Passipoularidou's weblog

31 Ιανουαρίου, 2013

Το βασίλειο της λακκούβας στους δρόμους της Δροσιάς, Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Διονύσου (φωτορεπορτάζ)

Filed under: ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ — passipoularidou @ 2:57 μμ

Το βασίλειο της λακκούβας στους δρόμους της Δροσιάς, Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Διονύσου (φωτορεπορτάζ) 

Αναρίθμητες «λακκούβες»

Επικίνδυνες λακκούβες στους δρόμους περιμένουν τα θύματα τους…Λακκούβες, μπαλώματα, κακοτεχνίες και προχειρότητα συναντούν πεζοί και οδηγοί στους δρόμους της Δροσιάς. Το οδικό δίκτυο της Δροσιάς  παραμένει σε κακά χάλια τώρα, λόγω του έργου αποχέτευσης, θέτοντας πάρα πολλές φορές τη ζωή δικυκλιστών σε κίνδυνο και αποτελώντας πονοκέφαλο για τους οδηγούς αυτοκινήτων που έχουν βαρεθεί να μετρούν ζημιές σε λάστιχα, ζάντες και αναρτήσεις. Όλη η Δροσιά είναι μια … λακκούβα.
Από το οδοιπορικό σε δρόμους της Δροσιάς, διαπιστώσαμε πως δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι δεν υπάρχει ούτε ένας δρόμος μέσα στη Δροσιά που να μην έχει πρόβλημα. Το δε μπάλωμα κατά μήκος των δρόμων τείνει να γίνει… σήμα κατατεθέν. Το ρεπερτόριο της κακοτεχνίας στο οδικό δίκτυο της Δροσιάς, χαντάκια με χαλίκια καταμεσής της οδού, πρόχειρα μπαλώματα με άσφαλτο ή άμμο ή χονδρόκκοκα  θραυστά  υλικά.
Το πρόβλημα φυσικά  είναι τωρινό,
 οι λακκούβες  και τρύπες έχουν δημιουργηθεί από τις κακοτεχνίες του έργου της αποχέτευσης, λόγω παντελούς έλλειψης επίβλεψης του έργου αυτού, επίβλεψη που θα μπορούσε να είχε γίνει στοιχειωδώς από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου, αν είχε δοθεί η σχετική εντολή.

Η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου στελεχώνεται από καμιά δεκαπενταριά μηχανικούς, ουδείς εκ των οποίων, όμως, δεν φαίνεται να έλαβε εντολή επίβλεψης του εν λόγω έργου, έστω και στοιχειωδώς, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Ποιός  εμπόδισε τον Δήμο Διονύσου να «βγάλει» έναν από τους 14-15 μηχανικούς του Δήμου στο έργο, τουλάχιστον να εποπτεύει στα μπαζώματα των ορυγμάτων, έτσι ώστε να γίνουν σωστά (με τα υλικά και τον τρόπο που προβλέπονται από τις σχετικές τεχνικές προδιαγραφές) και να αποφευχθούν οι καθιζήσεις τους, εξ αιτίας των οποίων (καθιζήσεων) δημιουργήθηκαν, αργότερα, οι λακκούβες στα οδοστρώματα;

«Το πρόβλημα είναι μεγάλο και χειροτερεύει συνεχώς»

Στα παραπάνω προστίθεται και η πλημμελής αποκατάσταση των λακκουβών και τρυπών  με απλή άμμο!!! ή χονδρόκκοκοα θραυστά υλικά!!!  έτσι μετά την πρώτη δυνατή  βροχή ανοίγουν ξανά και μάλιστα πιο βαθιές από πριν …..

Γι’ αυτό και δεν χωρούν δικαιολογίες για την αντιμετώπιση ενός ζητήματος που, όπως συνηθίζουν να λεν οι πολιτικοί, «αφορά την καθημερινότητα των πολιτών». 
Το θέμα βέβαια είναι πότε θα αποφασίσουν οι έχοντες την ευθύνη να δώσουν μια λύση. 

Δια του λόγου το αληθές παραθέτουμε σχετικό φωτογραφικό υλικό.

Πεζόδρομος στο Δημοτικό Σχολείο της Δροσίας Δημοτική Κοινότητα Δήμου Διονύσου

(more…)

30 Ιανουαρίου, 2013

ΣΑΦΡΑΜΠΟΛΗ-SAFRAMPOLI

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 4:31 μμ

 

 

Photo : Benaki 1997

ΣΑΦΡΑΜΠΟΛΗ
Ασημένια επιχρυσωμένη πόρπη με σμάλτο και κοράλλια.
Από την πλούσια Σαφράμπολη του Πόντου, που, όπως λέει και το όνομά της, διέπρεψε στο εμπόριο της ζαφοράς (σαφράν).
Χρονολογημένη, 1837 μ.Χ.
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη

SAFRAMPOLI
Silver gilted buckle with enamel and corals.
From the rich Saframpoli (Saframbolu), which, as its name describes, excelled in the saffron trade.
Dated 1837 AD
Athens, Benaki Museum

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 9:43 πμ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Μεταφορτώθηκε στις 18 Μάρ 2011

Ο ROBERT BROWNING, Καθηγητής Κλασσικών Σπουδών και Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο ΛΟΝΔΙΝΟ και Πρόεδρος της Επιτροπής για την επιστροφή των ΕΛΓΙΝΕΙΩΝ, η ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ ΑΡΒΕΛΕΡ, Πρύτανης Πανεπιστημίου Παρισίων και οι Καθηγητές ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ και ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ επισημαίνουν την άμεση σχέση της Νέας Ελληνικής γλώσσας με την Αρχαία Ελληνική, μέσα από θεωρητικές συζητήσεις για τη γλώσσα και ότι αφορά τη γλωσσική συμπεριφορά και γλωσσική συνείδηση ενός λαού. Επίσης, προβάλλεται πολύτιμο υλικό από την ταινία της ΜΕΜΗΣ ΣΠΥΡΑΤΟΥ «Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ», που παραχώρησε το Ίδρυμα Μελετών ΛΑΜΠΡΑΚΗ και ακούγεται απόσπασμα της ομιλίας του ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ, κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ το 1979, για την ελληνική γλώσσα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής και απόσπασμα από την ποιητική του συλλογή «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» από το κεφάλαιο «ΤΑ ΠΑΘΗ» Β Ψαλμός.

  • Κατηγορία:

    Εκπαίδευση

    Μου εστάλει το παρακάτω e-mail και μου έδωσε αφορμή να το δημοσιεύσω και να βρω στο yutube το παραπάνω video

    by  http://www.greekalert.com/2008/05/hellenic-quest.html

    Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους. Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας. Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος της οποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: (more…)

9 Surefire Ways To Destroy Employee Morale

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 9:27 πμ

9 Surefire Ways To Destroy Employee Morale

Kim Bhasin, Business InsiderRecent Posts 

December 28, 2011

by http://www.openforum.com/articles/9-surefire-ways-to-destroy-employee-morale/

Related topics

OPEN Forum Message

Read Susan Sobbott’s recap of OPEN’s series on women entrepreneurs shaping the future of business, and join the conversation on Twitter.

Learn More

Featured Response

Marilena Viotto

View all comments 

There’s more to being a boss than just telling people what to do. It’s about building a rapport and fostering a real relationship with your employees, so that you trust each other and can get things done.

Unfortunately, many managers don’t care about their employees’ morale, and spur them on by any means necessary. They fail to realize that it all has an impact on how well your company runs, and can have a major impact on your productivity, ability to retain talent and your bottom line.

There’s no one-size-fits-all method, since every company has a a different corporate culture and every manager has their own unique style. But there are things that should be avoided in most situations if you want employees not to hate coming to work every day.

Here are nine guaranteed ways to completely ruin employee morale. Many of them come down to two basic ideals: treat your employees with respect and dignity, and that’s how they’ll treat you back.

Not accepting responsibility for mistakes

The blame game can ruin a company’s workplace. If a subordinate makes a mistake, the blame shouldn’t fall solely on him or her—it’s on the whole team. That includes the others working on the project, and the person in charge of them.

Frequently, the boss refuses to accept responsibility for their worker’s mistakes and dumps all the blame on the single person, and that can ruin not only their morale, but make their colleagues timid and fearful.

Calling employees out in public

There’s no reason to put people on the spot publicly. Don’t try to teach people a lesson or make an example of them—they aren’t children. Instead, pull them aside and deal with the situation in private. Public embarassmentcan only serve to make employees scornful and ruin the office environment.

Dishonesty

Tell your employees the truth, always. It’s okay to keep things from your employees if they’re sensitive topics, but never lie to your employees about them or their nature.

This includes promises that you make to your workers. Honor the rewards that you’ve committed to (like a promotion or raise you promised), because once you start down that slippery slope, it’s difficult to ever earn that trust back. Employees will never work to their full potential for someone that they don’t trust.

Setting impossible goals

Goals exist to encourage people to perform, but when employees are consistently coming up short because the bar’s set too high, their morale is going to plummet. They’ll feel like they’re underperforming, even though they probably aren’t.

Threatening their jobs

Making someone fear for their livelihood only causes fear, anxiety and distrust. When you make people feel like they’re instantly replacable, they have little incentive to perform. It’s easy to crush someone’s spirit if you treat them like a number, and not a unique individual with distinct abilities.

Giving vague or incomplete instructions

Clarity is important in the workplace. Some managers feel like they’re entitled to give instructions that lack specific direction because they’re busy, but their employees’ time is equally as important as theirs.

It’s frustrating not knowing exactly what you’re asked to do, and then if they do it wrong and are reprimanded by their boss for it, that just makes things worse.

Micromanaging

There are few ways to demoralize a worker faster than micromanaging their every move. Nobody wants someone looking over their shoulder, combing through everything they do and second guessing their work.

When you micromanage an employee, you’re telling them that you don’t trust their abilities. That sort of discouragement is enough on its own to make someone hate coming to work, even if they like everything else about the job.

Never offering any praise

People need some sort of reinforcement that they’re doing a good job. If they go through their entire work life without any, it can take a toll on their spirit.

That’s not to say you should constantly be showering your workers with compliments. Be able to identify when your workers go above-and-beyond the call of duty,

Holding workers back if they’re doing well

It’s frustrating for someone when they feel bottled up. If people have initiatives they want to propose, or ideas to make things better, at least let them have their say. Every once in a while, there will be good ideas out there that you can use, and employees would love to see their own ideas in action. Let them own the idea, and give credit where it’s due.

Image credit: Omar_Gunah

29 Ιανουαρίου, 2013

Μικροσκοπικοί «κήποι» στις λακκούβες των δρόμων!

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 2:12 μμ

Μικροσκοπικοί «κήποι» στις λακκούβες των δρόμων!

 | 11:06 – 18 Νοεμβρίου 2012  http://perierga.gr

Ο Steve Wheen ξέρει καλά ότι κανείς δεν θέλει να πληρώνει ένα σωρό φόρους σε πολιτεία και δήμο μόνο και μόνο για να πέφτει στις λακκούβες των δρόμων καθημερινά, να καταστρέφει το αυτοκίνητό του ή να σπάει τα μούτρα του!

perierga.gr - Μικροσκοπικοί "κήποι" στις λακκούβες του δρόμου!

Κάπως έτσι, λοιπόν, και έχοντας κατά νου την επιθυμία των πολιτών ανά τον κόσμο, αποφάσισε να μεταμορφώσει τις λακκούβες στους δρόμους σε εντυπωσιακούς μικροσκοπικούς κήπους που κλέβουν την παράσταση! (more…)

Λευκορωσία, ένα υπέροχο timelapse βίντεο.

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 12:06 μμ

Λευκορωσία, ένα υπέροχο timelapse βίντεο.

Часам дастаткова хаця б раз убачыць сапраўднае зорнае неба, каб назаўсёды палюбіць яго. А часам дастаткова проста аднойчы убачыць сваю краіну пад зорным небам, каб яшчэ больш закахацца ў яе. Крыштальная роўнядзь Браслаўскіх азёраў, палярнае ззянне над Вілейскім водасховішчам, Млечны Шлях між старых дубоў і над мурамі старых храмаў і замкаў … У гэтым кароткім фільме Беларусь – на фоне Космасу, пад бяскрайнім начным небам, у абдымках зорак.

Καλώς ήρθατε για να ανακαλύψετε τη Λευκορωσία υπό τον έναστρο ουρανό! Είναι μια μεγάλη χώρα δεν είναι στην Ανατολική Ευρώπη, συνορεύει με την Πολωνία, την Ουκρανία, τη Λιθουανία. Λόγω βόρεια γεωγραφικά πλάτη δεν είμαστε σε θέση να δείτε το Galaxy κέντρο και φωτεινό νότιο αστερισμούς. Αλλά έχουμε ρομαντικά δειλινά φωτεινό καλοκαίρι, μεγάλες νύχτες του χειμώνα με πολλά αστέρια, μπορούμε να παρατηρήσουμε ασήμι noctilucent σύννεφα και μερικές φορές ακόμη και σέλας. Σε αυτή τη σύντομη ταινία μπορείτε να δείτε Λευκορωσίας τοπία, κάστρα και εκκλησίες σε ασυνήθιστη άποψη: κάτω από το φως του νυχτερινού ουρανού, στην αγκαλιά των άστρων.

Ένα υπέροχο βίντεο … χαλαρώστε και απολαύστε το.

ΤΟΠΊΑ INCAS ΣΤΟ ΠΕΡΟΎ

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 11:39 πμ

ΤΟΠΊΑ INCAS

http://planeteperou.over-blog.com/article-paysages-incas-62178970.html

 
Τρίτη , 14 Φλεβάρη, by  http://www.portail-libre.com/le-perou-un-monde-des-paysages/

Από φυσικό και πολιτιστικό πλούτο της, το Περού είναι ένα από τα πιο μοντέρνα της Λατινικής Αμερικής. Είναι φιλοξενεί στο έδαφός του περισσότερους τουρίστες από τις δύο πλευρές του πλανήτη σε αναζήτηση του μοναδικό και ποικίλα τοπία, συναντήσεις και ανταλλαγές με την αυθεντική κουλτούρα των Άνδεων παρελθόν και το παρόν.

Είτε στα βόρεια ή νότια του κέντρου, είναι αναμφισβήτητο ότι κάθε τμήμα του Περού στην μοναδικότητα του και κρύβει ένα θησαυρό που γίνεται μια δύναμη στον τομέα του τουρισμού.

Cuzco, ή «ομφαλός του κόσμου» στη γλώσσα Quechua παρουσιάζει τον εαυτό της ως τον προορισμό ναυαρχίδα του Περού. Αυτή η μυθική πόλη, όπου ανάμειξη θεμέλια των Ίνκας και η ισπανική αποικιακή αρχιτεκτονική είναι κυρίως που έγινε διάσημο από τον διάσημο Inca ακρόπολης βρίσκεται πάνω στα βουνά: το Μάτσου Πίτσου. Υπάρχει, επίσης, η Ιερή Κοιλάδα των Ίνκας από το οποίο προέρχεται μια συναρπαστική ενέργειας σε συνδυασμό με ένα εκπληκτικό ανάγλυφο χρώμα αστραπή. Haven.

Η παλιά πόλη του Puno φημίζεται για λαογραφία του μαγεύει τους ταξιδιώτες κυρίως για τη λίμνη Τιτικάκα, την ψηλότερη πλωτή λίμνη στον κόσμο, ο οποίος παίζει ως ένα φυσικό σύνορο ανάμεσα στο Περού και τη Βολιβία. Είναι εύκολο να εκτιμήσουν χλωρίδα και πανίδα μοναδική στον κόσμο και είναι αδιανόητο να χάσετε, όπως επιπλέοντα νησιά Uros, Amantani, Taquile στις οποίες οι αυτόχθονες κοινότητες που ζουν στην ευχάριστη θέση να καλωσορίσω επισκεπτών τους μετράνε τους άτυπα τρόπο ζωής.

Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Περού μετά Λίμα προσελκύει τεράστια πλήθη. Το παρατσούκλι «The White City», αναφερόμενος στο χρώμα της λάβας (η πελεκητές), το ιστορικό κέντρο της Αρεκίπα είναι πλούσια αποικιακή τέχνη και κυριαρχείται από την χιονισμένες ηφαίστειο El Misti. Είναι καλό για να ζήσουν.

