Σαχάρα: Oasis Αρχείο Ιζήματα δραματική ιστορία
New Sahara Research: the Lakes of Ounianga – SPIEGEL ONLINE
Shared by
Ritsa Masoura
by http://www.spiegel.de/international/world/new-sahara-research-the-lakes-of-ounianga-a-900518.html, http://paper.li/f-1364134205, http://paper.li/f-1364134205,
Με Johann Grolle
«Το νερό», λέει ο Stefan Kröpelin, «το νερό όσο το μάτι μπορεί να δει.»Αυτός είναι στραμμένη προς το νότο, όπου υπάρχει μόνο ένα πράγμα που θα εκτείνεται σε ορίζοντα : άμμος, άμμος και άμμο.
Anzeige Kröpelin περιγράφει τα καλάμια σύννεφα κατά μήκος της ακτής, οι γαζέλες και καμηλοπαρδάλεις πίνει νερό από τη λίμνη και τα ιπποπόταμοι και οι κροκόδειλοι lounging στα νερά της. Αλλά η έρημος πριν από αυτόν είναι τόσο αφιλόξενη ώστε δύσκολα θα μπορούσε να είναι το σπίτι σε περισσότερο από μερικές ερεβωδών σκαθάρια.
Kröpelin δεν είναι μυθοποιός.Στην πραγματικότητα, ξέρει τι πράγμα μιλάει. Μια εύφορη, υγρή σαβάνα που καλύπτει μια φορά αυτή την περιοχή, όπου δεν υπάρχει ούτε μία χορταράκι μεγαλώνει σήμερα .
Τα αποδεικτικά στοιχεία που βρίσκεται στα πόδια Kröpelin του. Έχει αποσπαστεί μόλις μερικά λευκά κομμάτια από το υποκείμενο βράχο με σφυρί γεωλόγος του. Χρησιμοποιώντας το χέρι του, παίρνει δεκάδες μικρά κοχύλια από τον ασβεστόλιθο. «Σαλιγκάρια του γλυκού νερού», λέει με ικανοποίηση.
Ο γεωλόγος καταγράφει τις συντεταγμένες GPS σε μπλε τετράδιο αγρού του. Στη συνέχεια τοποθετεί τα τρία κομμάτια του βράχου σε πλαστικές σακούλες και τις ετικέτες τους με έναν αριθμό site: «. W 76» Πίσω στο σπίτι, στο Κέντρο Έρευνας της Αφρικής στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, που θα καθορίσει την ηλικία των βράχων. «Περίπου 10.000 ετών», εκτιμά ο ίδιος. Τουλάχιστον αυτή ήταν η ηλικία των δειγμάτων που πήρε το σπίτι μετά την τελευταία επίσκεψή του στην περιοχή αυτή της βόρειας Τσαντ.
Η θέα προς τα βόρεια προσφέρει μια ιδέα για το χαμένο παράδεισο Kröpelin μιλάμε. Υπάρχει, σε μια λεκάνη περίπου 40 μέτρα (131 πόδια) κάτω από τη γύρω περιοχή, είναι μια λίμνη με επένδυση από βλάστηση. Η μαζική αμμόλοφους που φτάνουν στο νερό σαν γίγαντας δάχτυλα θα θάψει τελικά το σύνολο του όαση, αλλά τώρα υπάρχουν ακόμαημερομηνία παλάμες αυξανόμενη εκεί.
Οι λίμνες της Ounianga είναι ένα θαύμα της φύσης. Αυτές οι ασυνήθιστες πράσινα νησιά σε μια θάλασσα από άμμο που διήρκεσε χιλιάδες χρόνια.Δεν υπάρχουν άλλα συγκρίσιμα τμήματα της ανοικτής θάλασσας εντός ακτίνας πάνω από 800 χιλιόμετρα (500 μίλια).
Και γιατί θα πρέπει να υπάρχει; Το καυτό ήλιο πάνω από τη Σαχάρα εξατμίζει μια στήλη νερού από περισσότερο από έξι μέτρα το χρόνο, ενώ ο ουρανός αποδίδει λιγότερο από πέντε χιλιοστά των ετήσιων βροχοπτώσεων. Υπό αυτές τις συνθήκες, ακόμη και ένας ωκεανός θα εξαφανιστεί σύντομα. Αλλά σε Ounianga μια τεράστια δεξαμενή των ορυκτών υπόγεια ύδατα κάτω από την επιφάνεια αναπληρώνει συνεχώς το νερό που χάνεται στην εξάτμιση.
Αρχείο της Γης
Kröpelin πρώτη συσταθεί στρατόπεδο υπάρχουν περισσότερα από 14 χρόνια. Στόχος του ήταν να ανακτήσει τα ιζήματα από το δάπεδο του μεγαλύτερου των λιμνών, Lac Yoa, οι καταθέσεις που έχουν σχηματιστεί στη λίμνη είναι περίπου ιστορία 11.000 ετών.
Αυτά τα ιζήματα είναι ένα μοναδικό αρχείο της ιστορίας της γης.Περιέχουν στοιχεία για το τι είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή και δραματική αλλαγή στο κλίμα που συμβαίνουν στον πλανήτη μετά το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Η λάσπη στον βυθό της λίμνης αφηγείται την ιστορία της πρασίνισμα της μεγαλύτερη έρημο στη γη, η οποία στη συνέχεια στέγνωσε μερικές χιλιετίες αργότερα.
Να κάνει αυτό το είδος της έρευνας στη μέση της Σαχάρας είναι μια περιπέτεια που απαιτεί αντοχή. Kröpelin έχει βιώσει όλα – κλοπή διαβατηρίου, μια απειλητική για τη ζωή λοίμωξη σχιστοσωμίαση, αμμοθύελλες διαρκεί για εβδομάδες – και όμως ο επιστήμονας παραμένει απτόητος. Ακόμα και όταν οι κάτοικοι εμφανίστηκε στο στρατόπεδο του και τον απείλησε, επειδή πίστευαν ότι οι δραστηριότητες γεώτρησης του ήταν να διαταραχθεί η παρθένα της λίμνης, κατάφερε να τους κατευνάσει.
Κάθε μέρα, αυτός και η ομάδα του πήρε μια βάρκα στη σχεδία που είχε δέσει στη μέση του Lac Yoa. Νωρίτερα, είχαν χαμηλώσει χαλύβδινο κύλινδρο στο πάτωμα λίμνη, σε βάθος 25 μέτρων. Τώρα, χρησιμοποιώντας τίποτα, αλλά τη μυϊκή δύναμη, που το έχωσε βαθιά μέσα στο υπέδαφος, χιλιοστόμετρο.
Δεν υπήρχε θόλο για να παρέχουν προστασία από τον έντονο ήλιο. Ένας από τους άνδρες θα δώσουν τα κυλίνδρου 30 με 40 χτυπήματα με ένα σφυρί 30 κιλών (66 λιβρών) πριν, στάζουν με τον ιδρώτα, την παράδοση στο επόμενο άνθρωπο. Φυσικά, μπορεί να λειτουργήσει μόνο όταν ο άνεμος, το οποίο σαρώνει σε όλη την επίπεδη έρημο από τη Λιβύη, δεν φυσούσε συνεχώς ψιλή άμμο στα μάτια τους.
Οδήγησαν το σωλήνα 16 μέτρα μέσα στο ίζημα πριν φτάσουν στην εποχή παγετώνων πάτωμα έρημο. Οι γεωλόγοι είχαν διεισδύσει σε όλη τη διαδρομή προς την αρχική πυθμένα της λίμνης.
Μετά την κοπή τους σε ένα μέτρο τμήματα και στην προστασία από χτυπήματα και ξήρανση με ένα χιτώνιο Plexiglas, οι επιστήμονες έλαβαν το βραβείο τους από τη χώρα. Ταξίδεψαν σε ένα Land Cruiser της Toyota σε 1.200 χιλιόμετρα από κομμάτια της ερήμου στη Ντζαμένα του κεφαλαίου.Στη συνέχεια, οι πυρήνες γεωτρήσεων εστάλησαν στην Κολωνία αεροπορικώς.
Οι εμπειρογνώμονες Εκεί ήταν σε θέση να εξετάσει τις άργιλος-όπως καταθέσεις ένα στρώμα τη φορά. Τα στρώματα της λάσπης αποτέθηκαν πάνω από το άλλο, δεν είναι σε αντίθεση δακτυλίους των δέντρων, με ένα μέσο ρυθμό περίπου ενός χιλιοστού το χρόνο. Ακόμα και στην έρημο, υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ των εποχών να είναι σαφώς αναγνωρίσιμος στο ίζημα.
Ιστορία από το στρώμα
Τρεις εργαζόμενοι ήταν επιφορτισμένοι με την κουραστική εργασία της καταμέτρησης, τελικά φθάνουν σε 10.940 στρώματα, το καθένα αντιπροσωπεύει ένα έτος. Ούτε καν ραδιοχρονολόγηση είναι αυτό ακριβώς. Η μέθοδος ήταν μακριά από περίπου 50 χρόνια.
Ακόμη πιο σημαντικό, οι γεωλόγοι άρχισαν την ανάλυση των επιμέρους στρώματα. Χρησιμοποιώντας ένα φασματόμετρο μάζας, ακτίνες Χ, ακτίνες λέιζερ και ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης, προσπάθησαν να αποσπάσει τα μυστικά από τον πυρήνα γεώτρησης. Μπορούν μετράται μεγέθη σωματιδίων, τη χημική σύνθεση του υλικού και μαγνητική επιδεκτικότητα, και τοποθετούνται λεπτές τομές των δειγμάτων τους, μόλις 25 μικρόμετρα πάχος (λιγότερο από το ένα χιλιοστό της ίντσας), υπό ένα πολωτικό μικροσκόπιο.
Αλλά η πιο πολύτιμη πηγή πληροφόρησης είναι η γύρη παγιδευμένοι στο ίζημα, διότι αντανακλά τις αλλαγές στο κλίμα πιο πιστά από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, όταν κατά κύριο λόγο γύρης χλόης κατατέθηκε στο πάτωμα λίμνη, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπήρξαν στέπες που εκτείνονται κατά μήκος της ακτής. Fern σπόρια δείχνουν ότι τα ποτάμια αδειάσει στη λίμνη, κατά πάσα πιθανότητα από τα γύρω βουνά Tibesti.Γύρη από αρτεμισία ή το δέντρο οδοντόβουρτσας, από την άλλη πλευρά, είναι ένα σημάδι ότι η περιοχή κυριαρχείται από έρημο κατά τη χρονική στιγμή.
Kröpelin μπορούν επίσης να προσδιορίσουν μεμονωμένα γεγονότα στην πετρώδη αρχείο κλίμα του. Σεισμοί, πυρκαγιές και ιδιαίτερα βίαιες θύελλες σκόνης αφήνουν πίσω αποκαλυπτικά ίχνη στα ιζήματα λιμνών.
Kröpelin είναι συναρμολόγηση ακόμα τις τελικές λεπτομέρειες του έργου του. Όταν έχει τελειώσει, ο ίδιος και οι συνεργάτες του σχεδιάζουν να δημοσιεύσουν τους καρπούς της κοπιαστική εργασία τους στο περιοδικόNature . Μοντελιστές κλίμα, από ολόκληρο τον κόσμο έχουν ήδη περιμένει τα αποτελέσματα. «Πυρήνα διάνοιξη Stefan θα μας επιτρέψει να παρακολουθεί με ακρίβεια πώς η Αφρικανική σύστημα των μουσώνων έχει αλλάξει», λέει ο Martin Claußen του Ινστιτούτου Max Planck για Μετεωρολογίας στο Αμβούργο, ένας από τους κορυφαίους ειδικούς στην προσομοίωση του κλίματος Σαχάρας.
Kröpelin είναι ήδη σκεφτόμαστε το επόμενο βήμα του. Γι ‘αυτόν, ο πυρήνας γεώτρησης από Lac Yoa είναι πολύ περισσότερο από ένα χρονικό του κλίματος στην περιοχή. Είναι πεπεισμένος ότι η ανάλυση των ιζημάτων θα προσφέρει επίσης μια ματιά σε ένα ολόκληρο κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας. Σε έναν τόπο που σήμερα καλύπτονται από τη μεγαλύτερη έρημο στη γη, τα ανθρώπινα εποίκων κάποτε κυριαρχούσαν τη σαβάνα.
Μέχρι το τέλος της εποχής των παγετώνων, περίπου 11.000 χρόνια πριν, Kröpelin εξηγεί, η Σαχάρα αποτελούσε το βόρειο σύνορο των περιοχών που εγκαταστάθηκαν από τους Homo sapiens. Η ερημιά ήταν πολύ αφιλόξενη για τους ανθρώπους για να το διασχίσει.
Αλλά όταν οι παγετώνες έλιωσαν στην Ευρώπη, το σύστημα των μουσώνων μετατοπίζεται στη Βόρεια Αφρική, και τα σύννεφα βροχής εκδιώχθηκαν εσωτερικά από τον Κόλπο της Γουινέας. Καθώς η Ανατολή αφρικανική σαβάνα συνέχισε να επεκτείνεται προς βορρά, ένα μονοπάτι άνοιξε στον Homo sapiens να ταξιδέψουν σε πιο μακρινές χώρες.
Διάφορα ίχνη οικισμών δείχνουν ότι ο άνθρωπος εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευκαιρία. Η Σαχάρα έγινε το κέντρο της πολιτιστικής ανάπτυξης, όπου κεραμικά δημιουργήθηκαν σε πολύ πρώιμο στάδιο, νομάδες εξημερωμένα βοοειδή και αιγοπρόβατα, και οι άνθρωποι τεκμηριωμένη καθημερινή ζωή τους σε θεαματικές σκηνές ζωγραφισμένα στους τοίχους γκρεμό.
Μόνο όταν η ζωή, φέρνοντας μουσώνων σιγά-σιγά μειώνεται περίπου 5.000 χρόνια πριν, έκανε την έρημο να επανέλθει σταδιακά. Το γρασίδι μαραμένο, τα ποτάμια στέρεψαν και οι αγέλες των ζώων εξαφανίστηκαν, γεγονός που καθιστά δύσκολο για τους ανθρώπους να επιβιώσουν. Ένα τμήμα του πληθυσμού της Σαχάρας μετακόμισε νότια στην πιο εύφορη ζώνη Σαχέλ, ενώ το υπόλοιπο εγκαταστάθηκαν κατά μήκος του ποταμού Νείλου. Αυτή η μετανάστευση μακριά από την έρημο, λέει Kröpelin, άνοιξε πιθανώς το δρόμο για τον προηγμένο πολιτισμό της αρχαίας Αιγύπτου.
- Μέρος 1: Oasis Αρχείο Ιζήματα δραματική ιστορία
- Μέρος 2: Η «Man of the Desert»
Σαχάρα: Oasis Αρχείο Ιζήματα δραματική ιστορία
Με Johann Grolle
Kröpelin είναι ένα νευρικό, hands-on άνθρωπος με φαινομενικά ανεξάντλητη ενέργεια, whoseems νεανική παρά 61 χρόνια του. Σε ένα άρθρο με τίτλο «Ο άνθρωπος της ερήμου», το περιοδικό Nature τον περιγράφει ως «έναν από τους πιο αφοσιωμένους Σαχάρα εξερευνητές της εποχής μας. » Μερικοί τον θεωρούν ως μέρος μιας παράδοσης των προκατόχων όπως Heinrich Barth και Gustav Nachtigal.
Kröpelin, όπως αυτές τις μεγάλες μελετητές του 19 ου αιώνα, είναι ένα οικουμενικό. Είναι εξίσου στο σπίτι με ποικίλα θέματα όπως λίθινης εποχής οικισμούς, την οικολογική σημασία των απόμερες σφήκες και τις γωνίες του δρεπανοειδής αμμόλοφους μεταναστεύουν.
Στο Σουδάν, Kröpelin διερευνηθούν Wadi Howar, μια ξηρή κοιλάδα που κάποτε ήταν γεμάτο με ένα μεγάλο παραπόταμο έρημο του Νείλου. Έχει εντοπιστεί τους εμπορικούς δρόμους των καραβανιών από την εποχή των Φαραώ, και ο ίδιος έχει τεκμηριώσει την αλλαγή του κλίματος , με βάση διστακτικά βλάστησης γρασίδι καμήλα στην έρημο.
Πάνω απ ‘όλα, Kröpelin είναι ένας ταλαντούχος αφηγητής. «Ήμουν ακριβώς στο ντους, όταν …» αρχίζει, και πριν από καιρό ότι είναι στη μέση του μια συναρπαστική ιστορία. Λίγο πριν την αναχώρησή του, λέει, έλαβε μια κλήση για το δορυφορικό του τηλέφωνο από ένα γαλλικό συνάδελφο.Ο Γάλλος και η καμήλα του εκστρατεία χάθηκαν στα φαράγγια του Erdi-Ma, μια άγονη περιοχή στο βορειοανατολικό Τσαντ, στην οποία σχεδόν κάθε άνθρωπο που είχε ποτέ το πόδι. Για να βοηθήσει το χαμένο Γάλλος, Kröpelin χρησιμοποιούνται παλιές σημειώσεις GPS για να τον κατευθύνει σε μία από τις σπάνιες πότισμα τρύπες. «Πρέπει να είναι κάπου εκεί έξω», λέει ο Kröpelin, δείχνοντας με το βραχώδες τοπίο βόρεια των λιμνών Ounianga. «Ελπίζω να κάνει.»
«Η έρημος προσελκύει ένα ειδικό είδος του ατόμου», λέει ο Kröpelin, όπως ο ίδιος ξεκινά ομαλά στην επόμενη ιστορία του. Αυτό είναι για ένα σχολαστικός βοτανολόγος, των οποίων η Jeep ανέτρεψε ενώ ήταν ελιγμούς τρόπο του γύρω από το ραγισμένο επιφάνεια ξηρό πυθμένα της λίμνης. Αλλά ο βοτανολόγος δεν βγουν από το όχημα μέχρι να είχε τεκμηριωθεί προσεκτικά το ατύχημα στο βιβλίο τομέα του. Και στη συνέχεια, μιλά για την εποχή του Σουδάν στρατιώτες τον καταδίωξε μέσα από την έρημο για μέρες, μέχρι να καταφέρει να συμβαδίσει με τον ίδιο και απαίτησε κάποια από καύσιμο ντίζελ του.
Αυτός ξεκινά σε μια συζήτηση για την πολιτική. Οι φήμες για ισλαμιστές τρομοκράτες, οι τρομακτικές ιστορίες από το Νταρφούρ και τώρα ο πόλεμος στο Μάλι – όλα αυτά, λέει, δεν κάνει εργάζονται στην περιοχή καθόλου ευκολότερη. Αλλά οι κίνδυνοι είναι υπερβολικές, λέει Kröpelin, σημειώνοντας ότι το περπάτημα μέσα από κάποιες γειτονιές της Νέας Υόρκης το βράδυ είναι πιο επικίνδυνες από ό, τι περάσει μια εβδομάδα στην έρημο. Παρ ‘όλα αυτά, ο φόβος έχει οδηγήσει μακριά μερικοί από τους γεωλόγους του. Οι Γάλλοι, από τη στιγμή τόσα πολλά, δεν έρχονται πια, λέει. Έχει γίνει επίσης δύσκολο να βρουν υποψήφιους διδάκτορες στη Γερμανία πρόθυμοι να συμβιβαστούν με τις δυσκολίες της εργασίας στη Σαχάρα.
Σε Ounianga
Αλλά αυτή τη φορά το 21 ου αιώνα, έχει βρει τον τρόπο του σε σφαίρα Kröpelin του. Πριν από την αναχώρηση από Μασσαλία, η έρημος εξερευνητής πήρε αναστατωμένα μια εικόνα του διοικητικού συμβουλίου αναχώρησης στο αεροδρόμιο. Θα μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του: Ο πίνακας αναφέρεται σε τρεις αναχώρησης για μια πτήση τσάρτερ με προορισμό Faya-Largeau.
Point-Afrique, μια εταιρεία ταξίδια περιπέτειας, είχαν καταφέρει να κάνουν χρήση της μια παλιά γαλλική στρατιωτικό αεροδρόμιο στη μικρή πόλη όαση στο βόρειο Τσαντ για τουριστικούς σκοπούς. Τώρα προσφέρει πτήσεις charter κατά τη χειμερινή περίοδο, λαμβάνοντας ταξιδιώτες που επιβαίνουν σε ένα Boeing 737 σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα σημεία του πλανήτη. «Απίστευτο», λέει ο Kröpelin. Κάνοντας το γύρο από το σπίτι του στην περιοχή της έρευνας του μέσα σε μια εβδομάδα είναι κάτι που δεν έχει δοκιμάσει ποτέ καθ ‘όλη την ακαδημαϊκή του καριέρα, λέει.
Από Faya, αυτό είναι μόνο μια μονοήμερη εκδρομή σε ένα off-road όχημα στις λίμνες Ounianga. Η διαδρομή περνά μέσα από μια χέρσα περιοχή που απλώνεται στον ορίζοντα, με ένα από τα γιγαντιαία αμμόλοφους δρεπάνι περιστασιακά μπλοκάροντας το δρόμο. Σιγά-σιγά και αδυσώπητα, οι αμμόλοφοι μετακινούνται σε όλη την πεδιάδα, με νοτιοδυτική κατεύθυνση, ταξιδεύουν περίπου ένα χιλιόμετρο από έναν αιώνα.
Οι καλυμμένες με σκόνη κομμάτια ελαστικού είναι το μόνο αποδεικτικό στοιχείο ενός δρόμου εδώ, κατά μήκος της κεντρικής αρτηρίας μεταξύ της Λιβύης και του Τσαντ, καθώς και τα ελαστικά φορτηγών, διάσπαρτα σε τακτά χρονικά διαστήματα, ότι ο πρώην ηγέτης της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι είχε τα στρατεύματά του να αφήσει πίσω κατά την εκστρατεία του σε Τσαντ. Όπως Χάνσελ και Γκρέτελ στο δάσος, ο Καντάφι ήθελε να σηματοδοτήσει τη διαδρομή για το ταξίδι της επιστροφής.
Μέχρι πρόσφατα, απελπιστικά υπερφορτωμένα φορτηγά σύρθηκε κατά μήκος αυτής της διαδρομής πάρα πολύ, φέρνοντας τα αγαθά από τη Λιβύη στο Τσαντ και το Σουδάν. Αλλά το εμπόριο έχει φτάσει σε τέλμα από το Καντάφι ανατράπηκε, και τώρα περνούν οι εβδομάδες χωρίς ούτε ένα όχημα που διέρχεται από την περιοχή.
Εκστρατεία Kröpelin του, ταξιδεύει σε τρεις off-road οχήματα, επίσης δεν αντιμετωπίζουν ένα μόνο άτομο στην πορεία. Λίγα δραπέτη καμήλες εμφανίζονται λίγο πριν τον προορισμό τους, όπου διάσπαρτα ακακίες δείχνουν ότι πρέπει να υπάρχει νερό βαθιά υπόγεια εκεί. Τότε, εντελώς ξαφνικά, η καταπληκτική θέα του Ounianga λεκάνης εμφανίζεται.
Κατά την πρώτη επίσκεψή του σε αυτό το ειδυλλιακό πράσινο σημείο σε μια από τις ξηρότερες θέσεις πάνω στη γη, Kröpelin ήταν τόσο γοητευμένος ότι έκτοτε αγωνίστηκε για να τοποθετήσετε αυτό το φυσικό θησαυρό υπό προστασία. Κατέκτησε τον στόχο του περασμένου έτους, όταν η UNESCO κήρυξε Οι λίμνες Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Kröpelin τραβά περήφανα ένα χάρτη της UNESCO. Ενώ υπάρχουν πολλές περιοχές στην Ευρώπη, υπάρχει μόνο μία τελεία στη μεγάλη ανοιχτούς χώρους του Τσαντ: Ounianga.
Αλλά Kröpelin είναι πολύ ανήσυχος και επιχειρηματική που πρέπει να πληρούνται. Έχει ήδη θέσει τις θέες του σχετικά με τον επόμενο στόχο του: να πείσει την UNESCO για να προσθέσετε το Ennedi οροπέδιο, πάνω από 200 χιλιόμετρα μακρύτερα προς τα νότια, στη λίστα του. Για Kröpelin, τη μοναδικότητα του οροπεδίου είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση.»Monument Valley δεν είναι τίποτα σε σύγκριση», λέει. Η περιοχή είναι επίσης πολιτιστικά σημαντική, προσθέτει. «Δεν θα βρείτε λίθινης εποχής σχέδια γκρεμό, όπως αυτές στο Ennedi οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.»
Τα όνειρα για μια πράσινη Σαχάρα
Kröpelin είναι γοητευμένος από τις σχέσεις ανάμεσα στις ιστορίες του κλίματος, τη γη και την ανθρωπότητα. Είναι ενδιαφέρονται για το πώς οι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στην αλλαγή στη Σαχάρα. Εδώ στο αφιλόξενο ξηρότητα της ερήμου, λεπίδες και αιχμές βελών από χαλαζίτη ή σε σχήμα δακτυλίου ίχνη οικισμών είναι η απόδειξη ότι ο homo sapiens ήταν κάποτε πανταχού παρούσα στη Σαχάρα.
«A Stone-Age τύμβο,» Kröpelin λέει, δείχνοντας σε έναν από τους σωρούς από πέτρες αυξάνεται από την πεδιάδα. «Τι είναι τόσο συναρπαστικό για αυτό είναι ότι τα πάντα είναι διατηρείται σε ακριβώς ο τρόπος που αφέθηκε πριν από χιλιάδες χρόνια.»
Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής σε γη ανατολικά της μη-ανθρώπου της Ounianga λίμνες, Kröpelin πιστεύει ακόμη ότι βρέθηκαν ίχνη μιας αρχαίας αιγυπτιακής τροχόσπιτο. Ανακάλυψε ένα πέτρινο άγαλμα ενός ανθρώπου, ορατό από μακριά σε ένα υψηλό οροπέδιο, παρόμοια με τα αγάλματα χρησιμοποιεί στα βουνά σήμερα, ως σημεία για τους πεζοπόρους. Kröpelin υποψιάζεται ότι αυτό που είχε βρεθεί ήταν ένα ορόσημο για τους ταξιδιώτες στην έρημο από την εποχή των Φαραώ.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι αποστολές από την αρχαία Αίγυπτο επεκταθεί τουλάχιστον για την τρέχουσα αιγυπτιακό συνόρων της Λιβύης, λέει ο γεωλόγος. Πριν από μερικά χρόνια, ιερογλυφικά βρέθηκαν εκεί, στο βουνό Uwaynat. Kröpelin νομίζει ότι είναι πιθανό ότι οι έμποροι σταμάτησαν εκεί για ανεφοδιασμό τους σε νερό πριν συνεχίσει τα ταξίδια τους προς Ounianga.
Για να ενισχύσει τη θεωρία του, ο ίδιος επισημαίνει τα διαβρωμένα βράχια που διαμορφώνουν το τοπίο στις όχθες των λιμνών Ounianga. Κατά τη διάρκεια των χιλιετιών, η συνεχής άνεμος τους έχει σκαλισμένα σε πυραμίδες βήμα.
Kröpelin πιστεύει ότι η ομοιότητα μεταξύ αυτής της μορφής και ότι δομών κατά μήκος του Νείλου είναι κάτι περισσότερο από σύμπτωση. Αυτός υποθέτει ότι η σταδιακή ερημοποίηση οδήγησε τον αιγυπτιακό λαό από αρχικό τους βιότοπο, που αποτελεί πλέον την έρημο Σαχάρα. Επισημαίνει ότι οι σιλουέτες των τάφων των Φαραώ, ορατό από μεγάλη απόσταση, είναι χαρακτηριστικό της ακριβώς στην περιοχή που ήταν κάποτε το σπίτι του Αιγυπτίους.
Θα είναι μια επιστροφή είναι ποτέ δυνατόν; Προτίθεται η Σαχάρα στροφή πράσινο και πάλι μια μέρα;
Ακόμη Kröpelin γνωρίζει ότι με την απάντηση αυτών των ερωτημάτων που είναι να ψάξω στη σφαίρα της κερδοσκοπίας. Παρ ‘όλα αυτά, είναι συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων.
Μια σπάνια βροχοπτώσεις πάνω από το άλλο ξηρό Σουδάν το 1988, ξύπνησε τις υποψίες του για πρώτη φορά. Αν ο καθένας μιλούσε για την κλιματική αλλαγή, γιατί να μην το μουσώνων στην Αφρική να αλλάζει, πάρα πολύ; Ίσως η υπερθέρμανση του πλανήτη θα μπορούσε να οδηγήσει πίσω στην κατάσταση που ήταν πριν από μία φορά, μετά την εποχή των παγετώνων.
Από την νεροποντή στο Σουδάν, Kröpelin έχει καταγράψει όλα τα σημάδια της αλλαγής του κλίματος κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, ψάχνει για απαντήσεις σε ερωτήματα όπως: Πού είναι καμήλα χλόη αυξάνεται σε μεγαλύτερη αφθονία από τα προηγούμενα χρόνια; Πόσο παραγωγικές είναι οι μερικές τρύπες πότισμα; Και ποια είναι η καμήλα κτηνοτρόφοι και οι αγρότες ημερομηνίας λέει;
Φυσικά, όλα αυτά είναι απλώς ενδείξεις ότι δεν αντέχει σε επιστημονικό έλεγχο. Παρ ‘όλα αυτά, Kröpelin είναι πεπεισμένη ότι τα στοιχεία αυξάνεται. Στην πραγματικότητα, λέει, πιστεύει ακόμη ότι υπάρχει πλέον πραγματική απόδειξη της αλλαγής, και ότι η έρημος γίνεται όλο και πιο πράσινη.
Ο γεωλόγος αισθάνεται επικυρωθεί από τις πρόσφατες ειδήσεις από το Faya όαση. Το περασμένο καλοκαίρι, οι κάτοικοι του είπε, έμειναν έκπληκτοι από μια ξαφνική νεροποντή. Καλύβες πλύθηκαν μακριά και οι άνθρωποι πνίγηκαν. Αυτό δεν είχε συμβεί ποτέ πριν, είπαν.
Μετάφραση από τα γερμανικά από τον Christopher Sultan
- Μέρος 1: Oasis Αρχείο Ιζήματα δραματική ιστορία
- Μέρος 2: Η «Man of the Desert»
Passipoularidou's weblog 
Σχολιάστε