Ο ΡΊΨΑΣΠΙΣ

Κάποιος ρώτησε τον Δημάρατο (Βασιλιά της Σπάρτης που πήγε στους Πέρσες), γιατί θεωρούν άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, και αυτός απάντησε: ¨ Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την απο κοινού παράταξη ¨Πλούταρχος

ρίψασπις

http://el.wiktionary.org/wiki/%CF%81%CE%AF%CF%88%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%82

ρίψασπις < αρχαία ελληνική ῥίψασπις < ῥίπτω + ἀσπίς

Ουσιαστικό

ρίψασπις αρσενικό ή θηλυκό

1. κατά την αρχαιότητα, στρατιώτης που ρίχνει την ασπίδα του, δηλαδή το βάζει στα πόδια από δειλία

   Ο ρίψασπις ρίχνοντας την ασπίδα του εκθέτει σε κίνδυνο τον συμπολεμιστή του, αφού η ασπίδα του ενός εκάλυπτε το σώμα του διπλανού του. Γι’ αυτό η Σπαρτιάτισσα μάνα έλεγε «ή ταν ή επί τας» (ή θα γυρίσεις πίσω με την ασπίδα σου ή να σε φέρουν πάνω σε αυτήν σκοτωμένο)

    συνώνυμα: λιποτάκτης, φυγοπόλεμος

2. (γενικότερα) κάποιος που σταματάει να αγωνίζεται από δειλία

    συνώνυμα: δειλός, λιπόψυχος, ολιγόψυχος, φυγόμαχος