Μελανόμορφη τριφυλλόσχημη οινοχόη του «Ζωγράφου του Φινέως», 530-520 π.Χ. Black-figure trefoil oinochoe (wine jug) by the «Phineus Painter», 530-520 BC

Metropolitan Museum Athens

11 Φεβρουαρίου 2013  ·

 by https://www.facebook.com/MetropolitanMuseumAthens/photos/a.375336935891260/408726879218932/

ΑΦΕΛΕΙΑ…

Ελάφι γλύφει τα νύχια πάνθηρα.

Μελανόμορφη τριφυλλόσχημη οινοχόη του «Ζωγράφου του Φινέως», 530-520 π.Χ.

Αθήνα, Μουσείο Κυκλαδικής και Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης

SIMPLEMINDEDNESS…

A deer licks a panther’s claς.

Black-figure trefoil oinochoe (wine jug) by the «Phineus Painter», 530-520 BC

Athens, Museum of Cycladic and Ancient Greek Art

Ελληνικό το πρώτο αλφάβητο στον κόσμο!!!

ΓΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Η ιστορία πίσω από το «Ελληνικό πόδι» και η ιατρική του εξήγηση

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Uncovering an Ancient Greek Mosaic of Dionysus

Greek Reporter

17 Ιανουαρίου στις 10:20 μ.μ.  · 

Uncovering an Ancient Greek Mosaic of Dionysus

by https://www.facebook.com/watch/?v=400562364081307

Uncovering a stunning Ancient Greek mosaic of Dionysus in Dion, Macedonia, Greece. It’s a lot of work that requires meticulous attention to details but the result is absolutely worth it! Go behind the scenes with the team of conservators at Dion and get a fascinating glimpse of the restoration of one of the most exciting archaeological discoveries in the site, the mosaic of the “Villa of Dionysus.” Video by Konstantinos Arvanitakis and the Onassis Foundation.

ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO ΠΑΣΤΗΤΕ ΕΔΩ

Γεωργία Μπάρδη «Κολχικόν», το μαγικό φίλτρο της Μήδειας.

Γεωργία Μπάρδη

25 Ιανουαρίου στις 10:10 μ.μ.  · 

https://www.facebook.com/photo?fbid=1016703258823013&set=a.143024389524242

«Κολχικόν», το μαγικό φίλτρο της Μήδειας:

Σύμφωνα με τον μύθο της Αργοναυτικής εκστρατείας, η Μήδεια, κόρη του Αιήτη βασιλιά της Κολχίδας στη Μαύρη Θάλασσα, χρησιμοποιεί το φυτό ”Kολχικόν” που φύτρωσε στον Καύκασο από το αίμα του Προμηθέα, ως φάρμακο και ως δηλητήριο. Ερωτευμένη με τον Iάσονα, φτιάχνει μια προστατευτική αλοιφή από το κολχικό, καλύπτει το σώμα και τα όπλα του Ιάσονα και τον καθιστά άτρωτο κατά τη διάρκεια των άθλων που του ανέθεσε ο πατέρας της στην Κολχίδα. O Ιάσονας καταφέρνει με την δική της βοήθεια να αποκτήσει τελικά το χρυσόμαλλο δέρας. Γυρίζει μαζί της στην Ιωλκό για να διεκδικήσει από τον Πελία τον θρόνο του πατέρα του. Στην συνέχεια, όμως, όταν ο Ιάσονας την εγκαταλείπει για να παντρευτεί στην Κόρινθο την κόρη του βασιλιά Κρέοντα, τη Γλαύκη, η Μήδεια με το ίδιο φυτό, δηλητηριάζει το φόρεμα που στέλνει δώρο στο γάμο της Γλαύκης. Σκοτώνει έτσι την Γλαύκη, τον πάτερα της βασιλιά Κρέοντα, αλλά και τα ίδια της τα παιδιά.

Το φυτό Κολχικόν:

Το γένος Κολχικόν (Colchicum) ανήκει στην οικογένεια των Λειριοειδών (Liliaceae). Περιλαμβάνει πολλά δηλητηριώδη είδη, με το φθινοπωρινό (Colchicum autumnale), να είναι το πιο τοξικό. Η ανθοφορία και συγκομιδή του γίνονται το φθινόπωρο και η καρποφορία από τον Μάιο έως τον Ιούνιο. Μοιάζει με τον κρόκο, έχει όμως έξι στήμονες ενώ ο κρόκος τρεις. Ένα από τα κυριότερα συστατικά του Κολχικού του Φθινοπωρινού είναι το τοξικό αλκαλοειδές κολχικίνη, ουσία που απομονώθηκε από το φυτό για πρώτη φορά το 1889.

Η κολχικίνη στην κυτταρογενετική έρευνα:

Η κολχικίνη έχει κυτταροστατική και σταθμοκινητική δράση. Η προσθήκη της σε διαιρούμενα κύτταρα δεσμεύει την μιτωτική άτρακτο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ολοκληρωθεί η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης και του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Εδώ και πολλές δεκαετίες η κολχικίνη, αλλά και παράγωγα της όπως η δεμεκολχίνη (Colcemid), χρησιμοποιούνται στην κυτταρογενετική/καρυοτυπική ανάλυση για να σταματήσουν την μιτωτική διαδικασία και να καταστεί έτσι δυνατή η μελέτη του γενετικού υλικού κάθε κυττάρου στη μορφή των χρωμοσωμάτων.

Η κολχικίνη στην αντιμετώπιση του κορονοϊού:

Η κολχικίνη είναι ένα γνωστό φάρμακο με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Χρησιμοποιείται για την θεραπεία πολλών παθήσεων, μεταξύ των οποίων η ουρική αρθρίτιδα, ο μεσογειακός πυρετός, οι περικαρδίτιδες και σχετικά πρόσφατα και άλλα καρδιαγγειακά νοσήματα. Τα τελευταία αποτελέσματα της ελληνικής αλλά και της καναδικής ομάδας μελέτης, με βάση τα οποία η κολχικίνη προλαμβάνει την εξέλιξη της νόσου σε κάποιες κατηγορίες ασθενών με κορονοϊό, αποτελεί ένα ελπιδοφόρο μήνυμα!

Γοητεία, θέλγητρα και τρόποι καλλωπισμού Αθάνατες και θνητές . ‘Αφροδίτη’

https://www.facebook.com/TheMythologists/photos/a.266687670100436/640452646057268/

The Mythologists

20 Νοεμβρίου 2015 · 

Γοητεία, θέλγητρα και τρόποι καλλωπισμού

Αθάνατες και θνητές

Αφροδίτη

Ράνια Τζεν

Φίλες και φίλοι μυθολόγοι καλησπέρα,

Την περασμένη Παρασκευή ξεκινήσαμε να εισερχόμαστε στα άδυτα των ωραίων γυναικών της αρχαιότητας με πρώτη τη θεά Ήρα, για να ανακαλύψουμε τόσο τα μυστικά του καλλωπισμού τους, όσο και τα κόλπα και τα θέλγητρα που χρησιμοποιούσαν για να γοητεύσουν το άλλο φύλο ή για να πετύχουν το σκοπό τους.

Η Αφροδίτη ως θεά του έρωτα, της ομορφιάς και της ευχαρίστησης κατέχει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος και δικαιολογημένα φέρει τον τίτλο της ομορφότερης θεών και ανθρώπων. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη δύναμή της εκτός από τρεις ορκισμένες παρθένες θεές την Αθηνά, την Άρτεμη και την Εστία που παρέμειναν άτρωτες.

Σύζυγος του Ήφαιστου, η καλλίπυγος Αφροδίτη, είχε εξωσυζυγική της σχέση με τον Άρη με τον οποίον απέκτησε δύο παιδιά, τον Ίμερο (πόθος) και τον Έρωτα που την συνόδευαν πάντα.

Παράλληλα με αυτούς είχε και άλλες συνοδούς : τις Χάριτες, την Αρμονία, την Ήβη, την Πειθώ και τις Ώρες που την φρόντιζαν και την καλλώπιζαν. Οι τρόποι περιποίησης και καλλωπισμού της περιλαμβάνουν ένα πλούσιο λουτρό και στη συνέχεια επάλειψη με αθάνατο λάδι που η μυρωδιά του ανήκει στους θεούς. Την ίδια διαδικασία λουτρού και φροντίδας βλέπουμε όταν πρόκειται να παρουσιαστεί στο Δία είτε όταν πρόκειται να συναντήσει επίδοξο εραστή.

Κατά τον Ομηρικό Ύμνο γεννήθηκε σε μια ακτή της Πάφου στην Κύπρο. Αφού καλλωπίστηκε με τη βοήθεια των Ωρών που ήταν συνοδοί της, μεταφέρθηκε στον Όλυμπο για να παρουσιαστεί στο Δία.

Σύμφωνα με την εκδοχή του Ησίοδου, η Αφροδίτη γεννήθηκε στα ανοιχτά των Κυθήρων από τον αφρό που δημιούργησαν τα γεννητικά όργανα του Ουρανού πέφτοντας στη θάλασσα μετά τον ακρωτηριασμό του από τον Κρόνο. Με τη βοήθεια του Ζέφυρου αφού πέρασε από τα Κύθηρα όπου στολίστηκε με την προσωνυμία της Ουράνιας Αφροδίτης ταξίδεψε μέχρι την Πάφο, όπου υπήρξε και το πρώτο ιερό της στον ελλαδικό χώρο.

Στην Ιλιάδα αναφέρεται από τον Όμηρο ως «Κυθέρεια θεά του έρωτα τροφός».

Μολαταύτα, ακόμα και εκείνη, η θεά του έρωτα δεν αρκείται μόνο στα φυσικά της προσόντα, την ομορφιά και τη χάρη. Εκτός από τον έρωτα που εμπνέει σε κάθε πλάσμα, διαθέτει και άλλα μυστικά όπλα, μεθόδους και κόλπα.

Θυμηθείτε ότι ακόμα και για να αποκτήσει το γνωστό « μήλο της Έριδος» με τον τίτλο της «Καλλίστης», δελέασε τον Πάρη, τάζοντάς του την ωραία Ελένη. Και φυσικά η ίδια ενέπνευσε τον έρωτα για τον Πάρη στην Ελένη.

Μιλήσαμε ήδη και για την περίφημη ερωτογόνα ζώνη που έφερε επάνω της και που τη δανείστηκε ακόμα και η Ήρα.

Άλλη προσωνυμία της Αφροδίτης ήταν «Μανδραγορίτις» από το φυτό Μανδραγόρας με την ανθρωπόμορφη ρίζα που φημιζόταν για αφροδισιακές ιδιότητες.

Ίδιον της ήταν να παρασύρει τους θεούς σε ερωτικές περιπέτειες για να αποδεικνύει τη δύναμή της και στη συνέχεια τους περιγελούσε. Ο Δίας για να τη συνετίσει της ενεφύσησε έρωτα για ένα θνητό, τον Αγχίση, έναν όμορφο βοσκό της Τροίας. Έτσι η θεά του έρωτα γνώρισε το πάθος και τον πόθο που σκόρπισε στους θνητούς.

Στον ομηρικό ύμνο στην Αφροδίτη περιγράφεται η ερωτική της ιστορία.

Είδε τον Αγχίση στις κορυφές της Ίδης και ήταν ωραίος σαν αθάνατος. Τότε γύρισε στην Πάφο στο ναό της Έκλεισε την πόρτα του ναού και δέχθηκε τις περιποιήσεις των Χαρίτων, οι οποίες αφού την λούζουν και την καλλωπίζουν, στη συνέχεια την ντύνουν με υπέροχα χαριτωμένα φορέματα και τη στολίζουν με τα χρυσαφικά της.

Έτσι πανέτοιμη επιστρέφει στα βουνά της Ίδης στην Τροία. Στο πέρασμά της σκόρπιζε την ερωτική επιθυμία στα ζώα.

Μπήκε στην καλύβα του βοσκού και βρήκε τον Αγχίση μόνο του να παίζει κιθάρα. Στάθηκε μπροστά του σαν μια απλή κοπέλα . Ο Αγχίσης θαμπώθηκε με την ομορφιά της και την προσεγμένη εμφάνιση. Φορούσε ένα κόκκινο χιτώνα που έλαμπε σαν τη φωτιά. Τα στήθη της έλαμπαν λουσμένα κάτω από το φως του φεγγαριού. Ο Αγχίσης ερωτοχτυπήθηκε αλλά δε μπορούσε να πιστέψει ότι ήταν μια απλή θνητή, γιαυτό και τη χαιρέτησε σα θεά και της ζήτησε να τον ευλογήσει και αυτός υποσχέθηκε ότι θα θυσιάζει για χάρη της.

Η θεά τότε του είπε ψέματα ότι είναι μια κοινή θνητή, κόρη ενός βασιλιά της Φρυγίας που μιλά τη γλώσσα των Τρώων. Διαβεβαίωσε ότι την πήρε ο Ερμής, καθώς χόρευε με τις φίλες της και τις νύμφες και την έφερε ως εκεί, λέγοντας της ότι είναι προορισμένη να γίνει γυναίκα του Αγχίση.

Ο Αγχίσης αφού πείστηκε, της απάντησε: «Αν είσαι θνητή προορισμένη για γυναίκα μου, ούτε θεός ούτε άνθρωπος θα με απομακρύνει από εσένα. Και ο ίδιος ο Απόλλωνας να με χτυπήσει με τα βέλη του, εγώ σ’ αγαπώ τώρα κι ας πεθάνω μετά».

Ο βοσκός της έβγαλε τα αστραφτερά κοσμήματα, της έλυσε τη ζώνη και τη γύμνωσε. Τότε πάνω στα κλινοστρώματα που ήταν καλυμμένα με τομάρια από τα κυνήγια του Αγχίση η θεά του έρωτα γνώρισε την ικανοποίηση σαν κοινή θνητή.

Η θεά όμως πριν φύγει, αποκάλυψε στο βοσκό ποια ήταν δείχνοντας του την πραγματική μορφή της και το λαμπερό κάλλος. Ο Αγχίσης όταν είδε τα όμορφα μάτια της τρόμαξε Γύρισε το πρόσωπό τους και την ικέτεψε. Κανείς θνητός δεν έχει καλή μοίρα, αν δει τη θεά γυμνή ή αν κοιμηθεί μαζί της.

Από αυτόν τον έρωτα γεννήθηκε ο Αινείας που ο πατέρας του δεν είχε δικαίωμα να αποκαλύψει το όνομα της μάνας του. Λένε ότι έμεινε ανάπηρος από αστραπή καθώς κάποτε παρασύρθηκε και καυχήθηκε, άλλοι λένε πως τυφλώθηκε επειδή είδε τη θεά γυμνή.

Η μυθολογία μας φυσικά δεν διηγείται όλες αυτές τις περιπέτειες της θεάς και τις σχέσεις της με τον Ήφαιστο και τον Άρη άνευ λόγου ούτε προς αναψυχή.

Τόσο στον Πλατωνικό Τίμαιο όσο και στο «Εις τας Πλάτωνος Πολιτείας Υπόμνημα» του Πρόκλου, μπορούμε να πληροφορηθούμε για τον αποσυμβολισμό αυτών των σχέσεων και το φιλοσοφικό τους υπόβαθρο, με το οποίο δεν θα ασχοληθούμε σε αυτή την ανάρτηση.

Ένα είναι σίγουρο ότι ακόμα και αυτή η θεά του έρωτα η αφρογέννητη, η καλλίπυγος, η αναδυόμενη, η χρυσή, «η Πάνδημη» ή « η Κυρία», όπως ονομαζόταν στη Σπάρτη, ήταν και δολοπλόκος κατά τη Σαπφώ και χρησιμοποιούσε θέλγητρα, ψέματα και πονηρά κόλπα για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της και το στόχο της.

Φίλες και φίλοι την ερχομένη Παρασκευή θα δούμε αναλυτικά το θέμα του λουτρού στην αρχαιότητα.

Ώς τότε να περνάτε καλά!

Σαπφώ

Ύμνος προς την Αφροδίτη

Ποικιλόθρον᾽ ὰθάνατ᾽ ᾽Αφρόδιτα,

παῖ Δίος, δολόπλοκε, λίσσομαί σε,

μή μ᾽ ἄσαισι μήτ᾽ ὀνίαισι δάμνα,

πότνια, θῦμον·

ἀλλά τυίδ᾽ ἔλθ᾽, αἴ ποτα κἀτέρωτα

τᾶς ἔμας αὔδας αἴοισα πήλοι

ἔκλυες, πάτρος δὲ δόμον λίποισα

χρύσιον ἦλθες

ἄρμ᾽ ὐπασδεύξαισα· κάλοι δέ σ᾽ ἆγον

ὤκεες στροῦθοι περὶ γᾶς μελαίνας

πύκνα δίννεντες πτέῤ ἀπ᾽ ὠράνω αἴθε-

ρος διὰ μέσσω,

αῖψα δ᾽ ἐξίκοντο· σὺ δ᾽, ὦ μάκαιρα,

μειδιάσαισ᾽ ἀθανάτῳ προσώπῳ

ἤρἐ ὄττι δηὖτε πέπονθα κὤττι

δηὖτε κάλημι,

κὤττι μοι μάλιστα θέλω γένεσθαι

μαινόλᾳ θύμῳ· «τίνα δηὖτε πείθω

μαῖς ἄγην ἐς σὰν φιλότατα ;τίς σ’, ὦ

Ψάπφ᾽, ἀδίκηει;

καὶ γάρ αἰ φεύγει, ταχέως διώξει·

αἰ δὲ δῶρα μὴ δέκετ’, ἀλλά δώσει·

αἰ δὲ μὴ φίλει, ταχέως φιλήσει

κωὐκ ἐθέλοισα.»

ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον

ἐκ μερίμναν, ὄσσα δέ μοι τέλεσσαι

θῦμος ἰμέρρει, τέλεσον, σὐ δ᾽ αὔτα

σύμμαχος ἔσσο.

________________________________________

Μετάφραση: Παναγής Λεκατσάς

Οµορφόθρονη αθάνατη Αφροδίτη,

κόρη του ∆ία, σου δέοµαι, δολοπλέχτρα,

µε πίκρες και καηµούς µη, ∆έσποινα,

παιδεύεις την ψυχή µου

µα έλα µου, αν και κάποτε, από πέρα

µακριά, το κάλεσµά µου όµοι’ αγροικώντας,

ήρθες, το πατρικό παλάτι αφήνοντας

και το χρυσό σου αµάξι

ζεύοντας` κι όµορφα στρουθιά πετώντας

γοργά στη γη σε φέρανε τη µαύρη

παν’ απ’ τον ουρανό µε φτεροκόπηµα

πυκνό µεσ’ στον αιθέρα`

κι ως έφτασαν ταχιά, χαµογελώντας

µε την αθάνατη όψη, ω µακαρία,

µε ρώτησες σαν τι και πάλι νάπαθα,

τι σε καλώ κοντά µου,

τι λαχταρά η ψυχή µου η φρενιασµένη

τόσο πολύ να γίνει: – «Ποια και πάλι

θες η Πειθώ να φέρει στην αγάπη σου;

Σαπφώ, ποια σ’ αδικάει;

Γιατί αν φεύγει, γοργά από πίσω θάρθει,

κι αν δεν παίρνει σου δώρα, θα σου φέρει`

τώρ’ αν δε σ’ αγαπάει, θα σ’ αγαπήσει

και δίχως να το θέλει».

Ω, έλα µου και τώρα, κι’ απ’ τις µαύρες

τις έγνοιες λύσε µε, κι ό,τι ν’ αληθέψει

ποθεί η ψυχή µου τέλεσ’ το κι ατή σου

συ γίνε ο βοηθός µου.

Βιβλιογραφία:

– Κ.Κερένυι, Η Μυθολογία των Ελλήνων

– Βικιπαιδεία

– Ζαν Ρισπέν, Ελληνική μυθολογία

Εικόνα:

Η «Αφροδίτη οκλάζουσα» έχει βγει από το λουτρό και ο Έρωτας της κρατάει την πετσέτα, Ρώμη

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ 8 Νοεμβρίου 2020 · Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου ‘ Ηφαίστεια Αντιπάρου και Δεσποτικού ‘

by https://www.facebook.com/photo?fbid=10220986136155701&set=pcb.10220986137475734

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

8 Νοεμβρίου 2020 · 

Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου (7)

Ηφαίστεια Αντιπάρου και Δεσποτικού

Οι λάβες της Αντιπάρου είναι παλιότερες της Σαντορίνης και της Μήλου. Στα ηφαίστεια της περιοχής οι εκρήξεις έχουν αρχίσει πολύ πριν τα 2 εκατομμύρια χρόνια από την περίοδο πριν την Πλειόκαινο του Τριτογενούς αιώνα, που διαρκεί 23 εκατομμύρια χρόνια.

Εδώ περιλαμβάνονται τα ηφαίστεια στη Β. Αντίπαρο (νησί Κάβουρας και οι ύφαλοι Κόκκινος και Μαύρος Τούρλος), τα ηφαίστεια της Ν. Αντιπάρου, τα ηφαίστεια του Δεσποτικού και το ηφαίστειο του Στρογγυλού.

Στη νότια Αντίπαρο ανατολικά του Δεσποτικού στη θέση Βλαχοβούναλο είναι εμφανής η δράση παλιού ηφαιστείου από τις λάβες που έχουν εκχυθεί. Δεύτερο ηφαίστειο είναι στη θέση Μαστίχια, όπου διακρίνεται θόλος πάνω από 200 μέτρα που αποτελείται από ηφαιστειακά πετρώματα. Υπήρξαν διαδοχικές περίοδοι ηρεμίας στην έκχυση λάβας και εκρήξεων (τρεις φάσεις εκρήξεων).

Η δράση των ηφαιστείων έδωσε ορυκτά πολύτιμα στο νησί και κατά τον 19ο αιώνα υπήρξε εκτεταμένη μεταλλευτική δραστηριότητα (ορυκτά μολύβδου, ψευδαργύρου, σιδήρου και μαγγανίου).

Τρία ηφαίστεια στο Δεσποτικό με ήρεμη δράση καταγράφει ο Ιωαν. Χ. Αναστόπουλος στο βιβλίο του «Γεωλογική κατασκευή της νήσου Αντιπάρου και των περί αυτήν νησίδων (1963)». Ένα στο ύψωμα Βίγλα Ν.Α., δεύτερο στη θέση Τουρλωτό Β.Δ. και τρίτο στο Χονδρό Βουνό, νοτιότερα.

———————————————-

Φωτογραφίες με λάβες στην Παναγία τη Φανερωμένη στην Αντίπαρο. Ξεχύθηκαν και έφτασαν στη θάλασσα από τα κοντινά ηφαίστεια. Όλες του φίλου εραστή της γεωλογίας Σωτήρη Καστρουνή. Εκεί μαζέψαμε και οψιδιανό.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ 6 Νοεμβρίου 2029 Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου ‘Τα ηφαίστεια της Σαντορίνης’

https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/123794225_10220968130585573_989802069093782224_n.jpg?_nc_cat=108&ccb=2&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=Tb6T-3CDpP8AX_fLHEP&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&oh=cfb7e345878c134c208d124b2e87a989&oe=5FCB40C3

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

6 Νοεμβρίου 2029

Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου (5)
Τα ηφαίστεια της Σαντορίνης

Το ηφαίστειο της Σαντορίνης δεν είναι ένα ηφαίστειο, αλλά πολλά που απλώνονται σ’ ολόκληρη την περιοχή της, με πολλούς υποθαλάσσιους κρατήρες. Σήμερα λέμε ηφαίστειο το νησάκι Νέα Καμμένη μ’ ένα κρατήρα στο κέντρο του σχηματισμένο από τις λάβες που ξεχύθηκαν τα πρόσφατα χρόνια.
Πριν 2 εκατομμύρια χρόνια η μεγάλη στεριά με το όνομα Αιγηίδα βούλιαξε κι έξω από την επιφάνεια του νερού έμειναν οι κορυφές των βουνών που αποτέλεσαν τα νησιά των Κυκλάδων. Στην περιοχή της σημερινής Σαντορίνης έμεινε έξω από τη θάλασσα μικρό νησάκι ύψους 570 μέτρων, εκεί που βρίσκεται ο Προφήτης Ηλίας.
Τον καιρό αυτό αρχίζουν ηφαίστεια υποθαλάσσια έντονη δράση και συσσωρεύουν υλικά λάβας γύρω από το νησάκι και σε κάποιο διάστημα σχηματίζεται ένα μεγάλο νησί στρογγυλό με πετρώματα ηφαιστειακά, η Στρογγύλη.
Ένας ψηλός κρατήρας ηφαιστείου ύψους πάνω από 1000 μέτρα βρισκόταν στη μέση.
Γύρω στο 1600 π. Χ. το ηφαίστειο ξαναζωντανεύει και με μια μεγάλη έκρηξη θάβει τη μεγάλη πόλη του Κυκλαδικο-Μινωικού πολιτισμού κάτω από δεκάδες μέτρα σποδού και κίσσηρης. Με αλλεπάλληλες εκρήξεις και σεισμούς το κεντρικό μέρος της Στρογγύλης βουλιάζει , ενώ γίνονται καθιζήσεις στα περιφερειακά σημεία του νησιού. Δημιουργούνται έτσι η σημερινή Θήρα, η Θηρασία και το Ασπρονήσι (το Ασπρονήσι δημιουργήθηκε από νεότερες εκρήξεις) και στο κέντρο μένει η μοναδική περίφημη καλντέρα με μήκος 11 και πλάτος 7,5 χιλιόμετρα. Η μεγαλύτερη κι επιβλητικότερη αυτή καλντέρα του κόσμου έχει μέγιστο βάθος 390 μέτρα κάτω απ’ την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ τα τοιχώματα γύρω της, πάνω στα οποία είναι χτισμένα τα Φηρά και η Οία έχουν ύψος 200-300 μέτρα.
Εδώ άραγε είναι ο χώρος που βούλιαξε η Ατλαντίδα;
Αυτό που σήμερα ονομάζουμε ηφαίστειο της Σαντορίνης είναι οι λάβες που χύθηκαν, τινάχθηκαν και υψώθηκαν μέσα απ’ το βυθό της καλντέρας σε διαδοχικές εκρήξεις. Οι λάβες αυτές έχουν σχηματίσει δύο νησάκια την Παλαιά και Νέα Καμμένη. Η Παλαιά Καμμένη σχηματίζεται από τη δράση του ηφαιστείου στη διάρκεια πολλών ετών, από το 196 π. Χ. μέχρι το 1508 μ. Χ. Η Νέα Καμμένη σχηματίζεται από τις εκρήξεις του 1707-1710 μ. Χ. γύρω από λάβες που είχαν πρώτα σχηματίσει τη Μικρή Καμμένη από το 1573 μ. Χ. Το καΐκι από τη θάλασσα των Φηρών μας πάει στη Νέα Καμμένη, όπου βλέπουμε και πατούμε τις λάβες του ηφαιστείου με τα πολλά χρώματα. Οι λάβες αυτές δίνουν πετρώματα με τα ονόματα βασάλτης, δακίτης, ανδεσίτης (πυριγενή ή εκρηξιγενή πετρώματα). Στη Νέα Καμμένη υπάρχουν κρατήρες του ηφαιστείου σκεπασμένοι με θειάφι και χώματα ηφαιστειακής σποδού.
Στα τελευταία χρόνια αναφέρονται οι εκρήξεις των ετών 1866-1870, 1925-1928, 1939-1941 και η τελευταία έκρηξη του 1950, που είναι και η τελευταία σ’ όλο τον ελλαδικό χώρο. Η ηφαιστειακή τέφρα τινάζεται ως 1.000 μέτρα ψηλά και οι βολίδες σε απόσταση 850 μέτρων από τον κρατήρα. Οι λάβες Λιάτσικα (γεωλόγος, μελετητής της Καμμένης) αποτελούν τα νεότερα ελληνικά πετρώματα.

Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου Τα ηφαίστεια της Μήλου

https://www.facebook.com/photo?fbid=10220976591197083&set=pcb.10220976604877425

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

7 Νοεμβρίου 2020 

Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου (6)

Τα ηφαίστεια της Μήλου

Στη δράση των ηφαιστείων πρέπει να αναζητηθεί αυτή η καταπληκτική γεωλογική μορφή που παρουσιάζει η Μήλος, το πιο πλούσιο σε πετρώματα και ορυκτά νησί της Ελλάδας. Αλλά ενώ στη Σαντορίνη τα ηφαίστεια έδωσαν μια άγρια ομορφιά, στη Μήλο χάρισαν ήπια ομορφιά. Δωρική η Σαντορίνη και Ιωνική η Μήλος! Και οι δυο σπάνιες ομορφιές εξαιτίας των ηφαιστείων!

Στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το νησί της Μήλου υπήρχε πριν 40 εκατομμύρια χρόνια αβαθής θάλασσα και κοντά σ’ αυτήν χερσαία περιοχή που τροφοδοτούσε με ιζήματα τη θάλασσα. Αυτή την εποχή, πριν 40 εκατομμύρια χρόνια, αναδύονται μερικά κομμάτια υποθαλάσσιας ξηράς και αρχίζει η περιπέτεια της Μήλου. Έτσι στο νησί βρίσκουμε πετρώματα της ηλικίας αυτής 35-65 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Πριν 2 εκατομμύρια χρόνια άρχισε να εκδηλώνεται ηφαιστειακή δράση στο νησί. Στο τέλος της δραστηριότητας αυτής, πριν 480.000 χρόνια, δημιουργήθηκαν τρία μεγάλα ηφαιστειακά κέντρα. Του Τράχηλα, της Φυριπλάκας και των Βουναλιών ενώ ακολούθως αναδύεται ολόκληρο το νησί με τη σημερινή του μορφή.

Από τη λάβα των ηφαιστείων της Μήλου προήλθε ο περλίτης, ενώ από τη δράση των ατμών και άλλων θερμών ρευστών πάνω στα ηφαιστειακά πετρώματα του νησιού δημιουργήθηκε το μεγαλύτερο μέρος των ορυκτών. Εδώ επίσης είναι η αιτία της γέννησης των γεωθερμικών ρευστών του νησιού.

Η Μήλος είναι για την Ελλάδα ένα μοναδικό και ανεκτίμητο γεωλογικό μουσείο.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ 5 Νοεμβρίου 2020· Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου (4) Γεωλογία και φαντασία

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

5 Νοεμβρίου 2020· 

Γεωλογική Ιστορία του Αιγαίου (4)
Γεωλογία και φαντασία

Αναστατώσεις λοιπόν, αλλαγές, μεγάλη ποικιλία φαινομένων κι ας μιλούμε για τη γαλήνη των τοπίων του Αιγαίου. Όλα σχετίζονται με το βούλιαγμα της αφρικανικής πλάκας κάτω απ’ την ευρασιατική πάνω στην οποία βρίσκεται η χώρα μας. Γι’ αυτό η σεισμική δράση στη χώρα μας είναι η μεγαλύτερη στον μεσογειακό χώρο κι’ απ’ τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Αλλά για να τα κατανοήσουμε όλ’ αυτά πρέπει να επιστρατεύσουμε όπως είπαμε, τη φαντασία μας σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών είναι ένα γενικό φαινόμενο που οφείλεται σε πανίσχυρες δυνάμεις από το εσωτερικό της γης.
Γιγαντιαίες θερμοκρασίες, γιγαντιαίες πιέσεις ταλαιπωρούν αφά-νταστα τα πετρώματα, τα λιώνουν και τα σχηματιζόμενα ρευστά υγρά και αέρια ζητούν να ξεσπάσουν. Έτσι έχουμε μετατοπίσεις, καταβυθίσεις, αναδύσεις κι άλλου είδους αναστατώσεις. Στο χώρο σύγκλισης λιθοσφαιρικών πλακών αναδύονται νέες οροσειρές και μια τέτοια διαδικασία άρχισε πριν 60 εκατομμύρια χρόνια και δημιούργησε δύο τεράστιες ορεινές αλυσίδες, α) τις Άνδεις και τα Βραχώδη όρη στην Αμερική και β) τις Άλπεις και Ιμαλάϊα στην Ευρασία.
Πολλές φορές οι γεωλόγοι διαφωνούν για τον τρόπο σχηματισμού ενός πετρώματος , αλλά και για την ηλικία του. Συμβαίνει εδώ ό, τι και σ’ άλλες επιστήμες. Γι’ αυτό εμείς δίνουμε μόνο σε γενικές γραμμές μερικά βασικά της γεωλογικής εξέλιξης για τις Κυκλάδες.
Ο αναγνώστης πρέπει να βάλει τη φαντασία του να δουλέψει. Στην περίπτωση που θα προκληθεί περισσότερο ενδιαφέρον, θα ανατρέξει στα βιβλία της βιβλιογραφίας (δέστε την άλλη σημερινή ανάρτηση) ή σε άλλα που θα προσφέρουν πληρέστερη εικόνα και κατανόηση.
Έχουμε κι άλλα να πούμε και μη βιάζεστε! Για τη ηφαίστεια της Θήρας, της Μήλου και της Αντιπάρου-Δεσποτικού-Στρογγυλού. Την ηλικία τους, την ιστορία τους, τις εκρήξεις τους. Στην Ελλάδα υπάρχουν 39 ενεργά ηφαίστεια και αυτά του χάρτη είναι τα μεγαλύτερα.

—————————————————–
«Τα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα»

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ 3 Νοεμβρίου 2020· Γεωλογική ιστορία του Αιγαίου (2) Πλέουμε πάνω σε «μέλι»

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

3 Νοεμβρίου 2020 · 

Γεωλογική ιστορία του Αιγαίου (2)
Πλέουμε πάνω σε «μέλι»Οι λιθοσφαιρικές πλάκες πλέουν γιατί κάθονται πάνω σ΄ένα παχύρευστο λιωμένο πέτρωμα, σαν μέλι. (Έτσι το περιέγραψε στην τάξη κάποτε ένας μαθητής). Το πάχος αυτού του «μελιού» είναι γύρω στα 150-200 χιλιόμετρα. Κάτω λοιπόν από τα 75 χιλιόμετρα στερεού πετρώματος βρίσκεται λιωμένο πέτρωμα πάχους γύρω στα 150-200 χιλιόμετρα. Το πέτρωμα είναι λιωμένο εξαιτίας της μεγάλης θερμοκρασίας που επικρατεί εκεί. Εμείς «πλέουμε» πάνω σ’ αυτή τη «θάλασσα» του ρευστού πετρώματος κι αλλάζουμε σιγά σιγά θέση. Δεν είναι βέβαια ταξίδι χωρίς περιπέτεια , αφού η μετακίνηση των πλακών (μπορεί να είναι απομάκρυνση, αλλά και σύγκρουση) δημιουργεί ηφαίστεια και σεισμούς, χωρίζει ηπείρους, κλείνει θάλασσες κι ανοίγει άλ-λες, ανανεώνει τα πετρώματα, βουλιάζει στεριές και δημιουργεί καινούριες, φέρνει μαζί την καταστροφή και τη δημιουργία.
Ας δούμε τη γη σαν ένα φρούτο. Με το δέρμα του (στερεός φλοιός), τη σάρκα του (μανδύας) και το κουκούτσι (πυρήνας).
Ο στερεός φλοιός έχει μέσο πάχος γύρω στα 40 χιλιόμετρα.
Ο μανδύας έχει πάχος γύρω στα 2.900 χιλιόμετρα.
Ο πυρήνας έχει πάχος γύρω στα 3. 500 χιλιόμετρα.Ο «ερεσίχθων» Ποσειδώνας απέσπασε σύμφωνα με την παράδοση «εκ της Λυκαονίας γαίας» μερικά κομμάτια με την τρίαινά του και δημιούργησε τα νησιά.
Πριν 225 εκατομ. χρόνια, στο τέλος του Παλαιοζωικού και στις αρχές του Μεσοζωικού αιώνα, ο χώρος της Ελλάδας καλυπτόταν από θάλασσα ρηχή, τη λεγόμενη Τηθύ θάλασσα. Υπήρχε μια μεγάλη ενιαία στεριά η Παγγαία και μια μεγάλη θάλασσα, η Πανθάλασσα. Η Τηθύς θάλασσα ήταν μεγάλη θαλάσσια ζώνη στο ύψος της σημερινής Μεσογείου. Υπήρχε τότε εκτεταταμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα

Metropolitan Museum Athens 5 Νοεμβρίου 2013 · ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ (ΙIΙ)

https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t31.0-8/1412801_528496253908660_214542075_o.jpg?_nc_cat=109&ccb=2&_nc_sid=9267fe&_nc_ohc=N79PEZQcuFgAX_m0e0l&_nc_ht=scontent.fath3-3.fna&oh=ced731cc7cffe77b9ac3bdc41f41cd68&oe=5FC97BB4

Metropolitan Museum Athens

5 Νοεμβρίου 2013  · 

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ (ΙIΙ)
Πριν καταλήξουν να συμβολίζουν το Πνεύμα στην Χριστιανική παράδοση, τα περιστέρια ήταν τα κατ’ εξοχήν ερωτικά πουλιά και πολύ συχνά τα συνοδευτικά σύμβολα της Αφροδίτης. Από αυτή την άποψη δεν είναι παρακινδυνευμένο να υποθέσει κανείς ότι κοσμήματα με περιστέρια αποτελούν συζυγικά ή ερωτικά δώρα.
Ζεύγος χρυσών ενωτίων (εδώ απεικονίζεται μόνον το ένα) με κρεμαστά περιστέρια και ένθετους γρανάτες και σμαράγδια.
Από την Ερέτρια.
2ος αι. π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Κοσμημάτων.

DOVES (ΙII)
Before they ended up symbolizing the spiritual values in the Christian tradition, doves were the erotic birds par excellence, often accompanying Aphrodite herself. In this respect, it is not farfetched to assume that jewelry with doves were gifts of desire or marriage.
Pair of gold earrings (only one shown here) with pending doves with inlaid garnets and emeralds.
From Eretria.
2nd C. BC.
Athens, National Archaeological Museum, Jewelry Collection

Photo : Latsis Foundation, 2007 

Το θέατρο της αρχαίας ελληνικής Ασπένδου στην σημερινή Τουρκία

Το θέατρο της αρχαίας ελληνικής Ασπένδου στην σημερινή Τουρκία

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

by  https://3otiko.blogspot.com/2019/12/blog-post_11.html?fbclid=IwAR13SDSL3X89jTT0_eukVRyDEt-AIsYKQGOKRpk3acax00AN-PndjnTcvns

Θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο θέατρο του κόσμου.

Η Άσπενδος ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη περιοχή της Παμφυλίας στη Μικρά Ασία, στη σημερινή νότια Τουρκία, κοντά στην σημερινή Αττάλεια. Λόγω της θέσης της επί του ποταμού Ευρυμέδοντα που ήταν πλωτός, απέκτησε πλούτο και προβολή με το εμπόριο πολύτιμων πόρων. Το 333 π.Χ. την πόλη κατέλαβε ο Μέγας Αλέξανδρος και το 190 π.Χ. περιήλθε στους Ρωμαίους μετά από μεγάλη καταστροφή. Από το τέλος της Ρωμαϊκής περιόδου και στη συνέχεια, κατά η Βυζαντινή εποχή, η Άσπενδος έλαβε την λατινογενή προσωνυμία «Πριμόπολις» λόγω της εμπορικότητάς της, η οποία όμως άρχισε σιγά σιγά να φθίνει. Σήμερα, στη θέση της επιβιώνουν μερικές αρχαίες κατασκευές, συμπεριλαμβανομένου του νυμφαίου, μιας βασιλικής και της αγοράς. Όμως, το κόσμημα της Ασπένδου είναι το θέατρο της, που θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο θέατρο στον κόσμο.

Το θέατρο χτίστηκε κατά τη διάρκεια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου (160-180). Χάρη στις επιγραφές στους τοίχους του, γνωρίζουμε ότι ήταν σχέδιο του Έλληνα αρχιτέκτονα Ζήνωνα. Οι επιγραφές μας λένε επίσης ότι ο Έλληνας αρχιτέκτονας, ο οποίος γεννήθηκε στην Άσπενδο, χρηματοδοτήθηκε από δύο πλούσιους αδελφούς, τους A. Curtius Crispinus Arruntianus και A. Curtius Crispinus, οι οποίοι δώρισαν το θέατρο στην πόλη.

Παρά το γεγονός ότι χτίστηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίας, το θέατρο εμφανίζει πολλά ελληνικά χαρακτηριστικά. Οι κερκίδες (το κοίλον) είναι σκαμμένες στην ανατολική πλαγιά της ακρόπολης. Τα υπόλοιπα -η σκηνή, ο οπίσθιος τοίχος και οι πλευρικοί πύργοι- αποτελούνται από ένα σύστημα πέτρινων αψίδων και θόλων.

Η τεράστια κλίμακα του θεάτρου είναι εντυπωσιακή. Το συνολικό πλάτος του θεάτρου είναι 96 μέτρα, ενώ άλλα στοιχεία ακολουθούν γενικές αναλογίες: το πλάτος της σκηνής είναι το μισό του πλάτους του κτιρίου και η διάμετρος της ορχήστρας είναι το μισό του πλάτους της σκηνής.

Οι κερκίδες χωρίζονται σε δύο μέρη από ένα οριζόντιο διάδρομο, το διάζωμα. Το κατώτερο τμήμα περιέχει 20 σειρές καθισμάτων, ενώ το πάνω μέρος έχει 21 σειρές. Η χωρητικότητα του θεάτρου εκτιμάται μεταξύ 7.300 και 7.600 ατόμων. Ίσως, ο αριθμός των θεατών έφτανε και τους 8.500, αν οι σκάλες χρησιμοποιούνταν ως καθίσματα. Κάποιοι εκτιμούν ότι είχε χωρητικότητα περίπου 20.000 ατόμων, αλλά κάτι τέτοιο θα έκανε αρκετά ασφυκτικό το θέατρο.

Το θέατρο είναι γνωστό για την εξαιρετική ακουστική του και την έξοχη αρχιτεκτονική του διακόσμηση. Το διώροφο κτήριο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και, όπως και το μεγαλύτερο μέρος του θεάτρου, έχει διατηρηθεί εξαιρετικά καλά. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συνεχή κατοίκιση της πόλης μέχρι και τους Σελτζούκους Τούρκους μετά από τους Βυζαντινούς. Οι Σελτζούκοι χρησιμοποίησαν το θέατρο ως καραβάν-σεράι, δηλαδή σταθμό καραβανιών, και αποκατέστησαν τη δομή τον 13ο αιώνα.

Το 1909, ο Βρετανός αρχαιολόγος Ντέιβιντ Τζορτζ Χόγκαρθ (David George Hogarth) μαγεύτηκε από το θέατρο. «Δε μοιάζει με κανένα απ’ όσα έχω δει ποτέ πριν. Ίσως έχετε δει αμφιθέατρα στην Ιταλία, τη Γαλλία, τη Δαλματία και την Αφρική. Ναούς στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα. Παλάτια στην Κρήτη. Ίσως έχετε χορτάσει από την αρχαιότητα ή να την περιφρονείτε. Όμως δεν έχετε δει το θέατρο της Ασπένδου», είχε πει.

Σήμερα, το θέατρο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται όπως και στην αρχαιότητα. Από το 1994 και κάθε χρόνο, το θέατρο φιλοξένησε το Διεθνές Φεστιβάλ Όπερας και Μπαλέτου, με χιλιάδες επισκέπτες, όπως ακριβώς πριν από 2.000 χρόνια.

από: atlas obscura

Η ΠΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ – THE ULYSSES PELIKE

Metropolitan Museum Athens

15 Μάρτιος 2013  

Η ΠΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ
Λεπτομέρεια μελανόμορφης πελίκης με παράσταση διαφυγής του Οδυσσέα, κρυμμένου κάτω από κριάρι, από το σπήλαιο του Πολύφημου.
Περ. 500 π.Χ.
Αθήνα, Μουσείο Κεραμεικού

THE ULYSSES PELIKE
Detail of a black figure pelike, depicting Odysseus hidden under a ram during his escape from the cave of the blind Cyclops Polyphemos.
Ca 500 BC
Athens, Kerameikos Museum

Ελληνικός θησαυρός: Ασύλληπτης ομορφιάς ψηφιδωτά ανακαλύφθηκαν σε αρχαία Ελληνική πόλη στην Τουρκία

by  https://homouniversalisgr.blogspot.com/2020/01/blog-post_31.html?spref=fb&fbclid=IwAR3mvwd1Fj5Vh5ZuhJguJR_urzraAJH_8zPdH5PHbE4iyKh8JIZUptM8nl4

Ζεύγμα ψηφιδωτά: Μεγάλη είναι η ιστορία της Ελλάδας. Η Ζεύγμα ηταν μια αρχαία ελληνιστική πόλη στη σημερινή νότιο ανατολική Τουρκία. Εκεί ξεθάφτηκαν μετά από πολύ αγώνα ψηφιδωτά τρομερής ιστορικής αξίας.

Ζεύγμα ψηφιδωτά: Η ιστορία της πόλης

Την ίδρυσε ο διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Μακεδόνας στρατηγός Σέλευκος Νικάτωρ περίπου το 300 π.Χ.

Πολλοί την σύγκριναν με την Πομπηία. Αυτό λόγω του ότι ήταν μια πλούσια πόλη μέχρι και τον μεσαίωνα. Λέγεται  πως στην ακμή της είχε φτάσει να έχει πληθυσμό 25.000 κατοίκους.

Το όνομα της το οφείλει στη γέφυρα που έγινε στη πόλη με λέμβους ενωμένες, ώσπου ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός έκτισε νέα πέτρινη γέφυρα. Η πόλη είχε δύο τμήματα-συνοικίες, στην ουσία ξεχωριστές πόλεις, τη Σελεύκεια στην ανατολική όχθη του Ευφράτη και την Απάμεια στη δυτική.

Τον 1ο π.Χ. αιώνα η Ζεύγμα έγινε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, ενώ έγινε και έδρα της IV Σκυθικής λεγεώνας (Legio IV Skcythica) που παρέμεινε εκεί μέχρι το 252 μ.Χ.

Η Ζεύγμα πέρασε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και διατηρήθηκε έως το 637 μ.Χ. Έπειτα η πόλη λόγω της κατάληψης της από τους Άραβες σταδιακά εγκαταλείφθηκε.

Η Ζεύγμα από το 2000 είναι κατά 80% βυθισμένη, καθώς, παρά τις διαμαρτυρίες, κατακλύστηκε από τα νερά τεχνητής λίμνης που σχηματίστηκε από το φράγμα Μπιρετσίκ.

Τα πανέμορφα ψηφιδωτά ανακαλύφθηκαν πριν από μερικά χρόνια. Είναι σε εξαιρετική κατάσταση και ανήκουν στον 2ο αιώνα μ.Χ. Απεικονίζουν τις Μούσες και τον Ωκεανό.

Τα ελληνικά ήταν η τότε κοινή γλώσσα. Έτσι τα ονόματα των μουσών είναι γραμμένα σε αυτήν.

Ζεύγμα ψηφιδωτά: «Οίκος των Μουσών»

Το ένα ψηφιδωτό, που παριστά τις εννέα Μούσες, σε πορτρέτα, κοσμούσε μεγάλο δωμάτιο στο σπίτι που οι αρχαιολόγοι έχουν ονομάσει «Οίκος των Μουσών».

Στο κέντρο εικονίζεται η Καλλιόπη και γύρω της οι αδερφές της.

Το δεύτερο ψηφιδωτό παριστά τον Ωκεανό και την Τιθύ .

Το γεγονός του ότι τα χρώματα έχουν μείνει σχετικά αναλλοίωτα έχει εκπλήσσει αρκετούς.

Μάλιστα, οι ειδικοί λένε ότι έχουν χρησιμοποιηθεί ειδικά κατασκευασμένες γυάλινες ψηφίδες.

Το τρίτο είναι μικρότερων διαστάσεων και αναπαριστά νεαρό άνδρα.

Οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν από τον Τόμας Έντουαρντ Λόρενς το 1917 και συνεχίστηκαν το 1970 από τον Τζον Βάγκνερ.

Από το 1990 οι έρευνες συνεχίστηκαν με εντατικούς ρυθμούς λόγω της ανόδου του νερού.

πηγή https://www.enimerotiko.gr/

Διαβάστε επίσης : Ζεύγμα ή Σελεύκεια η επί του Ζεύγματος…H αρχαία ελληνική πόλη της Τουρκίας που βρίσκεται κάτω από το νερό….

Η αρχαία ελιά του Καβουσίου στην Κρήτη….φυτεύτηκε πριν 3.250 χρόνια

by  https://doxaorfanakigreece.home.blog/2020/01/31/%ce%b7-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%b2%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7/?fbclid=IwAR3ruhRBuhQwG10EyXJlF35anNy-ZU2-AkQjf_JoY-KBObQyurrB9wxojYQ

Στο Καβούσι του Δήμου Ιεράπετρας στην όμορφη Κρήτη, ένα χιλιόμετρο νότια του χωριού, δεσπόζει η «μνημειακή», όπως την έχουν ονομάσει,….

ελιά του Καβουσίου.

Σύμφωνα με έρευνες ελληνικών, αλλά και διεθνών πανεπιστημίων η ηλικία του δένδρου ανέρχεται στα 3250 έτη! Θεωρείται το αρχαιότερο ελαιόδεντρο στον κόσμο με τα εξής μοναδικά χαρακτηριστικά: Είναι μέχρι στιγμής η μεγαλύτερη γνωστή σε διαστάσεις μονόκορμη ελιά με διαστάσεις 22,10 περίμετρο βάσης, 7.5 μέτρα μέγιστη διάμετρο, ενώ στα 80 εκατοστά από το έδαφος έχει 14,5 περίμετρο βάσης και 4,5 μέγιστη διάμετρο.

Είναι η μοναδική που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «Μινωϊκή» ελιά, όχι μόνο λόγω της ηλικίας της που παραπέμπει στα 1350-1100 πΧ, δηλαδή στη μινωϊκή περίοδο αλλά ακόμα επειδή περιβάλλεται από 4 μινωϊκούς οικισμούς, ενώ δίπλα της υπάρχει αρχαίο ελαιουργείο και λίγα μέτρα μακριά της βρέθηκε μινωϊκή οικία προς ανασκαφή. Είναι επίσης το αρχαιότερο γνωστό δείγμα «μπολιάσματος» στον κόσμο.

Περιβάλλεται από το «Ιερό ‘Αλσος του Καβουσίου», το οποίο φιλοξενεί πολλά ακόμα αρχαία ελαιόδεντρα και παλιό κυπαρισσόδασος, στοιχεία που της προσδίδουν μια παγκόσμια μοναδικότητα, ακόμα και αν αγνοήσουμε την ηλικία της.

Κατά καιρούς αρκετοί άνθρωποι είτε από την τοπική κοινότητα είτε έξω από αυτήν έχουν προσπαθήσει να αναδείξουν την ελιά στην ευρύτερη Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. Ο Πρόεδρος του Συνδικάτου Ελαιοκόμων Κρήτης (ΣΕΔΗΚ) Νίκος Μιχελάκης, προωθεί την ανάδειξη της τοποθετώντας πινακίδες πληροφόρησης για τους επισκέπτες του μνημειακού αυτού δέντρου.

Μία σημαντική διάκριση έρχεται για την όμορφη αυτή ελιά το 2004 όταν η τοπική κοινότητα και ο Δήμος κινητοποιούνται, με αποτέλεσμα τα κλαδιά της ελιάς να στεφανώσουν τη μαραθωνοδρόμο νικήτρια γυναικών στην Ολυμπιάδα της Αθήνας. Τα χρόνια που ακολούθησαν η Ελιά πέρασε στο Δημόσιο. Ο μέχρι τότε ιδιοκτήτης της ελιάς Μανώλης Γραμματικάκης δήλωσε: «Σα να μου ζητάτε να σας δώσω την κόρη μου. Μα αφού είναι για το καλό της… δεν πειράζει» Έτσι έγινε η μεταβίβαση με ταυτόχρονη αγορά ευρύτερου χώρου δίπλα στην Ελιά.

