Uncovering a stunning Ancient Greek mosaic of Dionysus in Dion, Macedonia, Greece. It’s a lot of work that requires meticulous attention to details but the result is absolutely worth it! Go behind the scenes with the team of conservators at Dion and get a fascinating glimpse of the restoration of one of the most exciting archaeological discoveries in the site, the mosaic of the “Villa of Dionysus.” Video by Konstantinos Arvanitakis and the Onassis Foundation.
Όχι δεν ήταν η θανατηφόρα ανάσα του θεού του κάτω κόσμου ή του Κέρβερου – Η επιστημονική απάντηση για το «πέρασμα στον κάτω κόσμο»
Η Ντενιζλί είναι μια πόλη στην νοτιοδυτική Μικρά Ασία. Για χιλιάδες χρόνια ο θρύλος ήθελε πως εδώ βρίσκεται η πύλη του Άδη, το πέρασμα δηλαδή στον κάτω κόσμο, γι’ αυτό και πίστευαν πως όποιος άνθρωπος ή ζώο πλησίαζε σε αυτήν θα κατέληγε νεκρός.
To Κηρύκειο του Ερμή και η Σχέση του με το Ανθρώπινο DNA
Το σχήμα του DNA είναι γνωστό σε όλους μας, αυτό που δεν είναι γνωστό είναι μεγάλη ομοιότητα με το κηρύκειο του Ερμή και το σήμα του Ασκληπιού στην αρχαία Ελλάδα!
Το κηρύκειο του Ερμή έχει μεγάλη ομοιότητα με το έμβλημα του Ασκληπιού, το οπoίο στην συνέχεια υιοθετήθηκε από τους γιατρούς και την ιατρική επιστήμη.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ασκληπιός διδάχθηκε την επιστήμη της ιατρικής από τον Χείρωνα, έχει γίνει τόσο διάσημος γιατρός που όχι μόνο βοήθησε τους ανθρώπους να ξεφύγουν το θάνατο, αλλά όπως αναφέρεται με την επιστήμη του ανάστησε και πολλούς νεκρούς (Απολλόδωρος« G118-120 Βιβλιοθήκη ») . Στην Οδύσσεια του Ομήρου έχουμε και άλλες πληροφορίες, το όνομα Κίρκη δεν είναι τυχαίο, αλλά τα γράμματα που το αποτελούν βρίσκονται και στην λέξη κηρύκειο.
Το όνομα του γιου του Οδυσσέα και της Κίρκης είναι Τηλέγονος [Τηλε (= μακριά από) και γόνος]. Η Κίρκη είχε τέσσερις θεραπευτές («αμφιπόλους»: κ 348-349), όσες και οι βάσεις του DNA, θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαίο γεγονός αλλά ας μην ξεχνάμε πως έχει σωθεί μόλις το 3% των έργων των αρχαίων συγγραφέων.
Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο το κηρύκειο του Ερμή είχε εφευρεθεί από το μάντη Τειρεσία όταν και βρήκε στην Κυλλήνη δύο ζευγαρωμένα φίδια και επειδή τα χώρισε πληγώνοντας τα μετατράπηκε σε γυναίκα. Ο Τειρεσίας για να χωρίσει τα δύο φίδια χρησιμοποίησε ένα ραβδί. Τα φίδια τυλίχτηκαν αντικριστά πάνω στο ραβδί σε σχήμα 8 και στην κορυφή παίρνοντας έτσι το σχήμα φ.
Ο αριθμός φ αναφέρεται από τον Πυθαγόρας τον 5ο αιώνα πχ τον οποίο και χρησιμοποίησαν ο Ικτίνος ο Φειδίας και ο Καλλικράτης στην κατασκευή ναών αλλά και οικοδομημάτων. Το σχήμα που πήραν τα δύο αυτά φίδια καθώς τυλίγονταν πάνω στο ραβδί μοιάζει εκπληκτικά με τον έλικα του DNA. Αργότερα ο Τειρεσίας συνάντησε τα φίδια ζευγαρωμένα οπότε και έγινε και πάλι άνδρας.
Ένας άλλος μύθος λέει ότι κάποτε ο Ερμής βρήκε δύο φίδια να μάχονται το ένα το άλλο, έτσι χρησιμοποίησε το ραβδί του για να τα χωρίσει από τότε λοιπόν το σύμβολο των φιδιών πάνω στο ραβδί στολισμένο με τις φτερούγες του Θεού Ερμή συμβολίζει την ομόνοια και την πάταξη της διχόνοιας.
Το κηρύκειο συμβολίζει της δύο αντίθετες δυνάμεις μέσω των οποίων είναι αναγκασμένη να λειτουργεί η ανθρώπινη αντίληψη. Συμβολίζει το αρσενικό και το θηλυκό που ενώνονται προκειμένου να δημιουργηθεί ο άνθρωπος. Επίσης τα φίδια μπλέκονται σχηματίζοντας εφτά κύκλους που λέγεται ότι συμβολίζει το DNA. O αριθμός 7 μόνο τυχαίος δεν είναι καθώς χρησιμοποιείτε κατά κόρον στην αρχαιότητα.
Για πολλούς η Ελληνική Μυθολογία αποτελεί πηγή φαντασίας των προγόνων μας , αλλά το γεγονός ότι πολλά πράγματα τα οποία βλέπουμε ως τυχαία σύμβολα στον αρχαίο κόσμο, τα συναντάμε καθώς εξελίσσεται η επιστήμη, θα πρέπει να μας κάνει να αναρωτηθούμε, μήπως τελικά γνωρίζουμε ελάχιστα για τους προγόνους μας…;
· Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ http://bit.ly/1fdNXcH [Λεπτομέρεια από χρυσό δαχτυλίδι με παράσταση της Λήδας και του μεταμορφωμένου σε κύκνο Δία από τη Θεσσαλία, 2ος αι. π.Χ. Detail from gold ring with a representation of Leda and of Zeus transformed into a swan, from Thessaly, 2nd c. BC.]
Μπορεί οι περισσότεροι νεοέλληνες να γνωρίζουν ελάχιστα ή να αγνοούν παντελώς την αρχαία ελληνική γλώσσα… όχι όμως και μία απομονωμένη κοινότητα στη βορειοανατολική Τουρκία.
Στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας περίπου 5.000 άνθρωποι φαίνεται ότι μιλούν μία διάλεκτο που πλησιάζει εκπληκτικά στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Όπως λέει η λέκτορας Φιλολογίας Ιωάννα Σιταρίδου του Πανεπιστημίου του Cambridge «η χρήση του απαρεμφάτου έχει χαθεί στα νέα ελληνικά. Όμως, στα Romeyka έχει διατηρηθεί».
Μια πιθανότητα είναι ότι οι ομιλητές αυτής της διαλέκτου είναι οι απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που ζούσαν κατά μήκος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας πριν από τον 6ο ή 7ο αιώνα π.Χ., όταν η περιοχή αποικίστηκε αρχικά.
Αλλά είναι επίσης πιθανό να είναι απόγονοι αυτόχθονων πληθυσμών ή μίας μεταναστευτικής φυλής οι οποίοι αναγκάστηκαν να μιλούν τη γλώσσα των αρχαίων ελληνικών αποικιοκρατών.
Οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής είναι ευσεβείς μουσουλμάνοι, γι΄ αυτό και είχαν το δικαίωμα να παραμείνουν στην Τουρκία μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.
Passipoularidou's weblog 