Οδός ΔΙΟΝΥΣΟΥ
Διαβούλευση: Τι είναι αυτό; (Μέρος 2ο)
Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 55, Απρίλιος 2012, της μηνιαίας έκδοσης της εφημερίδας οδός Διονύσου.
Διαβούλευση: Τι είναι αυτό; (Μέρος 2ο)
Στο Δήμο Διονύσου η συγκρότηση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης απασχόλησε το Δημοτικό Συμβούλιο δυο φορές μέχρι σήμερα, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Και επειδή δεν έχουμε Επιτροπή, δεν έχουμε και Επιχειρησιακό Πρόγραμμα. Απαντήσεις για τις αιτίες αλλά και για τα προβλήματα που προκάλεσε στο Δήμο η άκαρπη διαδικασία που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα, δίνει στο παρακάτω άρθρο του ο Στέφανος Μιχιώτης.
Σύμφωνα με τον Καλλικράτη, η Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης (ΔΕΔ) αποτελείται από: α) εκπροσώπους φορέων της τοπικής κοινωνίας, (π.χ. επαγγελματικών, επιστημονικών, συνδικαλιστικών, γονέων και κηδεμόνων, συμβουλίων νέων, αθλητικών, πολιτιστικών, εθελοντικών, ατόμων με ειδικές ανάγκες, θρησκευτικών, πνευματικών, μη κυβερνητικών οργανισμών, κινήσεων πολιτών κ.λπ.), β) δημότες, που ορίζονται μετά από κλήρωση ανάμεσα στους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους και γ) τον/την Δήμαρχο ή Αντιδήμαρχο, που προεδρεύει στις εργασίες της.
Η διαδικασία συγκρότησης της Επιτροπής και ο τρόπος λειτουργίας της αποτυπώνεται σε κανονισμό λειτουργίας που ψηφίζεται από το δημοτικό συμβούλιο. Η αναλογία των εκπροσώπων φορέων και δημοτών στο σύνολο των μελών είναι 3:1. Η επιλογή των μελών γίνεται στη βάση της ευρύτερης δυνατής εκπροσώπησης των θεματικών αντικειμένων, προκειμένου για φορείς, και της αναλογικής εκπροσώπησης γεωγραφικών περιοχών, προκειμένου για δημότες. Δεν μπορούν να επιλεγούν ως μέλη της Επιτροπής Διαβούλευσης, πλην του προέδρου, αιρετοί του δήμου, της οικείας περιφέρειας ή μέλη των διοικήσεων νομικών προσώπων του δήμου ή της οικείας περιφέρειας.
Την πρώτη φορά που η συγκρότηση της ΔΕΔ ήρθε στο Δημοτικό Συμβούλιο Διονύσου (28/2/11) δεν συγκέντρωσε την προβλεπόμενη εκ του νόμου πλειοψηφία των 2/3 των συμβούλων, καθώς υπήρξαν πολλές αιτιάσεις από το σύνολο της αντιπολίτευσης. Αυτές αφορούσαν είτε σε σαφείς καταστρατηγήσεις του νόμου (για το μέγιστο αριθμό μελών), είτε ενστάσεις επί της διαδικασίας που ακολουθήθηκε (μη ενημέρωση φορέων της περιοχής, μη συμμετοχή συμβούλων της αντιπολίτευσης στη διαδικασία). Η αποτυχία συγκρότησης της ΔΕΔ οδήγησε τη δημοτική αρχή να κατηγορήσει την αντιπολίτευση ως παρακωλύουσα τον θεσμό και απαίτησε από εκείνην να υποχωρήσει. Έτσι όμως έδειξε ότι δεν είχε κατανοήσει την ουσία και τις προϋποθέσεις της διαβούλευσης, μία εκ των οποίων είναι η έμπρακτη συναίνεση, πέρα από αριθμητικά δεδομένα.
Ακολούθησε μια λανθασμένη πρωτοβουλία της αρμόδιας αντιδημάρχου Θ. Σαραντάκη να έρθει σε συμφωνία με την αντιπολίτευση, προτείνοντας την αντικατάσταση υποψηφίων με άλλους, αρεστούς στις παρατάξεις! Η πρόταση αυτή όχι μόνο ήταν στον αντίποδα του γράμματος και του πνεύματος του νόμου, αλλά ακύρωνε και τις έως τότε αναφορές της δημοτικής αρχής περί αδιάβλητου και διαφανούς τρόπου συγκρότησης της ΔΕΔ.
Έτσι, την δεύτερη φορά που ήρθε το ίδιο θέμα στο ΔΣ (26/9/11) τα πράγματα έγιναν εύκολα χειρότερα. Η αντιδήμαρχος επιμένοντας στη μεθόδευση που είχε ακολουθήσει, πρότεινε έναν κατάλογο υποψηφίων μελών που είχε ακόμα περισσότερα προβλήματα. Για παράδειγμα, η εκπροσώπηση των διαφόρων κατηγοριών φορέων δεν ήταν ανάλογη του πλήθους τους. Επίσης, ο κατάλογος των μελών δεν έγινε με την εκλογή εκπροσώπων φορέων βάσει ενιαίων αντικειμενικών κριτηρίων, αλλά στη βάση ενός αυθαίρετου διορισμού προσώπων, παίρνοντας υπόψη γεωγραφικούς συσχετισμούς και προσωπικές επιλογές. Σε άλλες περιπτώσεις αποκαλύφθηκε ότι δεν δόθηκε στους φορείς η δυνατότητα να επιλέξουν οι ίδιοι τους εκπροσώπους τους ανά κατηγορία, αλλά τους επεβλήθη η διαδικασία της κλήρωσης. Επίσης δεν ήταν γνωστό με ποια ακριβώς διαδικασία έγινε η κλήρωση για τον ορισμό δημοτών ως μελών της ΔΕΔ. Τέλος, αποδείχθηκε ότι ορισμένα από τα προταθέντα μέλη συνδέονταν με τη δημοτική αρχή με σχέση εργασίας (π.χ. ειδικών συμβούλων ή συνεργατών) ή είχαν ορισθεί από αυτήν ή τις άλλες παρατάξεις σε θέσεις διοίκησης δημοτικών οργανισμών. Αυτό ήταν προφανώς αντιδεοντολογικό. Λόγω της γενικευμένης αμφισβήτησης και της έντονης ανάγκης για διατύπωση κανονισμού συγκρότησης και λειτουργίας της ΔΕΔ, η αρμόδια αντιδήμαρχος απέσυρε το θέμα, μέχρι νεωτέρας.
Η υπόθεση διαβούλευση ανακινήθηκε και πάλι προσφάτως, με αφορμή τη μη έγκριση του Επιχειρησιακού Προγράμματος από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής. Το ενδεχόμενο αυτό είχε επισημανθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο καθώς η απουσία ΔΕΔ οδηγεί, βάσει νόμου, στην κατάρριψη του ΕΠ. Τότε, αρκετά μέλη του Δ.Σ. είχαν μειδιάσει, πιστεύοντας ότι υπήρχαν και «άλλοι τρόποι» διαβούλευσης, τους οποίους η δημοτική αρχή προσπάθησε να εφαρμόσει στο διάστημα 30/11 – 13/12/11, όταν το ΕΠ «συζητήθηκε» στην τοπική κοινωνία. Όπως προκύπτει όμως, οι τρόποι αυτοί δεν έγιναν αποδεκτοί, ούτε καν τυπικά, καθώς:
- Δεν διοργανώθηκε καμία δημόσια συζήτηση ή ενημέρωση, όπως στοιχειωδώς προβλέπεται σε τέτοιες περιστάσεις και όπως προέβλεπε η εισήγηση της δημοτικής αρχής.
- Η διαδικασία που επελέγη (ανάρτηση στη δημοτική ιστοσελίδα και επιστολές σε φορείς) απέκλεισε όλους εκείνους τους κατοίκους που: α) δεν είναι μέλη σε κάποιον φορέα, β) στο διάστημα εκείνων των 2 εβδομάδων δεν έτυχε να επισκεφθούν την ιστοσελίδα ή γ) δεν χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Στους δε φορείς, η πρόσκληση εστάλη μετά τις 6/12, οπότε οι ενδιαφερόμενοι είχαν στη διάθεσή τους λιγότερο από μία εβδομάδα για να υποβάλλουν τις προτάσεις τους.
- Η διαδικασία επεξεργασίας των προτάσεων ήταν προσχηματική. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι η αρμόδια υπηρεσία του δήμου συνέταξε την εισήγησή της προς την Εκτελεστική Επιτροπή στις 13/12/11, ενώ οι προτάσεις από φορείς, κατοίκους, αλλά και από πολλές τοπικές κοινότητες και νομικά πρόσωπα του δήμου, συντάχθηκαν και πρωτοκολλήθηκαν μεταξύ 12/12 και 15/12. Αυτό φαίνεται καθαρά από τους αριθμούς πρωτοκόλλου και τις ημερομηνίες των fax και emails που υπάρχουν στην ιστοσελίδα. Είναι σαφές λοιπόν ότι δεν υπήρχε καθόλου χρόνος για κατηγοριοποίηση, συσχέτιση, ουσιαστική αξιολόγηση και σύνθεση των προτάσεων.
- Ο τρόπος με τον οποίο όλο αυτό το υλικό αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα δεν επιτρέπει στους ενδιαφερόμενους να δουν το αντικείμενο των προτάσεων που υπεβλήθησαν από τοπικά συμβούλια, φορείς και κατοίκους. Δεν υπάρχει καμία κατηγοριοποιημένη κατάσταση, παρά μόνο σκαναρισμένα και συχνά δυσανάγνωστα έγγραφα, κάποια μάλιστα ως παραρτήματα άλλων. Έτσι, οι ενδιαφερόμενοι δεν μπορούν να συσχετίσουν τις προτάσεις με το τελικό περιεχόμενο του επιχειρησιακού προγράμματος και να αντιληφθούν κατά πόσο αυτές λήφθηκαν σοβαρά υπόψη.
Με βάση τα παραπάνω στοιχεία, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ακυρώνεται η ίδια η ουσία της διαβούλευσης, καθώς από συλλογική διαδικασία γνωμοδότησης, υποβαθμίζεται στην γνωστή πελατειακή πρακτική μεταξύ μεμονωμένων φορέων και δημοτών από τη μια και της δημοτικής αρχής από την άλλη. Επιπλέον όμως, ακυρώνεται και κάθε συμμετοχική διάσταση στην κατάρτιση του επιχειρησιακού προγράμματος και επιστρέφουμε στη γνωστή συρραφή προεκλογικών υποσχέσεων της όποιας δημοτικής αρχής, χωρίς ρεαλισμό και συναντίληψη. Κάτι δηλαδή που το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα στόχευε να αποτρέψει. Φαύλος κύκλος.
Εκδότης: Μαρία Χαζάπη
Συντάσεται από Συντακτική Επιτροπή:Λάζαρος Γεωργοκίτσος,Μιχάλης Μουστάκας,Μαρία Χαζάπη.
Σχολιάστε