Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

23 αιώνες πέρασαν αλλά εξακολουθεί να είναι επίκαιρος

«Εἶ­ναι φα­νε­ρὸ ὅ­τι ἡ πο­λι­τεί­α ποὺ  ἀ­πο­τε­λεῖ­ται ἀ­πὸ πο­λί­τες τῆς με­σαί­ας τά­ξε­ως εἶ­ναι ἡ  ἀ­ρί­στη καὶ ὅ­τι οἱ κα­λῶς κυ­βερ­νώ­με­νες πό­λεις εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νες ὅ­που οἱ με­σαί­α τά­ξη εἶ­ναι πλέ­ον ἰ­σχυ­ρὴ καὶ πο­λυ­α­ριθ­μό­τε­ρη ἀ­πὸ τὶς ἄλ­λες δυ­ὸ τά­ξεις μα­ζί». 

«Οἱ ἀ­δύ­να­μοι δὲν γνω­ρί­ζουν νὰ ἄρ­χουν ἐ­νῶ ἄρχονται δουλικά,  ἐ­νῶ οἱ πλού­σιοι δὲν γνω­ρί­ζουν νὰ πει­θαρ­χοῦν σὲ κα­μιὰ ἀρ­χή, ἀλ­λὰ θέ­λουν νὰ ἀ­σκοῦν τὴν ἐ­ξου­σί­α δε­σπο­τι­κά. Ἔ­τσι δη­μι­ουρ­γεῖ­ται πο­λι­τεί­α δού­λων καὶ ἀ­φεν­τῶν καὶ ὄ­χι ἐ­λεύ­θε­ρων πο­λι­τῶν καὶ ἀν­θρώ­πων….».

Αριστοτέλους Πολιτικά.

Απολαύστε το… και στο αρχαίο κείμενο…

Το πρώτο απόσπασμα: Πολιτικά, βιβλίο IV, 1295b-35:

ἄρα ὅτι καὶ ἡ κοινωνία ἡ πολιτικὴ ἀρίστη ἡ διὰ τῶν μέσων,

καὶ τὰς τοιαύτας ἐνδέχεται εὖ πολιτεύεσθαι πόλεις ἐν αἷς

δὴ πολὺ τὸ μέσον καὶ κρεῖττον, μάλιστα μὲν ἀμφοῖν, εἰ

δὲ μή, θατέρου μέρους· …. διόπερ εὐτυχία

μεγίστη τοὺς πολιτευομένους οὐσίαν ἔχειν μέσην καὶ ἱκανήν,

1296a  ὡς ὅπου οἱ μὲν πολλὰ σφόδρα κέκτηνται οἱ δὲ μηθέν, ἢ δῆ-

μος ἔσχατος γίγνεται ἢ ὀλιγαρχία ἄκρατος, ἢ τυραννὶς δι᾽

ἀμφοτέρας τὰς ὑπερβολάς· καὶ γὰρ ἐκ δημοκρατίας τῆς

νεανικωτάτης καὶ ἐξ ὀλιγαρχίας γίγνεται τυραννίς, ἐκ δὲ

τῶν μέσων καὶ τῶν σύνεγγυς πολὺ ἧττον. ….

ὅτι δ᾽ ἡ μέση βελτίστη, φανερόν· μόνη γὰρ ἀστασίαστος·

ὅπου γὰρ πολὺ τὸ διὰ μέσου, ἥκιστα στάσεις καὶ διαστάσεις

γίγνονται τῶν πολιτῶν.

 

Το δεύτερο απόσπασμα: Πολιτικά, βιβλίο IV, 1295b-19:

ὥσθ᾽ οἱ μὲν ἄρχειν οὐκ ἐπίστανται, ἀλλ᾽ ἄρχεσθαι

δουλικὴν ἀρχήν, οἱ δ᾽ ἄρχεσθαι μὲν οὐδεμίαν ἀρχήν, ἄρχειν

δὲ δεσποτικὴν ἀρχήν. γίνεται οὖν δούλων καὶ δεσποτῶν

πόλις, ἀλλ᾽ οὐκ ἐλευθέρων, καὶ τῶν μὲν φθονούντων τῶν δὲ

καταφρονούντων· ἃ πλεῖστον ἀπέχει φιλίας καὶ κοινωνίας

πολιτικῆς· ἡ γὰρ κοινωνία φιλικόν·