Τα αγάλματα είμαστε εμείς

Γιατρομανωλάκης Γιώργης 

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=687773

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 21/03/2015

Οι θεωρούμενοι πολιτισμένοι λαοί, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβανόμαστε (όπως θέλουμε  να πιστεύουμε) και εμείς, έχουν εκφράσει τον αποτροπιασμό και την οδύνη τους για την καταστροφή των ανεκτίμητων αρχαιοτήτων από τους φανατικούς τζιχαντιστές.

Καθημερινά σχεδόν εμφανίζεται μπροστά μας το αποτρόπαιο έγκλημα κατά του πανανθρώπινου πολιτισμού: φανατικοί να καταστρέφουν με βαριοπούλες και τρυπάνια ιερά έργα της τέχνης του ανθρώπου.

Οι προχθεσινές υβριστικές και ανίερες πράξεις των «επαναστατών»  και «αγωνιστών», που ανενόχλητοι  βρόμισαν και αποκεφάλισαν αγάλματα και προτομές, διαφέρουν άραγε από τις πράξεις των τζιχαντιστών; Καθόλου. Θα έλεγα μάλιστα πως η δική μας ύβρις και η προσβολή του έθνους και του πολιτισμού μας είναι χειρότερη και απεχθέστερη  από τον θρησκευτικό φανατισμό.

Το κυριότερο: δεν μπορεί να μην ευθύνεται κανείς. Δεν μπορεί μια διοίκηση να είναι τόσο ανεκτική απέναντι στους υβριστές της ιστορίας μας και την ίδια στιγμή να νοιάζεται για το μέλλον μας.

Τα Χρονικά της Εκτόρια του Οδυσσέα Νέαρχου Πασιπουλαριδη

http://www.ektoria.com/

Τίτλος: Τα Χρονικά της Εκτόρια
Όνομα συγγραφέως: Πασιπουλαρίδης Νέαρχος-Οδυσσέας
Είδος: Επική Φαντασία, Μυθιστόρημα
Αριθμός Λέξεων: ~138000
Ημερομηνία ολοκλήρωσης: 20/09/2010

Περιγραφή:
Στον κόσμο της Εκτόρια, η Αυτοκρατορία των Έντεκα Βασιλείων εμφανιζει τα πρωτα σημαδια παρακμής μετά απο δύο χιλιάδες χρόνια ειρήνης και ευημερίας. Οι διαγραφόμενες εξελίξεις διακόπτονται βίαια από την εισβολή ενός πολυάριθμου, κατακτητικού στρατού προερχόμενου από μια ξεχασμένη ήπειρο. Θεοί, ημίθεοι, τερατώδη και μη πλάσματα, μυστικές σέκτες, ήρωες και αντιήρωες βρίσκονται παγιδευμένοι στον κυκεώνα του πολέμου. Ο κάθε ένας έχει να διαδραματίσει το δικό του, μοναδικό ρόλο στον σχηματισμό ενός αβέβαιου μέλλοντος.

Ιρκούτσκ: Το Παρίσι της Σιβηρίας

Ιρκούτσκ: Το Παρίσι της Σιβηρίας

 by   http://www.thetravelbook.gr/article.asp?catid=32980&subid=2&pubid=63898194&page1=1#topnav

Αρχιτεκτονικό μεγαθήριο της σοβιετικής εποχής στο κέντρο του Ιρκούτσκ

Αν τα χειμωνιάτικα τοπία σας ενθουσιάζουν και τα πολύ χαμηλά νούμερα του υδράργυρου δεν σας τρομάζουν, «γυρίστε» την πλάτη σας στην Ευρώπη, επιβιβαστείτε στον Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο και ταξιδέψτε έως την Ανατολική Σιβηρία, με προορισμό το μακρινό Ιρκούτσκ του Μιχαήλ Στρογκόφ…

Στο άκουσμα της λέξης «Σιβηρία», οι περισσότεροι φέρνουν αμέσως στο μυαλό τους απέραντες εκτάσεις σκεπασμένες με χιόνια, παγωμένες λίμνες και μεγάλα δάση κωνοφόρων δέντρων ντυμένα στα λευκά. Και δεν έχουν άδικο, αφού η ψυχρότητα των χειμώνων στη Σιβηρία είναι χαρακτηριστική: στις βόρειες περιοχές της «Χώρας που Κοιμάται» (έτσι ερμηνεύεται η Σιβηρία στη διάλεκτο των Μογγόλων), ο παγετός διαρκεί περίπου 260 ημέρες τον χρόνο, η μέση θερμοκρασία τον χειμώνα κυμαίνεται στους -38° C και τα ποτάμια παραμένουν παγωμένα για περίπου 8 μήνες τον χρόνο. Τα πράγματα ωστόσο είναι αρκετά καλύτερα στον Νότο της Σιβηρίας, όπου ο παγετός διαρκεί περίπου 140 ημέρες τον χρόνο, η μέση θερμοκρασία αγγίζει τους -19° C τον χειμώνα και τα ποτάμια παγώνουν μόνο 6 μήνες τον χρόνο. Εδώ εντοπίζονται άλλωστε και οι περισσότερες πόλεις της Σιβηρίας (Omsk, Novosibirsk, Krasnoyarsk, Ulan-Ude, Khabarovsk, Vladivostok, κ.ά.), που είναι κτισμένες -η συντριπτική πλειονότητά τους- πάνω στην τροχιά του Υπερσιβηρικού άξονα. Αντίθετα, τα υπόλοιπα -ελάχιστα όμως- αστικά κέντρα της Σιβηρίας που δεν βρίσκονται κατά μήκος του Υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου, δημιουργήθηκαν είτε για να αξιοποιηθούν ως τόποι εξορίας είτε επειδή το πλούσιο υπέδαφος της περιοχής επέβαλε τη δημιουργία τους (Yakutsk, Magadan, Norilsk). Ανάμεσα στις μικρές σιβηρικές κωμοπόλεις που υποδέχτηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα τον Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο και σταδιακά εξελίχθηκαν σε αστικά βιομηχανικά κέντρα συγκαταλέγεται και το περίφημο Ιρκούτσκ, που αποτέλεσε για τον Μιχαήλ Στρογγόφ, τον γνωστό μυθιστορηματικό ήρωα του Ιουλίου Βερν, τον απώτατο προορισμό της ριψοκίνδυνης αποστολής του.

Αρχαιοελληνικές επιρροές σε τοπικό κτίριο

Η πόλη-εξορία των Δεκεμβριστών Στις όχθες του ποταμού Angara, εκεί όπου Κοζάκοι κυνηγοί είχαν ιδρύσει έναν μικρό καταυλισμό για τη διαχείμασή τους, ο Yakov Pokhabov έθεσε το 1652 τον θεμέλιο λίθο του Ιρκούτσκ. Σκοπός του ήταν η δημιουργία μιας μικρής βάσης για λογαριασμό της ρωσικής κυβέρνησης, προκειμένου να εισπράττει από τους ντόπιους Buryats τον φόρο γούνας. Η οδική σύνδεση Μόσχας-Ιρκούτσκ (Η Σιβηρική Οδός) που ολοκληρώθηκε το 1760, βοήθησε καθοριστικά στην οικονομική ανάπτυξη της παραποτάμιας σιβηρικής πολιτείας. Το Ιρκούτσκ σύντομα αναδείχτηκε στο σημαντικότερο διαμετακομιστικό κέντρο εμπορίας γούνας και χρυσού της Ανατολικής Σιβηρίας. Το 1822 έγινε πρωτεύουσα της Ανατολικής Σιβηρίας, αλλά το γεγονός που έβαλε τη σφραγίδα του στην πολιτιστική ταυτότητα της πόλης ήταν η Δεκεμβριανή στάση κατά του Τσάρου Νικολάου Α΄ (1825). Οι στρατιωτικοί-πραξικοπηματίες και όλοι όσοι συμμετείχαν (ευγενείς, καλλιτέχνες, κ.ά.) στην αποτυχημένη προσπάθεια ανατροπής του Τσάρου, εξορίστηκαν στο μακρινό Ιρκούτσκ. Ηταν οι επονομαζόμενοι Δεκεμβριστές, που μετέφεραν μαζί τους τις κοινωνικές συνήθειες και τις πολιτιστικές αξίες τους – μεγάλο μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης προέρχεται άλλωστε από εκείνη την περίοδο. Αυτή όμως ήταν η αιτία το Ιρκούτσκ να αποκτήσει την απεχθή «ετικέτα» της πόλης-εξορίας. Ανάλογη ήταν δυστυχώς και η συνέχεια στα χρόνια του Στάλιν, όταν στο Ιρκούτσκ, αλλά και σε ολόκληρη τη Σιβηρία, λειτουργούσαν τα περιβόητα στρατόπεδα συγκέντρωσης διαφωνούντων (Gulag).

Ζωγραφίζοντας την εκκλησία Saviour’s Crurch

Στα τέλη του 19ου, το Ιρκούτσκ γνώρισε μέρες δόξας, αλλά και καταστροφής. Μια μεγάλη πυρκαγιά αφάνισε μεγάλο μέρος της πόλης και περίπου 4.000 κάτοικοι χάθηκαν στις φλόγες (1879) – σύντομα όμως το Ιρκούτσκ ανοικοδομήθηκε ξανά. Ο ηλεκτρισμός φώτισε την πόλη το 1896, το πρώτο θέατρο άνοιξε τις πόρτες του το 1897 και το πρώτο τρένο έφτασε στον νεόκτιστο σιδηροδρομικό σταθμό έναν χρόνο αργότερα (1898). Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1920), στην πόλη του ποταμού Angara διεξήχθησαν σκληρές μάχες ανάμεσα σε «Κόκκινους» και «Λευκούς», ενώ μόλις στα τελευταία χρόνια της κομμουνιστικής διακυβέρνησης ολοκληρώθηκε η εκτεταμένη εκβιομηχάνιση του Ιρκούτσκ, που φιλοξενεί σήμερα περίπου 590.000 κατοίκους. Η ρομαντική πόλη του ποταμού Angara Κομψό και ρομαντικό, γεμάτο όμορφες γωνιές και ιστορικά κτίσματα, το Ιρκούτσκ είναι η μοναδική ίσως πόλη της Σιβηρίας που διαθέτει προσωπικότητα και ύφος. Δεν είναι τυχαίο που στα τέλη του 19ου αιώνα χαρακτηριζόταν ως το «Παρίσι της Σιβηρίας». Με απεριόριστη διάθεση να «χαθείτε» στο καινούργιο άγνωστο μιας πόλης, ξεκινήστε την εξερεύνηση περπατώντας δίπλα στις βαθύσκιωτες όχθες του ποταμού Angara. Σύντομα θα διαπιστώσετε ότι η πρωτεύουσα της Ανατολικής Σιβηρίας μοιάζει να παρασύρεται σ’ έναν γλυκό ύπνο από το υδάτινο νανούρισμα του Angara, που κυλά τα ήρεμα νερά του μέσα από τα αστικά όρια του Ιρκούτσκ.

Οχι άδικα, το Ιρκούτσκ είχε χαρακτηριστεί το «Παρίσι της Σιβηρίας»

Τα μικρά παρόχθια καφέ και εστιατόρια που βρίσκονται σ’ αυτό το σημείο της πόλης προσφέρουν αξέχαστες γευστικές αποδράσεις, ενώ για τις ρομαντικές ψυχές οργανώνονται (μόνο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες) μίνι-κρουαζιέρες στα νερά του Angara. Τα αρχιτεκτονικά αξιοθέατα της πόλης είναι κυρίως του 19ου αιώνα και αντιπροσωπεύουν το πνευματικό και πολιτιστικό «φορτίο» που μετέφεραν στην πόλη οι εξόριστοι στρατιωτικοί. Παρεμπιπτόντως, δυο πρώην κατοικίες Δεκεμβριστών στο κέντρο της πόλης έχουν μετατραπεί σε μικρά μουσεία (Volkonsky House Museum και Trubetskoy House Museum), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να γνωρίσει τη ζωή και την καθημερινότητα των Δεκεμβριστών πραξικοπηματιών στον τόπο εξορίας τους. Το Παλάτι του Κυβερνήτη (νυν Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη), το Εθνικό Θέατρο, το κτίριο της Παλαιάς Τράπεζας, όπως και η συνοικία με τις χαρακτηριστικές ξύλινες κατοικίες των αρχών του 20ού αιώνα, είναι προορισμοί μιας εκτεταμένης περιήγησης στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Αλλά και οι ιστορικές εκκλησίες του Ιρκούτσκ -όλες κτισμένες τον 18ο αιώνα- αποτελούν από μόνες τους ένα ξεχωριστό αξιοθέατο. Ο Καθεδρικός Ναός Bogoy-avlensky (1731) εντυπωσιάζει για τις πολύχρωμες αγιογραφίες που κοσμούν όλες τις εξωτερικές επιφάνειες του κτιρίου. Ενα αρκετά ενδιαφέρον εθνογραφικό μουσείο λειτουργεί στο εσωτερικό της πάλλευκης εκκλησίας Saviour’s Crurch (1706), ενώ μια επίσκεψη στη Μονή Znamensky Monastery (1762) είναι επιβεβλημένη για να θαυμάσετε την περίτεχνη διακόσμηση στο εσωτερικό του καθολικού της μονής.

O καθεδρικός ναός Bogoyavlensky

Το «Γαλάζιο μάτι της Σιβηρίας» Αν δεν επισκεφθείτε την κοντινή λίμνη Βαϊκάλη (απέχει 60 χλμ. νοτιοανατολικά του Ιρκούτσκ), τότε η γνωριμία σας με το Ιρκούτσκ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ολοκληρωμένη. Η Βαϊκάλη, αυτό το υγρό διαμάντι της σιβηρικής γης, συγκαταλέγεται άλλωστε από το 1996 στη λίστα των Μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η Βαϊκάλη είναι η βαθύτερη λίμνη στον κόσμο (μέγιστο βάθος 1.620 μ.) αλλά και η αρχαιότερη, αφού η ηλικία της υπολογίζεται στα 25.000.000 έτη. Το «Γαλάζιο μάτι της Σιβηρίας», όπως τη αποκαλούν χαϊδευτικά οι ντόπιοι, έχει τον μεγαλύτερο όγκο γλυκού νερού παγκοσμίως (περιέχει πάνω από ένα πέμπτο του γλυκού νερού παγκοσμίως). Γι’ αυτό φροντίζουν τα 336 ποτάμια που γεμίζουν με νερό τα 31.468 τετρ. χλμ. της λίμνης – μόνο ο ποταμός Ankara πηγάζει από τη Βαϊκάλη. Ενα υπέροχο ορεινό σκηνικό με πυκνά δάση κωνοφόρων αγκαλιάζουν το ακυμάτιστο σεντόνι της Βαϊκάλης, που διαθέτει ένα από τα πλουσιότερα λιμναία οικοσυστήματα στον πλανήτη- έχουν καταγραφεί εδώ περισσότερα από 1.000 είδη φυτών και 1.450 είδη ζώων, από τα οποία το 80% είναι ενδημικά. Ενδεικτική είναι η περίπτωση της φώκιας nerpa, του μοναδικού είδους φώκιας γλυκού νερού στον κόσμο – ζει μόνο στη Βαϊκάλη.

Νεόνυμφοι δίνουν το φιλί της αγάπης πάνω σε γέφυρα του ποταμού Angara

Στη νότια πλευρά της λίμνης βρίσκονται τα μεγαλύτερα παραλίμνια κέντρα (Port Baikal, Kutluk, Slyudyanka, Listnyanka), που συνδέονται οδικώς με τo Iρκούτσκ. Κυριότερο τουριστικό θέρετρο της Βαϊκάλης θεωρείται η κωμόπολη Listnyanka, ενώ από τα 22 νησιά που υπάρχουν στα νερά της λίμνης ξεχωρίζει το νησί Olkhon, το μεγαλύτερο της Βαϊκάλης (730 τετρ. χλμ.) με 1500 κατοίκους. Τοπικοί θρύλοι υποστηρίζουν ότι στο νησί Olkhon βρίσκεται ο τάφος του Μογγόλου αυτοκράτορα Τζέκινγκις Χαν. Μια λίμνη-παγοδρόμιο Σίγουρα είναι εξωπραγματικό το θέαμα να βλέπετε αυτοκίνητα και λεωφορεία να διασχίσουν την παγωμένη επιφάνεια της Βαϊκάλης. Κι όμως, για τους ντόπιους είναι κάτι το συνηθισμένο, αφού κατά τη διάρκεια του χειμώνα η σιβηρική λίμνη καλύπτεται από ένα χοντρό στρώμα πάγου πάχους περίπου 1,5 μ.! Οπως γίνεται αντιληπτό, ο χειμώνας δεν είναι η πιο κατάλληλη εποχή για να κολυμπήσετε στη Βαϊκάλη. Το λιώσιμο των πάγων ξεκινά στα τέλη Απριλίου από τα βορειοδυτικά της λίμνης και συνεχίζεται μέχρι τα τέλη Μαΐου. Τα νερά της λίμνης είναι ωστόσο κρύα και το καλοκαίρι, με μέση θερμοκρασία τους 4° C. Fast Info Τουριστικά γραφεία στο Ιρκούτσκ

Το τουριστικό πλοιάριο ετοιμάζεται να ξεκινήσει τη βόλτα του στα νερά της Βαϊκάλης

Από τα πιο έγκυρα και καλά οργανωμένα τουριστικά γραφεία που λειτουργούν στο Ιρκούτσκ (για εκδρομές στη Βαϊκάλη και τη γύρω περιοχή, έκδοση σιδηροδρομικών/αεροπορικών εισιτηρίων, κρατήσεις ξενοδοχείων, κ.ά.) είναι τα ακόλουθα: «Baikal Compex»(003952 389205), «Baikaler» (003952 336205), «Baikal Safari» (003952 287527), «Green Express» (003952 563400), «Sputnik» (003952 341733). Απαραίτητα έγγραφα για Σιβηρία Για τους Ελληνες πολίτες απαιτείται η έκδοση βίζας για να ταξιδέψουν στη Ρωσία/Σιβηρία. Βίζα μπορείτε να πάρετε από την πρεσβεία της Ρωσίας στην Αθήνα (Νικηφόρου Λύτρα 28, Ψυχικό, τηλ. 210-6725 235, 210-6726130, e-mail: embraf@otenet.gr). Το διαβατήριό σας πρέπει να έχει εξάμηνη ισχύ. Προσοχή στην ώρα Σε περίπτωση που ταξιδέψετε σιδηροδρομικώς ως το Ιρκούτσκ, θυμηθείτε ότι οι ρωσικοί σιδηρόδρομοι αναφέρουν όλα τα δρομολόγια σε ώρα Μόσχας – ακόμη και για διαδρομές εκτός της χώρας. Το Ιρκούτσκ έχει +5 ώρες από την επίσημη ώρα Μόσχας. Διαμονή Για την παραμονή σας στο Ιρκούτσκ, συστήνουμε τα ξενοδοχεία «Zvezda» (003952 540000), «Hotel Baikal» (003952 250167), «Gloria» (003952 540326), «Hotel Rus» (003952 242715), «Hotel Angara» (003952 255105) και «Hotel Delta» (003952 217876).

