Passipoularidou’s Weblog

Φεβρουαρίου 7, 2013

Ναι, θα έφευγα.

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 9:20 πμ
 «Το τίμημα που πληρώνουμε γι’αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο.» Και μάλλον δεν αξίζει τελικά τον κόπο!!!

Ναι, θα έφευγα.

Posted on April 6, 2011by 
 http://espressocroquant.wordpress.com/2011/04/06/%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B8%CE%B1-%CE%AD%CF%86%CE%B5%CF%85%CE%B3%CE%B1/

Είναι γαλάζιος ο ουρανός;

Nαι, θα έφευγα.

Όχι επειδή υπάρχει κρίση. Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες. Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.  Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα – ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς – και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ. Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο – συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας – να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ’το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα – αν τον βγάλει – και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του. Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα – λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα.

Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ’ενα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της καθημερινότητάς μου. Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.

Το τίμημα που πληρώνουμε γι’αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο. Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.

Music credits:”Σαν τον μετανάστη”,  Άλκηστις Πρωτοψάλτη (Σαν Ηφαίστειο που ξυπνάει).
Photo credits: Της υποφαινομένης

6 σχόλια »

  1. Ευχαριστώ πολύ που μοιράζεστε το post μου (σωστά, με την πηγή και τα όλα του…γιατί έχω δει κι άλλα, τέρατα, που δεν τα πίστευα)

    Σχόλιο από marleoni — Φεβρουαρίου 7, 2013 @ 9:29 πμ

    • Ευχαριστώ για τα καλά σας σχόλια, αλλά είναι υποχρέωση του καθενός και αυτονόητο να κάνει αυτό που έκανα εγώ.

      Σχόλιο από passipoularidou — Φεβρουαρίου 8, 2013 @ 9:40 πμ

      • Να που το αυτονόητο δεν είναι πάντα προφανές!

        Σχόλιο από marleoni — Φεβρουαρίου 8, 2013 @ 9:48 πμ

  2. Έξοχο!

    Σχόλιο από Σώτος — Φεβρουαρίου 7, 2013 @ 9:21 μμ

  3. Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολύ…..
    Όχι με την κομματική έννοια αλλά με την κοινωνική για να μη μπερδευόμαστε.
    Με αυτά που γράφεις ρίχνεις τη βασική ευθύνη στον κοσμάκη. Σαφώς και φταίει. Αυτός που έχει όμως τη βασική ευθύνη είναι ο έχων το τιμόνι του οχήματος και όχι ο συνεπιβάτης. Ο πολιτικός λοιπόν δεν διοικεί μόνον τους πολίτες, τις μάζες, αλλά και τους διαπαιδαγωγεί μέσω των νόμων που εκδίδει, μέσω του τρόπου συμπεριφορά και διαβίωσής του και μέσω της άσκησης των καθηκόντων του. Άλλωστε πολλοί ποινικοί νόμοι έχουν ποινές, από αρχαιοτάτων χρόνων, που λειτουργούν στην κατεύθυνση της διαπαιδαγώγησης των πολιτών και όχι μόνο στον κολασμό της όποιας παράνομης πράξης. Εξ ου και η φράση ¨να τιμωρηθεί παραδειγματικά¨.
    Άρα μαζί με όλα τα σωστά που γράφεις θα πρέπει να συμπεριλάβεις τις εκάστοτε εξουσίες πολιτικές και άλλες, (πιο πολύ ίσως τις άλλες, όπως δικαστική, εκκλησιαστική, εκδοτική, εργολαβική κ.λ.π) που είτε με την ανοχή τους είτε με την προτροπή και συμμετοχή τους, δημιούργησαν μια τέτοια κοινωνία και τέτοιους πολίτες, που κοιτάζονται στον καθρέπτη και φτύνοντας τον εαυτό τους τον γεμίζουν σάλια. Είναι τα ίδια σάλια που έτρεχαν (κι ακόμα τρέχουν) όταν αντικρίζουν κάποιον από τις παραπάνω εξουσίες.
    Δυστυχώς για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολύ…. που λέει και ο ποιητής.
    Όχι με την κομματική έννοια αλλά με την κοινωνική για να μη μπερδευόμαστε.

    Σχόλιο από Φευγάτος — Φεβρουαρίου 8, 2013 @ 3:20 μμ


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: