Passipoularidou’s Weblog

Ιανουαρίου 14, 2013

«Η μικρή γοργόνα» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν!

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 6:33 μμ

¤ Efi Kirki
Το παραμύθι είναι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν!Συγνώμη για τα λάθη αλλά έγινε αντιγραφή από το βιβλίο καθώς δεν το έβρισκα online!Είναι μεγάλο γι’αυτό πάρτε το χρόνο σας και διαβάστε!Η συνέχεια θα υπάρχει στα σχόλια από κάτω!Αφήστε μου την γνώμη σας για την μικρή μας γοργόνα!Άξιζε όσα έκανε;Άλλωστε και εμείς δεν έχουμε κάνει θυσίες;🙂

Λυπάμαι για την ταλαιπωρία αλλά ήταν μεγάλο και το facebook,δεν το δεχόταν!:/

Να έχετε ένα όμορφο και δημιουργικό βράδυ!🙂
Τα λέμε την άλλη Κυριακή!🙂

My quote: »I believe in everything until it’s disproved.So I believe in fairies,the myths,dragons.It all exists ,even if it’s in your mind.Who’s to say that dreams and nightmares aren’t as real as the here and now?»
-John Lennon.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: 
Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Οντένσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του με τον καιρό ξέπεσε και δούλευε παπουτσής, για να ζήσει την οικογένειά του. Αλλά, μην μπορώντας ν’ αντέξει στη φτώχεια, πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα.
Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Προσπάθησε άδικα να μάθει την τέχνη του πατέρα του. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά ούτε και εκεί τα κατάφερε. Το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Όταν ήταν με τους φίλους του, του άρεσε να απαγγέλλει και να τραγουδά. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, έφθασε στην Κοπεγχάγη, με μόνη του περιουσία 30 φράγκα με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν.
Ευτυχώς είχε ωραία φωνή κι άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι, το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα.
Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή. Απόκτησε μεγάλη δόξα και η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν η υποδοχή που του έκανε η ιδιαίτερη πατρίδα του, το Οντένσε, που τον κάλεσε στα 1867. Πέθανε στις 4 Αυγούστου 1875 στην Κοπεγχάγη.

Έργο του:
Τα παραμύθια του εμφανίζουν καθαρά το δημοκρατικό στοιχείο. Οι κυριότεροι ήρωες των παραμυθιών του είναι φτωχοί και αδικημένοι άνθρωποι, που όμως έχουν ασυνήθιστα ψυχικά χαρίσματα, ευγένεια, ταλέντο, μεγαλοψυχία. Στα έργα του απεικονίζει τη ρεαλιστική και σύγχρονή του ζωή της μικροαστικής τάξης των πόλεων και χαρακτηρίζονται από δράση, χιούμορ και λεπτή σάτιρα. Η δημιουργία του Άντερσεν αποτελεί την κορυφή στις ρεαλιστικές τάσεις της δανικής φιλολογίας του 19ου αιώνα. Διηγήματα, δράματα, αλλά προπάντων παραμύθια, όλα του τα έργα διαπνέονται από γλυκιά μελαγχολία, συγκίνηση και ειλικρίνεια.

«Η μικρή γοργόνα»

Αν πάτε πολύ βαθιά μέσα στη θάλασσα,θα δείτε πως εκεί τα νερά είναι βαθυγάλανα σαν τα πέταλα της πιο όμορφηςαζουριάς,καθάρια όσο και το πιο διάφανο γυαλί,είναι όμως και πολύ βαθιά,τόσο βαθιά που είναι ανώφελο να ρίξετε άγκυρα και θα σας έπαιρνε κι εγώ δεν ξέρω πόσα καμπαναριά,να τα βάλετε το ‘να πάνω στο στ’άλλο,γιαν’ανεβείτε απ’το βυθό στην επιφάνεια.Ελοιπόν!εκεί κάτω είναι που ζούνε οι άνθρωποι της θάλασσας.
Μη θαρρείτε τώρα πως το μόνο πράγμα που έχει στο βυθό είναι άσπρη άμμος…Αόχι!εκεί φυτρώνουν τα πιο αλλόκοτα φυτά και δέντρα,που είναι τόσο λυγερά,ώστε με την παραμικρή κίνηση του νερού,αναδεύονται σαν να ‘ταν ζωντανά.Όλα τα ψάρια,μικρά ή μεγάλα,πάνε κι έρχονται μέσα απ’τα κλαδιά τους,όπως κάνουν τα πουλιά εδώ πάνω στον αέρα.Στο πιο βαθύ μέρος βρίσκεται ο π΄υργος του βασιλιά της θάλασσας.Τα τείχη αυτού του πύργου είναι από κοράλλια,τα ψηλά του αψιδωτά παράθυρα από πανέμορφο διάφανο κεχριμπάρι, κι η στέγη από κοχύλια που ανοίγουνε και κλείνουν καταπώς πάει το ρεύμα.Είναι χάρμα να τη βλέπεις, γιατί το καθένα απ’αυτά τα κοχύλια έχει μέσα του τόσα λαμπερά μαργαριτάρια,που το πιο μικρό απ’αυτά μια βασίλισσα θα καμάρωνε να το ‘χει στο στέμμα της.
Ο βασιλιάς της θάλασσας είχε χηρέψει εδώ και κάμποσα χρόνια κι από τότε το κουμάντο του σπιτιού του το ‘χε η γριά μάνα του.Ήταν μα γυναίκα ανοιχτομάτα,που καυχιόταν όμως για το αξίωμά της και γι’αυτό φορούσε στην ουρά της δώδεκα στρείδια,τη στιγμή που όλοι οι άλλοι προύχοντες μπορούσαν να φορούν μόνοέξι.Όλοι είχαν πάντως να το λένε για το πώς φρόντιζε τις έξι εγγονές της, που ήταν όλες του πανέμορφες πριγκιποπούλες.Η μικρότερη ήταν η πιο όμορφη.Το δέρμα της ήταν απαλό και διάφανο σα ροδοπέταλο,τα μάτια της γαλάζια σαν την πιο βαθιά λίμνη,Κι αυτή όμως,όπως οι αδελφές της,δεν είχε πόδια.Το κάτω μέρος του κορμιού της ήταν μια ουρά ψαριού.
Όλη μέρα, τα παιδιά έπαιζαν στις απλόχωρες αίθουσες του πύργου, όπου λουλούδια ζωντανά φύτρωναν στους τοίχους.Όταν άνοιγαν τα κεχριμπαρένια παράθυρα,έμπαιναν μέσα τα ψάρια (όπως γίνεται σ’εμάς με τα χελιδόνια), κι οι πριγκίπισσες τα χάιδευαν και τα τάιζαν στη χούφτα τους.Μπροστά στον πύργο είχε ένα μεγάλο κήπο,με δέντρα που τα χρώματά τους ήταν μπλε και κόκκινο της φωτιάς.Τα φρούτα λαμποκοπούσαν σα να ΄ταν χρυσαφένια και τα λουλούδια, που ανάδευαν αδιάκοπα τους μίσχους και τα φύλλα τους, μοιάζαν με φλόγες.Το πάτωμα ήταν απ’την πιο ψιλή άμμο που έχετε δει ποτέ, μια άμμο όπως γαλανή σαν το λευκόπυρο θειάφι. Όλα τα σκέπαζε μια αλλόκοτη γαλάζια καταχνιά, θαρρείς και βρίσκονταν ψηλά στον ουρανό, στο κέντρο των αιθέρων,αντί για το βαθύ της θάλασσας.Όταν είχε κάλμα,φαινόταν ο ήλιος,ίδιοςμ’ένα λουλουδάκι πορφυρό που το μπουμπούκι του ακτινοβολούσε.
Κάθε πριγκιποπούλα είχε μια δικιά της γωνιά στον κήπο,πουμπορουσε να την καλλιεργήσει όπως ήθελε.Η μια της έδωσε το σχήμα της γοργόνας, η άλλη διάλεξε για τη δικιά της το σχήμα στρογγυλή σαν το ήλιο και,για χάρη του, τη φύτεψε μόνο με κόκκινα λουλούδια.Ήταν ένα παιδί αλλόκοτο,σιωπηλό και στοχαστικό, κι ενώ οι αδελφές της διακοσμούσαν τις γωνίτσες τους με τα πιο παράξενα αντικείμενα που περιμάζευαν απ’ταναυάγια,εκεινη,εκτος από τα κόκκινα λουλούδια της που μοιάζαν με τον ήλιο,δεν ήθελε τίποτ’άλλο παρά μόνο ένα όμορφο μαρμάρινο άγαλμα.Ήταν ένα χαριτωμένο αγόρι,σκαλισμένο σε μια πε΄τραδιάφανημλευκή,που είχε πέσει στο βυθό της θάλασσας από ‘να ναυάγιο.Δίπλα του φύτεψε μια ροδόχρωμη κλαίουσα,που ψήλωσε και φούντωσε, και τα κλαδιά της ακουμπούσαν τη γαλάζια άμμο,εκεί που ο ίσκιος έπαιρνε ένα χρώμα βιολετί και σάλευε όπως τα κλαδιά.Θαρρείς κι οι ρίζες με την κορυφή φιλιόνταν.
Η πιο μεγάλη όμως χαρά της ήταν ν’ακούει ιστορίες απ’τον πάνω κόσμο, εκεί που ζουν οι άνθρωποι.Παρακαλούσε κάθε μέρα τη γιαγιά της να της μιλησει για πλεούμενα,γιαπόλεις,για ανθρώπους και για ζώα.Της έκανε μεγάλη εντύπωση που πάνω,στηγη,τα λουλούδια βγάζουν μια ευωδιά που δεν την έχουν κάτω από τη θάλασσα και που τα δάση είναι πράσινα.Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς γίνεται και τα ψάρια . Μόνο έτσι θα μπορούσαν να την καταλάβουν οι εγγονές της, που δεν είχαν δει πουλί στη ζωή τους.
«Όταν θα γίνετε δεκαπέντε χρονών», είπε η γιαγιά, «θα σας αφήσω ν’ανεβείτε στην επιφάνεια της θάλασσας,να καθίσετε στους βράχους με το φεγγαρόφωτο,να δείτε από μακριά τις πόλεις και τα δάση και να βλέπετε τα καράβια να περνούν».

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: