Ζάκυνθος – Ελλάδα
Βίντεο από το ταξίδι μας στο φανταστικό νησί της Ζακύνθου (Ζάκυνθος).
Βίντεο από το ταξίδι μας στο φανταστικό νησί της Ζακύνθου (Ζάκυνθος).
|
Δήμητρα Μπαρμπού-Papanastasopoulou ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΜΕΡΟΣ Β Αγαπητοί φιλοι Της Μυθολογίας,
Πριν συνεχίσω με το δεύτερο μέρος των Ελευσινίων Μυστηρίων, θέλω να σας ευχαριστήσω για την υπέροχη συμμετοχή σας στο πρώτο. |
Οι αρχαίοι Έλληνες ευφυέστεροι από τους σύγχρονους ανθρώπους

Αν Αθηναίος του 1000 π.Χ. ερχόταν πίσω στη ζωή σήμερα, το πιθανότερο είναι ότι θα ήταν ευφυέστερος από όλους εμάς, υποστηρίζει ο Dr. Gerald Crabtree, κορυφαίος γενετιστής του Πανεπιστημίου Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πρόσφατη έρευνα του οποίου αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος, με την πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και λιγότερο ευφυής.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αυστραλιανού τύπου, ο Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι αναπόφευκτες αλλαγές στο γενετικό μας σύστημα, σε συνδυασμό με τεχνολογικές εξελίξεις, είχαν ως αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε ένα ακρωτηριασμένο σώμα του πρώην εαυτού μας και πολύ λιγότερο ευφυείς από τους προγόνους μας.
Ο ίδιος θα πει ότι ο άνθρωπος βρισκόταν στην ακμή του όταν ήταν αναγκασμένος να παλέψει μ’ όλες του τις δυνάμεις για να επιβιώσει, δεδομένου ότι τότε ήταν υποχρεωμένος να βασιστεί στο μνημονικό του, στο πρακτικό πνεύμα του και την ψυχολογική ισορροπία που του επέτρεπαν να εμπιστεύεται το ένστικτό του και να προσαρμόζεται στις περιστάσεις γρήγορα.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, υποστηρίζει ο διακεκριμένος επιστήμονας, έχει άλλες απαιτήσεις από το σώμα και το μυαλό μας, η τεχνολογία όμως έχει αντικαταστήσει την ανάγκη να βασιζόμαστε στις φυσικές ικανότητες και τα ένστικτά μας.
Επίσης, οι βιομηχανοποιημένες τροφές, δεν είναι ακριβώς η καλύτερη επιλογή για το σύστημά μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα φρουκτόζης ενδέχεται να μειώσουν δραστικά το IQ μας.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ , ανταπόκριση του Σ. Χατζημανώλη
| Αδεσμευτη Δημοτικη Κινηση Δημου Διονυσου |
|
Η απάντηση του Επικεφαλής της Α.Δ.Κ. Αβραάμ Πασιπουλαρίδη στην υπ’ άρ. πρωτ. 5398/22-2-2013 «Πρόσκληση» του κ. Αντιδημάρχου Οικονομικής Διαχείρησης
Σε ό,τι αφορά την υπ’ αρ. πρωτ. 5398/22-2-2013 «πρόσκλησή» σας, για εξωθεσμική «διαβούλευση τη Δευτέρα 25-2-2013 και ώρα 11:00 π.μ.», προκειμένου «να επιτύχουμε την υπερψήφιση του Προϋπολογισμού του Δήμου», σας γνωρίζω ότι εξακολουθεί ισχύουσα η εν προκειμένω θέση μου, όπως αυτή είναι ήδη διατυπωμένη στην από 21-2-2013 επιστολή μου προς τον κ. Δήμαρχο, «ότι, σε κάθε περίπτωση,είναι ανεπίτρεπτη η συμμετοχή μου σε οιουδήποτε είδους “παρασυμβούλια”», και τούτο διότι, όπως είναι προφανές, ο τακτικισμός της από εσάς υποκατάστασης του κ. Δημάρχου, ως ενορχηστρωτή εξωθεσμικών διαδικασιών, σε τίποτε απολύτως δε μεταβάλλει την ουσία του ζητήματος.
Ως εκ τούτου, σας ενημερώνω ότι δεν προτίθεμαι να ανταποκριθώ στην υπ’ όψιν «πρόσκλησή» σας.
Αντιθέτως, αν και όταν αποφασίσετε να αναλάβετε σχετικές πρωτοβουλίες μέσα από τα θεσμικά όργανα του Δήμου (δηλαδή, αρχικά, την Οικονομική Επιτροπή και, εν συνεχεία, το Δημοτικό Συμβούλιο) θα παρευρίσκομαι και θα τοποθετηθώ αναλόγως.
Επιπροσθέτως, θεωρώ ότι η εν προκειμένω μεθόδευση εμπλοκής «των αρμοδίων υπηρεσιακών παραγόντων», όπως αυτή προκύπτει από την άνω «πρόσκλησή» σας, ισοδυναμεί προς μεθόδευση υποβιβασμού του ζητήματος του προϋπολογισμού-ετήσιου προγράμματος δράσης του Δήμου, από κατ’ εξοχήν ΠΟΛΙΤΙΚΟ ζήτημα που είναι, σε γραφειοκρατικό-λογιστικό και ότι τούτο επιχειρείται δια προφανείς λόγους μικροκομματικής σκοπιμότητας, ασχέτους προς «την εξυπηρέτηση των συμφερόντων όλου του Δήμου» που επικαλείσθε.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, πρέπει να λάβετε σοβαρώς υπ’ όψιν (ως δημοτική παράταξη) το ενδεχόμενο της εκ νέου (καιμε αποκλειστική σας, βέβαια, ευθύνη) καταψήφισης του προϋπολογισμού.
Τέλος, απλώς και μόνον δια την αποκατάσταση της αληθείας, οφείλω να απορρίψω τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην εν λόγω πρόσκληση, καθαρά δια λόγους δημιουργίας εντυπώσεων, πως, τάχα, ενεργούσατε «πάντοτε με πνεύμα συνεργασίας και αναγνωρίζοντας την ανάγκη της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης», δεδομένου ότι, «όπως γνωρίζουν και οι πέτρες», το προσωπείο της «συνεργασίας» και της «συναίνεσης» φορέθηκε όψιμα (και σκόπιμα),αποκλειστικά και μόνον δια το ζήτημα του προϋπολογισμού.
Για όλα τα υπόλοιπα-πλην προϋπολογισμού- ζητήματα, που απασχολούν το Δημοτικό Συμβούλιο και το Δήμο γενικότερα, το «πνεύμα συναίνεσης και συνεργασίας» απουσιάζει επιδεικτικά και προκλητικά από πλευράς της παράταξής σας, η οποία, αμετανόητη, εμμένει στην πάγια τακτική της βάναυσης καταστρατήγησης «των αρχών της νομιμότητας και της δημοκρατικής ευαισθησίας».
25-2-2013
Αβραάμ Πασιπουλαρίδης
![]()

Είναι αλήθεια πως είμαστε συναισθηματικοί και ευμετάβολοι τύποι. Αλλά πρωτίστως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τι μας συνέβη, ώστε στη συνέχεια, μέσα από τον καθιδρωτικό πόνο να επιτρέψουμε στη μήτρα να γεννήσει φυσιολογικά το βρέφος. Οτιδήποτε άλλο θα οδηγήσει σε τερατογέννεση. Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι από την αρχή της οικονομικής κρίσης πειραματόζωο δεν ήταν μόνον η Ελλάδα, αλλά και η Ε. Ένωση, παρ ότι υπήρξε διαφορά μεγεθών. Ακόμη και αυτή τη στιγμή, είναι εμφανής η διαπάλη ανάμεσα στους δύο κυρίαρχους πόλους των δανειστών μας, το ΔΝΤ και τη Γερμανία : ευχή και κατάρα μαζί. Ευχή, γιατί μας δίδεται απλόχερα λαμπρή ευκαιρία να διαδραματίσουμε καθοριστικό ρόλο, αλλά και κατάρα γιατί δεν μπορεί να προβλέψει κανείς αν η στρεβλή ελληνική πραγματικότητα (δική μας αποκλειστικά η ευθύνη) θα μας σπρώξει ως το Σεπτέμβριο του 2013 και λίγο παραπέρα – όταν θα έχει διαμορφωθεί ξεκάθαρα το μετεκλογικό τοπίο στη Γερμανία – ή θα μας εγκλωβίσει νωρίτερα σε κοινωνικές εξεγέρσεις.
Η κρίση ανέδειξε την αποδιάρθρωση της κοινωνίας μας. Από την άλλη, έκανε όσο ποτέ επίκαιρο το ιστορικό στοίχημα για την ενιαία Ευρώπη εντός του παγκόσμιου συστήματος της αλληλεξάρτησης, όπως προ ετών έγραψε ο Πωλ Κρούγκμαν. Θα προσέθετα μετά λόγου γνώσεως και την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών, αλλά και αυτήν μεταξύ των συνδικαλιστικών ομάδων και των ατόμων. Στο βιβλίο του Μπρυκνέρ «Η τυραννία της Μεταμέλειας» υπάρχει μια παράγραφος για τον βίαιο τρόπο που το 2005 το συνδικαλιστικό κίνημα αντέδρασε στην πρόταση για κατάργηση της αργίας της Πεντηκοστής. Τότε, ο πρωθυπουργός Ραφαρέν είχε προτείνει, τα έσοδα της εργάσιμης πλέον ημέρας να διατίθενται για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της τρίτης ηλικίας! Αίφνης, οι αριστερές οργανώσεις εγκατέλειψαν την αλληλεγγύη για τους ηλικιωμένους κι έμειναν στη μπαλζακική κραυγή, καθώς κινδύνευαν να χάσουν τα μικρά τους προνόμια. Τα πάντα υπό το πρίσμα της αρνητικότητας και του αναθέματος.

Έκτοτε το συνδικαλιστικό κίνημα υπέστη ζυμώσεις, επιδιώκοντας την προσαρμογή του στις νέες πραγματικότητες. Δεν συνέβη, όμως, το ίδιο στην Ελλάδα. Εδώ, ο συνδικαλισμός αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας. Διόλου τυχαία, βεβαίως. «Αμάρτησε» για τα μέλη του, τα οποία υπήρξαν αδηφάγα, κρατικοδίαιτα και εχθρικά απέναντι σε όσους απεχθάνονταν τιςσυναλλαγές κάτω από το τραπέζι. ( Αν δεν…δεν θα σου..) Έχασε τις ισορροπίες και πέρασε στο πεδίο των διαρκών διεκδικήσεων που οδήγησαν τον κρατικό μηχανισμό σε πλήρη διάλυση. Παρ όλα αυτά, σήμερα οι μεθοδεύσεις παραμένουν ίδιες και απαράλλακτες με εκείνες του παρελθόντος, όταν μια χούφτα συνδικαλιστές αλώνιζαν το κρατικό πεδίο. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι σε ανατρεπτικές εποχές, όπως η σημερινή, όπου οι εργαζόμενοι δέχονται απίστευτες πιέσεις, η ανάγκη να υπάρξει ένας φράχτης ασφαλείας είναι μεγάλος. Αλλά πώς θα εμπιστευτεί κανείς ένα τόσο φθαρμένο σύστημα, όταν το μόνο που ακούει είναι ότι οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε χέρια μιας αλυχτούσας και σαρκοβόρας αγέλης αφεντικών ; Υπάρχουν βεβαίως και τέτοια «αφεντικά», αλλά όσο συνεχίζει να μας φρικάρει η ειλικρίνεια, όσο δεν εγκαταλείπουμε το γλωσσικό καμουφλάζ και δεν υιοθετούμε την καινούργια γλώσσα, τόσο θα αυξάνεται ο κίνδυνος της απόλυτης απομόνωσης.
Κι ανάμεσά μας η Ιστορία με τη γραφίδα στο χέρι και την περιέργεια να γίνει μάρτυς του ασύλληπτου. Έχουμε ξεφύγει από την εποχή της βιομηχανίας, από τον παραδοσιακό συνδικαλισμό και το κράτος –προστάτη. Έχουμε ξεφύγει από τον πολιτικό κόσμο που έλεγε μόνον αυτά που θέλαμε να ακούμε. Η ζωή περνάει στα χέρια μας, όσο κι αν αυτό ηχεί ειρωνικό ή εξωπραγματικό. Και ναι : μας περιμένουν μνημειώδεις αναμετρήσεις, σαν εκείνες που περιγράφονται στα Μαρμαρένια Αλώνια. Θα επισημανθεί η έλλειψη γνώσεων, η άσκοπη επιθυμία, θα μας αποκαλέσουν αιώνιους επιμυθείς, αλλά στο τέλος θα βρεθεί η μήτρα των νέων καιρών, ελπίζω στα όρια του πιστευτού.
Pίτσα Μασούρα
*οι δημιουργίες είναι της Δήμητρας Χανιώτη από έκθεση που έχει φιλοξενηθεί στον Τεχνοχώρο, δίπλα στο μουσείο της Ακροπολης
Εκτιμώντας το ανεκτίμητο
Η αυτοεκτίμηση είναι μια λέξη πολυχρησιμοποιημένη στις μέρες μας σχεδόν από όλους μας. Είμαι σίγουρη όμως ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν τι σημαίνει ακριβώς. Η συνηθέστερη απάντηση που παίρνουμε στην ερώτηση τι είναι αυτοεκτίμηση είναι ‘ η εκτίμηση για τον εαυτό μου’. Εδώ που τα λέμε και η ίδια η επιστήμη δυσκολεύεται να καταλήξει σε κάποιον ξεκάθαρο ορισμό παρά τις πολλές έρευνες που έχουν γίνει σχετικά και αυτό συμβαίνει επειδή αφενός υπάρχουν παραπλήσιοι όροι πχ αυτοαντίληψη, αυτοεικόνα με τους οποίους δεν υπάρχουν σαφή όρια και αφετέρου υπάρχουν δυσκολίες ως προς τη μέτρησή της. (more…) |
| Αδεσμευτη Δημοτικη Κινηση Δημου Διονυσου |
|
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΑΔΚ ΑΒΡΑΑΜ ΠΑΣΙΠΟΥΛΑΡΙΔΗ ΣΤΗΝ ΥΠ’ ΑΡ. ΠΡΩΤ. 5037/19-2-2013 ΔΕΥΤΕΡΗ «ΑΠΑΝΤΑΧΟΥΣΑ» ΤΟΥ Κ. ΔΗΜΑΡΧΟΥ
Κύριε Δήμαρχε,
Γνωρίζετε άριστα ότι η «εκ νέου κατάρτιση του προϋπολογισμού», θέμα το οποίο με καλείτε να συζητήσουμε με την υπ’ αρ. πρωτ. 5037/19-2-2013 επιστολή σας, σύμφωνα με το άρθρο 72, παρ. α, του ν. 3852/2010, τυγχάνει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ αρμοδιότητας της Οικονομικής Επιτροπής (Ο.Ε.), της οποίας πρόεδρος είναι ο Αντιδήμαρχος Οικονομικής Διαχείρισης κ. Νικόλαος Πέππας.
Όταν επεσήμανα στον κ. Πέππα ότι πρέπει να αναλάβει σχετική πρωτοβουλία, αυτός μου απήντησε ότι συμφωνεί, πλην όμως ότι σεις έχετε επιληφθεί προσωπικώς (!!!) του ζητήματος.
Θεωρώ ότι η αυθαίρετη και αντιδεοντολογική πιό πάνω ανάμειξή σας στο ζήτημα, και δη όπως εκδηλώνεται δημοσίως με απαράδεκτο τρόπο, αφ’ ενός δυναμιτίζει το κλίμα και, αφ’ ετέρου, ΠΑΡΑΚΩΛΥΕΙ ανεπίτρεπτα τη λειτουργία των θεσμικών οργάνων του Δήμου, καθ’ όσον, με αποκλειστική υπαιτιότητά σας, εμποδίζεται ο ΑΡΜΟΔΙΟΣ κ. Πέππας να διαμορφώσει ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ και να την φέρει προς έγκριση στο ΑΡΜΟΔΙΟ όργανο, που είναι η Ο.Ε., αυτή τη φορά φροντίζοντας, η νέα αυτή πρόταση προϋπολογισμού, να τύχει και της αποδοχής της από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Και, βέβαια αντιλαμβάνεστε ότι, σε κάθε περίπτωση, είναι ανεπίτρεπτη η συμμετοχή μου σε οιουδήποτε είδους «παρασυμβούλια», πολλώ μάλλον όταν, προδήλως, υπαγορεύονται από ιδιοτελείς σκοπιμότητες άσχετες προς «το όφελος του Δήμου και των Δημοτών» που επικαλείσθε.
21-2-2013
Αβραάμ Πασιπουλαρίδης
Δήμος Διονύσου
Κατ’ αρχήν, οι διατάξεις νόμων που επικαλείται ο κ. Δήμαρχος στην υπ’ αρ. πρωτ. 4608/14-2-2013 επιστολή του προς τους δημοτικούς συμβούλους είναι ΑΣΧΕΤΕΣ προς το υπ’ αυτού αυθαιρέτως συναγόμενο συμπέρασμα, όπως αυτό διατυπώνεται στο πιό πάνω έγγραφο.
Περαιτέρω, εφ’ όσον ο κ. Δήμαρχος επικαλείται «τη νομιμότητα», σημειωτέα τα εξής:
Κατά νόμον, αρμόδια όργανα να διατυπώσουν προτάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) για το υπό συζήτηση θέμα «Τροποποίηση προϋπολογισμού και ετησίου προγράμματος δράσης Δήμου ο.ε. 2013» είναι, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, η Οικονομική Επιτροπή (Ο.Ε.) και οι αρμόδιες αντιδημαρχίες.
Ο επικεφαλής της Α.Δ.Κ. επεσήμανε στον πρόεδρο της Ο.Ε. και αρμόδιο Αντιδήμαρχο Οικονομικής Διαχείρισης ότι, μέσα από τις θεσμικές διαδικασίες πάντοτε, πρέπει να εκδηλώσει πρωτοβουλία εξεύρεσης λύσεων. Ο κ. Πέππας απήντησε ότι, προσωπικώς ο ίδιος, συμφωνεί, πλην όμως ο κ. Δήμαρχος έχει επιληφθεί προσωπικώς (!!!) του ζητήματος και «θα στείλει σχετικό χαρτί».
Προφανώς, εννοούσε την άνω επιστολή του κ. Δημάρχου προς τους δημοτικούς συμβούλους.
Κατά ταύτα, ΑΝΤΙΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΑ επελήφθη εν προκειμένω ο κ. Δήμαρχος, καθ’ ο ΝΟΜΩ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΣ.
Η εν προκειμένω ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΣ του κ. Δημάρχου καθίσταται ακόμη περισσότερο προφανής, δεδομένου ότι αυτός δεν έχει καν δικαίωμα ψήφου στο Δημοτικό Συμβούλιο, συνεπώς, υπ’ αυτή την έννοια, τυγχάνει και ΝΟΜΩΑΝΕΥΘΥΝΟΣ.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, γεννάται το εξής εύλογο ερώτημα:
Πόθεν ο ΝΟΜΩ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΣ και (με την πιό πάνω έννοια) ΝΟΜΩ ΑΝΕΥΘΥΝΟΣ κ. Δήμαρχος αντλεί το δικαίωμα, παραμερίζοντας αντιδεοντολογικά τα νόμω αρμόδια όργανα του Δήμου, να παρεμβαίνει αυτόκλητος στην όλη διαδικασία, και, με ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ έγγραφες ΑΠΕΙΛΕΣ του, να επιχειρεί να εκφοβίσει και να χειραγωγήσει τους ΝΟΜΩ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ δημοτικούς συμβούλους και, μάλιστα, μέσα από απαράδεκτες, ταπεινωτικές και μη προβλεπόμενες από κανένα νόμο διαδικασίες, του τύπου: «Σας καλούμε να υποβάλλετε εγγράφως (!!!) μέχρι τηνΠαρασκευή(!!!), τις προτάσεις σας επί των κονδυλίων του προϋπολογισμού»;
Επί του θέματος, τώρα, του προϋπολογισμού και του ετήσιου προγράμματος δράσης του Δήμου, είναι κοινώς γνωστό και τετριμμένο ότι πρόκειται για ένα κατ’ εξοχήν ΠΟΛΙΤΙΚΟ ζήτημα, επ’ ευκαιρία της συζήτησης του οποίου, μεταξύ άλλων, εκδηλώνονται οι τρέχοντες πολιτικοί συσχετισμοί μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο και διαπιστώνεται, με τον πλέονΑΥΘΕΝΤΙΚΟ τρόπο, αν η Δημοτική Αρχή απολαμβάνει ή δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του Σώματος, στη βάση της «αρχής της δεδηλωμένης».
Την ευθύνη της υπερψήφισης του προϋπολογισμού και του ετήσιου προγράμματος, που ισοδυναμεί με την εξασφάλιση της «δεδηλωμένης», ασφαλώς δεν την έχει η μειοψηφία, όπως επιχειρεί να το εμφανίσει, παραπειστικά και δι’ ευνοήτους λόγους, ο κ. Δήμαρχος.
Ισχύει το ακριβώς αντίθετο: Δηλαδή, η Δημοτική Αρχή, λαμβάνοντας υπ’ όψιν της τους τρέχοντες πολιτικούς συσχετισμούς μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, είτε προσαρμόζει κατάλληλα τις προτάσεις της, έτσι ώστε να εγκριθούν από το Δ.Σ., είτε όχι.
Στην πρώτη περίπτωση, τα ΝΟΜΩ ΥΠΕΥΘΥΝΑ όργανα του Δήμου (και ΟΧΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ,όπως το «θέλει» ο κ. Δήμαρχος) είναι αυτά που αναλαμβάνουν την ευθύνη της προσκόμισης στο Δ.Σ. μιας πρότασης που θα υπερψηφιστεί.
Στη δεύτερη περίπτωση, είτε η Δημοτική Αρχή παραιτείται είτε όχι, θέτοντας έτσι (στην τελευταία αυτή περίπτωση) το Δήμο σε ομηρία, ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗ βέβαια.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κ. Πέππας έφερε ΑΡΜΟΔΙΩΣ στην Οικονομική Επιτροπή μία πρόταση, η οποία, παρά τις ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΕΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ της μειοψηφίας, υπερψηφίστηκε από τους ανθρώπους της Δημοτικής Αρχής και ήρθε, ως πρόταση προς έγκριση, στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Εκεί, η πρόταση αυτή της Ο.Ε., που ήρθε προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο ΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ, καταψηφίστηκε.
Κατόπιν τούτου, το δέον γενέσθαι εν προκειμένω είναι ο ΑΡΜΟΔΙΟΣ κ. Πέππας να αναλάβει πρωτοβουλίες προκειμένου να διαμορφώσει ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ και να την φέρει προς έγκριση στο ΑΡΜΟΔΙΟ όργανο, που είναι η Ο.Ε., αυτή τη φορά φροντίζοντας να τύχει και της αποδοχής της μειοψηφίας. Άλλως, ο Δήμος τίθεται σε ομηρία με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής.
Οι εξωθεσμικές διαδικασίες που προωθεί ο κ. Δήμαρχος εν προκειμένω, με αρνητικό πρωταγωνιστή τον ίδιο, δεν έχουν καμία απολύτως θέση και (κατ’ αρχήν και όχι μόνον) στοχεύουν σε λαϊκίστικου και μικροκομματικού χαρακτήρα εκμετάλλευση, διά της φτηνής μεθόδου της απόσεισης των ιδίων ευθυνών και της μετάθεσής τους στην μειοψηφία.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, ο κ. Δήμαρχος θα πρέπει να παύσει την ιδιοτελή ανάμιξή του στην εν λόγω υπόθεση και να αφήσει τα ΑΡΜΟΔΙΑ όργανα του Δήμου να λειτουργήσουν ακώλυτα, διότι τώρα, έτσι όπως λειτουργεί,ΠΑΡΑΚΩΛΥΕΙ αυθαίρετα τη θεσμική λειτουργία τους.
Αναρτήθηκε από Αδέσμευτη Δημοτική Κίνηση
| Αδεσμευτη Δημοτικη Κινηση Δημου Διονυσου |
|
Ο Δήμαρχος απηύθυνε προς τους «ατακτούντας» δημοτικούς συμβούλους, «προς γνώσιν και δια τας συνεπείας», την κάτωθι ημερήσια διαταγή:
|
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ
Δ/ΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ
Ταχ. Δ/νση: Λ. Μαραθώνας 29
Και Αθαν. Διάκου 1
ΤΚ: 14565 Αγ. Στέφανος
|
Άγιος Στέφανος 14-2-2013
Αριθ. Πρωτ: 4608
ΠΡΟΣ:
1. Αποδέκτες προς ενέργεια
(Δ.Σ. όπως ο Πίνακας Αποδεκτών Ι)
(Δ.Σ. όπως ο Πίνακας Αποδεκτών II)
|
3. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, Λ. Κατεχάκη 56 ,11526 Αθήνα.

|
ΒΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΤΟΞΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΑΣ ΕΙΔΩΛΑ
Προσωπα Εκ των υστέρων κι έχοντας κοντραριστεί με τη ζωή –νικήτρια ή ηττημένη, μικρή σημασία έχει– ζώντας πλέον σ’ έναν πολυεστιακό τόπο με πολυμορφικούς ανθρώπους, πολυμορφικές συμπεριφορές και πολυμορφική σεξουαλικότητα, αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε αυτός ο μοναχικός περιπατητής της Βαϊμάρης, όχι τόσο στην απελευθέρωση των γυναικών, όσο στην εκμετάλλευσή τους από τη διαφήμιση. Ή, μάλλον, να το διατυπώσω καλύτερα, πώς θα αντιδρούσε στην προώθηση μέσω της διαφήμισης ενός προτύπου γυναίκας που νομίζω ότι ο φιλόσοφος αποδίδει στην τελευταία του πρόταση: «Πιθηκισμός, προσχήματα, επιτήδευση που αντανακλά την επιθυμία τους να αρέσουν». Εντάξει, μη με σταυρώσετε στον πρώτο στύλο της ΔΕΗ. Δεν είναι ανάγκη να επισημάνω τους τεράστιους βηματισμούς της γυναίκας, το πόσο αξιοπρεπές είναι ένα μεγάλο κομμάτι του γυναικείου πληθυσμού και με πόση υπευθυνότητα και σεβασμό προς τον άνδρα αντιμετωπίζει τη σημερινή πραγματικότητα. Αλλά θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε κάποια θέματα που είδα και διάβασα και με απασχολούν. Το πρώτο «ερέθισμα» ήρθε προ ημερών ( 11.11.07), καθώς οδηγούσα στη λεωφόρο Ποσειδώνος από το σπίτι στη δουλειά. Σε μια από τις διαφημίσεις που «κοσμούν» τους δρόμους μας, μια ωραία και νέα γυναίκα με κόκκινα εσώρουχα μ’ έκανε να την προσέξω, όχι γιατί χαζεύω τις διαφημίσεις , αλλά γιατί υπήρχε μια πρόταση που τη συνόδευε και έλεγε το εξής: Τι σημασία έχει αν δεν ξέρω να μαγειρεύω;.. Δηλαδή, τι; «Αφού έχω τέτοια σωματικά προσόντα, τα οποία αναδεικνύονται τόσο καλά με τα συγκεκριμένα εσώρουχα, να τη βράσω τη μαγειρική, υπάρχουν και τα ντελίβερι». Λίγο πολύ αυτό ήταν το μήνυμα του διαφημιστικού ταμπλό, το οποίο βρισκόταν εκεί στο έλεος της βροχής (μα δεν κρύωνε το κορίτσι;), αλλά κι ενός νεανικού, σχεδόν προεφηβικού βλέμματος, όπως και στο έλεος όσων γυναικών πιστεύουν ότι αυτού του είδους τα προσόντα αρκούν για να… κάνεις καριέρα. Καλά για τους άνδρες περαστικούς οδηγούς, δεν θα πω τα αυτονόητα. Τα πράγματα δυσκόλεψαν, όταν διάβασα στο γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» τη συζήτηση που άνοιξε διαφήμιση γυμνού γυναικείου σώματος , αναρτημένη σε πολλές στάσεις λεωφορείων, εκεί που προς το παρόν εμείς αναρτούμε τις κινηματογραφικές διαφημίσεις ή τις εξωπραγματικές διαφημίσεις των καπνοβιομηχανιών. Στη συγκεκριμένη διαφήμιση, ένα ημίγυμνο γυναικείο σώμα (το σώμα ξεκινούσε από το σαγόνι και κάτω) κρατούσε μπροστά από την ηβική περιοχή μια μικρή ντιζαϊνάτη τσάντα. Δίπλα σε αυτήν, υπήρχε η εξής πρόταση: «Μάθημα 84: οδήγησέ τον στον πειρασμό». Ναι, έτσι έχουν τα πράγματα και το γυμνό, όχι ως έργο του καλλιτέχνη, αλλά ως πορνογραφική προσέγγιση βρίσκεται πολύ ψηλά στις προτεραιότητες των εταιρειών που θέλουν να πουλήσουν το προϊόν τους. Η ταύτιση, τι ρόλο παίζει, δεν ξέρω. Φοβάμαι, μάλιστα, ότι κανείς δεν νοιάζεται κατά πόσον ένα νέο κορίτσι, ένα νέο αγόρι που δεν έχει ακόμη αποκτήσει την τεχνική να διυλίζει την πληροφορία, να την αποδελτιώνει και να την τοποθετεί στα ανάλογα συρταράκια του εγκεφάλου του, μπορεί να αποπροσανατολιστεί από αυτές τις διαφημίσεις, θεωρώντας ότι αυτή είναι η ζωή. Κι ότι αν δεν ακολουθήσει τα προβαλλόμενα «πρότυπα» της γυναίκας (αυτός είναι ο πιθηκισμός του Σοπενάουερ) δεν θα είναι αποδεκτό από τους συνομηλίκους του, ούτε αρεστό στο αντίθετο φύλο. Το να συζητάς στην εποχή μας για τη γυναίκα – σεξουαλικό αντικείμενο είναι το λιγότερο αφελές. Αυτά τα θέματα έχουν αναλυθεί εδώ και καιρό, όπως έχει αναλυθεί και η πορνογραφία στα ΜΜΕ και όλα τα συναφή. Εκείνο που ενοχλεί, είναι ότι όσο περνάει ο καιρός η σεξουαλικότητα χάνει την προσωπικότητά της. Γίνεται κάτι πολύ τυποποιημένο, ένα προϊόν δηλαδή προς πώληση. Παντού, στον δρόμο, στην τηλεόραση, στο Διαδίκτυο, ο άνθρωπος θα πέσει πάνω σε μια σεξουαλικά υπερχρεωμένη διαφήμιση, είτε πρόκειται για το απόλυτο γυμνό, είτε για ένα γεμάτο υπονοούμενα εσώρουχο, είτε για ένα συνηθισμένο ανδρικό αποσμητικό. Απώλεια της ελλιπούς μαγείας, ίσως; Η μόδα και οι τόποι καθορίζουν συχνά αυτό που αποκαλούμε ομορφιά. Είναι παράξενο πόσο έντονα τα έθιμα και ο τρόπος ζωής μας αναμειγνύονται με τα πάθη μας. Αλλά αυτό δεν εμποδίζει κανέναν από μας να ’χει τη δική του ιδέα για τον έρωτα και την ομορφιά, έλεγε ο Μπλαιζ Πασκάλ γύρω στο 1654! Σήμερα, η μόδα και ο τόπος κατατείνουν να ισοπεδώσουν τον σεξουαλικό με τον εμπορικό πειρασμό. Γιατί, άραγε; Για να δικαιωθεί ο Σοπενάουερ; Στο κάτω κάτω, ούτε μικρόσωμες είμαστε πια, ούτε φαρδείς γοφούς έχουμε, ούτε κοντές γάμπες. Όλες είμαστε… σαν τα μοντέλα που βλέπουμε στις διαφημίσεις! |
Σε μια σπηλιά του βουνού Μπουρίνου σταλάζει νερό, και αυτό είναι από τα βυζιά των νεράιδων που βρίσκονται εκεί, και γιατρεύει κάθε αρρώστια. Και όποιος θέλει να πάρει απ’ αυτό το νερό και να δώσει του αρρώστου να πιει, πρέπει να πάγει αμίλητος εκεί και αμίλητος να γυρίσει, γι’ αυτό και το νερό το λεν βουβό. Και να κρατεί πράσινη λαμπάδα να του φωτίζει τη σπηλιά, και το αγγείο που θα το βάλει να είναι κι αυτό πράσινο. Και όταν γιομίσει το σταμνί, ν’ αφήσει ένα κομμάτι από τα ρούχα του και να φύγει, χωρίς να φοβηθεί από τις φωνές και την ταραχή που θ’ ακούσει, και χωρίς να γυρίσει να ιδεί. Γιατί αλλιώς, και αυτός χάνει το νου του και το νερό χάνει τη δύναμή του.
Από τις παραδόσεις του Ν. Πολίτη, ένα παραμύθι από την Κοζάνη της Μακεδονίας…
Καλή σας νύχτα και να αισθάνεστε ζεστοί και δυνατοί χάρη στους ήρωες και τα παραμύθια του παρελθόντος μας…
by http://blog.needsupply.com/2012/11/11/meet-mickey-muennig/

“Straight lines are a cop out.”
The ninety mile stretch of pristine California coastline known as Big Sur is home to a diverse population of rare and endangered plants and animals, and thusly, The Big Sur Coastal Land Use Plan strictly governs development in this virtually untouched region of the Pacific coast. One of the country’s most stringent building policies, it requires archeological and geological reviews before building can began, and it has been in such a place that eco-architect, Mickey Muennig, has set about working for over forty years.

The thousand foot cliffs and precipitous mountains of Big Sur, California, have a long history of attracting contrarian thinkers. “There being nothing to improve on in the surroundings,” wrote one time Big Sur local, Henry Miller, “the tendency is to set about improving oneself”. Surrendering to the stunning natural beauty of this sparsely populated region seems to be what people do here, and Mickey Muennig is no different. “Straight lines are a cop out,” Muennig has said and his curvaceous structures, their congruence with nature, and a near absence of right angles seem to corroborate this statement.




Originally from Joplin, Missouri, Muennig graduated in 1959 from the University of Oklahoma, where he was a student of pioneering architect Bruce Goff. Goff, a contemporary of Frank Lloyd Wright, emphasized freeness in process and design, sometimes having students read fairy tales or listen to Stravinsky. Here, Muennig was introduced to the philosophy of organic architecture, a design approach—largely credited to Wright—that encourages architects to integrate built structures with the shapes of the natural world. In 1971, Muenning arrived in Big Sur, where he fell in love with the solitude and geography of the region. He immediately bought 30 acres on Partington Ridge, where he still lives. “I became a hippie real fast,” he said, “I didn’t even care if I did any more architecture”. But architecture is exactly what he did do, building a portfolio of work that was largely local, he aggressively adhered to the tenets of organic architecture, incorporating materials such as wood, water, concrete, glass, steel, and sod.





In 1975, Muennig built a 16-foot-diameter glass teepee on his land as a temporary home. The exposed, greenhouse-like structure, now used as a studio, was designed to study the effectiveness of passive solar heating and living in minimal space. But if you’ve ever been to Big Sur, you know time often slows to a barely perceptible crawl, and Muennig found himself living in this glass teepee for another 18 years before he finished work on the bigger house. The teepee’s circular central room encompasses a living and working area with a bed made of reclaimed redwood suspended above. In the summer, interior drapes control the heat and the ceiling cap is vented, acting as the house’s thermostat, while in the winter, a small fireplace provides backup heat. There were lessons to be learned for Muenning living in this tight space, “I learned to live in a small structure and I learned how to live very minimally,” he once said.



It makes sense that someone like Muennig has flourished in a region as wild as Big Sur, not only adhering to, but embracing the area’s building restrictions, both bureaucratic and natural. While the year-round climate in Big Sur is nearly perfect, the region is prone to excessively high winds and frequent fires. Munnig’s thick sod roofs and underground designs protect his homes from both, while also decreasing the need for energy consumption by keeping a constant comfortable temperature. Mickey Muennig typically includes solar panels in his designs with a propane powered backup system. Artesian wells provide water for the residents, while tankless water heaters offer on demand hot water to save energy. As such, Muennig’s body of work can be seen as a directive on how to live in a new world.
| Αδεσμευτη Δημοτικη Κινηση Δημου Διονυσου |
|

| Αδεσμευτη Δημοτικη Κινηση Δημου Διονυσου |
|

Ειρήνη Rose μέσω Sheba_Also στο Flickr
|
|
Για τους φίλους της Βόρειας ημισφαίριο μας με ανυπομονησία την εποχή της άνοιξης, εδώ είναι ένα δημοφιλές βίντεο από Vorobyoff Productions. Παρακολουθήστε σε timelapse, όπως λουλούδια κύμα και να εκραγεί σε άνθιση.
For our Northern Hemisphere friends looking forward to the season of spring, here’s a popular video by Vorobyoff Productions. Watch in timelapse as flowers surge and explode into bloom.
Κατώτατη γραμμή: λουλούδια ανθίζουν Δείτε σε αυτό το βίντεο timelapse – Η ζωή των λουλουδιών – από Vorobyoff Productions.
Bottom line: Watch flowers bloom in this timelapse video – The Life of Flowers – by Vorobyoff Productions.
![]() |
|
Βάσω Δενδροπούλου
Πώς θα μπορούσαμε να μήν μιλήσουμε για τον Έρωτα και την Ανάγκη που καθορίζουν τις ζωές μας και το πεπρωμένο μας, όπου κανείς άνθρωπος ή θεός ήρωας ή ημίθεος δεν εξαιρέθηκε; Σύμφωνα με μια απ΄ όλες τις διηγήσεις η Νυξ ήταν μια απ΄ τις θεές που ακόμα κι ο Δίας στεκόταν με θείο δέος μπροστά της… Ένα πουλί με μαύρα φτερά η Νύχτα που έσμιξε με τον άνεμο και στον απέραντο κόλπο της σκοτεινιάς, γέννησε το ασημένιο Αυγό. Απ΄ αυτό, βγήκε ο γιος του ανέμου που φυσά, θεός με χρυσά φτερά. Ονομάζεται Έρως, θεός της αγάπης. Αυτό είναι ένα απ΄ τα ονόματα που είχε, το πιο αγαπητό απ΄ όλα… Και η Ανάγκη, που τη γνώρισε ο Ευριπίδης μέσα απ΄ τις Μούσες και τις κορφές, είναι η μοναδική θεότητα που αγνοεί τις επικλήσεις των θυσιών, περήφανη η ίδια κι οι κόρες της οι Μοίρες που κλώθουν τις ζωές μας και που μπορούν να εξαπατηθούν μόνο απ΄ τη μέθη. (Για την περίπτωση του Απόλλωνα που για τον έρωτά του στον Άδμητο, μέθυσε τις Μοίρες…) Η Ανάγκη, το αναγκαίο που σε όλα δεσπόζει, ακόμα και στον Όλυμπο και τους θεούς του, στην Ελλάδα δεν είχε ποτέ πρόσωπο. Μόνο ένας λατρευτικός χώρος είχε αφιερωθεί στην Ανάγκη. Στις πλαγιές του Ακροκόρινθου, στο βουνό της Αφροδίτης και των ιερών πορνών της, υπήρχε ναός της Ανάγκης και της Βίας. «Αλλά είναι παράδοση να μήν μπαίνει κανείς», μας λέει ο Παυσανίας. Και τί θα μπορούσαν να ζητήσουν από εκείνη που δεν ακούει; Τη διαφορά ανάμεσα σε θεούς και ανθρώπους την αδράχνουμε πρώτα απ΄ όλα στη σχέση τους με την Ανάγκη. Οι θεοί την υφίστανται αλλά και τη χρησιμοποιούν. Οι άνθρωποι μόνο την υφίστανται… Διαβάζουμε στα ύστερα χρόνια στο Μακρόβιο: » amor osculo singnificatur, necessitas nodo»: » Ο Έρωτας δηλώνεται με το φιλί, η ανάγκη με τον κόμπο». Δυο κυκλοτερείς οντότητες, το στόμα κι η θηλειά, τυλίγουν ό,τι υπάρχει. Ο Έρωτας «που γεννήθηκε όταν η Ανάγκη κυριαρχούσε και όλα λύγιζαν μπροστά στην πανούργα βούλησή της», περηφανεύτηκε κάποτε ότι είχε στην κατοχή του το «Ωγύγιο σκήπτρο», αρχέγονο όπως τα νερά της Στύγας. Τώρα μπορούσε να επιβάλλει «τις βουλές του στους θεούς». Μόνο που ο Έρωτας, δεν μνημόνευσε την Ανάγκη… που είχε προηγηθεί. Ανάμεσά τους βασιλεύει η έχθρα που εδρεύει σε μια σκοτεινή ομοιότητα, όπως ανάμεσα στο φιλί και τον κόμπο. Η Ανάγκη ανήκει στον κόσμο του Κρόνου, είναι παρακαθήμενή του. Δεν έχει όψη, όπως κι ο θεϊκός της σύντροφος. Η μορφή, η μορφή που κινείται, φανερώνεται μόνο με τον κόσμο που έρχεται ύστερα απ΄ αυτούς. Οι θεοί του Ολύμπου γνωρίζουν ότι ο νόμος του Κρόνου δεν έχει καταργηθεί, ούτε και θα συμβεί ποτέ. Ο Όλυμπος είναι η επανάσταση της ελαφρότητας εναντίον της ακρίβειας του νόμου. Pondus et Mensura, «βάρος και μέτρο». Ανάμεσα στην Ανάγκη και τον Έρωτα, προτιμούν να υποδουλωθούν στον Έρωτα, παρόλο που γνωρίζουν πως ο Έρωτας είναι μια σμαλτωμένη κάλυψη της Ανάγκης… Πρόκειται για μια κάλυψη με την κυριολεκτική της έννοια: Ο άκαμπτος δεσμός της Ανάγκης που περισφίγγει κυκλικά τον κόσμο, καλύπτεται από μια πολύχρωμη κορδέλα, που τη βλέπουμε στον ουρανό με τη μορφή του Γαλαξία, ή σε μια τέλεια μικρογραφία στο κορμί της Αφροδίτης, όταν η θεά φοράει το «στηθοπάνι, πούχε λογιώ λογιώ πλουμιά, κι απάνω του τα μάγια εσμίγαν όλα, κι η αποθυμιά και τα γλυκόλογα της ερωτιάς κι η αγάπη και το ξελόγιασμα, που πλάνεψε και μυαλωμένο ακόμη». ( Ομήρου Ιλιάδα, μετάφ. Ν.Καζαντζάκη). Ριγμένο σαν κορδέλα στη σκοτεινιά του ουρανού, το στηθοπάνι δε δηλώνει την απάτη αλλά τη λάμψη του κόσμου. Φορεμένο απ΄ την Αφροδίτη, γίνεται και πλάνη. Αλλά ίσως αυτό να ήθελαν οι Ολύμπιοι, δηλ μια απαλή κορδέλα πλάνης να τοποθετηθεί πάνω απ΄ τον άκαμπτο δεσμό της Ανάγκης. Γιατί οι Ολύμπιοι προτίμησαν την κορδέλα της πλάνης από το τυλιγμένο γύρω απ΄ τον κόσμο φίδι της Ανάγκης; Αναζητούσαν μια ζωή ποικιλόχρωμη, που να έχει περισσότερα παιχνίδια. Ύστερα Εάν κυβερνούσε μόνο η Ανάγκη, η ζωή θα γινόταν αυστηρή και ιερατική. Και οι Ολύμπιοι, δεν αγαπούσαν τη μεσοποταμική σοβαρότητα… Διεκδίκησαν όχι μόνο μια ζωή χωρίς τέλος, αλλά και την παιδική ανεμελιά! Σημ: Παρακαλείται όποιος φίλος ή φίλη βρει στοιχεία για την γέννηση της ανάγκης να τα παραθέσει. Στον πίνακα η Αφροδίτη εξευμενίζει τον Έρωτα που τον τσίμπησε μια μέλισσα… |
Την εβδομάδα που μας πέρασε, ένεκα ο «άγιος Βαλεντίνος», πολλές οι αναρτήσεις οι σχετικές με το αιώνιο θέμα: έρωτας!
Έτσι, σκέφτηκα, αυτή την Κυριακή ν’ ασχοληθώ με το μύθο της ανεμώνης, που η γέννησή της περιγράφεται μέσα από μια τρυφερή, ερωτική ιστορία. . .
Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΝΗΣ
Γεννήθηκε κάποτε ένας πολύ όμορφος νέος, γιός του Κινύρα και της Σμύρνας, ο Άδωνις. Η ομορφιά του Άδωνη, κατάφερε να μαγέψει την θεά Αφροδίτη, που δεν δίστασε να τον κρύψει σε μια λάρνακα και να τον δώσει στην θεά του κάτω κόσμου, Περσεφόνη, για να τον φυλάξει μακριά από τα βλέμματα των άλλων γυναικών. Όταν όμως κάποια στιγμή τον ζήτησε πίσω, η Περσεφόνη αρνήθηκε να τον παραδώσει θαμπωμένη και αυτή από την ομορφιά του Άδωνη. Τότε η Αφροδίτη ζήτησε από τον Δία να παρέμβει. Ο Ζεύς, δίκαιος καθώς ήταν, χώρισε τον χρόνο του Άδωνη, έτσι ώστε έξι μήνες να βρίσκεται με την Αφροδίτη, και άλλους έξι με την Περσεφόνη.
Ως γνωστόν, η Αφροδίτη ήταν ζευγάρι με τον Άρη, το θεό του πολέμου. Η αγάπη και ο θαυμασμός της Αφροδίτης για τον Άδωνη προκάλεσε το φθόνο του θεού Άρη κι έτσι, μια μέρα, που ο Άδωνις είχε βγει για κυνήγι, ο θεός του πολέμου έστειλε έναν άγριο κάπρο να σκοτώσει τον όμορφο νέο. Ο Άδωνις λαβώθηκε θανάσιμα από τον κάπρο… Όταν η Αφροδίτη έμαθε το νέο, έκλαψε για πρώτη φορά και μόλις τα θεία της δάκρυα έβρεξαν το χώμα, αμέσως ξεφύτρωσαν πανέμορφα άνθη, οι ανεμώνες.
Ο ποιητής Βίωνας (325-267 π.Χ), γράφοντας το μοιρολόι «ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ» αναφέρει για την γέννηση της ανεμώνης:
«….Κι η Αφροδίτη με τα μαλλιά της ξέπλεκα, στους λόγγους τριγυρνάει, μαυροντυμένη, ξέζωστη, ξυπόλητη ως διαβαίνει τη σκίζουνε και το θεϊκό της πίνουν αίμα οι βάτοι γοερά θρηνώντας λαγκαδιές περνάει, και τον Ασσύριον άντρα της κράζει, τ’ όνομά του λέει, και ξαναλέει……. Έτσι τον θρήνησε και κλαίν και οι Έρωτες μαζί της . «Μαύρη Κυθέρεια, χάθηκε, αχ, ο Aδωνης ο ωραίος».
Όσο αίμα χύνει ο Aδωνης, τόσα η Παφία δάκρυα ! κι όπως στο χώμα πέφτουνε, λουλούδια γίνονται όλα. Απ’ το αίμα ρόδο φύτρωσε, απ’ τα δάκρυα η ανεμώνη….»
(Μετάφραση: Θρ. Σταύρου)
Θα ολοκληρώσω την αφήγησή μου με τους χαϊνηδες και το τραγούδι τους : «ανεμώνα». Τους αγαπώ γιατί η «πιστή στην παράδοση» μουσική τους είναι γνήσια,αυθεντική,όπως οι αλήθειες και οι διδαχές από τους μύθους που αγαπάμε.
http://www.youtube.com/watch?v=zG1d9odB0UM
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!
| Αδεσμευτη Δημοτικη Κινηση Δημου Διονυσου |
|
Δημοσιεύτηκε την Κυριακή 17.02.2013
Συνοψίζοντας τα των αναρτήσεων «ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΓΕΡΝΕΙ (Νο 1)» και «ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΓΕΡΝΕΙ (Νο 2)», προκύπτει ότι:1. Εκπονήθηκε από την πρώην Τεχνική Υπηρεσία Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Υ.Δ.Κ.) Ανατολικής Αττικής μία μελέτη αναβάθμισης του γηπέδου Σταμάτας, προϋπολογισμού 835.000 €.
2. Μετά από σχετική δημοπρασία, αναδείχθηκε ο ανάδοχος του έργου, αφού έδωσε έκπτωση 44% περίπου. Η αντίστοιχη εργολαβική σύμβαση, μεταξύ του αναδόχου και του Δήμου, ύψους 467.000 € περίπου, υπεγράφη το Νοέμβριο έτους 2011.
3. Κατά την κατασκευή του έργου, προέκυψε ότι οι εργασίες ήταν όχι μόνο πολύ λιγότερες από τις προβλεπόμενες αλλά και άσχετες με τη μελέτη, εις βάρος βέβαια της ποιότητας του έργου. (βλέπετε σχετικά «ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΓΕΡΝΕΙ (Νο 1)»)
Ουσιαστικά, πέταξαν τη μελέτη στην κάλαθο των αχρήστων και έφτιαξαν το γήπεδο, κατά το κοινώς λεγόμενο, «όπως ήθελαν».
4. Ενδεικτικά, από τον τελικό Τακτοποιητικό Ανακεφαλαιωτικό Πίνακα, προκύπτει ότι, μεταξύ άλλων:
· Η ομάδα εργασιών «χωματουργικά» μειώθηκε, περίπου, σε ποσοστό 97% (!!!).
· Η ομάδα εργασιών «σκυροδέματα» μειώθηκε, περίπου, σε ποσοστό 88% (!!!).
Αποτέλεσμα: Καταργήθηκε εντελώς (!!!) το αποστραγγιστικό έργο που προβλεπόταν από τη μελέτη, μέσα στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου και κάτω από τον υδροπερατό τεχνητό χλοοτάπητα, για την απαγωγή των ομβρίων.
5. Το γήπεδο γέρνει κατά 80 περίπου εκατοστά (!!!).
6. Λαμβανομένων υπ’ όψιν των ανωτέρω (και όχι μόνον), είναι προφανές ότι, ουσιαστικά, άλλο έργο δημοπρατήθηκε, βάσει της μελέτης, και άλλο έργο κατασκευάστηκε (!!!).
7. Όλες οι πιό πάνω αυθαιρεσίες έγιναν ερήμην του Δημοτικού Συμβουλίου και του αρμοδίου Τεχνικού Συμβουλίου, δηλαδή παράνομα και με πλήρη αδιαφάνεια.
Σε ό,τι αφορά την κλίση του γηπέδου κατά 80 περίπου εκατοστά, ο Ιωάννης Κανατσούλης, υπεύθυνος δημοτικός σύμβουλος για τα έργα του Δήμου, ισχυρίστηκε ότι η «επιτρεπομένη κλίση σε γήπεδα με συνθετικούς χλοοτάπητες… είναι από 5%ο έως 1%» (σελ. 214 απομ. πρακτικών της 33ης Συνεδρίασης του Δ.Σ. της 12-12-2012).
Δηλαδή, κατά τον κ. Κανατσούλη, υποθέτοντας τη διαγώνιο του γηπέδου μήκους 150 μέτρων περίπου, προκύπτει ελάχιστη επιτρεπόμενη κλίση του γηπέδου από (15000Χ5%ο≈) 75 εκατοστά έως (15000Χ1%≈) 150 εκατοστά (!!!). Άρα, τα 80 εκατοστά που γέρνει το γήπεδο είναι, σχεδόν, το ελάχιστο επιτρεπόμενο (!!!).
Δηλαδή, κατά τον κ. Κανατσούλη, αν το γήπεδο δεν έγερνε 80 εκατοστά θα ήταν ΕΚΤΟΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ(!!!).
Σε ό,τι αφορά την κατάργηση του αποστραγγιστικού έργου κάτω από τον τεχνητό χλοοτάπητα, όπως προέβλεπε η μελέτη, ο κ. Κανατσούλης ισχυρίστηκε ότι «οι τεχνητοί χλοοτάπητες είναι σχεδιασμένοι και κατασκευασμένοι για επιφανειακή απορροή των ομβρίων υδάτων» (σελ. 203 άνω πρακτικών).
Δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο κ. Κανατσούλης έβγαλε «άχρηστους» τους, κατά τεκμήριο έμπειρους, μηχανικούς της Τ.Δ.Υ.Κ., που συνέταξαν μία μελέτη για ίσιο γήπεδο, επιστρωμένο με υδροπερατό τεχνητό χλοοτάπητα, καθ’ ην στιγμή (κατά τον κ. Κανατσούλη, πάντοτε) τα γήπεδα πρέπει να γέρνουν, μέχρι και ενάμισυ μέτρο, καθ’ όσον όλοι οι τεχνητοί χλοοτάπητες είναι στεγανοί και, ως εκ τούτου, τα όμβρια πρέπει να «φεύγουν» επιφανειακά, με φυσική ροή, όπως στις κεκλιμένες στέγες των σπιτιών (!!!)