Νοστιμιές από τα νερά της Βαϊκάλης

Φαγητό Για να δειπνήσετε στην πόλη του ποταμού Angara, αναζητήστε τα εστιατόρια «Korchma», «Pervach», «Snezhinka» και «Arbatski Dvorik». Στη Βαϊκάλη -και συγκεκριμένα στο θέρετρο Listnyanka- υπάρχουν τα εστιατόρια «Shury Mury», «Proshli Vek» και το εστιατόριο του ξενοδοχείου «Ma yak Hotel». Κείμενο-φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Μητσάκης

Η παραλίμνια κωμόπολη Listnyanka είναι το πιο οργανωμένο τουριστικό θέρετρο της Βαϊκάλης

Και πως θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει το χορό.

by  Ερμής  Πασιπουλαρίδης

Έκθεση αφιερωμένη στη Νίκη της Σαμοθράκης…

ΘΡΑΚΗ

March 6 at 10:15pm ·

Έκθεση αφιερωμένη στη Νίκη της Σαμοθράκης…

Το Μουσείο του Λούβρου, καλεί τους επισκέπτες «να ανακαλύψουν εκ νέου ένα αριστούργημα», αυτό της Νίκης της Σαμοθράκης, «που είναι το διασημότερο μνημείο του Μουσείου», όπως γράφει η σχετική πρόσκληση της έκθεσης η οποία άνοιξε χθες για το κοινό.

Η έκθεση, με τίτλο: «Νίκη της Σαμοθράκης, ανακαλύπτοντας εκ νέου ένα αριστούργημα», θα διαρκέσει έως τις 15 Ιουνίου. Η λαμπρή σιλουέτα της Νίκης δεσπόζει περήφανη, ύστερα από την τελευταία της συντήρηση, στο κεφαλόσκαλο της μνημειώδους «σκάλας Daru», η οποία – με τα 32 σκαλοπάτια της – οδηγεί στον πρώτο όροφο.

Στην πτέρυγα «Sully» του Μουσείου, βρίσκεται η αίθουσα της έκθεσης: Με κείμενα, γραφικές απεικονίσεις, φωτογραφικό υλικό, μαρμάρινα ανάγλυφα και ευρήματα, αλλά και βίντεο με τρισδιάστατη απεικόνιση του Ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη, ξεδιπλώνεται η ιστορία ενός ελληνικού νησιού, με τα Μυστήρια στους θεούς του κατά τον 2ο προ Χριστού αιώνα και την περιπέτεια του εκπληκτικότερου αγάλματος των ελληνιστικών χρόνων, έως τον ερχομό του στο Λούβρο.

Το εκπληκτικό έργο, που χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ., έχει ύψος 2,75 μέτρα μαζί με τα φτερά και 5,58 μέτρα μαζί με τη μαρμάρινη πλώρη πλοίου όπου είναι στερεωμένο. Είναι μία από τις τρεις φτερωτές Νίκες που βρέθηκαν στον ναό των «Μεγάλων Θεών» της Σαμοθράκης.
Ανακαλύφθηκε τμηματικά το 1863 από αρχαιολογική αποστολή με επικεφαλής τον υποπρόξενο της Γαλλίας στην Αδριανούπολη Κάρολο Σαμπουαζό, ενώ το 1875 ταυτοποιήθηκε και η μαρμάρινη πλώρη που αποτελούσε τμήμα του μνημείου (πιθανότατα ένα «σύμπλεγμα» θεάς και πλοίου) και η οποία αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν τύμβος.

Ο άγνωστος δημιουργός του χρησιμοποίησε άσπρο παριανό μάρμαρο για τη φτερωτή θεά και γκριζωπό μάρμαρο της Λίνδου για την πλώρη. Το άγαλμα θεωρείται ότι έπεσε και έσπασε μετά από μεγάλο σεισμό, τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

Στο Παρίσι, έφθασε το πρώτο τμήμα του αγάλματος (το κάτω μέρος έως την αρχή του θώρακα) στις 11 Μαΐου του 1864, με την πρωτοβουλία του Γάλλου υποπρόξενου στην Κωνσταντινούπολη Σαρλ Σουαμπουαζό. Ο ίδιος επέστρεψε επανειλημμένα στο νησί για ανασκαφές, τις οποίες συμπλήρωσαν και άλλες αποστολές Αυστριακών και Αμερικάνων.

Για να αποκτήσει τη σημερινή του μορφή το άγαλμα, υπέστη αρχικά τρεις αναστηλώσεις: το 1864, το 1880 με την προσθήκη των φτερών, το 1933 με την τοποθέτηση της πρύμνης του πλοίου που είναι και η βάση για το άγαλμα. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, απομακρύνθηκε από το Λούβρο, η δε επανατοποθέτησή του στο κεφαλόσκαλο το 1945, θεωρήθηκε «ως ισχυρό σύμβολο της ανακτημένης ελευθερίας».

Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό της έκθεσης δίνει τις λεπτομέρειες για τα διάφορα στάδια των αναστηλώσεων του αγάλματος, ενώ άλλες φωτογραφίες και τοπογραφικά μεταφέρουν τον επισκέπτη στον τόπο των Μυστηρίων της Σαμοθράκης. Επισημαίνεται το σημείο όπου είχε τοποθετηθεί η Νίκη, προσφορά στους θεούς κάποιου ηγεμόνα, πιθανώς ύστερα από νίκη του σε ναυμαχία.

naftemporiki.gr

ο «αετάνθρωπος» της Θράκης

Σε παγκόσμια πρώτη παρουσίαση η σημασία της γνωστής βραχογραφίας του χωριού Ρούσσα Θράκης, γνωστής ως «αετάνθρωπου» της Θράκης – βρίσκεται καθ’ οδόν προς το ύψωμα Χίλια.

Το σχέδιο δεν είναι ούτε άνθρωπος ούτε πουλί (αετός), αλλά Ιερέας/Ιέρεια με Κρητικά ιερογλυφικά : με κρητικά ιερογλυφικά βλέπουμε να αναφέρεται σε λατρεία των Μεγάλων Μητέρων Ρέας και Αρτέμιδας και σε 3εις ταφές.

Ο σταυρός με τις 4-εις κουκκίδες είναι το ιερογλυφικό με φωνητική αξία «re» που δίνει την λέξη «Ρέα». Το αριστερόθεν του σταυρού ιερογλυφικό έχει φωνητική αξία «te» και μας δίνει Αρτέμιδα. Το πάνω και το κάτω από τον σταυρό σχέδιο δίνει Μεγάλη Μητέρα Αρτέμιδα – υπάρχει όμως πιθανότητα, επειδή υπάρχει  φθορά στην βραχογραφία, να μην είναι ιερογλυφικό αλλά 3εις ή 4εις ταφές.

Ο Ιερέας/Ιέρεια πρέπει να τελεί λατρεία για τις Θεές και τους νεκρούς των 3ων ταφών που βλέπουμε δεξιά εντός του ημικυκλίου.  Οι ταφές – ίσως μικρών παιδιών – έχουν γίνει σε μικρό θολωτό τάφο και χρονικά στην μέση του γεμίσματος της Σελήνης, εξ ου και τότε χρονικά πρέπει να γίνεται λατρεία.

Να σημειώσουμε πως η βραχογραφία από την Θράκη ομοιάζει ως προς τον τρόπο γραφής και σχεδιασμού με ένα ανεπίγραφο σφραγιδόλιθο από στεατίτη που έχει βρεθεί στο «Καλό Χωριό» της επαρχίας Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου στην Κρήτη.

Ευστάθιος Δ. Κεφάλας (Αμφικτύων) -10/2/2015

---

ο «αετάνθρωπος» της Θράκης

Ο σφραγιδόλιθος από το Καλό Χωριό επαρχίας Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου : εδώ με 3εις κόκκους δηλώνεται η λατρεία της Ρέας, στα χέρια του ο Ιερέας/Ιέρεια έχει επίσης της Ρέας (το Κρητικό ιερογλυφικό έχει φωνητική αξία «re»). Κάτω αριστερά τον σαν Π Κρητικό ιερογλυφικό έχει φωνητική αξία «ra» και μας δίνει Ρέα Θεομήτωρ. Τα 2 δεξιά του το μεν πρώτο έχει φωνητική αξία «si» το δε δεύτερο «ni», δηλώνοντας ότι γίνεται λατρεία και θυσία προς την Ρέα.

by https://eleysis69.wordpress.com/%CE%AD%CE%BD%CE%B8%CE%B5%CE%BF-%CE%B6%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD/%CE%BF-%CE%B1%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82/

4-3-2015 ΔΕΊΓΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΕΈΣ ΤΡΎΠΕΣ ΤΟΥ ΈΡΓΟΥ ΑΠΟΧΈΤΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΉΣ ΕΝΌΤΗΤΑΣ ΔΡΌΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΉΜΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

Σήμερα 4-3-2015 και άλλες  τρύπες που οφείλοται στην υποχώρηση του οδοστρώματος λόγω πλημμελούς  κατασκευής του έργου αποχέτευσης στη Δημοτική ενότητα Δροσιάς του Δήμου Διονύσου έκαναν την εμφάνιση στην Τραεζούντος και όχι μόνον….

Μη φαντασθείτε ότι είναι οι μοναδικές, επί καθημερινής βάσεως εμφανίζονται τρύπες……..

Μέχρι σήμερα αυτό που βλέπαμε από την νεοεκλεγείσα Δημοτική αρχή ήταν και είναι

να τρέχει πίσω από τις τρύπες και να τις καλύπτει με άμμο,ή θραυστό αμμοχάλικο ή πίσσα, χωρίς να αποκαθιστά τις κακοτεχνίες όπως προβλέπεται σύμφωνα με τους Κανόνες της Επιστήμης της Τέχνης και της Τεχνικής, ..και της Τεχνικές Προδιαγραφές του Έργου Αποχέτευσης.

Ποιος άραγε ενδιαφέρεται ή θα ενδιαφερθεί επί της ουσίας να τακτοποιήσει αυτό το θέμα και να δοθεί ένα τέλος στην ταλαιπωρία των πολιτών της Δημοτικής ενότητας Δροσιάς, που έχουν καταστρέψει τα αυτοκίνητα τους και που κινδυνεύουν  ανά πάσα στιγμή οι πεζοί, ποδηλάτες και μοτοποδηλάτες να σκοτωθούν!!!!!!!

Η νεοεκλεγείσα Δημοτική αρχή?   αυτή όπως φαίνεται  σφυρά αδιάφορα για το θέμα ……….. 

Για του λόγου το αληθές δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες

4-5-2015 ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΝΤΟΥ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

4-5-2015 ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΝΤΟΥ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

4-5-2015 ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΚΑΙ ΛΕΩΦΟΡΙΥ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

4-5-2015 ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΚΑΙ ΛΕΩΦΟΡΙΥ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

4-5-2015  ΛΕΩΦΟΡΙΥ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

4-5-2015 ΛΕΩΦΟΡΙΥ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

4-5-2015 ΛΕΩΦΟΡΙΥ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΔΡΟΣΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