ΔΙΟΝΥΣΟΣ – ΔΗΜΟΤΙΚΑ ‘ΜΕΤΑΞΥ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ ‘

ΔΙΟΝΥΣΟΣ – ΔΗΜΟΤΙΚΑ

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

ΜΕΤΑΞΥ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ

by  https://dimotisd.blogspot.com/2021/04/blog-post_12.html

    Η υπόθεση εκτυλίσσεται σ’ ένα υποθετικό κράτος όπου η μοιχεία αποτελεί αυτεπάγγελτα διωκόμενο ποινικό αδίκημα.
Η σύζυγος καταγγέλλει το σύζυγο, ο εισαγγελέας εκτιμά ότι υπάρχουν ικανές σχετικές ενδείξεις και ο σύζυγος παραπέμπεται για την τέλεση του συγκεκριμένου αδικήματος.
Στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο εμφανίζεται σαν μάρτυρας ο ντέντεκτιβ που είχε ερευνήσει την υπόθεση για λογαριασμό της συζύγου και καταθέτει τα εξής :
«Είδα το σύζυγο με μία κυρία, αγκαλιασμένους, να εισέρχονται χαριεντιζόμενοι σ’ ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Μετά από λίγο, άναψαν τα φώτα σ’ ένα δωμάτιο και είδα μέσα το ζευγάρι. Κατόπιν έσβησαν τα φώτα και δεν είδα τη συνέχεια. Σε μία ώρα περίπου βγήκαν και πάλι αγκαλιασμένοι και απεχώρησαν».
Με βάση αυτή τη μαρτυρία, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο πείθεται για την πέραν πάσης αμφιβολίας ενοχή του κατηγορουμένου συζύγου και τον καταδικάζει.
Αποχωρώντας από την αίθουσα του δικαστηρίου, ο σύζυγος μονολογεί:
«Έπρεπε ν’ αθωωθώ λόγω αμφιβολιών, αφού, μετά που  έσβησαν τα φώτα, δεν υπάρχει βεβαιότητα για το τι ακριβώς επακολούθησε μέσα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.»
Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με τα ίδια πιό πάνω δεδομένα, το δικαστήριο δεν πείθεται για την πέραν πάσης αμφιβολίας ενοχή του κατηγορουμένου συζύγου και τον αθωώνει λόγω αμφιβολιών, γενομένου δεκτού ότι, μετά που έσβησαν τα φώτα, δεν υπάρχει βεβαιότητα για το τι ακριβώς επακολούθησε μέσα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.
Αποχωρώντας από την αίθουσα του δικαστηρίου, η σύζυγος μονολογεί:
«Μας φάγανε οι αμφιβολίες!»

Τέσσερεις φίλοι, ο Άλφα, ο Βήτα, ο Γάμα και ο Δέλτα συζητάνε την υπόθεση :

Άλφα : Φως φανάρι τι κάνανε με σβησμένα φώτα. Τι αμφιβολίες και πράσιν’ άλογα! Έπρεπε  να τον δικάσουν!
Δέλτα : Δίκιο έχεις!
Βήτα : Διαφωνώ, δεδομένου ότι στο νομικό μας πολιτισμό οι αμφιβολίες λειτουργούν υπέρ του κατηγορουμένου. Ακόμα και αν η αμφιβολία για την τέλεση του αδικήματος είναι πολύ αμυδρή, καλύτερα αθώωση παρά διακινδύνευση καταδίκης αθώου.
Δέλτα : Δίκιο έχεις!
Γάμα (απευθυνόμενος στον Δέλτα) : Μας δουλεύεις ρε; Είτε ο ένας έχει δίκιο είτε ο άλλος. Δε μπορεί να έχουν και οι δύο δίκιο!
Δέλτα: Δίκιο έχεις και συ !!!