Η δύναμη του Περού ως τουριστικού προορισμού παραμένει πρωτίστως στην πολυμορφία του κλίματος που επηρεάζει την ποικιλία των τοπίων της. Νότιο-ανατολική Περού, η πόλη του Puerto Maldonado, μπορείτε να βυθίσει στην καρδιά του δάσους του Αμαζονίου.

Περιττό να πούμε. Έχετε κατανοήσει, αυτό είναι παραβίαση ορισμένων θαύματα του κόσμου των Άνδεων που θα πρέπει να είναι περισσότερες γραμμές για να καλύψει το θέμα.

Ας προχωρήσουμε πάνω σε ειδικό χάρτη ταξίδια στο Περού και τη Λατινική Αμερική, η υπηρεσία παραλαβής γαλλο-Περού-Περού Evasion.

Δήμος Διονύσου-Δημοτική Κοινότητα Δροσιάς-Θραυστά υλικά (αδρανή λατοµείων) χονδρόκοκκα µε µέγεθος κόκκων D>2 mm και κυβόλιθοι έγιναν ένα !!!!

Filed under: ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ — passipoularidou @ 10:40 πμ

Θραυστά υλικά (αδρανή λατοµείων) χονδρόκοκκα µε µέγεθος κόκκων D>2 mm και κυβόλιθοι έγιναν ένα !!!!

«Πενία τέχνας κατεργάζεται» στους δρόμους της  Δροσιάς …Το είδαμε κι αυτό στο στενάκι το κάθετο στην οδού  Αργυρουπόλεως στο Δημοτικό Σχολείο Δροσιάς(Δημ. Γληνού), Δημοτικής  Κοινότητας  του Δήμου Διονύσου και  στην οδό  Ηρακλή  Ρήγα.Οι λακκούβες στο δρομάκι  με τους κυβόλιθους του Δήμοτικού Σχολείου Δροσιάς  (Δημ. Γληνού)  και στην όδο Ηρ. Ρήγα, που έγιναν από κακοτεχνίες του έργου αποχέτευσης,  έκλεισαν με  χονδρόκοκκα   θραυστά  υλικά λατομείου. Τι να κάνουμε, έπεσε φτώχεια και όπως έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι «πενία τέχνας κατεργάζεται».
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι …σπάει και η μονοτονία με τη χρήση δύο διαφορετικών υλικών επίστρωσης του οδοστρώματος.

Δια του λόγου το αληθές παραθέτουμε σχετικό φωτογραφικό υλικό.

Image

Η κακοτεχνίες από το έργο αποχέτευσης στο στενάκι (Δημ. Γληνού)του Δημοτικού Σχολείου Δροσιάς,Δημοτικής Κοινότητας του Δήμου Διονύσου,

ImageImage

Image

Η αποκατάσταση των κακοτεχνιών απο το έργο αποχέτευσης με χονδρόκκοκα θραυστά υλικά στο στενάκι (Δημ. Γληνού) του Δημοτικού Σχολείου Δροσιάς.

ΑΡΓΟΝΑΥΤΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ-ΠΟΝΤΟΥ 28-01 2013 003

Η αποκατάσταση των κακοτεχνιών απο το έργο αποχέτευσης με χονδρόκκοκα θραυστά υλικά στο στενάκι (Δημ. Γληνού) του Δημοτικού Σχολείου Δροσιάς.

Image

Η αποκατάσταση των κακοτεχνιών, απο το έργο αποχέτευσης στη Δροσιά, Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Διονύσου,στην οδό Ηρακλή Ρήγα με θραυστά υλικά και άμμο.

ImageImage

Image

Η αποκατάσταση των κακοτεχνιών, απο το έργο αποχέτευσης στη Δροσιά, Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Διονύσου,στην οδό Ηρακλή Ρήγα με θραυστά υλικά και άμμο.

28 Ιανουαρίου, 2013

Ένα απίθανο stopmotion βίντεο από τους Kijek/Adamski.

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 9:03 μμ

Ένα απίθανο stopmotion βίντεο από τους Kijek/Adamski..

Χρειάστηκαν 2.000 σχήματα από χαρτί, για να δημιουργηθεί αυτό το βίντεο, έργο τέχνης.

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΙΖΝΙΚ-THE DECLINE OF IZNIK

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 8:44 μμ
Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΙΖΝΙΚ
Με την αρχή της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 17ο αιώνα, συμπίπτει εν πολλοίς και η παρακμή του Ιζνίκ. Ο -όχι και τόσο αξιόπιστος- Εβλιγιά Τσελεμπή μαρτυρά την ύπαρξη μόνο 9 εργαστηρίων το 1648, έναντι των υπερτριακοσίων της προηγούμενης 50ετίας. Οι σουλτανικές παραγγελίες πέφτουν με την αποπεράτωση του Μπλέ Τζαμιού το 1617. Το Ιζνίκ δεν ξαναβρήκε ποτέ την κρατική πελατεία που το ζούσε. Τα νέα τζαμιά κάνουν χρήση μεταχειρισμένων πλακιδίων, ή κάνουν πολύ περιορισμένη χρήση νέων (π.χ. Yeni Valide, 1663). Όμως μιά νέα πελατεία εκτός Κωνσταντινούπολης διαφαίνεται στο εύπορο Κάϊρο (Κοπτική εκκλησία και Τζαμί του Ιμπραχήμ Αγά, 1652) και στις εύπορες Μονές του Αιγαίου (π.χ. το τέμπλο της Μ.Λαύρας στον Άθω που διακοσμήθηκε με πλακάκια Ιζνίκ το 1678). Οι δεύτερες υπαγορεύουν νέα θεματολογία και οι τεχνίτες εμπλουτίζουν και πάλι την παλέτα τους πέραν του μπλέ και άσπρου. Τελευταίοι πελάτες οι εύποροι Έλληνες ναυτικοί, πράγμα που εξηγεί την ευρεία διάδοση πιάτων με θαλασσινά θέματα στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Πριν το τέλος του ίδιου αιώνα, τα εργαστήρια του Ιζνίκ θα κλείσουν οριστικά.
Δύο πιάτα με ελληνικές επιγραφές (από τα ελάχιστα σωζόμενα) μαρτυρούν το άνοιγμα του Ιζνίκ σε νέους πελάτες και νέα θεματολογία.
Αριστερά πιάτο με κιόσκι τύπου παγόδας και την επιγραφή : + ΚΗΡΙΕ ΣΟΣΟΝ ΤΟΥΣ ΕΥΣΕΒΗΣ ΚΕ ΕΠΑΚΟΥΣΟΝ ΙΜΟΝ – ΜΑΙΩ 25 ΕΤΟΣ 1666
Δεξιά πιάτο με κυνηγόσκυλο και κεφαλή κάπρου και την επιγραφή : +ΔΗΚΕΟΣΗΝΙΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΟΝ – ΜΑΙΩ 25 ΕΤΟΣ 1666
Αθήνα, Μουσείο ΜπενάκηTHE DECLINE OF IZNIK
The decline of Iznik is associated with the beginning of the decline of the Ottoman Empire in the 17th century. The (not very trustworthy) Turkish travel writer Evliya Celebi witnesses the existence of merely 9 pottery workshopsin Iznik in 1640, a sharp decline versus the more than 300 that existed there only 50 years earlier. Imperial orders for the famous tiles fell abruptly after the completion of the Blue Mosque in 1617. And the state patronage that literally kept Iznik in life, never returned. New Mosques had to use older tiles in second use or order sparingly (e.g. the Yeni Valide Mosque in 1663). But a new clientele ouside Constantinople/Istanbul appears in wealthy Cairo (a Coptic Church and the Ibrahim Agha Mosque of 1652) as well as in the prosperous monasteries of the Aegean (e.g. the iconostasis of the Meghisti Lavra on Mount Athos, decorated with Iznik tiles in 1678). The latter dictated a new repertoire and the potters enriched again their palette beyond blue and white. The last customers were found among the wealthy Greek seamen, which explains the large production of plates with themes related to seamanship in the second half of the 17th century. Before the century was over, Iznik workshops would close down forever.
Two dishes with Greek inscriptions (from the few that survive) attest to the opening of Iznik to new customers and new themes.
To the left, dish with a pagoda-type kiosk and inscription in Greek : + LORD SAVE THE PIOUS AND LISTEN TO OUR NEEDS – MAY 25 IN YEAR 1666
To the right, dish with a hound and a boar’s head and the inscription in Greek : + PERCEIVED AS SUN OF JUSTICE OUR LORD JESUS CHRIST – MAY 25 IN YEAR 1666
Athens, Benaki Museum

Metropolitan Museum Athens

ΤΟΥΛΙΠΕΣ ΚΑΙ ΓΑΡΥΦΑΛΛΑ

Κεραμικό πιάτο από το Ιζνίκ (Νίκαια της Βιθυνίας) με τουλίπες και γαρύφαλλα σε ανθοδοχείο. Λεπτομέρεια.
Οθωμανική Αυτοκρατορία, δεύτερο μισό του 16ου αι. μ.Χ.
Δωρεά Εμμ. Μπενάκη
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης

TULIPS AND CARNATIONS
Ceramic plate from Iznik (Nicaea in Bithynia) with tulips and carnations in a vase. Detail.
Ottoman Empire, second half of the 16th C. AD
Gift of Emmanuel Benakis
Athens, Benaki Museum of Islamic Art

ΜΙΜΟΥΜΕΝΟΙ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΡΣΕΛΑΝΕΣ

250 χρόνια νωρίτερα, το μεγαλύτερο οθωμανικό κεραμικό κέντρο, το Ιζνίκ (Νίκαια της Βιθυνίας), απογειώθηκε μιμούμενο δημιουργικά τις κινέζικες πορσελάνες που έφταναν στο Τοπ Καπί. Τον 18ο αιώνα ένα άλλο κέντρο, η Κιουτάχεια, απογειώθηκε μιμούμενη -πάλι δημιουργικά- τις ευρωπαϊκές πορσελάνες. Όμως οι -προεξαρχόντως- Αρμένιοι αγγειοπλάστες της Κιουτάχειας κατέληξαν και αυτοί σε ένα ιδίωμα απολύτως διακριτό.
Κεραμικό κύπελλο, Κιουτάχεια, 18ος αι. μ.Χ.
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη

IMITATING EUROPEAN PORCELAIN
250 years earlier, the greatest pottery centre of the Ottoman Empire, Iznik (Nicaea in Bithynia), took off by imitating Chinese porcelain that would come in large quantities in the Top Kapi. In the 18th century another centre, Kutahya, would in its turn take off by imitating European porcelain. But the -predominantly- Armenian potters of Kutahya ended up as well in an idiom that is absolutely distinctive.
Ceramic mug, Kutahya, 18th C. AD


ΤΟΥΛΙΠΕΣ (ΙΙI)
Αυτοφυείς από την Νότια Ευρώπη μέχρι την Κεντρική Ασία, οι τουλίπες (περσικά «laleh», τουρκικά «lale», στά χιώτικα «λαλάδες») πέρασαν στην τέχνη με απρόσμενη δύναμη τον 16ο αιώνα. Οι πόλεμοι του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς ή Νομοθέτη (1494-1566) ίσως είχαν να κάνουν με την διάδοση του φυτού στην Ευρώπη, σε μία πορεία από την Βιέννη και την Βαυαρία μέχρι το Hortus Botanicus του Πανεπιστημίου του Leiden, όπου η πρώτη τουλίπα της Ολλανδίας άνθισε το 1594. Στον επόμενο αιώνα μάλιστα, η λεγόμενη «Φρενίτιδα της Τουλίπας» (1634-1637) έφτασε τις τιμές του φυτού στα δυσθεώρητα ύψη του ετήσιου μισθού ενός εργάτη.
Κανάτι με κόκκινες τουλίπες.
Οθωμανική Αυτοκρατορία, Ιζνίκ, 1590-1600
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης

TULIPS (ΙΙI)
Indigenous in a vast area from Southern Europe to Central Asia, tulips (“laleh” in Persian, “lale” in Turkish, “lalades” in Chiot Greek) entered Art with an unprecedented force during the 16th century. Maybe the wars of Suleyman the Magnificent or Lawgiver (1494-1566) played a role in the spread of tulips across Europe, in a course that started in Vienna and then through Bavaria reached the Hortus Botanicus of the University of Leiden, where the first tulip grew in 1594. During the following century, the so called Tulip Frenzy (1634-1637) rocketed the price of a single plant to parity with the yearly wages of a labourer.
Jug with red tulips.
Ottoman Empire, Iznik, 1590-1600
Athens, Benaki Museum of Islamic Art


Athens, Benaki Museum

Αρχαία Τέχνη. Ο Ηνίοχος των Δελφών

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 5:56 μμ

Αρχαία Τέχνη. Ο Ηνίοχος των Δελφών

Ένα από τα ευρήματα – αριστουργήματα που βρέθηκαν στα ερείπια των Δελφών είναι ο περίφημος Ηνίοχος, ξεχωριστό στολίδι των έργων τέχνης που εκτίθεται στο Μουσείο των Δελφών. Ο Ηνίοχος πέρα από την περίοπτη θέση που κατέχει στο Μουσείο των Δελφών, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα αριστουργήματα της Αρχαίας ελληνικής και παγκόσμιας τέχνης. Οποία θέση π.χ. έχει ο Ερμής του Πραξιτέλους, ή η Αφροδίτη της Μήλου, ανάλογη θέση έχει και ο Ηνίοχος των Δελφών.
Ας δούμε όμως τι ακριβώς ήταν ο Ηνίοχος. Ο Ηνίοχος, καθώς η ίδια λέξη δηλώνει (Ηνίοχος=αυτός που έχει, αυτός που κρατάει τα ηνία, τα χαλινάρια) ήταν μια μορφή μεγαλύτερης σύνθεσης, που παρίστανε ένα τέθριππο άρμα. Η σύνθεση, με μεγάλη πιθανότητα, είχε ως εξής: τέσσερα άλογα σύρουν το άρμα που επάνω του ήταν δύο αναβάτες, ο Ηνίοχος και ο αναθέτης του αφιερώματος. Δύο παιδιά δεξιά και αριστερά, κρατούν τα ηνία των εξωτερικών αλόγων και οδηγούν το άρμα, γιατί η αρματοδρομία έχει τελειώσει και το άρμα έχει νικήσει. Ο Ηνίοχος φορά στο κεφάλι την ταινία του νικητή. Ο Ηνίοχος, νικητής πια, περνάει σιγά μπροστά από το πλήθος που αλαλάζει. Απ’ όλο αυτό το υπέροχο σύμπλεγμα βρέθηκε μόνο ο Ηνίοχος. Ο Ηνίοχος στητός και σχεδόν ακίνητος, φοράει το χιτώνα που τυπικά φοράγαν οι ηνίοχοι. Είναι ψηλός 1,80μ. και ο χιτώνας του ζώνεται στη μέση ελαφρά, ανασυρμένος προς τα πάνω, ώστε να σχηματισθούν πλούσιες κούφιες πτυχές πάνω από τη ζώνη.

Το κάτω μέρος του χιτώνα πέφτει σε αδρές και βαθιές κάθετες πτυχές. Στο λαιμό το φόρεμα σχηματίζει ένα θαυμάσιο ντεκολτέ. Ο χιτώνας συγκρατιέται από τον ανάβολο – ταινίες που περνούν σαν τιράντες πάνω από τους ώμους και κάτω από τις μασχάλες και σταυρώνεται στη ράχη. Ο ανάλαβος εμπόδιζε το φόρεμα να φουσκώσει – σαν πανί βάρκας – απ’ τον αέρα της αρματοδρομίας. Όλο το κάτω μέρος του κορμιού έχει μια μνημειακή διαμόρφωση· το κορμί δεν διαγράφεται κάτω από το χιτώνα. Κάτω όμως από το μακρύ χιτώνα προβάλλουν δύο γυμνά πόδια, που από πλευράς τέχνης δεν έχουν το ταίρι τους. Ευδιάκριτη είναι η φλέβα του χεριού που κρατάει τα ηνία, δείγμα δύναμης και σιγουριάς για τη νίκη. Στο κεφάλι του φοράει την ταινία. Είναι η ταινία της νίκης. Κάτω από την ταινία, γύρω από τα αυτιά, μια τούφα μακρών, λεπτών ιούλων γλυστράει με άφταστη χάρη προς το σβέρκο και τα μάγουλα. Ο λαιμός δυνατός. Η μύτη κοντή και στενή, τα μάτια αμυγδαλωτά, μάτια στοχαστικά, πλαισιωμένα από έντονα βλέφαρα,- ανάμεσα στις βλεφαρίδες, που είναι από ένθετα ελάσματα, ο βολβός από σμάλτο και δύο κύκλοι από όνυχα διαφορετικού χρώματος για την ίριδα.

Η όλη του στάση σεμνή. Δεν υπάρχει στην όψη του το αρχαϊκό μειδίαμα που χαρακτηρίζει τους κούρους της ύστερης αρχαϊκής τέχνης. Ο αγώνας έχει τελειώσει και ο Ηνίοχος ήρεμος απολαμβάνει τις επευφημίες του πλήθους και χαίρεται τη νίκη του. Όπως τονίσαμε στην αρχή, το έργο αποτελεί μνημείο – αριστούργημα της παγκόσμιας τέχνης. Δυστυχώς δεν ξέρουμε ποιος είναι ο δημιουργός -τεχνίτης του, ούτε γνωστός είναι ο τόπος και ο χρόνος του έργου. Μάλλον ανάγεται στους κλασσικούς χρόνους, τότε που η τέχνη έφτασε στο μέγιστο βαθμό τελειότητας.

Aθανάσιος Χατζηιωαννίδης

 

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

Δημοσιεύθηκε στις 20 Ιαν 2013

Αυτή είναι η ιστορία της Αφροδίτης της Μήλου…

«Η Αφροδίτη της Μήλου»

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 5:52 μμ

 

 
«Η Αφροδίτη της Μήλου»

Η ανακάλυψη του περίφημου αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου σε ένα χωράφι, μέσα στον αρχαιολογικό χώρο στο Κλήμα της Μήλου, από έναν Έλληνα αγρότη και η απόκτησή του από την Γαλλία με τελικό προορισμό το Λούβρο, είναι μια ακόμη βρωμερή ιστορία αρχαιοκαπηλίας, ένα κακοπαιγμένο θέατρο ασέβειας στον πολιτισμό που έχει γεννήσει αυτός εδώ ο τόπος.

Βρισκόμαστε στην άνοιξη του 1820 ένα χρόνο πριν από την ελληνική επανάσταση. Η Οθωμανική αυτοκρατορία είναι ήδη ο μεγάλος ασθενής. Την διαλύει η διοικητική υπερσυγκέντρωση, η διαφθορά στον κρατικό μηχανισμό και στον στρατό, η οικονομική εξάρτηση από ξένα κεφάλαια και η εξαθλίωση των αγροτικών πληθυσμών. Οι μεγάλες δυνάμεις σπεύδουν να σκυλέψουν ότι μπορούν από την κατάρρευση της, βασικά τους εμπορικούς δρόμους προς την ανατολή και την Μαύρη θάλασσα και τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές.

Αλλά μιας και οι περισσότεροι Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί της εποχής προέρχονται από κλασικές σπουδές και πιάνο, είναι μεγάλοι αρχαιολάτρες και έτσι καλοβλέπουν και όλες τις θαμμένες ή μη αρχαιότητες του ελληνισμού. Έτσι βρίσκεται στον προστατευμένο κόλπο της Μήλου για να ξεχειμωνιάσει το Γαλλικό πολεμικό πλοίο με τους Γάλλους αξιωματικούς να διασκεδάζουν την ανία τους διεξάγοντας παράνομη αρχαιολογική ανασκαφή με επικεφαλής τον σημαιοφόρο Olivier Voutier μέλος του πληρώματος της γολέτας Estafette στον αρχαιολογικό χώρο στο Κλήμα, με εκπαιδευόμενους ερασιτέχνες αρχαιολόγους γάλλους ναύτες. Η ιστορία αναφέρει ότι ένας Έλληνας γεωργός ο Κεντρωτάς έσκαβε και αυτός με την βοήθεια του γιού και του ανιψιού του στο χωράφι του που βρίσκεται εκεί δίπλα για να φτιάξει πιο καλά τις πεζούλες γιατί, είχανε πέσει κάτι πέτρες και χώματα από την αρχαία οχύρωση και εντελώς τυχαία, αλλά σε μεγάλο βάθος βρήκε το άγαλμα της Αφροδίτης.

Παραμύθια μας πουλάνε όλοι, ιστορικοί και πρωταγωνιστές. Η δική μου ανάγνωση είναι ότι οι Γάλλοι προφανώς λαδώσανε κάποιους ντόπιους προύχοντες για να μπορούν ανενόχλητοι μέρα μεσημέρι να σκάβουν δίπλα στο αρχαίο θέατρο της Μήλου. Μαθεύτηκε το πράγμα στην μικρή τοπική κοινωνία και ο Κεντρωτάς μιας και είχε χωράφι μέσα στον αρχαιολογικό χώρο πήρε τα δυο παλικαράκια τον γιο του και τον ανιψιό να σκάψουνε και αυτοί και αφού υπήρχαν ενδιαφερόμενοι στο νησί να βρούνε οτιδήποτε να τους το πουλήσουμε. Ή ήδη είχε βρει κάποια μάρμαρα που τον δυσκολεύανε στο όργωμα και στο φύτεμα και τα είχε παραχώσει και μιας που άκουσε ότι υπάρχουν ενδιαφερόμενοι πήγε να τα ξεθάψει και να παζαρέψει την τιμή. Ο ψιλοσπουδαγμένος γάλλος σημαιοφόρος καταλαβαίνει την μεγάλη αξία του αγάλματος και δίνει κατευθείαν καπάρο στον Κεντρωτά 400 γρόσια για να κλείσει την δουλειά για λογαριασμό της Γαλλίας και να ξεκινήσει η διαδικασία της μεταφοράς που δεν είναι και εύκολο πράγμα, 900 κιλά ζυγίζει το άγαλμα.

Ειδοποιούνται αμέσως και από διάφορες ενδιαφερόμενες πλευρές, πρόξενοι. πρεσβευτές δραγουμάνοι, ναύαρχοι, η μεγάλη πύλη και όλοι πλέκουν ένα άθλιο γαϊτανάκι διαπραγμάτευσης για το που θα πάει το άγαλμα με πρωτοστάτες τους προύχοντες της Μήλου που γέρνουνε από εδώ και από εκεί ανάλογα με την τιμή που προσφέρει ο ένας και ο άλλος. Πάνω από 7000 γρόσια τεράστιο ποσό για την εποχή, αλλά πολύ μικρό μπρος στην πραγματική του αξία, κόστισε τελικά στους γάλλους το άγαλμα σε μπαξίσια, δοσίματα και ταξίματα για να μπορέσει τελικά να φτάσει στον Λούβρο.

Υπάρχουν αναφορές για αντιδράσεις των κατοίκων, για συμπλοκές ακόμη και θανάτους σε όλη την διαδικασία της διαπραγμάτευσης και τα πήγαινε έλα των επισήμων. Όμως εμένα μου κάνει εντύπωση ότι ούτε μια φωνή διαμαρτυρίας δεν υψώθηκε και όσοι διαμαρτύρονταν απλώς διεκδικούσαν καλύτερη τιμή ή τμήμα από τα βρώμικα χρήματα της εξαγοράς. Βέβαια μπορεί να υπήρξαν τέτοιες φωνές και να μην το μάθουμε ποτέ γιατί πνίγηκαν ανάμεσα στις κραυγές της υποτέλειας και της διαφθοράς. Η ουσία είναι ότι άλλος ένας εξαιρετικής ομορφιάς και ανεκτίμητης αξίας αρχαιολογικός θησαυρός έφυγε από τα χώματα που τον γέννησαν και τον φιλοξένησαν για αιώνες.

Το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ώριμης τέχνης της ελληνιστικής εποχής, όταν εκείνη ξαναγύρναγε στις ρίζες της κλασικής αρχαιότητας αναζητώντας τα πρότυπα της. Το άγαλμα είναι σμιλεμένο σε παριανό μάρμαρο. Έχει ύψος 2 μέτρα και παριστάνει την θεά μισόγυμνη με ένα ύφασμα με πανέμορφες πτυχώσεις να σκεπάζει το κάτω μέρος του σώματος. Το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου και λόγω του μεγέθους του έχει δουλευτεί από τον γλύπτη του τμηματικά και τεμαχισμένο βρέθηκε από τους αρχαιοκάπηλους στην Μήλο.

Μόνο εικασίες υπάρχουν του τι έκανε με τα χέρια της η θεά. Άλλοι υποστηρίζουν ότι κράταγε την ασπίδα του Άρη, άλλοι ότι κράταγε ένα μήλο, σκηνή από την γνωστή ιστορία με τον Πάρη και άλλοι ότι κράταγε έναν καθρέπτη όπου καθρέπτιζε το θεϊκό πρόσωπο της. Υπάρχουν ίχνη που ενισχύουν την άποψη ότι το άγαλμα έφερε και κοσμήματα, ενώ δεν υπάρχουν ίχνη χρώματος παρόλο που γνωρίζουμε με σιγουριά ότι όλα τα αγάλματα ήταν ζωγραφισμένα στην αρχαιότητα. 

Τα χαρακτηριστικά της

Πρόκειται για ένα μαρμάρινο άγαλμα ύψους 2,11 μέτρων και βάρους περίπου 900 κιλών. Το έργο αναπαριστά μια νεαρή γυναικεία μορφή. Ο κορμός της είναι γυμνός ενώ το ένδυμα καλύπτει τους γοφούς και τα πόδια της. Η μορφή στηρίζεται στο δεξί της πόδι, ενώ το αριστερό κάμπτεται προς τα εμπρός και αριστερά. Ο κορμός κάμπτεται και συστρέφεται, δίνοντας την εντύπωση της κίνησης, παρά το στατικό χαρακτήρα του αγάλματος. Το πρόσωπο είναι απαθές, αυστηρό και ευγενικό. Η ταύτιση του έργου με την Αφροδίτη στηρίζεται στην εικονογραφική του ομοιότητα με τις ασφαλώς αναγνωρισμένες αναπαραστάσεις της θεάς και, ενώ είναι μακράν η πιθανότερη, δεν μπορεί να θεωρηθεί απολύτως βέβαιη. Το άγαλμα φιλοτεχνήθηκε στα τέλη του 2ου αι. π.Χ., ίσως από Μικρασιάτη γλύπτη, και εγγράφεται στο κίνημα της αναβίωσης των αξιών της κλασικής τέχνης στα τέλη της ελληνιστικής εποχής.

Αντίγραφο του αγάλματος, τιμής ένεκεν προσφορά από το μουσείο του Λούβρου, υπάρχει στην πρώτη αίθουσα του αρχαιολογικού μουσείου της Μήλου στην Πλάκα.

(Πηγή: milosislandinfo.gr)

Immortal Jellyfish (Turritopsis nutricula)

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 5:48 μμ

 

 

This is the Immortal Jellyfish (Turritopsis nutricula), a small jellyfish hydrozoan. It’s currently the only known species that lives forever.

Please Share — with Cristy ValeurJoshua D. Priester,Margaret KenneyDelia A TarantinoLydia Abigail Dukeand Sterling Ken.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΠΑΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ -APHRODITE, PAN AND EROS

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 5:36 μμ

Metropolitan Museum Athens

ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΠΑΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ 
Η ομορφότερη θεά του κόσμου προσπαθεί να απωθήσει τον επίδοξο εραστή Πάνα, απειλώντας τον με το δεξί σανδάλι της. Στο γεμάτο πάθος κράτημα του Πανός, ο φτερωτός Έρως επιχειρεί να βοηθήσει την θεά σπρώχνοντάς τον απ’ το κέρατο.
Από την Δήλο, Οικία των Ποσειδωνιαστών της Βηρυττού.
Παριανό μάρμαρο, περ.100 π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Γλυπτών

APHRODITE, PAN AND EROS 
The most beautiful goddess of the world is trying to repel 
the aspiring lover, the goat-legged god Pan, threatening him with her right sandal. Pan grabs her arm full of passion, while flying little Eros, in aid of Aphrodite, pushes him back by the horn.
From Delos, House of the Poseidoniasts of Beirut.
Parian marble, ca 100 BC
Athens, National Archaeological Museum, Sculpture Collection

Metropolitan Museum Athens

ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΠΑΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ (ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ Ι)

Η ομορφότερη θεά του κόσμου προσπαθεί να απωθήσει τον επίδοξο εραστή Πάνα, απειλώντας τον με το δεξί σανδάλι της. Στο γεμάτο πάθος κράτημα του Πανός, ο φτερωτός Έρως επιχειρεί να βοηθήσει την θεά σπρώχνοντάς τον απ’ το κέρατο.
Από την Δήλο, Οικία των Ποσειδωνιαστών της Βηρυττού.
Παριανό μάρμαρο, περ.100 π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Γλυπτών

APHRODITE, PAN AND EROS (DETAIL I)
The most beautiful goddess of the world is trying to repel 
the aspiring lover, the goat-legged god Pan, threatening him with her right sandal. Pan grabs her arm full of passion, while flying little Eros, in aid of Aphrodite, pushes him back by the horn.
From Delos, House of the Poseidoniasts of Beirut.
Parian marble, ca 100 BC
Athens, National Archaeological Museum, Sculpture

Metropolitan Museum Athens

ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΠΑΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ (ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΙΙ)

 

Η ομορφότερη θεά του κόσμου προσπαθεί να απωθήσει τον επίδοξο εραστή Πάνα, απειλώντας τον με το δεξί σανδάλι της. Στο γεμάτο πάθος κράτημα του Πανός, ο φτερωτός Έρως επιχειρεί να βοηθήσει την θεά σπρώχνοντάς τον απ’ το κέρατο.
Από την Δήλο, Οικία των Ποσειδωνιαστών της Βηρυττού.
Παριανό μάρμαρο, περ.100 π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Γλυπτών

APHRODITE, PAN AND EROS (DETAIL II)
The most beautiful goddess of the world is trying to repel 
the aspiring lover, the goat-legged god Pan, threatening him with her right sandal. Pan grabs her arm full of passion, while flying little Eros, in aid of Aphrodite, pushes him back by the horn.
From Delos, House of the Poseidoniasts of Beirut.
Parian marble, ca 100 BC
Athens, National Archaeological Museum, Sculpture Collection

ΤΟ ΔΙΑΔΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΑΣ-THE DEMETRIAS DIADEM

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 5:31 μμ
 

Χρυσό διάδημα από τη Δημητριάδα. Κομψοτέχνημα της χρυσοχοΐας των ελληνιστικών χρόνων. (Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)

ΤΟ ΔΙΑΔΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΑΣ
Χρυσό διάδημα με ελικοβλαστούς, ανθέμια, φύλλα άκανθας και άνθη. Στο κέντρο ηράκλειον άμμα με Έρωτα, Από έξι αλυσίδες κρέμονται μικρά ρόδια.
Από την Δημητριάδα Μαγνησίας, 325-300 π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Σταθάτου.

THE DEMETRIAS DIADEM
Gold diadem with spiral tendrils, palmettes, acanthus leaves and flowers. In the middle a Herculean Knot with Eros. Attached chains hold small pomegranates.
From Demetrias in Magnesia, Thessaly, 325-300 BC
Athens, National Archaeological Museum, Stathatos Collection

27 Ιανουαρίου, 2013

Ανάμικτη σαλάτα με ρόδι, πράσινο μήλο, τραγανό προσούτο, φουντούκι και βινεγκρέτ ρόδι.

Filed under: ΥΓΕΙΑ — passipoularidou @ 8:39 μμ

Ανάμικτη σαλάτα με ρόδι, πράσινο μήλο, τραγανό προσούτο, φουντούκι και βινεγκρέτ ρόδι..

Harajuku: Η πολύχρωμη γειτονιά του Τόκιο που επηρέασε την παγκόσμια μόδα

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 6:26 πμ
Harajuku: Η πολύχρωμη γειτονιά του Τόκιο που επηρρέασε την παγκόσμια μόδα

Harajuku: Η πολύχρωμη γειτονιά του Τόκιο που επηρέασε την παγκόσμια μόδα

26.01.2013 
 Harajuku είναι η κοινή ονομασία της περιοχής γύρω από το σταθμό Harajuku της γραμμής Yamanote στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Η περιοχή είναι γνωστή όχι μόνο για τα αμέτρητα εμπορικά καταστήματά της, αλλά και για το απίστευτο στυλ των νέων που συχνάζουν εκεί. (more…)

ΜΙΜΟΥΜΕΝΟΙ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΡΣΕΛΑΝΕΣ ΤΟ ΙΖΝΊΚ (ΝΊΚΑΙΑ ΒΙΘΥΝΊΑΣ) ΚΑΙ ΚΙΟΥΤΆΧΕΙΑ-IMITATING EUROPEAN PORCELAIN THE IZNIK (NICAEA BITHYNIAS) AND KUTAHYA

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 6:18 πμ
Metropolitan Museum Athens
ΜΙΜΟΥΜΕΝΟΙ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΡΣΕΛΑΝΕΣ
250 χρόνια νωρίτερα, το μεγαλύτερο οθωμανικό κεραμικό κέντρο, το Ιζνίκ (Νίκαια της Βιθυνίας), απογειώθηκε μιμούμενο δημιουργικά τις κινέζικες πορσελάνες που έφταναν στο Τοπ Καπί. Τον 18ο αιώνα ένα άλλο κέντρο, η Κιουτάχεια, απογειώθηκε μιμούμενη -πάλι δημιουργικά- τις ευρωπαϊκές πορσελάνες. Όμως οι -προεξαρχόντως- Αρμένιοι αγγειοπλάστες της Κιουτάχειας κατέληξαν και αυτοί σε ένα ιδίωμα απολύτως διακριτό.
Κεραμικό κύπελλο, Κιουτάχεια, 18ος αι. μ.Χ.
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη

IMITATING EUROPEAN PORCELAIN
250 years earlier, the greatest pottery centre of the Ottoman Empire, Iznik (Nicaea in Bithynia), took off by imitating Chinese porcelain that would come in large quantities in the Top Kapi. In the 18th century another centre, Kutahya, would in its turn take off by imitating European porcelain. But the -predominantly- Armenian potters of Kutahya ended up as well in an idiom that is absolutely distinctive.
Ceramic mug, Kutahya, 18th C. AD
Athens, Benaki Museum

 

 

26 Ιανουαρίου, 2013

Ελένη Καραΐνδρου – Ένας μήνας στην εξοχή (τσιγγάνικο)

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 7:56 μμ

 

Ελένη Καραΐνδρου – Ένας μήνας στην εξοχή (τσιγγάνικο)

http://www.youtube.com

from «Unreleased recordings» (1990) || No copyright infringement intended. Copyright belongs to the Record Label/Company and the Artist || Support the artist.

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή-Marble Caves, Patagonia, Chile

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 4:26 μμ

Σπήλαια από μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή-

Marble Caves, Patagonia, Chile

Climb and Ski Parinacota Volcano Regular and custom trips
Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Jorge Leon Cabello

Τα Σπήλαια από Μάρμαρα της Παταγονία, Χιλή, είναι όμορφα σπήλαια με ζωντανό μπλε, μερικώς βυθισμένα στα εξίσου εντυπωσιακό τιρκουάζ νερά της λίμνης Carrera. Η ίδια η λίμνη είναι στα σύνορα της Αργεντινής και της Χιλής, με τις σπηλιές που βρίσκονται στην πλευρά της Χιλής. Οι σπηλιές που αποτελούται από τρία κύρια σπήλαια: η Chapel (La Capilla), ο καθεδρικός ναός (El Catedral), και το Σπήλαιο (La Cueva). Οι επισκέπτες στα σπήλαια μπορούν να τα εξερευνήσουν σε μια μικρή βάρκα ή καγιάκ, αλλά μόνο όταν τα ύδατα της λίμνης Carrera είναι ήρεμα και ευγενή. Ένα σπάνιο και πολύτιμο φυσικό θαύμα, η ύπαρξη αυτών των σπηλαίων αυτή τη στιγμή απειλείται από τα σχέδια για την κατασκευή πέντε μεγάλων φράγματα στην περιοχή. Αν επισκεφθείτε αυτές τις σπηλιές, παρακαλούμε για τη θεραπεία τους με απόλυτο σεβασμό και φροντίδα.

Zebra Marble, Pijama Marble Equator Blocks, Panda Marble
Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Linde Waidehofer / Barcroft Media

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Robert O’Duill

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Robert O’Duill

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Schbauzo

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Καφές Κύπελλο

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Robert O’Duill

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Robert O’Duill

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Jorge Leon Cabello

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Credit: Dejah

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

Σπήλαια μάρμαρο, Παταγονία, Χιλή

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΩΛΚΟ-IN SEARCH OF IOLKOS

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 7:49 πμ
 

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΩΛΚΟ
Χρυσό άνθος από τον θολωτό τάφο στο Καπακλή Βόλου (Νέα Ιωνία).
15ος αι. π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Προϊστορική Συλλογή

IN SEARCH OF IOLKOS
Gold flower from the shaft tomb in Kapakli, Volos (nowadays Nea Ionia).
15th C. BC
Athens, National Archaeological Museum, Prehistoric Collection

25 Ιανουαρίου, 2013

ΦΙΑΛΗ ΜΕ ΞΟΡΚΙΑ-INCANTATION BOWL

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 8:49 μμ

ΦΙΑΛΗ ΜΕ ΞΟΡΚΙΑ
Σπειροειδώς από το κέντρο προς τα χείλη ή αντιστρόφως, γραμμένα με μελάνη στα αραμαϊκά, τα ξόρκια αυτά στόχευαν στο να κρατήσουν μακρυά τους δαίμονες από το σπίτι ή την σκηνή. Γι’ αυτό οι κεραμικές αυτές κούπες θάβονταν πρόχειρα με το στόμιο προς τα κάτω συνήθως στο κατώφλι ή σε μία γωνία του σπιτιού.
Τέτοιες φιάλες με αραμαϊκή γραφή συνηθίζονται στην Σασσανιδική Μεσοποταμία, κυρίως από τον 3ο ως τον 7ο αι. μ.Χ. και κυρίως σε θέσεις με Εβραϊκή διασπορά. Πάντως, παρότι φιάχνονταν από Εβραίους, είχαν συχνά και αλλόθρησκους αγοραστές. 
Στην Αίγυπτο έχει βρεθεί μόνο μία και θεωρήθηκε ότι βρέθηκε εκεί κατά την Σασσανιδική κυριαρχία της χώρας από το 616 έως το 628 μ.Χ. Η φιάλη του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, αν όντως προέρχεται από την Αίγυπτο, θα είναι η δεύτερη γνωστή.
Αίγυπτος (?), 616-628 μ.Χ. (?) 
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αιγυπτιακή Συλλογή

INCANTATION BOWL
Spirally written in ink (from the centre outwards or vice-versa), these incantations in Aramaic meant to keep the demons away from the house or tent of the owner. That is why, these ceramic bowls were buried upside-down under the threshold or in a corner of the house.
They were mostly common in Sassanid Mesopotamia, mainly from the 3rd to the 7th C. AD and predominantly in sites with Jewish diaspora. But although they have been made by Jews, buyers of other religious beliefs were not uncommon.
In Egypt there has been only one found and it was considered to have been an import during the Sassanid occupation of the country, i.e. from 616 to 628 AD. If the bowl at the National Museum in Athens does indeed come from Egypt, it will be the second known of its kind.
Egypt (?), 616-628 AD (?)
Athens, National Archaeological Museum, Egyptian Collection

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 4: Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 8:42 μμ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 4: Η ΘΑΛΑΣΣΑ

…είδαμε πώς από το Χάος φτάσαμε στον Δία, στους Θεούς και στους ανθρώπους… είδαμε επίσης πώς σχηματίστηκαν τα αστέρια στον ουρανό!!! Ας κατέβουμε λοιπόν τώρα στην Γη για να δούμε τα πιο σημαντικά για εμάς στοιχεία…

Κάθε θάλασσα και ποταμός ήτανε μία θεότητα που μπορούσε να μεταμορφώνεται όποτε ήθελε! Ας δούμε μερικά μόνο από τα πλάσματα και τους θεούς των νερών…

Ποια σαγηνευτικά και επικίνδυνα πλάσματα τα γνωρίζουμε όλοι; Τις σειρήνες… Μόνο ένας άκουσε το μαγευτικό τους τραγούδι και γλίτωσε: ο Οδυσσέας… και μόνο ένας υπερίσχυσε του τραγουδιού τους με τα δικά του τραγούδια: ο Θησέας όταν περνούσανε από εκεί με τους Αργοναύτες. Όλοι οι άλλοι που τις αντίκρισαν αποπλανήθηκαν και ναυάγησαν στα κοφτερά βράχια του νησιού τους…

Την ομορφιά στην θάλασσα φαίνεται πως την κατείχανε οι Νηρηίδες και οι Ναϊάδες στις πηγές… Με παππού τον Ωκεανό και πατέρα τον Νηρέα οι Νηρηίδες ήτανε γοητευτικές, πανέμορφες υπάρξεις που ύφαιναν, τραγουδούσαν και παίζανε με τα κύματα και ηρεμούσαν τη θάλασσα για να την διασχίζουνε τα πλοία. Οι Ναϊάδες είχανε θεραπευτικές ιδιότητες αλλά αλλοίμονο σε όποιον τις είχε προσβάλει… 

Την κυριαρχία στη θάλασσα την είχανε φυσικά οι θεότητες… Δύο θεότητες ήτανε ο Τρίτων και ο Πρωτέας, γιοι του Ποσειδώνα και οι δύο αλλά από άλλη μάνα. Ο Τρίτων είχε μορφή ανθρώπου και ουρά φιδιού, ο δε Πρωτέας ήτανε μάντης αλλά εμφανιζόταν με διάφορες φριχτές μορφές και αποκάλυπτε πράγματα μόνο σε όσους δε φοβόντουσαν..

Ο Τιτάνας Ωκεανός ήταν πατέρας των ποταμών και των Ωκεανίδων. Ήταν γιος του ουρανού και της Γαίας, και σύζυγο είχε την Τηθύ. Οι Ωκεανίδες ήτανε νύμφες, πάρα πολλές σε αριθμό, μία για κάθε ρυάκι ή πηγή… 

Πολλά και θαυμαστά τα έργα και η ομορφιά στη θάλασσα… Έχω ακούσει να λένε ότι τα τρία κακά είναι «πυρ, γυνή και θάλασσα» αλλά αναρωτιέμαι αν αυτά δεν είναι κακά αλλά τα τρία αξιοθαύμαστα και όμορφα στον κόσμο αλλά… «ότι δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Αυτός όμως ο μύθος, δεν ήρθε ακόμα η ώρα του..

Καλό σας απόγευμα Mythologists!!!

24 Ιανουαρίου, 2013

Οι 10 καλύτερες φωτογραφίες της NASA για το 2012

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 3:50 μμ
Ιαν152013
by http://www.antikleidi.com/2013/01/15/magical-pictures-of-earth-and-space-from-2012/

01-an-extremely-long-solar-filament-shoots-out-from-the-sun

Χάλκινο άγαλμα του Ερμή στην Αττάλεια

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 8:00 πμ

http://www.ered.gr/images/26236__500hermes.jpg.jpg

Χάλκινο άγαλμα του Ερμή στην Αττάλεια

RE+D Magazine

22-01-2013, 14:46

Ένα χάλκινο άγαλμα του Ερμή από τη βυζαντινή εποχή, βρέθηκε στις ανασκαφές στην αρχαία πόλη της Πάταρα κοντά στην Αττάλειας και μεταφέρθηκε στο Μουσείο της πόλης παρουσία του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού Ertuğrul Gunay.

Ο επικεφαλής των ανασκαφών, καθηγητή Havva İşkan Işık, δήλωσε ότι το τεσσάρων μέτρων άγαλμα το καθιστά μοναδικό στην Τουρκία και στον κόσμο. Το άγαλμα χρονολογείται από την περίοδο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου.

Η Δύναμη της Συνήθειας

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 7:56 πμ
Ιαν212013
by   http://antikleidi.com/2013/01/21/sinithia/

525692_301278136645199_842300245_n

Χωρίς υπερβολή, μπορούμε να πούμε ότι ολόκληρη η εξέλιξη της ανθρωπότητας, θετική και αρνητική, μέσα στους αιώνες οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη δύναμη των συνηθειών όλων των ανθρώπων που πέρασαν από αυτή τη Γη. (more…)

10 πράγματα για τα οποία πρέπει να σταματήσετε να νοιάζεστε

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 7:53 πμ
Νοε012011
by http://antikleidi.com/2011/11/01/10-things-stop-caring/ 

Κάθε μέρα είναι μια νέα αρχή. Αλλά στη ζωή, μερικές φορές πρέπει να σταματάς κάποια πράγματα, προτού να αρχίσεις κάτι άλλο.  Έτσι, ξεκινώντας από σήμερα …

 

Σταματήστε να νοιάζεστε για τη γνώμη του καθενός .

Το τι πιστεύουν ή λένε οι άλλοι για σας, δεν πρέπει να σας νοιάζει. Τουλάχιστον για τους περισσότερους από αυτούς.  Όταν ήσασταν μαθητές, οι απόψεις των συμμαθητών σας, επηρέαζαν τις αποφάσεις σας. Και υπήρχαν φορές που διαμόρφωναν τις απόψεις σας και τους στόχους σας. Με την πάροδο των χρόνων, οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους για τις απόψεις των οποίων νοιαζόσασταν τόσο πολύ, δεν αποτελούν καν κομμάτι της ζωής σας.

Εκτός κάποιων εξαιρέσεων πχ όταν προσπαθείτε να κάνετε μια καλή πρώτη εντύπωση (συνέντευξη για δουλειά, πρώτη επέτειος, κλπ.), μην αφήνετε τις απόψεις των άλλων να στέκονται εμπόδιο στο δρόμο σας. Το τι σκέφτονται και λένε οι άλλοι για σας δεν είναι το πλεον σημαντικό. Αυτό που είναι σημαντικό είναι το πώς εσείς αισθάνεστε για τον ίδιο τον εαυτό σας. . (more…)

15 πανέμορφες οροφές από όλο τον κόσμο

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 7:47 πμ
Ιαν212013 by http://antikleidi.com/2013/01/21/magnificent-ceilings-from-around-the-world/

 



 

ΧΑΙΤΟΣ ΚΑΙ ΕΥΘΟΙΑΣ-CHAITOS AND EUTHOIAS

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 7:26 πμ

  • ΧΑΙΤΟΣ ΚΑΙ ΕΥΘΟΙΑΣ
    Αντίθετα με την Ιλιάδα, όπου τα άλογα του Αχιλλέα λέγονταν Βάλιος και Ξάνθος, σύμφωνα με τον Νέαρχο, τον ζωγράφο αυτού του κάνθαρου, τα άλογα που έζεψε ο Αχιλλέας στο άρμα του πριν την μονομαχία με τον Έκτορα ήσαν ο Χαίτος και ο Ευθοίας !
    Όστρακο από την Ακρόπολη των Αθηνών, περ.560 π.Χ.
    Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Αγγείων

    CHAITOS AND EUTHOIAS
    In the Iliad, the horses of Achilles bore the names Valios and Xanthos. But according to this kantharos (drinking cup), painted by Nearchos, the horses that Achilles was harnessing prior to his duel with Hector were Chaitos and Euthoias !
    Sherd from the Acropolis of Athens, ca 560 BC
    Athens, National Archaeological Museum

23 Ιανουαρίου, 2013

ΣΦΙΓΓΑ ΤΩΝ ΣΠΑΤΩΝ-SPHINX FROM SPATA

Filed under: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ — passipoularidou @ 7:01 μμ

Image may contain: 1 person

ΣΦΙΓΓΑ ΤΩΝ ΣΠΑΤΩΝ
Επίστεψη επιτύμβιας στήλης από τα Σπάτα Αττικής.
Πεντελικό μάρμαρο, 570-550 π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Γλυπτών

SPHINX FROM SPATA
Finial of a grave stele from Spata, Attica.
Pentelic marble, 570-550 BC
Athens, National Archaeological Museum, Sculpture Collection

Older Posts »

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: