Σοβαρές καταγγελίες διατύπωσε ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης κ. Αβραάμ Πασιπουλαρίδης στην συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής την Μεγάλη Τρίτη (10/4/12). Οι καταγγελίες αφορούσαν την ανάθεση δύο έργων, 23.000 ευρώ συνολικά, που έγινε με την διαδικασία του κατεπείγοντος.Σύμφωνα με τον νόμο, η Οικονομική Επιτροπή αποφασίζει αιτιολογημένα για τις περιπτώσεις απ’ ευθείας ανάθεσης προμηθειών, παροχής υπηρεσιών, εκπόνησης μελετών και εκτέλεσης έργων σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις.
Σχετικά με το πρώτο έργο (αντικατάσταση αγωγού ύδρευσης στην οδό Προκονήσου), κόστους 11.464 ευρώ, ο ΑΠ υποστήριξε ότι κατασκευάστηκε το 2011 δίχως τις προβλεπόμενες εγκρίσεις των αρμοδίων οργάνων του Δήμου (Ο.Ε., Δ.Σ.), αλλά με απόφαση – εισήγηση του εντελώς αναρμόδιου Τοπικού Συμβουλίου Σταμάτας, που «πιστοποιεί» την κατεπείγουσα ανάγκη εκτέλεσής του.
Σύμφωνα με τον ΑΠ, η τεχνική έκθεση της μελέτης και ο προϋπολογισμός του έργου συντάχθηκαν εκ των υστέρων στις 15-2-2012, δηλαδή αφού είχε εκτελεστεί το έργο. Η δε προφανώς άσκοπη μελέτη συντάχθηκε για να (επιχειρηθεί να) αποκτήσει η παρανομία νομιμοφάνεια.
Μετά δε από την ολοκλήρωση του έργου, ζητήθηκε από εργολάβους δημοσίων έργων να καταθέσουν προσφορές, πράγμα που έγινε, αλλά με τρόπο αστείο: κατατέθηκαν τρεις (προσχηματικές) προσφορές την ίδια μέρακαι με σχεδόν συνεχόμενους αρ. πρωτ. (6525-6529-6532/14-3-2012). (Ούτε τα προσχήματα δεν ξέρουν – ή δεν μπορούν – να κρατήσουν…)
Αλλά και οι εκπτώσεις που δόθηκαν από τους τρεις εργολάβους (από 1% έως 4%) ήταν προκλητικά μικρές σε σχέση με το αντικείμενο. Ενδεικτικά, η έκπτωση που δόθηκε στον διαγωνισμό παρεμφερούς έργου που κατασκευάζεται τώρα (το δίκτυο αποχέτευσης ακαθάρτων υδάτων Δ. Δροσιάς) ήταν 51.57%!
Μάλιστα, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα (και μη σύννομα), ομολόγησε στην εισήγησή του ότι το έργοδεν ήταν καν ενταγμένο στο Τεχνικό Πρόγραμμα και τον Προϋπολογισμό του 2011 (τότε δηλαδή που κατασκευάστηκε), επειδή, όπως είπε, δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί.
Αλλά κι αν ακόμα ήταν έτσι, γιατί το θέμα ήρθε στην Οικονομική Επιτροπή έξι (6) μήνες (!) αργότερα; Είχε μήπως χαθεί στο μεταξύ ο «κατεπείγων» χαρακτήρας του; Πόσο δε μάλλον, αφούη εκτέλεση του συγκεκριμένου έργου απαιτούσε πολλές ημέρες, γιατί δεν συγκλήθηκε με την διαδικασία του κατεπείγοντος η Ο.Ε. (ακόμη και αυθημερόν), προκειμένου να εγκρίνει τη σχετική δαπάνη και τρόπο εκτέλεσης του έργου, σύμφωνα με τη νομοθεσία; Με τον τρόπο αυτό θα υπήρχε και νομιμότητα και διαφάνεια και μεγαλύτερη έκπτωση.
Τα ίδια όμως συνέβησαν και στην περίπτωση του έργου της Ροδόπολης“εκτέλεση εργασιών στο νεκροταφείο της Δ.Κ.– κατασκευή οστεοφυλακίου” (11.548 ευρώ). Όπως ο ΑΠ είπε, μεταβαίνοντας στο κοιμητήριο είδε ότι το εν λόγω έργο ήταν (και πάλι) ήδη κατασκευασμένο.
Περαιτέρω, όπως διαπίστωσε, επρόκειτο για εργασίες διαμόρφωσης τμήματος του εδάφους του χώρου του κοιμητηρίου και σκυροδέτησης εκεί διαδρόμων για την δημιουργία-οριοθέτηση θέσεων ταφής – όχι για κατασκευή οστεοφυλακίου! Μάλιστα, είδε ότι στον ήδη διαμορφωμένο χώρο του κοιμητηρίου υπήρχαν ακόμα αδιάθετοι τάφοι, γεγονός που δεν δικαιολογεί το «κατεπείγον» του ζητήματος.
Κατά τ’ άλλα, η ίδια ακριβώς διαδικασία: τρεις εργολάβοι κατέθεσαν την ίδια μέρα (30-3-2012) ισάριθμες (εικονικές) προσφορές, προσφέροντας ελάχιστες εκπτώσεις (1%-3%), την στιγμή που η αναμενόμενη για τα δεδομένα του έργου θα ήταν 40% τουλάχιστον…
Βεβαίως, η πρωτοτυπία σ’ αυτή την περίπτωση ήταν αλλού: το έγγραφο του Τοπικού Συμβουλίου Ροδόπολης, που ‘πιστοποιούσε’ την κατεπείγουσα ανάγκη εκτέλεσης του έργου, είχε ημερομηνία 23-3-2012, δηλαδή είχε συνταχθεί μετά την ολοκλήρωση του έργο!
Αξίζει να διαβάσει κανείς τον επίλογο των καταγγελιών Πασιπουλαρίδη:
Μετά τα ανωτέρω το μόνο που έχω να πω είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. Δε μπορεί να γίνει ανεκτή η αθλιότητα των αδιαφανών απ’ ευθείας αναθέσεων ερήμην των θεσμοθετημένων οργάνων του Δήμου. Φυσικά καταψηφίζω την απαράδεκτη από κάθε άποψη εισήγηση επί του θέματος και δηλώνω ότι, σύμφωνα με τα πιο πάνω, το έργο δε μπορεί να θεωρηθεί ότι εκτελέστηκε σύννομα από το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου του Δήμου Διονύσου, αλλά με εντολή τρίτου, ο οποίος, εκ των υστέρων, μετερχόμενος απατηλές μεθόδους, επιχειρεί να νομιμοποιήσει τις παρανομίες του, μεθοδεύοντας την έκδοση (πάντοτε εκ των υστέρων και δολίως) όλων εκείνων των τυπικών στοιχείων, αποφάσεων και εγγράφων που απαιτούνται κατά νόμο για να προσδοθεί στο έργο νομιμοφάνεια και χαρακτήρας σύννομου δημοτικού έργου.
Αν έστω και τα μισά από όσα καταγγέλλει είναι αλήθεια, τότε δεν μιλάμε απλώς για ‘πτυχιούχους’ σαλαμοποιούς, αλλά για κατόχους μεταπτυχιακού (στο ‘ξέπλυμα’)… Είναι λοιπόν καθήκον όλων μας να τους στείλουμε από κει που ήρθανε – κι ακόμα πιο μακριά. Προτού τα ροκανίσουν όλα…