Passipoularidou’s Weblog

Φεβρουαρίου 18, 2013

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΝΗΣ

Filed under: Uncategorized — passipoularidou @ 11:08 πμ

ELPIDA NOUSATIDOU 

Την εβδομάδα που μας πέρασε, ένεκα ο «άγιος Βαλεντίνος», πολλές οι αναρτήσεις οι σχετικές με το αιώνιο θέμα: έρωτας! 

Έτσι, σκέφτηκα, αυτή την Κυριακή ν’ ασχοληθώ με το μύθο της ανεμώνης, που η γέννησή της περιγράφεται μέσα από μια τρυφερή, ερωτική ιστορία. . . 

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΝΗΣ 

Γεννήθηκε κάποτε ένας πολύ όμορφος νέος, γιός του Κινύρα και της Σμύρνας, ο Άδωνις. Η ομορφιά του Άδωνη, κατάφερε να μαγέψει την θεά Αφροδίτη, που δεν δίστασε να τον κρύψει σε μια λάρνακα και να τον δώσει στην θεά του κάτω κόσμου, Περσεφόνη, για να τον φυλάξει μακριά από τα βλέμματα των άλλων γυναικών. Όταν όμως κάποια στιγμή τον ζήτησε πίσω, η Περσεφόνη αρνήθηκε να τον παραδώσει θαμπωμένη και αυτή από την ομορφιά του Άδωνη. Τότε η Αφροδίτη ζήτησε από τον Δία να παρέμβει. Ο Ζεύς, δίκαιος καθώς ήταν, χώρισε τον χρόνο του Άδωνη, έτσι ώστε έξι μήνες να βρίσκεται με την Αφροδίτη, και άλλους έξι με την Περσεφόνη. 

Ως γνωστόν, η Αφροδίτη ήταν ζευγάρι με τον Άρη, το θεό του πολέμου. Η αγάπη και ο θαυμασμός της Αφροδίτης για τον Άδωνη προκάλεσε το φθόνο του θεού Άρη κι έτσι, μια μέρα, που ο Άδωνις είχε βγει για κυνήγι, ο θεός του πολέμου έστειλε έναν άγριο κάπρο να σκοτώσει τον όμορφο νέο. Ο Άδωνις λαβώθηκε θανάσιμα από τον κάπρο… Όταν η Αφροδίτη έμαθε το νέο, έκλαψε για πρώτη φορά και μόλις τα θεία της δάκρυα έβρεξαν το χώμα, αμέσως ξεφύτρωσαν πανέμορφα άνθη, οι ανεμώνες. 

Ο ποιητής Βίωνας (325-267 π.Χ), γράφοντας το μοιρολόι «ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ» αναφέρει για την γέννηση της ανεμώνης: 

«….Κι η Αφροδίτη με τα μαλλιά της ξέπλεκα, στους λόγγους τριγυρνάει, μαυροντυμένη, ξέζωστη, ξυπόλητη ως διαβαίνει τη σκίζουνε και το θεϊκό της πίνουν αίμα οι βάτοι γοερά θρηνώντας λαγκαδιές περνάει, και τον Ασσύριον άντρα της κράζει, τ’ όνομά του λέει, και ξαναλέει……. Έτσι τον θρήνησε και κλαίν και οι Έρωτες μαζί της . «Μαύρη Κυθέρεια, χάθηκε, αχ, ο Aδωνης ο ωραίος». 

Όσο αίμα χύνει ο Aδωνης, τόσα η Παφία δάκρυα ! κι όπως στο χώμα πέφτουνε, λουλούδια γίνονται όλα. Απ’ το αίμα ρόδο φύτρωσε, απ’ τα δάκρυα η ανεμώνη….» 

(Μετάφραση: Θρ. Σταύρου) 

Θα ολοκληρώσω την αφήγησή μου με τους χαϊνηδες και το τραγούδι τους : «ανεμώνα». Τους αγαπώ γιατί η «πιστή στην παράδοση» μουσική τους είναι γνήσια,αυθεντική,όπως οι αλήθειες και οι διδαχές από τους μύθους που αγαπάμε. 

http://www.youtube.com/watch?v=zG1d9odB0UM 

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!

ELPIDA NOUSATIDOU 

Την εβδομάδα που μας πέρασε, ένεκα ο «άγιος Βαλεντίνος», πολλές οι αναρτήσεις οι σχετικές με το αιώνιο θέμα: έρωτας! 

Έτσι, σκέφτηκα, αυτή την Κυριακή ν’ ασχοληθώ με το μύθο της ανεμώνης, που η γέννησή της  περιγράφεται μέσα από μια τρυφερή, ερωτική ιστορία. . . 

 

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΝΗΣ 

Γεννήθηκε κάποτε ένας πολύ όμορφος νέος, γιός του Κινύρα και της Σμύρνας, ο Άδωνις. Η ομορφιά του Άδωνη, κατάφερε να μαγέψει την θεά Αφροδίτη, που δεν δίστασε να τον κρύψει σε μια λάρνακα και να τον δώσει στην θεά του κάτω κόσμου, Περσεφόνη, για να τον φυλάξει μακριά από τα βλέμματα των άλλων γυναικών. Όταν όμως κάποια στιγμή τον ζήτησε πίσω, η Περσεφόνη αρνήθηκε να τον παραδώσει θαμπωμένη και αυτή από την ομορφιά του Άδωνη. Τότε η Αφροδίτη ζήτησε από τον Δία να παρέμβει. Ο Ζεύς, δίκαιος καθώς ήταν, χώρισε τον χρόνο του Άδωνη,  έτσι ώστε έξι μήνες να βρίσκεται με την Αφροδίτη, και άλλους έξι  με την Περσεφόνη.  

Ως γνωστόν, η Αφροδίτη ήταν ζευγάρι με τον Άρη, το θεό του πολέμου. Η αγάπη και ο θαυμασμός της Αφροδίτης για τον Άδωνη προκάλεσε το φθόνο του θεού Άρη κι έτσι, μια μέρα, που ο Άδωνις είχε βγει για κυνήγι, ο θεός του πολέμου  έστειλε έναν άγριο κάπρο να σκοτώσει τον όμορφο νέο. Ο Άδωνις λαβώθηκε θανάσιμα από τον κάπρο... Όταν η Αφροδίτη έμαθε το νέο, έκλαψε για πρώτη φορά και μόλις  τα θεία της δάκρυα έβρεξαν το χώμα, αμέσως ξεφύτρωσαν πανέμορφα άνθη, οι ανεμώνες.  

Ο ποιητής Βίωνας (325-267 π.Χ), γράφοντας το μοιρολόι "ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ" αναφέρει για την γέννηση της ανεμώνης: 

«….Κι η Αφροδίτη με τα μαλλιά της ξέπλεκα, στους λόγγους  τριγυρνάει, μαυροντυμένη, ξέζωστη, ξυπόλητη ως διαβαίνει τη σκίζουνε και το θεϊκό της πίνουν αίμα οι βάτοι γοερά θρηνώντας λαγκαδιές περνάει, και τον Ασσύριον άντρα της κράζει, τ’ όνομά του λέει, και ξαναλέει….... Έτσι τον θρήνησε και κλαίν και οι Έρωτες μαζί της . "Μαύρη Κυθέρεια, χάθηκε, αχ, ο Aδωνης ο ωραίος". 

Όσο αίμα χύνει ο Aδωνης, τόσα η Παφία δάκρυα ! κι όπως στο χώμα πέφτουνε, λουλούδια γίνονται όλα. Απ’ το αίμα ρόδο φύτρωσε, απ’ τα δάκρυα η ανεμώνη…." 

(Μετάφραση: Θρ. Σταύρου) 

Θα ολοκληρώσω την αφήγησή μου με τους χαϊνηδες και το τραγούδι τους : «ανεμώνα». Τους αγαπώ γιατί η «πιστή στην παράδοση» μουσική τους είναι γνήσια,αυθεντική,όπως οι αλήθειες και οι διδαχές από τους μύθους που αγαπάμε. 

http://www.youtube.com/watch?v=zG1d9odB0UM 


ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: