Σχέδιο Νόμου «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις»

Άρθρο 24 – Οικισμοί στερούμενοι νόμιμης έγκρισης

1. Τα όρια των περιοχών που χαρακτηρίζονται στον υπό ανάρτηση δασικό χάρτη ως δασικές και συγχρόνως περιλαμβάνονται
i. εντός οικισμών οι οποίοι δεν έχουν οριοθετηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των π.δ/των της 19.7-25.7.1979 (Δ, 401), της 2.3-13.3.1981 (Δ, 138), ή της 24.4-3.5.1985 (Δ, 181) αλλά σύμφωνα με άλλες διατάξεις, ή
ii εντός των ορίων σχεδίων πολεοδομικών μελετών και σχεδίων πόλεως που δεν έχουν εγκριθεί,
επισημαίνονται με πορτοκαλί περίγραμμα και κίτρινη διαγράμμιση.
Για τις περιοχές αυτές είναι δυνατόν μετά την ανάρτηση του δασικού χάρτη να αναστέλλεται επί δύο (2) έτη, με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η διαδικασία υποβολής αντιρρήσεων και η έκδοση ή η αναθεώρηση οικοδομικών αδειών. Η αναστολή μπορεί να παρατείνεται για ένα ακόμη έτος με απόφαση του ιδίου Υπουργού, εφόσον συντρέχει σπουδαίος λόγος.
2. Με μέριμνα του οικείου πρωτοβάθμιου ο.τ.α. συντάσσεται το αργότερο εντός εννέα (9) μηνών από την τελευταία ανάρτηση του δασικού χάρτη πλήρης έκθεση για τις περιοχές της προηγούμενης παραγράφου, όπου καταγράφονται τεκμηριωμένα:
α. οι υφιστάμενες χρήσεις,
β. ο χρόνος μεταβολής της δασικής μορφής, και
γ. αν η μεταβολή της δασικής μορφής επήλθε δυνάμει διοικητικών πράξεων που δεν έχουν ανακληθεί ή ακυρωθεί. Ακριβή αντίγραφα των πράξεων αυτών ενσωματώνονται σε ειδικό παράρτημα της συντασσόμενης έκθεσης.
Κάθε αποδεικτικό των ανωτέρω στοιχείο υποβάλλεται από τους ενδιαφερόμενους στον οικείο πρωτοβάθμιο ο.τ.α, κατόπιν σχετικής προσκλήσεώς του, η οποία με μέριμνα του ο.τ.α. αναρτάται στο οικείο δημοτικό ή κοινοτικό κατάστημα και την ιστοσελίδα και δημοσιεύεται σε μία τοπική εφημερίδα και μία εφημερίδα πανελλήνιας κυκλοφορίας, το αργότερο μέσα σε τρεις (3) μήνες από την τελευταία ανάρτηση του δασικού χάρτη.
Η διαδικασία ελέγχου, τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη για την τεκμηρίωση της αιτίας μεταβολής της δασικής μορφής, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, τα αρμόδια όργανα και κάθε άλλη λεπτομέρεια αναγκαία για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής, καθορίζονται από προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
3. Η έκθεση του οικείου πρωτοβάθμιου ο.τ.α που συντάσσεται κατά την προηγούμενη παράγραφο, υποβάλλεται στα αρμόδια Δασαρχεία για τη διατύπωση γνώμης και στη συνέχεια αποστέλλεται στη Διεύθυνση Δασών της οικείας Περιφέρειας. Η Διεύθυνση Δασών διατυπώνει τη γνώμη της ως προς τη μεταβολή της δασικής μορφής και ο φάκελος προωθείται στο Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής για να γνωμοδοτήσει αν συντρέχουν προϋποθέσεις πολεοδόμησης. Η γνώμη κάθε υπηρεσίας παρέχεται μέσα σε προθεσμία δύο (2) μηνών από την υποβολή της έκθεσης του ο.τ.α. σε αυτήν.
4. α. Μετά τη διατύπωση των γνωμών της προηγούμενης παραγράφου ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής εξετάζει τα στοιχεία του φακέλου και κάθε άλλο σχετικό στοιχείο. Εφόσον ο δασικός χαρακτήρας της περιοχής έχει μεταβληθεί με πράξεις της Διοίκησης που δεν έχουν ακυρωθεί ή ανακληθεί και συντρέχουν προϋποθέσεις για την πολεοδόμησή της, ο Υπουργός εκδίδει διαπιστωτική πράξη, δημοσιευόμενη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, για την περαίωση της διαδικασίας κύρωσης του δασικού χάρτη ως προς την περιοχή αυτή, και την έναρξη της διαδικασία πολεοδόμησής της, εξαιρουμένων των τμημάτων που διατηρούν το δασικό χαρακτήρα τους. Ειδικά για τα τμήματα αυτά η αναστολή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου αίρεται αυτοδικαίως και εκδίδεται από τη Διεύθυνση Δασών της Περιφέρειας πρόσκληση για την υποβολή αντιρρήσεων κατά της διατάξεις των άρθρων 14 έως 19 του παρόντος νόμου.
β. Η πολεοδομική μελέτη που εκπονείται κατά την προηγούμενη περίπτωση εγκρίνεται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Κατά την πολεοδόμηση,
i. τα αδόμητα τμήματα, ανάλογα του μεγέθους τους, είτε χαρακτηρίζονται υποχρεωτικά ως άλση και πάρκα, διεπόμενα από τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, είτε διατηρούνται ως δασικές εκτάσεις εκτός σχεδίου, και
ii. καθορίζονται αυστηροί όροι και περιορισμοί δόμησης των πολεοδομούμενων τμημάτων για την ανάδειξη της δασικής βλάστησης.
γ. Η αναστολή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου αίρεται αυτοδικαίως και στην περίπτωση που διαπιστώνεται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής το μη επιτρεπτό της μεταβολής του δασικού χαρακτήρα της περιοχής, οπότε η διαδικασία κύρωσης του δασικού χάρτη συνεχίζεται με πρόσκληση των ενδιαφερομένων από τη Διεύθυνση Δασών της οικείας Περιφέρειας για την υποβολή αντιρρήσεων κατά τις διατάξεις των άρθρων 14 έως 19.
5. Από την ανάρτηση του δασικού χάρτη η έκδοση οικοδομικών αδειών για την εκτέλεση οποιουδήποτε έργου ή την ανέγερση ή επέκταση κατασκευής σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από αυτόν ως δασικές, επιτρέπεται μόνον σύμφωνα με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και ύστερα από άδεια της αρμόδιας δασικής αρχής, ακόμα και στην περίπτωση που η περιοχή τελεί υπό διαδικασία πολεοδόμησης.
6. Μέχρι την ανάρτηση και την κύρωση του αντίστοιχου δασικού χάρτη, η έκδοση νέων οικοδομικών αδειών ή αδειών επέκτασης σε εκτάσεις κείμενες εκτός σχεδίου ή εντός οικισμών οι οποίοι δεν έχουν οριοθετηθεί κατά τις διατάξεις των π.δ/των της 19.7-25.7.1979 (Δ, 401), της 2.3-13.3.1981 (Δ, 138), ή της 24.4-3.5.1985 (Δ, 181) ή έχουν οριοθετηθεί με άλλες διατάξεις ή με αποφάσεις που κρίθηκαν ανίσχυρες ή κρίθηκαν ότι έχουν εκδοθεί χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση, επιτρέπεται μόνο αν βεβαιώνεται από το οικείο Δασαρχείο ότι ο χαρακτήρας τους δεν είναι δασικός.

Σχέδιο Νόμου «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις»Άρθρο 24 – Οικισμοί στερούμενοι νόμιμης έγκρισης

19 Ιουλίου 2010, 15:11

Δημοσιεύτηκε στο opengov.gr

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΒΟΥΡΗΣ

Θεόδωρος Καβούρης
Αγ. Αγγέλων 11
Άνοιξη Τ.Κ. 145 69
ΧΗΜΙΚΟΣ

Από μόνος του ο τίτλος του άρθρου 24 «Οικισμοί στερούμενοι νόμιμης έγκρισης» φανερώνει τις προθέσεις της πολιτείας.
Οι προθέσεις της είναι εισπρακτικές με αλλαγή του ονόματος του ταμείου σε «ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΑΜΕΙΟ».
Εφ’ όσον είναι οικισμοί, όπως φανερώνει ο τίτλος του άρθρου, σημαίνει ένα σύνολο οικιών με δίκτυα ΝΕΡΟΥ-ΡΕΥΜΑΤΟΣ-ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ-ΔΡΟΜΟΥΣ κλπ., που τις περισσότερες φορές έχουν πληρώσει ιδίοις εξόδοις οι πολίτες και στη συνέχεια πληρώνουν για τα «παράνομα» σπίτια τους και οικόπεδά τους εφορία με υψηλές αντικειμενικές αξίες.
Τελικά υπηρεσίες από άλλη χώρα πολεοδομούν και από άλλη χώρα φορολογούν και σε μία τρίτη χώρα ανήκει η δασική υπηρεσία.
Επίσης, θα ήθελα να σημειώσω ότι έχουμε χάσει τις έννοιες τι είναι νόμιμο και τι είναι παράνομο, τι είναι αστικό και τι είναι δασικό.
Ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε
• Ιπποκράτειος Πολιτεία. Αστική περιοχή με προσυπογραφή του Υπουργείου Γεωργίας ΜΗ ΔΑΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ στην καρδιά της Πάρνηθας.
• Κηφισιά. Δεν έχει υπογραφή του Υπουργείου Γεωργίας. Είναι αστική περιοχή για κάποιο μέρος του κράτους και για το Υπουργείο Γεωργίας είναι ΔΑΣΟΣ.
Δεν ξέρω αν το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΣΤΡΙ και το σπίτι του Πρωθυπουργού αν βάλουμε τους δασικούς χάρτες επάνω στους υπάρχοντες, τι είναι; ΑΛΣΟΣ!!
Ερχόμαστε στην περιοχή της Άνοιξης, στην περιοχή Φασίδερι.
Είμαι 57 ετών και γεννήθηκα εκεί.
Δηλαδή, το 1953 ήταν κτισμένο το σημερινό σπίτι μου. Βέβαια, τότε δεν καταλάβαινα ότι ήμουν παράνομος και η σημερινή Υπουργός καμία σχέση ήταν αγέννητη.
Έρχεται, λοιπόν, σήμερα, μετά από έξι δεκαετίες να μας πει ότι ο τότε οικισμός ήταν παράνομος!!
Γιαυτό, λοιπόν, υποστηρίζω ότι ο νόμος αυτός αφορά το «ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΑΜΕΙΟ».
Τότε, περιμέναμε να μεγαλώσουν τα πευκάκια, που ήταν κομμένα στην κατοχή, για να έχουμε σκιά και να βρούμε κανένα κλαρί να κρεμάσουμε την κούνια. Πού να ξέραμε ότι σκάβαμε το λάκο μας και καταστρέφαμε την περιουσία μας.
Βέβαια, τότε, μάλλον, δεν υπήρχε Κράτος ή υπήρχε και δεν ασχολείτο με τέτοια θέματα, τότε έπρεπε να κινηθεί η οικονομία.
Το 1977 ήρθε η Νομαρχία και νομιμοποίησε και στα χαρτιά την περιοχή Φασίδερι και η νομιμοποίηση του Οικισμού δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Έρχεται, λοιπόν, σήμερα το Υπουργείο και λέει παράνομη η Νομαρχία που έβγαλε την απόφαση ή μάλλον καλύτερα η απόφαση της Νομαρχίας στερείται νομιμότητας.
Τελικά σε αυτή τη χώρα κανείς δεν ξέρει τι είναι νόμιμο και τι είναι ηθικό.
Η Πολιτεία (πάνω από την Κηφισιά) τα βουλευτικά είναι νόμιμα αστική περιοχή μη δασική!!
Και ερχόμαστε ξανά στην περιοχή Φασίδερι.
Έρχεται το κράτος το 1995 και ειδικότερα ο Οργανισμός της Αθήνας και δίνει τη θετική του ψήφο μετά από αίτηση της Κοινότητας Άνοιξης να προχωρήσει η μελέτη για ένταξη στο σχέδιο (ΓΠΣ).
Ο Δήμος, λοιπόν, Άνοιξης με τη Νομαρχία και την συγκατάθεση του Οργανισμού της Αθήνας με ένα τεράστιο κονδύλι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναθέτει σε ένα έμπειρο γραφείο πολεοδόμησης, που ηγούνται άνθρωποι που γνωρίζουν τα σχετικά περί πολεοδόμησης και νομοθεσίας από μέσα και απ΄ έξω, δηλαδή, το καταλληλότερο και ενώ έχουμε φτάσει στη φάση της πρώτης ανάρτησης και ενώ έχουμε και πάλι ξοδέψει χρήματα, κόπο και χρόνο έρχεται το Κράτος, το Υπουργείο, αυτοί που ενέκριναν τα χρήματα το κονδύλι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σταματάει τα πάντα. Γυρίζουμε στον 248/76.
Χαμένα τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράνομες οι προηγούμενες αποφάσεις, λες και μιλάμε για άλλο κράτος.
Τελικά, αυτή η διαβούλευση θα πρέπει να είναι ανοικτή, αλλά να διαβάζουν και οι Ευρωπαίοι να ξέρουν που πάνε τα κονδύλια.
Τέλος, οι Έλληνες πολίτες μόνο εκεί μπορούν να βρουν το δίκιο τους, τη λογική και τη νομιμότητα.
Η προσφυγή ότι αφορά τον οικισμό Φασίδερι, του οποίου σαν μόνιμος κάτοικος από το 1953 γνωρίζω την εξέλιξη πρέπει να γίνει μόνο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, που έδωσε τα λεφτά και εκεί πρέπει να αναζητήσουμε το δίκιο μας.
Επίσης, μου κάνει εντύπωση ότι δεν συμμετέχει στην Δημόσια διαβούλευση που εξ΄ επαγγέλματος παλαιότερα μηχανικός στην Πολεοδομία και Δήμαρχος Άνοιξης, σήμερα, δεν καταθέτει τις απόψεις του.
Σε όλη αυτή την παρέμβαση αναφέρομαι σε όσα γνωρίζω, όντας μόνιμος κάτοικος.
Δεν αναφέρομαι σε νόμους και διατάγματα, διότι δεν είμαι ούτε νομικός, ούτε μηχανικός, όπως αντιλαμβάνεσθε από τα στοιχεία μου.
Με την ιδιότητα του απλού πολίτη η άποψη που προτείνω για να τροποποιήσετε τα επί σειρά ετών κακώς κείμενα, να εφαρμόσετε πολιτικές που βοηθούν το κράτος και τους πολίτες.
Πολιτικές ρεαλιστικές που θα τακτοποιήσουν μια για πάντα τις αντικρουόμενες νομοθεσίες.
Μη ξεχνάτε η απλότητα είναι Σοφία.

ΕΝΣΤΑΣΗ Ιδιοκτητών ακινήτων Κοιν. Σταμάτας Αττικής.

ΕΝΣΤΑΣΗ

Ιδιοκτητών ακινήτων Κοιν. Σταμάτας Αττικής.

ΚΑΤΑ

Του Β1 σταδίου πολεοδομικής μελέτης “Ανασύνταξη –Ολοκλήρωση Π.Μ. Επέκτασης – Αναθεώρησης και Πράξης Εφαρμογής του Ρυμοτομικού Σχεδίου Σταμάτας στις Π.Ε. 1 & 3 ”

1.   Από τον συνδυασμό των άρθρων 118 παρ. 1, 44 παρ. 1 και 154 παρ. 1 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας (Κ.Β.Π.Ν.) καθώς και του άρθρου 7 παρ. 3 του ν. 2508/97, προκύπτει ως ουσιώδης τύπος της διαδικασίας έγκρισης της Πολεοδομικής Μελέτης (Π.Μ.) η προηγούμενη έκθεσή της στο οικείο κοινοτικό κατάστημα επί 15 ημέρες, προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να λάβουν γνώση των στοιχείων της προς υποβολή τυχόν ενστάσεων.

Τα στοιχεία της Π.Μ. περιγράφονται και ορίζονται στο άρθρο 43 του Κ.Β.Π.Ν. Ειδικότερα, στην παράγραφο 4 του άνω άρθρου περιγράφεται το περιεχόμενο της Π.Μ. ενώ στην παρ. 5 ορίζεται ότι η  Π.Μ. αποτελείται από τα σχετικά α) Σχεδιαγράμματα β) Πολεοδομικό Κανονισμό και γ) Αιτιολογημένη Έκθεση.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει τουλάχιστον από τα υπ’ αριθμούς πρωτ. 738/15-4-2010 και 735, 736, 740, 745/13-4-2010/14-4-2010 έγγραφα της Κοινότητας Σταμάτας , στο κοινοτικό κατάστημα δεν εκτίθενται ούτε ο Πολεοδομικός Κανονισμός ούτε η Αιτιολογημένη Έκθεση της βαλλόμενης Π.Μ., γεγονός που καθιστά την όλη διαδικασία κατά νόμον άκυρη.

Με τα πιο πάνω έγγραφα, η Κοινότητα Σταμάτας παραπέμπει τους ενδιαφερομένους στην Πολεοδομία Βορείου Τομέα της Ν.Α.Α.Α. στις Αχαρνές. Ο πολίτης δεν έχει καμμία υποχρέωση να τρέχει ούτε στις Αχαρνές ούτε πουθενά αλλού, δεδομένου ότι ο νόμος, κατά τα ανωτέρω, επιτάσσει όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία της Π.Μ. να εκτίθενται στο κοινοτικό κατάστημα. Με την πιο πάνω μεθόδευση προσβάλλεται βάναυσα η προσωπικότητα των ενδιαφερομένων. Είναι απαράδεκτο να παραπέμπονται χιλιάδες ενδιαφερόμενοι αλλού, καθ’ ήν στιγμή και ο νόμος και η κοινή λογική επιτάσσουν η διαδικασία “ανάρτησης” της Π.Μ. να διεκπεραιώνεται αποκλειστικά και μόνον στο κοινοτικό κατάστημα, και αποτελεί εμπαιγμό να δημοσιεύεται στις εφημερίδες ότι η Π.Μ. εκτίθεται στο κοινοτικό κατάστημα αλλά, όταν προσέρχεται ο ενδιαφερόμενος, να εξωθείται να τρέχει στις Αχαρνές.

2.   Δυνάμει του υπ. αρ. πρωτ. 7756/96/11-2-1970 εγγράφου του Γραφείου Πολεοδομίας Αθηνών, μεταξύ των προϋφισταμένων του έτους 1883 (συνεπώς και του 1923) κωμών της περιοχής αρμοδιότητας (τότε) της άνω υπηρεσίας συγκαταλέγεται και η κώμη “Σταμάτα και Σπάτα”.

Περί του αναμφισβητήτου ως άνω γεγονότος εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν 16545/24-11-1997 σχετική νομαρχιακή διαπιστωτική πράξη (ΦΕΚ 1109 Δ΄/22-12-1997) «Χαρακτηρισμός του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” Ν. Αττικής ως προϋφισταμένου του έτους 1923», προκειμένου να επακολουθήσει ο καθορισμός των ορίων του εν λόγω οικισμού.

Κατόπιν τούτου, όπως προκύπτει από το από 21-1-1998 Πρακτικό Επιτροπής Επίβλεψης της Π.Μ. Σταμάτας αλλά και από την υπ’ αριθμόν 98/11-9-1998 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Σταμάτας, η διαδικασία πολεοδόμησης της περιοχής, θεωρουμένης ως κειμένης εκτός σχεδίου, «μπήκε στην κατάψυξη» προκειμένου να καθοριστούν τα όρια του οικισμού.

Με τις υπ’ αριθμόν 89/29-7-1998 και 104/2-10-1998 αποφάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου Σταμάτας καθορίστηκαν τα όρια του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” του προϋφισταμένου του έτους 1923, μέσα στα οποία όρια αυτά εμπίπτουν οι ιδιοκτησίες μας και, ως εκ τούτου, νομιμοποιούμεθα πρόδηλα στην υποβολή της παρούσας ένστασης. Όπως προκύπτει από το υπ’ αρ. πρωτ. 1610/5-11-1998 έγγραφο της Κοινότητας Σταμάτας, που πρωτοκολλήθηκε  στο Δασαρχείο Πεντέλης με αρ. πρωτ. 7868/5-11-1998, η οικεία δασική αρχή ενημερώθηκε για την άνω οριοθέτηση του οικισμού (και δη επί σχεδιαγράμματος σε κλίμακα 1:5000 επί του οποίου σημειούνται τα όρια του εν λόγω οικισμού βάσει των άνω αποφάσεων) χωρίς να φέρει αντίρρηση. Άλλωστε, κατ’ άρθρο 3, παρ. 6, περ. ε του ν. 998/79, δεν έχουν το χαρακτήρα δάσους ή δασικής έκτασης οι εκτάσεις που καταλαμβάνονται υπό οικισμών προϋφισταμένων του έτους 1923 και, γι’ αυτό, δεν υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.

Ο κατά ταύτα προορισμός των ιδιοκτησιών μας ως οικοδομησίμων αστικών ακινήτων ανατρέχει και ευρίσκει έρεισμα ήδη στις διατάξεις του ν.δ. της 17-7/16-8-1923, συνεχιζόμενος μέχρι και σήμερα.

Περαιτέρω όμως, οι επιβαρύνσεις (εισφορές γης και χρήματος) των εντασσομένων σε σχέδιο πόλης ιδιοκτησιών είναι πολύ επαχθέστερες όταν η περιοχή θεωρείται ως κείμενη εκτός σχεδίου παρά ως εντός οικισμού προϋφισταμένου του έτους 1923.

Κατόπιν τούτων, ο μέσος κοινός νους αντιλαμβάνεται το αυτονόητο, ότι, δηλαδή, πρώτα πρέπει να καθοριστούν τα όρια του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” του προϋφισταμένου του έτους 1923 και, ακολούθως, ο οικισμός αυτός να υπαχθεί σε ρυμοτομικό σχέδιο. Η υποχρέωση καθορισμού ορίων και υπαγωγής του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” σε ρυμοτομικό σχέδιο προκύπτει ήδη από τις διατάξεις του προαναφερθέντος ν.δ. της 17-7/16-8-1923 και ουδέποτε, μέχρι και σήμερα, έπαυσε υφιστάμενη. Δηλαδή, η Διοίκηση, εδώ και περίπου εννέα (9) δεκαετίες, παραπαίουσα στο χάος τόσο της γραφειοκρατίας όσο και διαφόρων σκοπιμοτήτων ασύμβατων προς κάθε έννοια δικαίου, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της απέναντι στα νόμιμα και απαράγραπτα εν προκειμένω δικαιώματά μας.

Η πιο πάνω “αδυναμία” καθορισμού των ορίων του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” του προϋφισταμένου του έτους 1923 αποτελεί πραγματική πρόκληση δεδομένου ότι στον ομοειδή όμορο οικισμό «Μπουγιάτι» (που σήμερα συναπαρτίζουν οι οικισμοί «Άνοιξης» και «Αγίου Στεφάνου») αναγνωρίζονται όρια του οικισμού αυτού καταλαμβάνοντα έκταση τουλάχιστον πέντε χιλιάδων (5000) στρεμμάτων.

Και, βεβαίως, όπου υπάρχουν αναγνωρισμένα όρια οικισμών, δεν ισχύουν οι ποικίλες  Ζ.Ο.Ε., Ζώνες Πεντελικού, δασικές διατάξεις, πράξεις αναδασώσεων, κλπ, όπως διάφοροι καλοθεληταί διατείνονται ότι ισχύουν για τις δικές μας ιδιοκτησίες, εκμεταλλευόμενοι την προεκτεθείσα παράλειψη της Διοίκησης να καθορίσει τα όρια του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” του προϋφισταμένου του έτους 1923. Φαίνεται ότι για την Κοινότητα Σταμάτας ισχύουν ιδιαίτεροι νόμοι, ότι ευρίσκεται εκτός Ελλάδος. Πως άλλως να ερμηνευθεί το γεγονός ότι για όλους τους οικισμούς τους προϋφισταμένους του έτους 1923, πλην Σταμάτας , υφίστανται αναγνωρισμένα όρια;

Υπάρχουν έγγραφα επί εγγράφων από τα οποία αποδεικνύεται ότι, πέραν πάσης αμφιβολίας, το ζήτημα του καθορισμού των ορίων του οικισμού “Σταμάτα -Σπάτα” του προϋφισταμένου  του έτους 1923 είναι επιτακτικό και πρέπει να διευθετηθεί προ πάσης εκεί κατάρτισης Πολεοδομικής Μελέτης. (Ενδεικτικά μνημονεύονται τα κάτωθι έγγραφα: Α.Π. 998/25-5-2001 Οργανισμού Αθήνας, 720/15-5-2000 Κοινότητας Σταμάτας, 1110/20-7-2000 Κοινότητας Σταμάτας, ΠΕ.ΧΩ. 71/6-2-2001 Περιφερείας Αττικής, 72/18-6-02 απόφαση Κοινοτικού Συμβουλίου Σταμάτας, 118/31-10-02 απόφαση Κοινοτικού Συμβουλίου Σταμάτας , κ.ο.κ.)

Το πλέον πρόσφατο γνωστό σ’ εμάς σχετικό έγγραφο είναι το Α.Π. 11039/17-3-2010 του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., το οποίο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η οριοθέτηση του οικισμού “θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο εκπόνησης νέας μελέτης Γενικού Πολεοδομικού Σχεδιασμού κατά τις διατάξεις του ν. 2508/97”.

Αυτό είναι και το δικό μας αίτημα, σωστό και δίκαιο σύμφωνα και με τα επόμενα.

3.   Το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (Γ.Π.Σ.) Σταμάτας (υπ’ αριθμόν 88456/6299/10-10-94 απόφαση Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. – ΦΕΚ 1167 Δ΄/10-11-94), ως πασίγνωστο πλέον, έχει καταρτισθεί εσπευσμένα και πρόχειρα, με αδιαφανείς διαδικασίες (παντελής έλλειψη συμμετοχής των κατοίκων κατά τη διαδικασία κατάρτισής του) και είναι φωτογραφικό ιδιωτικών συμφερόντων ασχέτων προς τα νόμιμα συμφέροντα του συνόλου των οικιστών της κοινότητας.

Είναι χαρακτηριστικό, παραδείγματος χάριν, ότι, με το πιο πάνω Γ.Π.Σ., χαρακτηρίσθηκε φωτογραφικά γήπεδο ιδιοκτησίας της Α/Β Βασιλόπουλος ως τοπικό κέντρο γειτονιάς. Παρόμοια συμβαίνουν και με φερόμενες ως  ιδιοκτησίες των διαχρονικώς διοικούντων την κοινότητα καθώς και αδόμητη μεγαλοϊδιοκτησία δυτικά της νεοεντασσόμενης περιοχής της Π.Ε.3. Η κοινή γνώμη βοά ότι το υπάρχον Γ.Π.Σ. είναι σαθρό προϊόν εξυπηρέτησης συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων.

Επειδή το Γ.Π.Σ. της Κοινότητας Σταμάτας καταρτίσθηκε με τον πιο πάνω τρόπο και κριτήρια, δεν μπορούσε παρά να είναι πανταχόθεν διάτρητο και να βρίθει «παραλείψεων»  και «λαθών»  σε βαθμό που να καθίσταται εκτρωματικό.

Αν δει κανείς το Γ.Π.Σ. των γειτονικών της    Κοινότητας Σταμάτας Δήμων Αγ. Στεφάνου και Άνοιξης, το πρώτο που θα διαπιστώσει είναι ότι προσδιορίζονται σ΄αυτά (τα Γ.Π.Σ.) τα όρια των αντιστοίχων οικισμών των προϋφισταμένων του έτους 1923, έκτασης περίπου 3800 και 1200 στρεμμάτων αντίστοιχα (χωρίς προσμέτρηση της έκτασης του οικισμού Αγ. Αγγέλων – Φασίδερι της Άνοιξης). ΄Έτσι, στους γειτονικούς Δήμους Αγ. Στεφάνου και Άνοιξης, οι κάτοικοι απολαμβάνουν, με τα αντίστοιχα Γ.Π.Σ., το νόμιμο δικαίωμά τους να έχουν προσδιορισμένα τα όρια των οικισμών τους των προϋφισταμένων του έτους 1923. Εξαίρεση αποτελεί η Κοινότητα Σταμάτας, που έχει ένα Γ.Π.Σ. στο οποίο ο οικισμός της, που αναμφίβολα προϋφίσταται του έτους 1923, είναι ανύπαρκτος, έχει εξαφανισθεί, παρά τις αντίθετες διατάξεις της κείμενης πολεοδομικής νομοθεσίας, (ν. 2508/97 και ν. 1337/83), σύμφωνα με τις οποίες το Γ.Π.Σ. οφείλει να περιλαμβάνει τους προϋφισταμένους του έτους 1923 οικισμούς.

Οι επιπτώσεις της «παράλειψης» αυτής είναι τεράστιες αφού στους οικισμούς τους προϋφισταμένους του έτους 1923 δεν προκύπτουν ζητήματα δασικά, Ζωνών Πεντελικού, Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου κ.λ.π. (ζητήματα που αφορούν αποκλειστικά και μόνον τις εκτός σχεδίου πόλεως περιοχές) και, παράλληλα, η πολεοδομική οργάνωση ενός οικισμού διέπεται από διαφορετική «φιλοσοφία» και πολεοδομικές διατάξεις σε σχέση με αυτήν μιας νεοεντασσόμενης εκτός σχεδίου περιοχής. Άλλο πράγμα είναι η πολεοδομική οργάνωση ενός οικισμού και άλλο πράγμα η πολεοδομική οργάνωση μιάς περιοχής επέκτασης (περιοχής εκτός σχεδίου που εντάσσεται σε σχέδιο πόλης). Παραδείγματος χάριν, οι επεκτάσεις σχεδίου πόλης σε εκτός σχεδίου περιοχές οφείλουν να γίνονται με τη μεγαλύτερη δυνατή οικονομία (άρθρο 2 παρ. 3 ν. 1337/83) και να δικαιολογούνται από πραγματικές ανάγκες δημιουργίας νέων χώρων στέγασης λόγω της δημογραφικής εξέλιξης της πόλης (άρθρο 4 παρ. 3 ν. 2508/97), ενώ τέτοια προϋπόθεση δεν τίθεται για την πολεοδομική οργάνωση των υφισταμένων οικισμών. ΄Όπως θα εκτεθεί στα επόμενα, τέτοιο πρόβλημα υπάρχει στο Γ.Π.Σ. Σταμάτας, δηλαδή οι προτεινόμενες από αυτό επεκτάσεις και η πολεοδομική οργάνωσή τους δεν δικαιολογούνται από πραγματικές ανάγκες δημιουργίας νέων χώρων στέγασης λόγω της δημογραφικής εξέλιξης της πόλης, ενώ το πρόβλημα αυτό δεν θα προέκυπτε αν επρόκειτο για πολεοδομική οργάνωση οικισμού. Γι’ αυτό, και όχι μόνον, η «παράλειψη» προσδιορισμού των ορίων του οικισμού «Σταμάτα-Σπάτα» είναι καθοριστικής σημασίας εν προκειμένω.

Με το Γ.Π.Σ. της Κοινότητας Σταμάτας δεν επιχειρείται, ως ώφειλε, η πολεοδομική οργάνωση του  συνόλου των κατοικημένων περιοχών της αλλά, περιέργως, ενός μικρού κλάσματος των περιοχών της αυτών. Η επιλεκτική αυτή μεταχείριση είναι ανεπίτρεπτη και  αδικαιολόγητη, πολύ περισσότερο που επιχειρείται η ένταξη σε σχέδιο πόλης ακόμη και αδόμητων περιοχών, ενώ δομημένες περιοχές, που έχουν προτεραιότητα, εγκαταλείπονται εκτός Γ.Π.Σ. και αγνοούνται ως ανύπαρκτες (Αμυγδαλέζα κλπ). Αυτό συνέβη γιατί, όταν συντάχθηκε το Γ.Π.Σ. Σταμάτας, το ζητούμενο δεν ήταν η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του συνόλου των οικιστών της Κοινότητας αλλά η άρον-άρον αξιοποίηση και υπερεκμετάλλευση συγκεκριμένων γηπέδων με τρόπο επιλεκτικό και ευκαιριακό. Έτσι, το Γ.Π.Σ. της Κοινότητας Σταμάτας δεν καταρτίσθηκε με ορθά πολεοδομικά δεδομένα και κριτήρια και, γι’ αυτό, η «φιλοσοφία» του είναι εσφαλμένη και τα ερείσματά του σαθρά.

Η «φιλοσοφία» του Γ.Π.Σ. Σταμάτας είναι αυτή της επιλεκτικής ένταξης σε σχέδιο πόλης συγκεκριμένων περιοχών, τις οποίες βαφτίζει αυθαίρετα εκτός σχεδίου, αγνοώντας τον εκεί υφιστάμενο προ του έτους 1923 οικισμό «Σταμάτα-Σπάτα». Αυτή όμως η επιλογή καθιστά ανέφικτες τις επιχειρούμενες εντάξεις (εννοείται με τον τρόπο που επιχειρούνται από το εν λόγω Γ.Π.Σ.) και οι λόγοι αυτής της αδυναμίας εκτίθενται κατωτέρω.

Όπως ήδη έχει προαναφερθεί, οι εντάξεις σε σχέδιο πόλης εκτός σχεδίου περιοχών πρέπει να γίνονται με φειδώ και οικονομία σε τρόπο που η μελετώμενη έκταση (εν προκειμένω η έκταση που καταλαμβάνουν οι Π.Ε. 1, 2 και 3, παλαιά σχέδια πόλης και νεοεντασσόμενες περιοχές) να αρκεί για να φιλοξενήσει ίσα- ίσα τον πληθυσμό της μελετώμενης έκτασης μέχρι κάποιο συγκεκριμένο μελετώμενο χρονικό ορίζοντα (εν προκειμένω το έτος 2001). Αν η χωρητικότητα σε πληθυσμό (πληθυσμός κορεσμού) των πιο πάνω Π.Ε. είναι μεγαλύτερη του πληθυσμού τους (κατά το έτος 2001), όπως πράγματι συμβαίνει εν προκειμένω, τότε οι εντάξεις των εκτός σχεδίου περιοχών των πιο πάνω Π.Ε., όπως επιχειρούνται με το Γ.Π.Σ., είναι ανεπίτρεπτες και, ως εκ τούτου, πρέπει αυτές (οι νεοεντασσόμενες περιοχές )  είτε να μειωθούν αναλόγως σε έκταση  είτε να ελαττωθεί αναλόγως ο μ.σ.δ. είτε να συμβούν και τα δύο, κατά τρόπο τέτοιο ώστε η χωρητικότητα σε πληθυσμό της μελετώμενης έκτασης να εξισωθεί τελικά με τον πληθυσμό της κατά τον μελετώμενο χρονικό ορίζοντα. Πρέπει, δηλαδή, να υπάρχει ισοζύγιο χωρητικότητας σε πληθυσμό των Π.Ε. 1, 2 και 3 και των κατοίκων των άνω Π.Ε κατά τον μελετώμενο χρόνο, ήτοι το έτος 2001.

Το Γ.Π.Σ. της Κοινότητας Σταμάτας αφορά την πολεοδομική οργάνωση των Π.Ε. 1, 2 και 3 με χρονικό ορίζοντα το έτος 2001 και πληθυσμό (για το έτος 2001)  αυτόν των 4.100 κατοίκων. Όμως η απογραφή της 18.3.2001 έδωσε πραγματικό πληθυσμό για ολόκληρη την Κοινότητα Σταμάτας αυτόν των 2.475 κατοίκων (Φ.Ε.Κ. 715/10.6.2002), γεγονός που ακυρώνει αυτόματα το Γ.Π.Σ. της Κοινότητας Σταμάτας, αφού αυτό συντάχθηκε επί τη βάσει του άνω υπερβολικού πληθυσμού των 4.100 κατοίκων (για το ίδιο έτος 2001) και μάλιστα μόνον για τις Π.Ε. 1, 2 και 3. Επειδή ο άνω πληθυσμός των 2.475 κατοίκων αφορά όλη την κοινότητα και  το ενδιαφέρον εν προκειμένω συγκρίσιμο μέγεθος είναι ο πληθυσμός των Π.Ε. 1, 2 και 3, που αποτελούν ένα κλάσμα της κατοικημένης περιοχής της κοινότητας, μπορούμε ευχερώς  να θεωρήσουμε ότι ο πραγματικός πληθυσμός της μελετώμενης περιοχής που καταλαμβάνουν οι Π.Ε. 1, 2 και 3 επ’ ουδενί υπερβαίνει τους 2.000 κατοίκους. Δηλαδή η έκταση και ο μ.σ.δ. των νεοεντασσόμενων περιοχών υπολογίστηκε επί τη βάσει υπερδιπλάσιου (τουλάχιστον) του πραγματικού πληθυσμού της μελετώμενης περιοχής.

Είναι ήδη εμφανής η εικονικότητα των στοιχείων στα οποία ερείδεται το Γ.Π.Σ. Σταμάτας. Ωστόσο, ο φουσκωμένος πληθυσμός των Π.Ε. 1, 2 και 3 δεν είναι το μόνο «λανθασμένο» στοιχείο στο οποίο ερείδεται το Γ.Π.Σ. Σταμάτας. Ένα άλλο σημαντικό «λάθος» είναι  η έκταση της Π.Ε. 2(Εύξεινος Πόντος- Προκόνησος) που πρόκειται για περιοχή παλαιού σχεδίου πόλης. Η έκταση της άνω Π.Ε. 2 φέρεται να είναι στο Γ.Π.Σ. 55Ηα ενώ πράγματι είναι 90 Ηα. Αυτό σημαίνει ότι μόνο η Π.Ε. 2 που ήδη είναι περιοχή εντός σχεδίου, έχει χωρητικότητα σε πληθυσμό (90 Ηα Χ 26 κατ/Ηα=) 2.340 κατοίκους, δηλαδή μόνον η Πολεοδομική Ενότητα αυτή (που είναι μια από τις τρεις μελετώμενες Π.Ε.) φτάνει και περισσεύει για να φιλοξενήσει ολόκληρο τον πραγματικό πληθυσμό και των τριών μελετωμένων Πολεοδομικών Ενοτήτων 1, 2 και 3, ο οποίος, κατά τα ήδη προεκτεθέντα, δεν υπερβαίνει τους 2.000 κατοίκους. Σύμφωνα λοιπόν με τη «φιλοσοφία» του Γ.Π.Σ. Σταμάτας περί επεκτάσεων, δεν υφίσταται κανένας πραγματικός λόγος να γίνουν οι νέες επεκτάσεις που επιχειρούνται από το Γ.Π.Σ. αυτό, αφού η δήθεν «αιτιολόγησή» τους στηρίζεται σε σαθρά (εικονικά- πλασματικά) στοιχεία.

Και σα να μην έφταναν όλ’ αυτά, ενώ στην μελέτη Γ.Π.Σ. Σταμάτας προβλεπόταν συντελεστής δόμησης 0,2 για τις  νεοεντασσόμενες περιοχές («κηπουπόλεις») λόγω των «ιδιαίτερων φυσικών χαρακτηριστικών της περιοχής»  ώστε «να μην εξαφανιστεί ο φυσικός χαρακτήρας του τοπίου», ξαφνικά, όταν δημοσιεύτηκε το Φ.Ε.Κ. του Γ.Π.Σ., ο συντελεστής δόμησης αυτός διπλασιάστηκε και έγινε 0,4, δηλαδή μεγαλύτερος ακόμη και από αυτόν της περιοχής Ευξείνου Πόντου- Προκονήσου, που είναι 0.3. Έτσι, ενώ ολόκληρος ο πραγματικός πληθυσμός των Π.Ε. 1, 2 και 3 χωράει στην Π.Ε. 2 (υφιστάμενη εντός σχεδίου περιοχή Ευξείνου Πόντου- Προκονήσου) όχι μόνον επιχειρούνται αχρείαστες επεκτάσεις αλλά και στις περιοχές των νέων επεκτάσεων αυτών θεσπίζεται προκλητικά ενισχυμένος συντελεστής  δόμησης, υπέρτερος ακόμη και αυτού του σ.δ. του παλαιού σχεδίου (!!!). Αλήθεια, για να κατοικήσουν ποιοί; Εφ’ όσον κανένας δημογραφικός λόγος δεν υπαγόρευε τον διπλασιασμό του σ.δ. των νεοεντασσόμενων περιοχών, ποιά συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν  εν προκειμένω; Αυτοί που διπλασίασαν τον συντελεστή δόμησης κατά τα ανωτέρω οφείλουν μία εξήγηση για τον τρόπο και για τον λόγο που τον διπλασίασαν. Επίσης, πρέπει να εξηγήσουν γιατί, εφ’ όσον, καλώς ή κακώς, θεώρησαν ότι υπάρχουν αυξημένες ανάγκες στέγασης, αντί να διπλασιάσουν τον συντελεστή δόμησης κατά τα προεκτεθέντα, δεν πρότειναν την πολεοδόμηση και άλλων περιοχών, που σήμερα παραμένουν εκτός Γ.Π.Σ., παρά προτίμησαν να διπλασιάσουν την πυκνότητα του πληθυσμού στους ήδη ευνοημένους «εντός» και να καταδικάσουν τους υπόλοιπους να παραμένουν εκτός πολεοδομικής οργάνωσης και εκτός σχεδίου, σαν να πρόκειται για πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Όμως, ίσως το πλέον κραυγαλέο ολίσθημα του Γ.Π.Σ. Σταμάτας είναι το εξής: Το Γ.Π.Σ. αυτό δεν καλύπτει όλες τις κατοικημένες περιοχές της κοινότητας (Αμυγδαλέζα κλπ) με αποτέλεσμα να συνυπολογίζονται στους πληθυσμούς των Π.Ε. 1, 2 και 3 και όλοι οι κάτοικοι των περιοχών που παραμένουν εκτός Γ.Π.Σ., ωσάν να πρόκειται οι άνθρωποι αυτοί, δηλαδή οι «εκτός», να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μεταναστεύσουν στις «εντός περιοχές»  των Π.Ε 1, 2 και 3. Έτσι, ολόκληρος ο πληθυσμός των περιοχών εκείνων που παραμένουν «εκτός» λογαριάζεται, κατακυρώνεται και προσμετράται αυθαίρετα στις «εντός» περιοχές, με συνέπεια να φουσκώνει πλασματικά ο πληθυσμός των νεοεντασσόμενων εκτάσεων και, κατ’ ακολουθία, να φουσκώνει παράλληλα τόσο η έκταση όσο και ο συντελεστής δόμησής τους, μεγέθη τα οποία υπολογίζονται βάσει του εικονικού αυτού και φουσκωμένου πληθυσμού τους. Πρόκειται, πράγματι, για ταχυδακτυλουργική δημιουργία εικονικών δεδομένων με απαράδεκτη αλχημεία πού ευνοεί παράνομα και προκλητικά μία μερίδα ανθρώπων σε βάρος άλλων. Οι τελευταίοι όχι μόνον μένουν «εκτός» αλλά, επί πλέον, βλέπουν με αγανάκτηση να προσμετρώνται ως πληθυσμός για να ωφεληθούν οι «εντός», σύμφωνα με τα ήδη προεκτεθέντα, καθ’ ην στιγμή, όπως είναι αυτονόητο, ο πληθυσμός τους θα έπρεπε να χρησιμεύει για την οικιστική ανάπτυξη των περιοχών που διαμένουν οι ίδιοι και όχι για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό μεγαλοϊδιοκτητών αδόμητων εκτάσεων σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων μακριά.

Οι κάτοικοι των περιοχών Αμυγδαλέζα, Μαγγινέϊκα, Παλαιά Σταμάτα, μεταξύ ΠΕ 1 και ΠΕ 3, άνωθεν αγρών Σπάτων, Κουκουνάρθι κλπ, δηλαδή μιάς τεράστιας περιοχής που έμεινε εκτός Γ.Π.Σ., όλοι αυτοί, υπολογίζονται ότι θα κατοικήσουν μέσα στην περιοχή Γ.Π.Σ. Γι’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση πρέπει να δοθούν εξηγήσεις, δηλαδή γιατί ο πληθυσμός της μελέτης Γ.Π.Σ. δεν είναι αυτός της μελετώμενης περιοχής των Π.Ε. 1, 2 και 3 αλλά ολόκληρης της Κοινότητας.

Αν κάποιος υποβληθεί στον κόπο να ρίξει μια ματιά στους νόμους 2508/97 και 1337/83, θα διαπιστώσει ότι βρίθουν σε αναφορές περί οικισμών και ρυθμίζουν τον τρόπο πολεοδόμησής τους. Συνεπώς, ο νομοθέτης είναι σωστός και δεν ξέχασε την υποχρέωση της πολιτείας να οργανώσει πολεοδομικά τους οικισμούς. Άλλοι είναι αυτοί που με αλχημείες προσπαθούν να εξαφανίσουν τους «παληούς» οικισμούς και τους εξομοιώνουν, δήθεν, με εκτός σχεδίου περιοχές. Με το άρθρο 4 παρ. 3 του ν. 2508/97 προβλέπεται ρητά και κατηγορηματικά ότι το Γ.Π.Σ. περιλαμβάνει (μεταξύ άλλων) οπωσδήποτε και τους προϋφισταμένους τους έτους 1923 οικισμούς. Σχετικές είναι και οι διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 4, του άρθρου 13 κ.λ.π. του ν. 1337/83.

Τα πιο πάνω απαντούν άμεσα σε όσους επικαλούνται το Γ.Π.Σ. Σταμάτας (αυτό το ανεπίκαιρο και πανταχόθεν διάτρητο Γ.ΠΣ. κατά τα ήδη προεκτεθέντα) για να καταργήσουν και να εξαφανίσουν τον οικισμό της, η δε απάντηση αυτή έχει ως εξής: Το γεγονός ότι στο Γ.Π.Σ. Σταμάτας αγνοήθηκε ο οικισμός της σημαίνει, απλούστατα, ότι το Γ.Π.Σ. αυτό είναι εκτρωματικό και όχι ότι ο οικισμός τέθηκε εκτός σχεδίου, συνεπώς, γι’ αυτό (καθώς και για άλλους λόγους) πρέπει να συνταχθεί καινούργιο και σωστό Γ.Π.Σ.

Άλλωστε, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 1337/83, ενστάσεις που τυχόν ανατρέπουν βασικά σημεία του Γ.Π.Σ. και γίνονται αποδεκτές συνεπάγονται την αναμόρφωση και νέα έγκριση του Γ.Π.Σ. Για το ζήτημα του οικισμού έχει υποβληθεί από εκατοντάδες ανθρώπους σωρεία ενστάσεων που έγιναν αποδεκτές τόσο από την κοινότητα όσο και από την νομαρχία. Γι’ αυτό το  λόγο «μπήκε στην κατάψυξη» η Π.Μ. και προχώρησε η διαδικασία προσδιορισμού των ορίων του οικισμού (διαπιστωτική πράξη Νομάρχη περί οικισμού, ΦΕΚ 1109 Δ΄/22.12.97, προσδιορισμός των ορίων του οικισμού με σχεδιαγράμματα και αποφάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου κλπ), ο οποίος, σημειωτέον, βάσει των σχεδιαγραμμάτων και αποφάσεων αυτών εκτείνεται τόσο εντός, αλλά , σε αρκετά μεγάλη έκτασή του, και εκτός της περιοχής μελέτης Γ.Π.Σ. Όλα αυτά σημαίνουν ότι το υφιστάμενο Γ.Π.Σ. έχει ανατραπεί και επιβάλλεται η ανασύνταξή του, αυτή τη φορά λαμβανομένης υπ’ όψιν και της ύπαρξης του οικισμού.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω είναι σαφές ότι το Γ.Π.Σ. Σταμάτας πρέπει να αντικατασταθεί από ένα καινούργιο Γ.Π.Σ. που θα  καταρτισθεί με διαφάνεια και σεβασμό στα νόμιμα δικαιώματα του συνόλου των κατοίκων.

4. Σε ότι αφορά την Πολεοδομική Μελέτη, αδυνατούμε να επιχειρηματολογήσουμε  κατά τρόπο συγκεκριμένο, αφού, κατά της παρ. 1 της παρούσης, δεν τίθενται στη διάθεση του κοινού ο Πολεοδομικός Κανονισμός και η Αιτιολογημένη Έκθεση.

Ως εκ τούτου, επιφυλασσόμεθα να συμπληρώσουμε την παρούσα, αν και όταν λάβουμε γνώση νομίμως των άνω στοιχείων.

Ανεξάρτητα όμως από τα ανωτέρω, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι, εφ’ όσον, κατά τεκμήριο, η Π.Μ. αυτή καταρτίσθηκε στις κατευθύνσεις του άνω πανταχόθεν διάτρητου Γ.Π.Σ., είναι και αυτή διάτρητη. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προηγηθεί η σύνταξη νέου, επικαιροποιημένου και σωστού Γ.Π.Σ. και μετά να συνταχθεί Π.Μ., στις κατευθύνσεις του νέου αυτού  Γ.Π.Σ., ως μελέτη αναμόρφωσης – ανάπλασης υφισταμένου οικισμού και όχι ως μελέτη ένταξης σε σχέδιο πόλης περιοχής εκτός σχεδίου, δεδομένου και ότι, στην περίπτωση του οικισμού, είναι μειωμένες οι υποχρεώσεις σε εισφορά γης, ενώ δεν υπάρχει εισφορά σε χρήμα.

5.   Σύμφωνα με το άρθρο 115 παρ. 1 και 2 του ν. 3463/2006 «Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων» (ΦΕΚ 114 Α΄/8-6-2006) «1.  Κοινοτικός σύμβουλος δεν μπορεί να πάρει μέρος στη συζήτηση ενός  θέματος ή στην κατάρτιση μιάς αποφάσεως του κοινοτικού συμβουλίου ή να συμμετέχει σε γνωμοδοτικά συλλογικά όργανα, τα οποία γνωμοδοτούν για θέμα που θα εισαχθεί στο κοινοτικό συμβούλιο, εφ’ όσον ο ίδιος ή συγγενής του έως το δεύτερο βαθμό εξ αίματος ή  εξ αγχιστείας έχει υλικό ή ηθικό συμφέρον.»

«2.  Απόφαση που έχει ληφθεί κατά παράβαση της διάταξης αυτής είναι άκυρη. Ο σύμβουλος πού έλαβε μέρος στη συνεδρίαση διαπράττει σοβαρή παράβαση καθήκοντος και τιμωρείται με την ποινή της αργίας, σύμφωνα με τα άρθρα 142 και 143»

Εν όψει των ανωτέρω διατάξεων νόμου, καλούμε όλους τους κοινοτικούς συμβούλους, συμπεριλαμβανομένου και του Κοινοτάρχη Σταμάτας, κατά την εκδίκαση της παρούσης ενστάσεως (είτε και παντός άλλου συναφούς θέματος) να δηλώσουν αν οι ίδιοι ή συγγενείς τους έως το δεύτερο βαθμό εξ αίματος ή αγχιστείας έχουν, ναι ή όχι, ιδιοκτησία μέσα στην περιοχή της Πολεοδομικής Μελέτης και, σε καταφατική περίπτωση, να απέχουν (να αυτοεξαιρεθούν) της όλης διαδικασίας λόγω του άνω κωλύματος, δεδομένου ότι είτε οι ίδιοι είτε συγγενείς τους, πρόδηλα, θα γίνουν πλουσιότεροι από την τυχόν έγκριση της βαλλόμενης Πολεοδομικής Μελέτης.

6.   Κατά γενική ομολογία, η Κοινοτική Αρχή, διαχρονικά, δε μπόρεσε να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να δρομολογήσει αποτελεσματικά μία σταθερή πορεία για το οικιστικό ζήτημα της περιοχής και δη αυτό του καθορισμού των ορίων του οικισμού “Σταμάτα – Σπάτα” του προϋφισταμένου του έτους 1923. Ως εκ τούτου, αιτούμεθα να επιληφθεί του θέματος η νέα Δημοτική Αρχή, που θα προκύψει μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου. Το αίτημα αυτό δικαιολογείται, αφού, με την εφαρμογή του σχεδίου “Καλλικράτης”, θα έχουμε μία ριζικά διαφοροποιημένη κατάσταση και, ευλόγως, ευελπιστούμε να ελαχιστοποιηθεί η επιρροή των συμφερόντων, τα οποία, μέχρι και σήμερα, εξακολουθούν να κατευθύνουν σε λάθος δρόμο τη διαχείριση του συγκεκριμένου θέματος.

Βεβαίως, μπορούμε να αντιληφθούμε το πόσο επείγονται κάποιοι να
“τελειώνουν” με τις εκκρεμότητες των υποθέσεων τους πριν από την εφαρμογή του σχεδίου “Καλλικράτης”, όμως, άλλο είναι το ζητούμενο. Μετά τη δημιουργία του νέου μεγάλου Δήμου, το σαθρό και παρωχημένο Γ.Π.Σ. Σταμάτας (έχει καταρτισθεί με χρονικό ορίζοντα το έτος 2001, άλλωστε ο βασικός σκοπός του, να ανεγερθεί το πολυκατάστημα Βασιλόπουλου, επετεύχθη) θα αντικαταστήσει νέο Γ.Π.Σ.  που θα καταλαμβάνει ολόκληρη την έκταση του νέου Δήμου, οπότε, τότε, στα πλαίσια του γενικότερου αυτού σχεδιασμού, ασφαλώς θα τύχουμε νομιμότερης μεταχείρισης.

7.   Κατά το έτος 1996 αναρτήθηκε στο κοινοτικό κατάστημα της Κοινότητας Σταμάτας η προτεινόμενη τότε Πολεοδομική Μελέτη (Π.Μ.) της περιοχής.

Κατά της άνω Π.Μ. υπεβλήθη σωρεία ενστάσεων, διότι αγνοήθηκε το αδιαμφισβήτητο γεγονός της εκεί ύπαρξης του οικισμού «Σταμάτα – Σπάτα»  του νομίμως προϋφισταμένου του έτους 1923.

Η εκδίκαση των ενστάσεων αυτών έγινε από την κοινότητα το Μάρτιο του 1997 και, με την 28| 12-5-97 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου (Κ.Σ.), έγινε δεκτή τόσο η ύπαρξη του εν λόγω οικισμού όσο και η ανάγκη προηγούμενης οριοθέτησής του. Εν συνεχεία ο φάκελος  διαβιβάστηκε στην νομαρχία για τα περαιτέρω.

Η Ν.Α.Α.Α. έκανε δεκτές τις εν λόγω ενστάσεις των πολιτών και θέσεις της Κοινότητας και, με την υπ. αρ. 16545|24-11-97 νομαρχιακή απόφαση (Φ.Ε.Κ. 1109 Δ΄| 22-12-97), αναγνωρίσθηκε ο οικισμός  «Σταμάτα – Σπάτα»  του Νομού Αττικής ως νομίμως προϋφιστάμενος του
έτους 1923. Στην νομαρχιακή απόφαση αυτή αναφέρεται ότι θα ακολουθήσει ο καθορισμός των ορίων του πιο πάνω οικισμού.

Κατ΄ άρθρο 44 παρ. 1 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας, π.δ. της 14|27-7-99, Φ.Ε.Κ. 580 Δ΄, που αποδίδει το περιεχόμενο του άρθρου 7 παρ. 1 του ν. 1337|83, ενστάσεις κατά της Π.Μ. που τυχόν ανατρέπουν βασικά σημεία του Γ.Π.Σ. και γίνονται αποδεκτές συνεπάγονται την αναμόρφωση και νέα έκδοση του Γ.Π.Σ. (Σ.τ.Ε. 3663|05).

Συνεπώς, μετά την κατά τα ανωτέρω αποδοχή των εν λόγω ενστάσεων, το Γ.Π.Σ. Σταμάτας, καθ’ ο ανατραπέν εκ βάθρων, ατόνησε και πρέπει να αναμορφωθεί λαμβάνοντας υπ΄ όψιν την ύπαρξη και τα όρια του οικισμού «Σταμάτα – Σπάτα»  του νομίμως προϋφισταμένου του έτους 1923.

Αυτά είναι τα νόμιμα. Συνεπώς παρανόμως χρηματοδοτείται η βαλλόμενη Πολεοδομική Μελέτη αφού το έρεισμά της, δηλαδή το Γ.Π.Σ. Σταμάτας, είναι ανίσχυρο κατά τα ανωτέρω και, μέχρις της αναμορφώσεώς του με νέα έκδοση Γ.Π.Σ., η Διοίκηση ωφείλει να απέχει πάσης δαπάνης σύνταξης (είτε και ανασύνταξης) οιασδήποτε Πολεοδομικής Μελέτης, στις κατευθύνσεις του εν λόγω ανίσχυρου Γ.Π.Σ., πολλώ μάλλον που το Κράτος φέρεται πτωχεύσαν και οι αγρίως φορολογούμενοι πολίται του αδυνατούν πλέον να εξακολουθούν να ανέχονται τα χρήματά τους να κατασπαταλώνται ασκόπως.

Άλλωστε, είναι ούτως ή άλλως σκανδαλώδες η νομαρχία αφ΄ ενός  να εκδίδει διαπιστωτική πράξη περί ύπαρξης του οικισμού «Σταμάτα – Σπάτα»  του νομίμως προϋφισταμένου του έτους 1923, στην οποία αναφέρεται ότι θα επακολουθήσει ο καθορισμός των ορίων του, και αφ΄ ετέρου να χρηματοδοτεί μία Π.Μ. που εξαφανίζει τον οικισμό αυτό.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους

και με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μας
(μεταξύ άλλων, και του δικαιώματός μας να συμπληρώσουμε την παρούσα, αν και όταν λάβουμε νομίμως γνώση των λοιπών, μη εκτιθέμενων στο κοινοτικό κατάστημα Σταμάτας, στοιχείων της βαλλόμενης Π.Μ. )

ΕΝΙΣΤΑΜΕΘΑ

Κατά του Β1 σταδίου πολεοδομικής μελέτης “Ανασύνταξη –Ολοκλήρωση Π.Μ. Επέκτασης – Αναθεώρησης και Πράξης Εφαρμογής του Ρυμοτομικού Σχεδίου Σταμάτας στις Π.Ε. 1 & 3 ”

ΚΑΙ ΖΗΤΑΜΕ

α. Να εκτεθούν νόμιμα στο κοινοτικό κατάστημα Σταμάτας όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία της βαλλόμενης Π.Μ. και να παύσουν πλέον συνεχιζόμενες οι σχετικές αδιαφανείς διαδικασίες που χαρακτηρίζουν, από αρχής μέχρι τέλους, την υπ’ όψιν υπόθεση.

β.   Να θεωρηθεί άκυρη όλη η διαδικασία, κατά τα της παρ. 1 της παρούσης, διότι δεν υπήρξε η κατά νόμον απαιτούμενη έκθεση στο κοινοτικό κατάστημα Σταμάτας πλήρους της Π.Μ., ώστε να λάβουν γνώση όλων των στοιχείων της οι ενδιαφερόμενοι προς υποβολή ενστάσεων.

γ. Να απορριφθεί η προτεινόμενη ανασύνταξη της “κατεψυγμένης” παλαιάς Π.Μ. ως ερειδόμενη επί διάτρητου και ανίσχυρου πλέον Γ.Π.Σ., κατά τα των παρ. 3, 4 και 7 της παρούσης, αλλά και διότι με την προώθησή της υπονομεύεται η ανασύνταξη νέου Γ.Π.Σ.

δ.   Να εξαιρεθούν της διαδικασίας όλοι οι κοινοτικοί σύμβουλοι (συμπεριλαμβανομένου και τού Κοινοτάρχη) όσοι έχουν το κώλυμα του άρθρου 115 του ν.  3463/06, κατά τα της παρ. 5 της παρούσης.

ε.   Το Κοινοτικό Συμβούλιο Σταμάτας να απέχει κάθε διαδικασίας προκειμένου να επιληφθεί του θέματος η Δημοτική Αρχή που θα προκύψει μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου ενεστώτος έτους, κατόπιν και της εφαρμογής του σχεδίου “Καλλικράτης”, κατά τα της παρ. 6 της παρούσης.

στ.   Να σταματήσει άμεσα η Ν.Α.Α.Α. να χρηματοδοτεί σκανδαλωδώς, κατά τα της παρ. 7 της παρούσης, οιαδήποτε Π.Μ. της Κοινότητας Σταμάτας στις κατευθύνσεις του, κατά τα ήδη προεκτεθέντα, εκτρωματικού και ανίσχυρου πλέον Γ.Π.Σ. Σταμάτας.

ζ.   Η παρούσα, καθώς και όλα τα στοιχεία (έγγραφα – αποφάσεις κλπ) που επικαλούμεθα στην παρούσα, να τεθούν στο φάκελο της υπόθεσης με επιμέλεια της Κοινοτικής Αρχής, ώστε να λαμβάνει γνώση τους κάθε ενδιαφερόμενος. Αν η Κοινοτική Αρχή δε στέρξει να θέσει τα στοιχεία αυτά στο φάκελο της υπόθεσης, παρακαλούμε να μας χορηγήσει αντίγραφά τους ώστε να τεθούν στο φάκελο της υπόθεσης επιμελεία μας, της παρούσης υπεχούσης και θέση σχετικής αιτήσεως των άνω στοιχείων.

Σταμάτα 19-4-2010

ΟΙ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΟΙ

Σχέδιο Νόμου «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις» Άρθρο 24 – Οικισμοί στερούμενοι νόμιμης έγκρισης

19 Ιουλίου 2010, 23:59

Δημοσιεύτηκε στο opengov.gr

Σταύρος Τροχίδης

ΠΡΟΣ
1. Τον κ. Γ. Παπανδρέου, Πρωθυπουργό και κυρίως ως Βουλευτή Αττικής
2. Την κ. Τ. Μπιρμπίλη, Υπουργό Π.Ε.Κ.Α.
3. Τους κ.κ. Βουλευτές Αττικής, και κυρίως τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Θεόδωρο Πάγκαλο
4. Τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, Υπουργό Οικονομικών ( Για την πρόβλεψη κονδυλίων προς αποζημίωση των εκατοντάδων χιλιάδων θιγομένων από τις «ρυθμίσεις» του άρθρου 24 του προσχεδίου νόμου περί . . . πράσινου ταμείου κ.λπ. )
Ανοιχτή επιστολή
Σταύρου Τροχίδη, πολιτικού μηχανικού

Εν συνεχεία της από 15.4.2010 Πολιτικής Επιστολής – Διοικητική Αίτηση Θεραπείας ( Α.Π. δικός σας 4287/27.4.2010 ) προσθέτω και τα εξής :
Νομοτεχνικά Ζητήματα και Πολιτικές αναλύσεις με απλά λόγια
Επί της ουσίας του θέματος πρέπει να πούμε ότι : το 1923 και με πολιτικοκοινωνικό φόντο τον συνωστισμό στην παραλία της Σμύρνης και τις άλλες γνωστές από ντοκιμαντέρ της εποχής εικόνες, θεσμοθετήθηκε το πληρέστερο ( ακόμη και μέχρι σήμερα ) πολεοδομικό νομοθέτημα ( το από 17.7/16.8.1923 ν.δ. ) που με απλά λόγια είπε το αυτονόητο. Είπε δηλαδή όποια πόλη ή οικισμός υπάρχει καλώς υπάρχει το κράτος δεσμεύεται σε ορισμένο χρόνο ( δεκαετία ) να τον αναπλάσει σχεδιασμένα αν όμως αυτό δεν γίνει δεν σημαίνει ότι οι οικισμοί αυτοί παραμείνουν στάσιμοι και θα πάψουν ν’ αναπτύσσονται ( Βλ. πέρα από το νόμο και Σ.τ.Ε. 1788/57, 995/65 κ.α. ). Ας σημειωθεί ότι κάτι σχεδόν ανάλογο είπε αργότερα και ο ν. 1337/83 και δημιουργήθηκαν οι οικισμοί κάτω των 2.000 κατοίκων του π.δ. του 1985 – φ.ε.κ. 181 τ. δ΄.
Μ’ αυτά λοιπόν τα πολεοδομικά δεδομένα, και κυρίως – τα περισσότερα αν όχι όλα – χωρίς την αναγκαία κατά νόμον συνυπογραφή του αρμόδιου επί των δασών υπουργού, μπήκαν στο σχέδιο πόλης και οικοπεδοποιήθηκαν οι μέχρι τότε ακατοίκητες δασικές, κατά νόμον, εκτάσεις του Καστριού ( 700 τουλάχιστο στρέμματα ), Εκάλης ( 4.000 στρ. ), Διονύσσου – Περιοχή Αιολίδας ( 3.300 στρ. ), Σταμάτας μαζί με τους οικισμούς Προκόνησος, Εύξεινος Πόντος, Εφέδρων Αξιωματικών ( 800 στρ. ), Δροσιάς ( μαζί με τους οικισμούς Ρέας, Μεσσινίων κ.λπ. 1140 στρ. ), Ροδόπολη – Μπάλλα ( 300 στρ. ), Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία ( 7.000 στρ. ), Ντράφι ( Οικοδομικός Συνεταιρισμός Γεωργικών Υπαλλήλων “ Ο ΠΑΝ ” 3.600 στρ. ), Διώνης ( 2.500 στρ. ), Καλιτεχνιούπολη ( 870 στρ. ), Ν. Βουτζάς ( 1.870 στρ. ), Δικαστές και Εισαγγελείς ( 2.100 στρ. ), Θρακομακεδόνες ( 4.000 στρ. ) κ.λπ., κ.λπ.
Απ’ την άλλη πλευρά ένας οικισμός ( τότε “ ΟΙΟΝ ” και ήδη Αγίου Στεφάνου και Ανοίξεως ) απέκτησε με τον ίδιο νόμο το πολεοδομικό κεκτημένο οικισμού προ του 1923 αναγνωρισμένο από το αρμόδιο επί πολεοδομικών ζητημάτων υπουργείο τουλάχιστο από τις 8.6.1940 και από το αρμόδιο επί των δασών υπουργείο τουλάχιστον από τις 31.5.1950 και έρχεται τώρα το ενιαίο υπουργείο Ε.Π.Κ.Α. με την υπουργό και τους συμβούλους της να τ’ αμφισβητήσει.
Όταν επί εβδομήντα για να μην πώ ογδόντα και πλέον χρόνια τα φορολογούσανε σαν οικόπεδα για να πληρώσουμε τις υπερτιμολογήσεις και τα λαδώματα της SIEMENS, των οπλικών συστημάτων κ.λπ. ή για να τα στείλουνε στην Ελβετία ήτανε καλά και τώρα γίναμε « οικολόγοι » ;
Περιττό να σας πω ότι όλες οι ακατοίκητες δασικές περιοχές που οικοπεδο-ποιήθηκαν χωρίς την συνυπογραφή του αρμοδίου επί των δασών υπουργού ( όπως το Καστρί, η Εκάλη κ.λπ. κ.λπ.) δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα,γιατί άραγε;
Βεβαίως, πέραν των εμπόρων ( αυτών δηλαδή που χρηματοδοτούνται από το κράτος για τις οικολογικές τους πεποιθήσεις ) υπάρχει και άλλη κατηγόρια « οικολό-γων » και « προστατών του πράσινου », εκείνων δηλαδή που αφού πρώτα χτίσουν ε-ποφθαλμιούν στην συνέχεια το αδόμητο οικόπεδο του γείτονα τζάμπα ( η με τα λεφτά του δημοσίου ) σαν πλατεία η πάρκο ή – γιατί όχι – και σαν προσκύρωση στο δικό τους. Η πράξη αυτή πέρα από κοινωνικά κατακριτέα αποτελεί – από κάποιο σημείο και πέρα – και αδίκημα.
Κυρία υπουργέ όταν άτομα αυτού του τύπου σας χειροκροτούν ψάξτε να βρείτε που είσθε λάθος.
Επίσης πρέπει να ξέρετε ότι στην υπόθεση Αγίου Στεφάνου έχουν επενδύσει κατά καιρούς πολλοί θεσμικοί αλλά και εξωθεσμικοί – παραεξουσιαστικές οργανώσεις χρηματοδοτούμενες παντοιοτρόπως από το Δημόσιο για να εμπορεύονται ιδεολογία – παράγοντες, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, ημερήσια έντυπα εμπορίας οικολογίας, κρατικοδίαιτες παραεξουσιαστικές « οικολογικές » οργανώσεις κ.α., κ.α. γιατί το θέμα . . . πουλάει. Παρ’ όλα ταύτα άντεξε γιατί έχει το ισχυρότερο νομικοκοινωνικό οπλο-στάσιο που δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει.
Πρέπει να τονιστεί ότι με το ζήτημα του Αγίου Στεφάνου – και με την κάθε είδους προπαγανδιστική ιδεολογία των οικολογούντων – ασχολήθηκαν υπουργοί και υπουργοί όπως ο Γ. Πλυτάς, ο Α. Τρίτσης, ο Σ. Μάνος, η Β. Παπανδρέου, ο Κ. Λαλιώτης, ο Γ. Σουφλιάς κ.λπ. οι οποίοι εν τέλει και αναγνώρισαν και αυτοί και οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου τα δίκαια του τόπου.
Τέλος αυτά που πάτε να νομοθετήσετε χρειάζονται ανυπολόγιστες αποζημιώ-σεις το ξέρει αυτό το υπουργικό συμβούλιο και ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ;

19.7.2010
Σταύρος Τροχίδης

Σχέδιο Νόμου «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις» Άρθρο 24 – Οικισμοί στερούμενοι νόμιμης έγκρισης

19 Ιουλίου 2010, 20:51

Δημοσιεύτηκε στο opengov.gr

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Με το άρθρο 24 του νόμου, καταργούνται ουσιαστικά οι οικισμοί προ του 1923, και μετατρέπονται σε περιοχές εκτός σχεδίου με ειδικούς όρους δόμησης. Κάθε έκδοση αδείας οικοδομής θα είναι αδύνατη για πολλά χρόνια και έως για πάντα (η κύρωση των δασικών χαρτών μετά την εξάντληση των ενδίκων μέσων μπορεί να φτάσει και τα δέκα χρόνια).
Εδώ τίθεται εύλογα το ερώτημα. Ποιος δίνει την εντολή να συνταχθεί δασολόγιο μέσα στον οικισμό ή σε τμήμα του οικισμού, και με τι κριτήρια προσδιορίζεται διότι κατ’ αυτό τον τρόπο καθορίζοντας εμμέσως και τα όριά του οικισμού ;
Εάν είναι ο Υπουργός, μπορεί εύκολα να λύσει το πρόβλημα με το να μη συνταχθεί δα-σολόγιο μέσα στον οικισμό. Εάν είναι –μεταξύ των άλλων- η Διεύθυνση Δασών και το Δασαρχείο Πεντέλης, τότε αυτές οι υπηρεσίες, ειδικά για τον Άγιο Στέφανο, έχουν τοποθετηθεί τουλάχιστον από το έτος 1950. Συγκεκριμένα, με την 78384/31.5.1950 Απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, επετράπη η ρυμοτόμηση η κατάτμηση και η ανοικοδόμηση εκτάσεως, επειδή αυτή ενέπιπτε εντός των ορίων του οικισμού Οίον (σήμερα Άγιος Στέφανος και Άνοιξη) όπως αυτά καθορίστηκαν με την 12033/1940 Απόφαση.
Στα μετέπειτα χρόνια, η περιοχή αντιμετωπίστηκε ως οικιστική από το Δασαρχείο Πεντέλης και γι’ αυτό δεν εφαρμόστηκε ο Ν. 998/79 (που ορίζει κατεδάφιση κτισμάτων σε δασική έκταση). Η περιοχή δε του οικισμού που κάηκε τον Αύγουστο του 2009, δεν κηρύχθη-κε αναδασωτέα, όπως προφορικά τουλάχιστον διαβεβαίωσε εμένα και άλλους πολίτες το Δα-σαρχείο Πεντέλης, ενώ αναμένεται και έγγραφη απάντηση.
Αντιθέτως, κανένα εγκεκριμένο σχέδιο πόλεως περιοχών ομόρων ή και μακρύτερα του Αγίου Στεφάνου, όπως Προκόνησος, Εύξεινος Πόντος, Διόνυσος, Δροσιά, Εκάλη, Καστρί, Πολιτεία κλπ., δεν έχει προσυπογραφεί από τον Υπουργό Γεωργίας. Επειδή λοιπόν κανένα ε-γκεκριμένο σχέδιο από τα παραπάνω δεν είναι νόμιμο, για λόγους ίσης μεταχείρισης κυρία Υ-πουργέ, πρέπει να δώσετε εντολή ότι για την έκδοση αδείας οικοδομής στις εν λόγω περιοχές και για την διάσωση των «δασικών θυλάκων» θα πρέπει οι ενδιαφερόμενοι να προσκομίζουν βεβαίωση του Δασαρχείου.
Επειδή η διοίκηση πρέπει να έχει συνέχεια και συνέπεια, είναι αδιανόητο να καταργού-νται οι οικισμοί προ του 1923, οι οριοθετηθέντες νομίμως πριν το Ν. 947/79, ενώ χτίζονται τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10 του από 13.3.1981 Π.Δ. (ΦΕΚ 138Δ/81). Επίσης, επειδή η διοίκηση πρέπει να έχει συνέχεια και συνέπεια, πρέπει κυ-ρία Υπουργέ να μελετήσετε τις απόψεις του Υπουργείου σας για τον οικισμό του Αγίου Στεφά-νου (εισήγηση της διεύθυνσης πολεοδομικού σχεδιασμού του ΥΠΕΧΩΔΕ προς το Κ.ΣΧΟΠ. για την ένταξη της πρώτης πολεοδομικής ενότητας του οικισμού Αγίου Στεφάνου σε σχέδιο πόλης) και όχι να ασπάζεστε μονομερώς τις απόψεις του Συμβούλου σας, που τυγχάνει και εις εκ των συντακτών του περίφημου πορίσματος «καταπέλτη» του Συνηγόρου του Πολίτη.
Ειδικά δε για την περίπτωση του Αγίου Στεφάνου, μέγιστη ανοικοδόμηση έγινε κατόπιν ατομικών αυτοψιών υπαλλήλων του αρμοδίου πολεοδομικού γραφείου και ερεύνης, συντάξεως εκθέσεων κ.λπ. πράξεων κατά το σκεπτικό των αποφάσεων του Σ.τ.Ε. ( 2029, 2033/1978 κ.λπ. ). Προσθέτως και υπό το πρίσμα της προηγουμένης νομολογίας και των προδιαληφθει-σών ατομικών βεβαιώσεων έχει εκδοθεί το 916/26.7.1996 έγγραφο του αρμοδίου Πολεοδομι-κού Γραφείου Καπανδριτίου το οποίο ισχυροποιεί τα κατά την νομολογία πραγματικά όρια του οικισμού Αγίου Στεφάνου.
Τέλος, οι «θύλακες» που διατηρούν τον δασικό τους χαρακτήρα (όπως εύκολα και α-νώδυνα χαρακτηρίζονται και στην ουσία δημεύονται) είναι περιουσίες πολιτών και η περιουσία είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Και ναι μεν το δικαίωμα αυτό μπορεί να μην αναγνωρίζεται στην Ελλάδα, όμως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει υποχρεώσει το Ελ-ληνικό Δημόσιο (δηλαδή του Έλληνες φορολογούμενους) σε καταβολή τεραστίων αποζημιώσε-ων σε ανάλογες περιπτώσεις.

Σχέδιο Νόμου «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις»

Άρθρο 24 – Οικισμοί στερούμενοι νόμιμης έγκρισης

18 Ιουλίου 2010, 18:25 | ΠΑΣΙΠΟΥΛΑΡΙΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

Δημοσιεύτηκε στο opengov.gr

18-7-201

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΣΙΠΟΥΛΑΡΙΔΗΣ

Ως προς το άρθρο 24

1. Στο Δήμο Διονύσου, όπως διαμορφώθηκε με τον “Καλλικράτη”, υπάρχουν έξι (6) οικισμοί προϋφιστάμενοι του έτους 1923, εκ των οποίων τρεις, οι οικισμοί Αγ. Στεφάνου, Παλαιού Μπογιατίου (Άνοιξης) και Σταμάτας-Σπάτων, προϋφίστανται ακόμη και του έτους 1883. Οι άλλοι τρεις οικισμοί είναι η Ραπεντώσα, οι Άγ. Άγγελοι (Φασίδερι) και το Σπατατζίκι (Πευκόφυτο).
Οι οικισμοί Αγ. Στεφάνου και Παλαιού Μπογιατίου συναπαρτίζουν τον πάλαι ποτέ οικισμό Οίον (Μπουγιάτι) τον προϋφιστάμενο του έτους 1883, για τον οποίο υπάρχει καθορισμός ορίων έτους 1940 (γενόμενος βάσει του άρθρου 14 του ν.δ. της 17-7-1923) καθώς και διευκρίνιση των ίδιων ορίων αυτών με νομαρχιακές αποφάσεις έτους 1976, μετά και τη δημιουργία των ξεχωριστών κοινοτήτων Αγ. Στεφάνου και Άνοιξης, λόγω της οποίας ο οικισμός Οίον διαχωρίστηκε στους δύο πιο πάνω οικισμούς.
Για του οικισμούς Άγ. Αγγέλων και Ραπεντώσας υπάρχουν νομαρχιακές αποφάσεις καθορισμού των ορίων τους, έτους 1977.
Για τους οικισμούς Σταμάτα-Σπάτα και Σπατατζίκι υπάρχουν σχετικές διαπιστωτικές της ύπαρξης τους ως οικισμών προϋφισταμένων του έτους 1923 νομαρχιακές αποφάσεις, τα δε όρια του οικισμού Σταμάτα-Σπάτα έχουν προσδιορισθεί με αποφάσεις του οικείου Κοινοτικού Συμβουλίου Σταμάτας.
Ουδενός εκ των άνω οικισμών τα όρια έχουν καθοριστεί με κάποια των διατάξεων του άρθρου 24 παρ. 1 περ. i του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις», συνεπώς, αν το συγκεκριμένο άρθρο ψηφισθεί ως έχει, όλες οι περιοχές που καταλαμβάνουν οι άνω οικισμοί θα έχουν εξομοιωθεί, πλέον, ευθέως, προς περιοχές εκτός σχεδίου. Περί τούτου ουδεμία απολύτως αμφιβολία καταλείπεται, όπως προκύπτει από τη διατύπωση του επίμαχου άρθρου.
Εν όψει των ανωτέρω, γίνεται άμεσα αντιληπτό το μέγεθος και η βαρύτης των επιπτώσεων της εν λόγω διάταξης του νομοσχεδίου στις περιοχές που καταλαμβάνουν οι ως άνω οικισμοί.
2. Αναμφισβήτητα, οι περιοχές που καταλαμβάνουν οι οικισμοί οι προϋφιστάμενοι του έτους 1923 είναι περιοχές αστικών ακινήτων, το δε γεγονός ότι, κατά κανόνα, στερούνται εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου, επ’ ουδενί αναιρεί των άνω χαρακτήρα τους ως αστικών ζωνών προορισμένων για την οικιστική αποκατάσταση του πληθυσμού της χώρας. Ο αστικός χαρακτήρας των περιοχών που καταλαμβάνουν οι οικισμοί οι προϋφιστάμενοι του έτους 1923 κατοχυρώνεται τουλάχιστον από του χρόνου ενάρξεως ισχύος του ν.δ. της 17-7/16-8-1923, το οποίο νομοθετικό διάταγμα, σημειωτέον, είναι προγενέστερο της αλληλοδιαδόχως ισχύουσας δασικής νομοθεσίας (ν. 4173/1929, ν.δ. 86/1969, ν. 998/79, κλπ). Ως εκ των ανωτέρω, ο αστικός χαρακτήρας των περιοχών αυτών είναι ισχυρότατος και απαράγραπτος, αφού ανατρέχει σε βάθος χρόνου περίπου εννέα δεκαετιών.
Κατά ταύτα, η ανατροπή του προορισμού των εν λόγω ακινήτων, ως αστικών ακινήτων, μέσω της προεκτεθείσης εξομοίωσής τους προς περιοχές εκτός σχεδίου (πρωτοφανής ταχυδακτυλουργική διαδικασία, χωρίς κανένα απολύτως νόμιμο έρεισμα στην πολεοδομική ή άλλη εν γένει νομοθεσία), γεννά, πέραν πάσης αμφιβολίας, υποχρεώσεις πλήρους αποζημίωσης των ιδιοκτητών τους, περί της οποίας όμως ουδείς απολύτως λόγος γίνεται στο νομοσχέδιο ούτε και προβλέπονται σ’ αυτό, ως έδει, τα αντίστοιχα απαιτούμενα κονδύλια και η προέλευσή τους.
Κατόπιν τούτων γίνεται σαφές ότι πρόκειται για κλασσική περίπτωση de facto απαλλοτρίωσης, δηλαδή για μία διαδικασία πλήρους αδρανοποίησης του προορισμού των υπ’ όψιν ακινήτων προς ανοικοδόμηση, άνευ καταβολής της αντιστοίχου αποζημιώσεως (οιονεί δήμευση).
Όμως, όπως είναι πλέον γνωστό, αυτή η διαδικασία de facto απαλλοτρίωσης (τουλάχιστον σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) δεν αντέχει ούτε καν στις περιπτώσεις ακινήτων καθαρά εκτός σχεδίου, κατά μείζονα λόγο δεν αντέχει στη συγκεκριμένη περίπτωση ακινήτων, τα οποία, πέραν πάσης αμφιβολίας, σήμερα προορίζονται προς ανοικοδόμηση.
Εν όψει των προεκτεθέντων, πρέπει να προβλεφθεί στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο ο τρόπος, καθώς και το ύψος και η προέλευση των σχετικών κονδυλίων, για τις αποζημιώσεις των θιγομένων ιδιοκτητών, οι οποίοι, αμέσως μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου (αν ψηφισθεί ως έχει η επίμαχη διάταξη), από την μία στιγμή στην άλλη, από ιδιοκτήτες οικοδομήσιμων ακινήτων θα έχουν καταστεί ιδιοκτήτες (μη οικοδομήσιμων φυσικά) δασοτεμαχίων.
3. Το επίμαχο άρθρο εδράζεται στα εξής δύο ιδεολογήματα:
α) Τα όρια των οικισμών που δεν έχουν οριστεί με τα διατάγματα του άρθρου 24 παρ. 1 περ. i του υπ’ όψιν νομοσχεδίου, αλλά σύμφωνα με άλλες διατάξεις, είναι ανίσχυρα.
β) Ανίσχυρος καθορισμός όρίων σημαίνει ανύπαρκτα όρια και αυτό, με τη σειρά του, ότι η περιοχή των οικισμών είναι περιοχή εκτός σχεδίου.
Για να επιχειρηματολογήσω συγκεκριμένα, επιλέγω τις περιπτώσεις Αγ. Στεφάνου και Άνοιξης.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο πιο πάνω ιδεολόγημα, έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο πληθώρα σχετικών σχολίων, αντιπροσωπευτικά των οποίων είναι τα σχετικά σχόλια του Δημάρχου Αγ. Στεφάνου, που τεκμηριώνονται και επιστημονικά, με την από 20 Αυγούστου 2009 σχετική προς τούτο γνωμοδότηση των καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.κ. Δημήτρη Χριστοφιλόπουλου και Νικολάου-Κομνηνού Χλέπα. Όλοι οι πιο πάνω καταρρίπτουν το εν λόγω ιδεολόγημα με ακλόνητα επιχειρήματα, αποδεικνύοντας ότι τα όρια των πιο πάνω οικισμών είναι όχι μόνον ισχυρά αλλά και απρόσβλητα.
Σε ότι αφορά το δεύτερο ιδεολόγημα, εκτίθενται τα εξής: Ως γνωστό, βάσει και της σχετικής πάγιας νομολογίας του Σ.τ.Ε., ακόμη και σε περίπτωση πλήρους ανυπαρξίας καθορισμένων ορίων οικισμού προϋφισταμένου του έτους 1923, η περιοχή του οικισμού, ως αστική ζώνη, δεν παύει να αναπτύσσεται οικιστικά, αλλά οι εκεί οικοδομικές άδειες χορηγούνται με όρους δόμησης οικισμών (και όχι, βέβαια, εκτός σχεδίου) κατόπιν σχετικής αυτοψίας υπαλλήλων της οικείας πολεοδομικής αρχής, που αποφαίνονται αιτιολογημένα για τη θέση του ακινήτου μέσα στον οικισμό.
Αυτό και μόνο αρκεί για να γίνει δεκτό ότι και το δεύτερο ιδεολόγημα είναι σαθρό.
Βάσει της επίμαχης διάταξης, αφού πρώτα, και με έρεισμα το σαθρό πιο πάνω δεύτερο ιδεολόγημα, η περιοχή του οικισμού, αμέσως μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, έχει τεθεί εκτός σχεδίου, ακολουθεί μέσω μιας δαιδαλώδους γραφειοκρατικής διαδικασίας, ένα παζάρι με διαφόρους κρατικούς υπαλλήλους, για το ποιος θα γλυτώσει και ποιός όχι. Το (καθ’ όλα αξιοπρεπές) νόημα που εκπέμπεται είναι το εξής: Όποιος πρόλαβε τον Κύριο οίδε. Όποιος πρόλαβε να χτίσει, δάσος–ξεδάσος γλυτώνει, οι άλλοι χάνουν το οικόπεδο.
Όμως εδώ υπάρχει το εξής πρόβλημα: Το νομοσχέδιο προβλέπει ευμενή μεταχείριση αν η μεταβολή της δασικής μορφής επήλθε δυνάμει διοικητικών πράξεων (δηλαδή, κυρίως, οικοδομικών αδειών) που δεν έχουν ανακληθεί ή ακυρωθεί. Αλλά, όπως επισημαίνουν και οι προαναφερθέντες καθηγηταί στην γνωμοδότησή τους, η πάγια νομολογία του Σ.τ.Ε., όπως έχει διαμορφωθεί και υφίσταται σήμερα, δέχεται ότι τα δάση και οι δασικές εκτάσεις μπορούν να απωλέσουν τον χαρακτήρα τους δυνάμει νόμιμων διοικητικών πράξεων, μόνον αν οι πράξεις αυτές έχουν προηγηθεί της 11ης Ιουνίου 1975. Έτσι, και τα χτισμένα οικόπεδα (μαζί με τα άχτιστα) μπαίνουν και αυτά στο κάδρο, τουλάχιστον όταν η σχετική οικοδομική άδεια έχει εκδοθεί μετά την 11η Ιουνίου 1975.
5. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 6 περ. ε του ν. 998/79 “αι περιοχαί που καταλαμβάνονται υπό οικισμών προϋφισταμένων του έτους 1923 ” δεν υπάγονται, “οπωσδήποτε”, στη δασική νομοθεσία. Δηλαδή, η εν γένει νομοθεσία, είτε πολεοδομική είτε δασική, όχι μόνο δεν υπαγορεύει τις επίμαχες διατάξεις αλλά, το αντίθετο, τις απαγορεύει. Οπότε προκύπτει εύλογα το εξής ερώτημα. Γιατί το ΥΠΕΚΑ ανακατεύει, παράνομα, απρόκλητα και με δική του πρωτοβουλία, τα δάση με τους οικισμούς;
6. Η περιοχή βοά ότι πρόκειται για ένα στοίχημα “δικαίωσης” που σχετίζεται με ένα (μέχρι προ τινος κατεψυγμένο) πόρισμα του Σ.τ.Π. και το οποίο (στοίχημα) πρέπει οπωσδήποτε να κερδηθεί, έστω και ετεροχρονισμένα. Το στοίχημα αυτό (ξαναζεσταμένο) έλαβε δημοσιότητα όταν η νυν Υπουργός ΠΕΚΑ υιοθέτησε το συγκεκριμένο πόρισμα μέσα στη Βουλή χαρακτηρίζοντάς το “Πόρισμα-Καταπέλτη” (σε βάρος των ορίων του οικισμού του Αγ. Στεφάνου). Οι γνωρίζοντες το θέμα εξεπλάγησαν τότε, διατί η Κα Υπουργός προτίμησε το «πόρισμα-καταπέλτη» του Σ.τ.Π. και όχι τα υπηρεσιακά «έγγραφα-καταπέλτες» του ιδίου του υπουργείου της, που απεδείκνυαν τη σαθρότητα του εν λόγω πορίσματος.
Ενδεικτικά, αναφέρομαι και επικαλούμαι το περιεχόμενο της από 5-12-2001 σχετικής Εισήγησης της Δ/νσης Πολεοδομικού Σχεδιασμού ΥΠΕΧΩΔΕ προς το Κεντρικό ΣΧΟΠ, στην οποία, μετά από συνεκτίμηση και του περιεχομένου του συγκεκριμένου πορίσματος του Σ.τ.Π. (σχετ. 7), απορρίπτονται εμπεριστατωμένα οι αιτιάσεις του σε βάρος του οικισμού. Η εν λόγω εισήγηση έγινε δεκτή με την 38η πράξη της 6ης Συνεδρίασης της 27-2-2002 του Κεντρικού ΣΧΟΠ και έγινε δεκτό, επίσης, ως όριο του οικισμού του Αγ. Στεφάνου η περιβάλλουσα των ορίων του 1940 και του 1976.
Αργότερα μαθεύτηκε ότι εις εκ των συντακτών του
“πορίσματος-καταπέλτη” τυγχάνει σύμβουλος της Κας Υπουργού, φέρεται μάλιστα και ως βασικός συντελεστής σύνταξης του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου. Έτσι ερμηνεύτηκε το πώς και το γιατί κατελύθη εν προκειμένω η οφειλόμενη «συνέχεια και συνέπεια» του κράτους.
Η Κα Υπουργός, αντί να υιοθετήσει τις διαχρονικές υπηρεσιακές θέσεις και απόψεις, υιοθέτησε τις θέσεις και απόψεις του Κου Συμβούλου.
7. Εφ’ όσον κάτι από τα πιο πάνω δεν είναι εσφαλμένο (αν είναι, παρακαλώ την Κα Υπουργό ή τον Κο Σύμβουλο να με διορθώσουν άμεσα) είναι δικαιολογημένη η κοινή πεποίθηση ότι ελλείπει εν προκειμένω το τεκμήριο της αμεροληψίας. Άλλωστε η πεποίθηση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η επίμαχη ρύθμιση “φωτογραφίζει” το “πόρισμα-καταπέλτη” του Σ.τ.Π. σε όλες του τις προτάσεις, πλην μιάς.
8. Συγκεκριμένα, το εν λόγω «πόρισμα-καταπέλτης», αφού προηγουμένως αναφέρεται στις “δικαιοκρατικές αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου προς τη Διοίκηση και της επιβαλλόμενης σταθερότητας των διοικητικών καταστάσεων”, καταλήγει ως εξής (τελευταία παράγραφος-σελ. 76):
«Τέλος, αυτές οι αρχές επιβάλλουν στη Διοίκηση, λόγω της ανοχής και της αδράνειας που έχει επιδείξει στην αντιμετώπιση των εκνόμων καταστάσεων, να μεριμνήσει για την περιουσιακή αποκατάσταση των πολιτών που καλόπιστα συναλλάσσονταν με αυτήν και απέκτησαν ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί δασικών εκτάσεων με την προσδοκία της οικοδόμησής τους».
Που πήγαν, που χάθηκαν οι πιο πάνω αρχές στο νομοσχέδιο; Γιατί η Κα Υπουργός εφαρμόζει το «πόρισμα-καταπέλτη» επιλεκτικά και μόνον όπου βολεύει; Μήπως γιατί, αν το νομοσχέδιο έλεγε την αλήθεια, δηλαδή ότι θα απαιτηθούν τεράστια κονδύλια για αποζημιώσεις, αυτό δε θα περνούσε από το Υπουργείο Οικονομικών και τη Βουλή (λόγω «πτώχευσης»);
Μήπως αν η Κα Υπουργός ενημέρωνε πόσο θα κοστίσει το νομοσχέδιο, δε θα το ενέκρινε καν το Υπουργικό Συμβούλιο;
9. Τέλος, έχει σημασία να τονισθεί το εξής: Η συγκεκριμένη διάταξη με την οποία (κατ’ αρχήν) τα οικόπεδα, γενικά όλων των οικισμών, μετατρέπονται σε δάση, ταυτόχρονα με την ψήφιση του νομοσχεδίου, είναι η παρ. 6 του άρθρου 24 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου.
Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι, αμέσως μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, η ανοικοδόμηση των οικοπέδων αυτών θα επιτρέπεται μόνον κατόπιν βεβαίωσης του οικείου Δασαρχείου ότι ο χαρακτήρας τους δεν είναι δασικός. Τέτοια βεβαίωση όμως, προκειμένης έκδοσης οικοδομικής αδείας, δεν απαιτείται για οικόπεδα οικισμών αλλά, αποκλειστικά και μόνον, για γήπεδα εκτός σχεδίου. Άρα, η μετατροπή (κατ’ αρχήν όλων) των οικισμών σε εκτός σχεδίου περιοχές συντελείται άμεσα, με την ψήφιση του νομοσχεδίου.
Εν συνεχεία όμως, σύμφωνα με την παρ. 1 του επίμαχου άρθρου, το ζήτημα θα περιοριστεί μόνο στις περιοχές “που χαρακτηρίζονται στον υπό ανάρτηση χάρτη ως δασικές και συγχρόνως περιλαμβάνονται” στα όρια των οικισμών. Από τη διατύπωση αυτή προκύπτει ότι ο δασικός χάρτης θα γίνει, κατόπιν στόχευσης, σε επιλεγμένα τμήματα επιλεγμένων οικισμών (και πάλι το στοίχημα “δικαίωσης”).
Δηλαδή, τελικά, η ρύθμιση θα περιοριστεί σε συγκεκριμένα τμήματα συγκεκριμένων οικισμών, που, προφανώς, θα επιλεγούν κατόπιν στόχευσης σκοπιμοτήτων.
Ο σκοπός λοιπόν της επίμαχης διάταξης ασφαλώς δεν φέρει το τεκμήριο της προστασίας των δασών μέσα στους οικισμούς (όπως, έστω, εμφανίζονται να εννοούν την προστασία αυτή οι συντάκτες του νομοσχεδίου), διότι, αν πράγματι επρόκειτο περί τούτου, το μέτρο θα ήταν γενικό, δηλαδή θα αφορούσε, ξεκάθαρα, όλους τους οικισμούς της χώρας και σε όλη την έκτασή τους.
10. Διαβούλευση σημαίνει, αμφίδρομη επικοινωνία. Γι’ αυτό η Κα Υπουργός οφείλει να απαντήσει, σαφώς και χωρίς περιστροφές, στα κάτωθι ερωτήματα και οι απαντήσεις ν’ αναρτηθούν στο διαδίκτυο.
10.1 Τα σημερινά οικοδομήσιμα οικόπεδα των οικισμών που, μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, θα έχουν μετατραπεί σε εκτός σχεδίου (μη οικοδομήσιμα φυσικά) δάση, θα αποζημιωθούν, ναι ή όχι;
10.2. Σε καταφατική περίπτωση, πόσο υπολογίζεται να κοστίσει το νομοσχέδιο; Πως και από πού θα εξασφαλιστούν τα αντίστοιχα κονδύλια;
10.3. Οι περιοχές των οικισμών με “ανίσχυρα όρια” είναι αστικές ζώνες ή περιοχές εκτός σχεδίου;
10.4. Αν είναι αστικές ζώνες, γιατί το νομοσχέδιο δεν προβλέπει κονδύλια αποζημιώσεων για τα οικόπεδα που θα μετατραπούν σε δάση;
10.5. Αν είναι περιοχές εκτός σχεδίου:
10.5.1. Σε τι χρειάζεται και ποιες περίεργες σκοπιμότητες εξυπηρετεί η επίμαχη διάταξη; Διότι, η διάταξη αυτή θα είχε νόημα αν, εκτός από τις γνωστές και κανονικές περιοχές εκτός σχεδίου, αυτές που γνωρίζουν και καταλαβαίνουν όλοι, υπήρχαν και άλλου είδους «εκτός σχεδίου» περιοχές, όπου, στις δεύτερες αυτές «εκτός σχεδίου» περιοχές θα μπορούσαν να γίνονται ρυθμίσεις διαφορετικές απ’ αυτές που ισχύουν για τις κανονικές και γνωστές σε όλους περιοχές εκτός σχεδίου.
10.5.2. Αν υπάρχουν (που δεν υπάρχουν, εξ όσων γνωρίζουμε) περιοχές « εκτός σχεδίου» , σε ποιο σημείο ακριβώς της πολεοδομικής νομοθεσίας μπορούμε να τις βρούμε;
10.5.3. Αν δεν υπάρχουν (που δεν υπάρχουν) άλλες πλην των κανονικών και γνωστών σε όλους περιοχές εκτός σχεδίου, πως εξασφαλίζεται η νομιμοποίηση των οικοδομών σε δάση εκτός σχεδίου με άδειες μετά το 1975, εν όψει αντιθέτου πάγιας νομολογίας του Σ.τ.Ε.; Αβλεψία ή σκόπιμη παράλειψη για να αποκοιμηθούν αυτοί που έχουν κτίσει;
10.6. Γιατί δεν καταρτίζονται δασικοί χάρτες σε ολόκληρες τις εκτάσεις, όλων των οικισμών, αλλά σε επιλεγμένες εκτάσεις επιλεγμένων οικισμών; Γιατί, εν τέλει, λαμβάνεται μέριμνα για την προστασία των “δασών” σε επιλεγμένα τμήματα επιλεγμένων οικισμών; Τα υπόλοιπα δεν είναι “δάση”; Μήπως είναι «δάση» μόνον αυτά που βρίσκονται στην περιοχή του στοιχήματος;
10.7. Τι θα γίνει με τους οικισμούς που δεν έχουν καθοριστεί καθόλου όρια; (Σπατατζίκι)
10.8. Τι θα γίνει με τους οικισμούς για τους οποίους έχουν καθοριστεί όρια με αποφάσεις Κοινοτικού Συμβουλίου; (Σταμάτα – Σπάτα)
10.9. Ο πρώην ειδικός επιστήμων στον Σ.τ.Π., που συμμετείχε στη σύνταξη του «πορίσματος – καταπέλτη» σε βάρος του οικισμού του Αγ. Στεφάνου, συμμετείχε, ναι ή όχι, και στη σύνταξη του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου;
10.10. Ζήτησε η Κα Υπουργός γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για το ζήτημα των αποζημιώσεων; Αν όχι, γιατί; Μήπως γιατί το Ν.Σ.Κ., ως χειριστής των σχετικών υποθέσεων, γνωρίζει τις σχετικές «αποφάσεις-καταπέλτες» του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, σε όλες ανεξαίρετα τις περιπτώσεις de facto απαλλοτριώσεων;
11. Κατόπιν όλων των ανωτέρω ζητώ:
11.1 Ν’ αποσυρθεί ολόκληρο το επίμαχο άρθρο 24 και οι οικισμοί να εξαιρεθούν των δασικών χαρτών, ανεξαιρέτως του τρόπου που καθορίστηκαν τα όριά τους.
11.2. Οι περιοχές των οικισμών χωρίς όρια να εξαιρεθούν και αυτές, διότι για την παράλειψη του καθορισμού των ορίων τους, από το 1923 μέχρι σήμερα, ευθύνεται η Πολιτεία και, σε κάθε περίπτωση, η παράλειψη αυτή δεν αναιρεί τον αστικό χαρακτήρα της περιοχής που καταλαμβάνουν οι οικισμοί αυτοί,
12 Αν το ΥΠΕΚΑ θέλει άλση και πάρκα μέσα στους οικισμούς να προβλέψει κονδύλια στο νομοσχέδιο και ν’ απαλλοτριώσει καταβάλλοντας πλήρεις αποζημιώσεις. Αυτή είναι η τίμια και η νόμιμη λύση. Τα λοιπά, και δη οι de facto απαλλοτριώσεις, είναι κοινή κλοπή και μας ρεζιλεύουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου καγχάζουν, διασκεδάζοντας με τις κουτοπονηριές του “homo hellenicus”.
13. Ας το ξανασκεφθεί η Κα Υπουργός. Είναι ώρα τώρα, που κόπηκαν μισθοί και συντάξεις, η ανεργία καλπάζει και το μέλλον διαγράφεται ζοφερό, να δημεύονται και περιουσίες;

«Μυστικός κώδικας σε κείμενα του Πλάτωνα;»

Τρίτη, 06 Ιουλίου 2010

 

«Μυστικός κώδικας σε κείμενα του Πλάτωνα;»

«Μυστικό κώδικα σε κείμενα του Πλάτωνα, υποστηρίζει ότι ανακάλυψε ο ερευνητής στο Κέντρο Ιστορίας της Επιστήμης, Τεχνολογίας και Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, δρ Τζέι Κένεντυ.
Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του καθηγητή, ο Πλάτων ήταν οπαδός της θεωρίας του Πυθαγόρα ότι οι πλανήτες και τα αστέρια παράγουν μια μη ακουστή μουσική, την περίφημη «αρμονία των σφαιρών».
«Οι μυστικοί κώδικες…

του Πλάτωνα, τελικά υπάρχουν!»
Βαδίζοντας στα χνάρια του, έναν αιώνα μετά ο Πλάτων χρησιμοποιούσε μια μυστική διάταξη των συμβόλων, έναν «πλατωνικό κώδικα», προκειμένου να δώσει στα κείμενά του μια μουσική δομή! Αυτόν ακριβώς τον «κώδικα» υποστηρίζει ότι «έσπασε» ο δρ. Κένεντυ ανακαλύπτοντας τα κρυφά μηνύματα στα έργα του μεγάλου έλληνα φιλοσόφου.»Οι μυστικοί κώδικες του Πλάτωνα, δεν είναι κάτι νέο», εξηγεί ο καθηγητής. » Στην αρχαιότητα, πολλοί από τους οπαδούς του υποστήριζαν ότι τα βιβλία του περιείχαν κι άλλα επίπεδα εννοιών και μυστικούς κώδικες, αλλά αυτό είχε αμφισβητηθεί και τελικά απορριφθεί από τους σύγχρονους μελετητές. Κι όμως εγώ έσπασα τον κωδικό. Έχω πλέον αποδείξεις ότι τα βιβλία περιέχουν κώδικες και σύμβολα και ότι η διαλεύκανση αυτών αποκαλύπτει την κρυμμένη φιλοσοφία του Πλάτωνα».
Το μυστικό του σύμπαντος, μέσα από την αρμονία!
Ο δρ Κέννεντυ, αφιέρωσε τα τελευταία πέντε χρόνια μελετώντας τα περίπου 30 βιβλία του έλληνα φιλοσόφου. Τα συμπεράσματά του, άκρως εντυπωσιακά, αφού κατάφερε να ανακαλύψει τις καλά κρυμμένες δώδεκα νότες της μουσικής κλίμακας!
Ο λόγος που ο Πλάτων προχώρησε στη δημιουργία του κώδικα, ήταν μάλλον για να τον προστεύσει! «Η παρουσία και η φύση των κρυφών κωδίκων σημαίνουν ότι ο Πλάτωνας είχε 2.000 χρόνια πριν από τη γέννηση της σύγχρονης επιστήμης, συλλάβει το μήνυμα ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από τα μαθηματικά και τη λογική και όχι από τους θεούς!», λέει ο καθηγητής!
Ο Πλάτων, έζησε μία ζωή «στην κόψη του ξυραφιού», ενοχλώντας πολλούς με τις ιδέες και τις πράξεις του! Η κωδικοποίηση των απόψεών του, ήταν μάλλον ο μόνος τρόπος για να τις κληροδοτήσει στις επόμενες γενεές!
Η προσπάθεια για αποκάλυψη της κρυφής γνώσης του, μόλις ξεκίνησε! Όπως λέει ο δρ Κένεντυ : «Υπάρχουν 2.000 σελίδες γεμάτες από κρυμμένα μηνύματα σε κάθε λέξη. Θεωρώ ότι οι σημαντικότερες απόψεις αυτού του κορυφαίου φιλοσόφου, μας περιμένουν να τις φέρουμε στο φως! Είμαστε μόνο στην αρχή κάτι πολύ σπουδαίου»
periergaa μέσω WHBC-gr»

Οι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Οι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος κάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του:

α] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.
β] Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.
γ] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι. Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

α] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!
β] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!
γ] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!
—————————————————————————————————————–
» Ο ΧΡΟΝΟΣ» είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός που έχουμε, γιατί είναι περιορισμένος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε χρήμα, αλλά όχι περισσότερο χρόνο. Όταν αφιερώνουμε χρόνο σε ένα πρόσωπο, του παραχωρούμε ένα μέρος από τη ζωή μας που ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε.

Ο χρόνος είναι η ζωή μας.

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ που μπορείς να δώσεις σε κάποιον είναι ο χρόνος σου !!!

Και εσύ, φίλη/ε μου, αν έχεις τη «διαίσθηση», θα καταλάβεις ποιος, πότε και γιατί σου δίνει το
ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ !!!

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

Αρης Αμανταριδης