Ανεξάρτητα απ’ την πιό πάνω «φιλότιμη» αλλά μη πειστική προσπάθεια του κ. Κανατσούλη να δικαιολογήσει τ’ αδικαιολόγητα, προκύπτει ότι αυτός, σε κάθε περίπτωση, παραδέχεται πως ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Προσέξτε, όμως τώρα, τι λέει σχετικά ο Νίκος Παππάς, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος για τα τεχνικά έργα του Δήμου, που συνεργάζεται, υποτίθεται, με τον κ. Κανατσούλη σ’ αυτόν τον τομέα:
ΠΑΠΠΑΣ: «Δεν έχει γίνει, και επιμένω σ’ αυτό και το διαβεβαιώνω, αλλαγή της μελέτης» (σελ. 156 απομ. πρακτικών της 19ης Συνεδρίασης του Δ.Σ. της 9-7-2012).
Δηλονότι … «παπατζιλίκια»!
by http://twistedsifter.com/2012/12/top-100-pictures-of-the-day-2012/
Κατηγορίες: ΖΩΑ , ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ , ΤΕΧΝΗ , BEST OF , ΙΣΤΟΡΙΑ , ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ , ΦΥΣΗ / SPACE , ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ , SCI / TECH , ΣΠΟΡ , ΙΣΤΟΡΙΕΣ, TRAVEL ·
Μετά τη θετική υποδοχή από το περσινό Top 50 «Εικόνες της ημέρας» για το 2011 , η Sifter υποσχέθηκε να αναδείξει «το top 25Εικόνες της Ημέρας »στο τέλος του κάθε τριμήνου, τελικά καταλήγει σε μια επική Top 100 για το 2012.
Αυτό έχει έρθει η ώρα! Παρακάτω είναι οι 100 κορυφαίες POTDs για το 2012. Δεν μπορώ να σας ευχαριστήσω αρκετά για τη λήψη του χρόνου από την ημέρα σας για να δείτε το χώρο του ξενοδοχείου. Μπορεί να συνεχίσετε να εμπνευστούν, μορφωμένοι και διασκέδασαν με τον όμορφο πλανήτη μας και το μόνο που τον κατοικούν.
* Σημειώστε τις φωτογραφίες τους δεν ήταν κατ ‘ανάγκη το 2012, που απλώς έτυχε να εμφανίζεται ως POTD φέτος. Οι εικόνες επίσης αναφέρονται σε αντίστροφη χρονολογική σειρά . Δεν υπάρχει καμία ιεράρχηση μεταξύ των φωτογραφιών 🙂
Απολαύστε το! Και μείνετε Sifty φίλους μου
Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΔΙΧΡΩΜΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Μπορεί κανείς να δει αυτήν την κατηγορία κεραμικών από την Ανατολική Κύπρο με κάποια συμπάθεια γιά το horror vacui, ιδιαίτερα με τα κριτήρια της σύγχρονης αφαιρετικής ματιάς. Όμως η δεινότητα του γεωμετρικού σχεδίου, η υπέροχη σχεδίαση τριών ειδών σχηματικών ανθέων λωτών, καθώς και η εξαιρετική χρήση των δύο χρωμάτων από τον αγγειογράφο, ξεχωρίζουν αυτόν τον αμφορέα (πιθανότατα τον μεγαλύτερο στο είδος του στον κόσμο) και την κυπρο-αρχαϊκή δίχρωμη κεραμική από όλες τις άλλες τεχνοτροπίες του σύγχρονού τους ελληνόφωνου κόσμου.
Κυπρο-Αρχαϊκή Ι Περίοδος (750-600 π.Χ.)
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Κυπριακή Συλλογή
ΕΞΑΡΤΗΜΑ ΚΑΝΤΗΛΑΣ
Τα σφαιρικά αυτά εξαρτήματα παρεμβάλλοντο στους κρίκους της αλυσίδας από την οποία κρεμόντουσαν οι καντήλες στις εκκλησίες και τα τζαμιά, ώστε να μη μπορούν τα ποντίκια να καταρρηχηθούν πιασμένα στην αλυσίδα και να πιούν το λάδι της καντήλας!
Το συγκεκριμένο όμως δεν είναι ένα οποιοδήποτε εξάρτημα. Ανήκει στην καντήλα που ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής αφιέρωσε στο Τέμενος του Τρούλου του Βράχου της Ιερουσαλήμ (το κύριο σώμα της καντήλας βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο).
Ιζνίκ, 1549 μ.Χ.
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΠΕΛΑΤΗΣ ?
Μοναδικό ιχθυόσχημο κηροπήγιο από το Ιζνίκ (1525-35). Το περίεργο σχήμα του έκανε τους μελετητές του Μουσείου Μπενάκη να υποθέσουν ότι πρόκειται γιά παραγγελία χριστιανού πελάτη. Μία ενδιαφέρουσα υπόθεση-γέφυρα με την παλαιοχριστιανική παράδοση, όπου συχνά τα λυχνάρια είχαν παραστάσεις ιχθύος ή -σπανιότερα – σχήμα ιχθύος, παραπέμποντας στο κρυπτικό Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. (εξαιρετικό δείγμα τέτοιου ιχθυόσχημου λύχνου εκτίθεται στην πρώτη αίθουσα του ΒΧΜ Αθηνών).
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης
Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΩΣ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΧΝΗ
Αντιγράφοντας τις μεγάλες πορσελάνες των δυναστειών Γιουάν και Μίνγκ, που βρισκόντουσαν σε αφθονία στο Τοπ Καπί, οι επιδέξιοι τεχνίτες του Ιζνίκ (της Νίκαιας της Βιθυνίας) εμφύσησαν στα κεραμικά τους την πρωτοτυπία μιάς μεγάλης παραλλαγής.
Πιάτο Ιζνίκ, 41,5 εκ., περ. 1550 μ.Χ., από την περίφημη συλλογή Σ. Λαγονίκου.
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης.
ΣΙΜΟΥΡΓΚ
Τα αγαθά σιμούργκ (ή «κερκές» όπως τα αποκαλούν οι τουρκογενείς της Κεντρικής Ασίας) μοιάζουν με τον γρύπα. Φτερωτά πλάσματα που κατάγονται από το αχαιμενιδικό Ιράν και έφτασαν στην Κεντρική Ασία είτε με την ιρανική ή με την αλεξανδρινή κατάκτηση και επέζησαν στην ισλαμική εικονογραφία.
Κεραμική κούπα από την Σαμαρκάνδη, Εποχή Σαμανιδών (819 ή 822 έως περίπου 1000 μ.Χ.).
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης.
ΦΥΛΛΑ ΣΑΖ
Το επίμηκες θυσσανωτό φύλλο σαζ ανήκει στην φανταστική χλωρίδα της Οθωμανικής διακοσμητικής. Η εμφάνισή του στα κεραμικά χρονολογείται από το 1540 και αποδίδεται στον Πέρση ζωγράφο Σαχκουλού από την Ταμπρίζ, τον οποίο έφερε στην Οθωμανική Αυλή ο Σελήμ Α’ το 1514.
Ιζνίκ, 1575-1580
Δωρεά Δαμιανού Κυριαζή
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης
SAZ LEAVES
The elongated feathery saz leaf belongs to the imaginary flora of Ottoman decoration. Its appearence on ceramics dates back to 1540 and is attributed to the Persian painter Shahkulu of Tabriz, whom Sultan Selim I brought to the Ottoman Court in 1514.
Iznik, 1575-1580
Gift of Damianos Kyriazis
Athens, Benaki Museum of Islamic Art
Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.