ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ· Ζώα και μυθολογία

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ· 

Ζώα και Ιστορία 
Ζώα και μυθολογία: Κύκνοι πετούσαν κατά τη Μυθολογία γύρω από τη λίμνη της Δήλου, όταν γεννήθηκε ο Απόλλωνας. Κύκνοι έφταναν την Άνοιξη σε πολλές λεκάνες απορροής των χειμάρρων των Κυκλάδων πριν την εξοντωτική υπεροικοδόμηση στους υδροβιότοπους. Ο Ποσειδώνας, πολιούχος της νήσου Τήνου, απέστειλε σμήνη πελαργών, για να εξολοθρεύσουν τα πολυπληθή ερπετά του νησιού. Η Δήλος ονομάστηκε Ορτυγία εξαιτίας των πολλών ορτυκιών της. Το ίδιο όνομα αποδίδεται στη Σύρο και στη Ρήνεια. «Όρος Διός Μηλωσίου» διαβάζουμε σε επιγραφή που βρέθηκε στο Ζα της Νάξου και σημαίνει «βουνό του Δία, προστάτη των προβάτων». Στην Ανάφη τελούσαν τα ταυροφόνια, ασκήσεις και αγώνες με ταύρους. Τα ταυροφόνια ήταν αφιερωμένα στον Ποσειδώνα και την Άρτεμη ταυροπόλο. Ο Άνιος δώρησε ταύρο στον Αγαμέμνονα, που αναχωρούσε για την Τροία και τον συμβούλεψε να ιδρύσει ναό της Αθηνάς στον τόπο, που θα πρωτοβγεί ο ταύρος. Το ζώο βγήκε στην Άνδρο κι έτσι ιδρύθηκε εκεί ο ναός της Ταυροβόλου Αθηνάς.

Άλλες πληροφορίες: Νάνοι ελέφαντες έζησαν στα νησιά των Κυκλάδων πριν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Πριν 35 χρόνια η μέδουσα λίγο έλειψε να καταστεί μοιραία για τον τουρισμό των Κυκλάδων, καθώς εμφανίστηκε απειλητική στις παραλίες των νησιών και αποθάρρυνε τους κολυμβητές από τη γεύση της θάλασσας. Υπήρξαν έρευνες και επινοήθηκαν προληπτικά μέτρα, αλλά οι τσούχτρες εξαφανίστηκαν, όπως ήρθαν. Οι λόφοι των Κυκλάδων με τους θάμνους του μεσογειακού συστήματος, το θυμάρι, την λαδανιά (αλισαριά), την ασφάκα και πολλούς άλλους είναι τόπος βοσκής για τις μέλισσες. Το μέλι υπήρξε από τα πολύτιμα προϊόντα των Κυκλάδων από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα. Ο πελεκάνος έγινε το «ιερό» πουλί της Μυκόνου. Συνδέθηκε με την αλλαγή του προσώπου του νησιού, που από τη λησμονιά και την εγκατάλειψη, έγινε εξαιτίας κυρίως της Δήλου, κοσμοπολίτικο διεθνές κέντρο. Πρέπει να υπήρξε εκτεταμένη περδικοτροφία στα νησιά, γιατί εκτός του νόστιμου κρέατός της χρησιμοποιήθηκε και για τις περδικομαχίες. Τον καιρό του Αντιγόνου Γονατά, οι κάτοικοι της Ανάφης εγκατέλειψαν το νησί, λόγω της αφθονίας της πέρδικας, που κατέστρεφε την αγροτική παραγωγή. Στα Θεσμοφόρια, γιορτή προς τιμήν της Δήμητρας, ανακάτευαν υπολείμματα από νεκρά γουρουνάκια με σπόρους και τα έβαζαν στο βωμό. Παρόμοιες γιορτές της αρχαιότητας φθάνουν μέχρι σήμερα με τα χοιροσφάγια στη Μύκονο, την Άνδρο και άλλα νησιά.