένου είτε για ανακριβή δήλωση είτε για παράλειψη δήλωσης Φ.Μ.Α.Π.;

Σε ό,τι αφορά τα με αριθμούς 3, 4.1 και 4.2 ερωτήματα της εν θέματι αίτησής μου, και αυτά μένουν αναπάντητα, δεδομένου ότι με αυτά ζήτησα να πληροφορηθώ αν το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (ανεξαρτήτως νομιμότητας ή μη των υπ’ όψιν ελέγχων) έχει δώσει σύννομες οδηγίες ή εντολές (και ποιες συγκεκριμένα) τουλάχιστον σε ότι αφορά τον τρόπο επιλογής των φορολογούμενων (μεταξύ των οποίων και εγώ) για έλεγχο δηλώσεων Φ.Μ.Α.Π. ετών 1997-1998-1999.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος : «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Δηλαδή, οι οικείες φορολογικές αρχές δεν δικαιούνται να φορολογούν τους πολίτες επιλεκτικά και κατά το αυθαιρέτως δοκούν αλλά, αντιθέτως, υποχρεούται να φορολογούν, χωρίς διακρίσεις, όλους όσους εμπίπτουν σε κάποια θεσπισμένα σχετικά γενικά αντικειμενικά κριτήρια που να εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Επικράτεια. Άρα, ο τρόπος επιλογής του πολίτη προς φορολογικό του έλεγχο δε μπορεί να αποκρύπτεται από αυτόν.

Αντιθέτως, ο φορολογούμενος πολίτης, έχοντας νόμιμο προς τούτο συμφέρον, δικαιούται να ζητά να πληροφορηθεί, και οι φορολογικές αρχές υποχρεούνται να τον ενημερώνουν, για τα κριτήρια επιλογής του προς φορολογικό έλεγχο, κατά τρόπο ώστε αυτός να μπορεί να ζητήσει την έννομη προστασία του από τις δικαστικές ή άλλες αρχές, εφ’ όσον κρίνει ότι πρόκειται για μη σύννομες μεθοδεύσεις σε βάρος των νομίμων συμφερόντων του.

Και μόνον από την αποφυγή του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών να μου απαντήσει σχετικά, δικαιούμαι να υποθέσω ότι πρόκειται για επιλεκτική και μεροληπτική σε βάρος μου μεταχείριση, κατά παράβαση όχι μόνο της πιο πάνω συνταγματικής διάταξης αλλά ακόμη και αυτού του ν. 2238|94, συμφώνα με το άρθρο 66 παρ. 8 του οποίου θεσπίζεται υποχρεωτική προτεραιότητα ελέγχου των δηλώσεων με τη μεγαλύτερη φορολογητέα ύλη. Εν όψει των προεκτεθέντων, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών υποχρεούται να μου απαντήσει αν και ποιά γενικά αντικειμενικά κριτήρια επιλογής εφαρμόζονται εν προκειμένω, καθώς και ποίες έγγραφες (ή μη) σχετικές οδηγίες έχουν δοθεί (από το υπουργείο), κατά τρόπο ώστε να μπορώ, ως δικαιούμαι, να ζητήσω οποιαδήποτε έννομη προστασία, εφ’ όσον κρίνω ότι πρόκειται για επιλεκτική και μεροληπτική σε βάρος μου μη σύννομη μεταχείριση.

Κατόπιν όλων των προαναφερθέντων ζητώ το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών να παραμερίσει τα όποια προσχήματα και να μου απαντήσει ευθέως, χωρίς περιστροφές, συγκεκριμένα και αιτιολογημένα στα ερωτήματα της εν θέματι αίτησής μου (όπως αυτά διευκρινίζονται και με την παρούσα), τα όποια, όλα τους ανεξαιρέτως, εξακολουθούν να παραμένουν μέχρι και σήμερα παντελώς αναπάντητα, κατά παράβαση του άρθρου 11 του ν. 3230|04.

Με την επιφύλαξη όλων των νομίμων δικαιωμάτων μου, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που απορρέουν από το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος.

18-7-2008

Η αιτούσα

Δέσποινα Πασιπουλαρίδου