Έκτοτε πολλές εκδηλώσεις έχουν λάβει χώρα στο σημείο όπου υψώνεται το φυσικό αυτό μνημείο. Μεταξύ άλλων η μουσικοχορευτική βραδιά  «Ελαιάνθια» το 2008 και την εκδήλωση «Ελαιάς-Ειρήνης, φωτός δρόμοι» το 2015, κατά την οποία παραχωρήθηκαν φυτώριά της στον ΟΗΕ και  στην UNESCO.

«Ελαιάς Δρόμοι»

Στα πλαίσια του φετινού 4ου Διεθνούς φεστιβάλ ντοκιμαντέρ που έγινε στην Ιεράπετρα υπό τη διεύθυνση της κ. Ελένης Βλάσση, γυρίστηκε ντοκιμαντέρ με επίκεντρο την εν λόγω Ελιά. ‘Όπως δήλωσε η ίδια: «Ο λόγος που αποφάσισα να γυρίσω σε ντοκιμαντέρ την ιστορία της ελιάς είναι για να μάθουν οι νέες γενιές ποιοι είμαστε και που πάμε. Η ελιά ήταν εκείνη που οδήγησε τους μινωϊτες να είναι οι μεγαλύτεροι έμποροι και να έχουν οικονομική κυριαρχία στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο. Αυτό μπορεί να συμβεί και σήμερα. Το λάδι μας είναι γνωστό στα πέρατα της γης αλλά το πουλούν άλλοι»

Ακόμη και σήμερα γίνονται προσπάθειες για την μέγιστη προώθηση και προβολή της ελιάς. Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Γιάννης Ρεμεδιάκης πραγματοποιεί συχνά ομιλίες και εκδηλώσεις προκειμένου να μας δώσει να καταλάβουμε πόσο σημαντικό σύμβολο του αρχαίου μας πολιτισμού αποτελεί το επιβλητικό αυτό δέντρο.

Ο κ. Ρεμεδιάκης τονίζει ότι σήμερα επισκέπτονται την ελιά εκατοντάδες άνθρωποι, φορείς, σύλλογοι και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο και το ελαιόδεντρο αυτό έχει γίνει ένας μεγάλος πρέσβης του πολιτισμού μας. Μας συμβουλεύει να θυμόμαστε ότι είναι παγκόσμια μοναδικότητα η ύπαρξη τόσων πολλών ελαιόδεντρων στην Κρήτη, που έχουν νικήσει το χρόνο και στέκουν αγέρωχα, μοναδικός ζωντανός πλούτος που οφείλουμε να τον προστατεύσουμε και να τον αναδείξουμε.

Ο πρόεδρος του Καβουσίου θέλησε να κλείσει με ένα από τα αποφθέγματα του μεγάλου μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη: «Με μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι ξαναφτιάχνεις την Ελλάδα».

πηγή 

πηγή 

Μυθικά πλάσματα και τέρατα της μυθολογίας – Mythic creatures and monsters of mythology (bilingual)

Close

The Mythologists

· January 26, 2013 · 

 by https://www.facebook.com/TheMythologists/photos/a.266687670100436/300729846696218/?type=3&theater

~ Angelina Pateli

Μυθικά πλάσματα και τέρατα της μυθολογίας – Mythic creatures and monsters of mythology (bilingual)

~ ♥~

Η ιστορία και η κατάληξη του Οιδίποδα είναι γνωστή σε όλους. Γνωστή είναι και η τραγική κατάληξη της γενιάς του, οι πρόγονοί του καταδιώχτηκαν από τους Θεούς για τα ανομήματα και τις παραλήψεις τους, ενώ οι επίγονοί του βρήκαν πρόωρο και συχνά τραγικό θάνατο.

Η Θήβα, ίσως, αποτελεί την απόλυτη δραματική πόλη τόσο όσον αφορά στη γενεαλογία, στην λογοτεχνική/δραματική παραγωγή και στη μυθολογική παράδοση. Η Σφίγγα, με το κοστοβόρο σε ανθρώπινες ζωές αίνιγμά της, είναι από τα πιο γνωστά μυθικά τέρατα. Ένα άγνωστο, ωστόσο, θηρίο άμεσα σχετιζόμενο με την ιστορία της πόλης είναι η “Τευμησία Αλώπηξ” (η αλεπού της Τευμεσού).

Σύμφωνα με την παράδοση, οι Θεοί έστειλαν τη γιγάντια αλεπού στη Θήβα προκειμένου να τιμωρήσουν τους κατοίκους της για τον αποκλεισμό των απογόνων του Κάδμου από τη βασιλεία. Κατά τον Παυσανία (9.19.1), ο Διόνυσος έστειλε την αλεπού, ένα ταχύτατο ζώο, για να καταστρέψει τους Θηβαίους, αλλά τελικά αυτή νικήθηκε από το κυνηγετικό σκύλο που είχε δοθεί από την Άρτεμη, ως δώρο στην Προκρίδα, κόρη του Ερεχθέα. Και τα δύο ζώα μεταμορφώθηκαν σε πέτρινα αγάλματα, μια σκηνή που περιγράφεται με αρκετή θεατρικότητα από τον Οβίδιο (Μεταμορφώσεις, 7.762).

Ο Υγίνος (Poeticon astronomicon 2,35), με τη σειρά του, παραδίδει πως ο σκύλος (Λαίλαψ – Λαίλαπας), αρχικά φύλακας της Ευρώπης, πέρασε στα χέρια του Μίνωα και από εκείνον στην Προκρίδα. Μετά το θάνατο της τελευταίας πέρασε στα χέρια του συζύγου της Κέφαλου ο οποίος, με τη σειρά του, έφερε το σκύλο στη Θήβα όπου και αναμετρήθηκε με την αλεπού. Ωστόσο ο Δίας, βρισκόμενος σε δίλημμα για το αποτέλεσμα της σύγκρουσης, μεταμόρφωσε και τα δύο ζώα σε λίθινα αγάλματα.
Κατά τον Απολλόδωρο (Βιβλιοθήκη, 2.4.6) το φόνο της αλεπούς ανέλαβε, ύστερα από εντολή του Κρέοντα, ο Αμφιτρύων, σύζυγος της Αλκμήνης.

~♥~

The story and ending of Oedipus is well known to all. Known as well, is the tragic finale of his generation, since his ancestors were pursued by the Gods for their blasphemies and omissions, whilst their epigoni – descendants – had an immature and often violent death.
Thebes, perhaps, constitutes the absolute dramatic city concerning its genealogy, literary/theatrical production and mythological tradition. The Sphinx, with its life costing enigma (riddle), is one of the most famous mythic monsters. However, “Teumessia Alopix” (the fox of Teumessus) is an unknown creature closely connected to the story of the city.

According to tradition, the Gods sent the giant fox in Thebes, in order to punish the citizens of the city due to their decision to exclude the descendants of Cadmus from their right to reign. According to Pausanias (9.19.1), Dionysos sent the fox, a steady fast animal, to destroy and pray on the Thebans, but the animal was finally caught by the hound dog given from Artemis as a gift to Prokris, daughter of Erectheus. Both beasts were turned into stone, a scene theatrically described by Ovid (Metamorphoses, 7.762).

Hyginus (Poeticon astronomicon 2,35), tells us that the hound (Laelaps) was originally set as Europe’s guardian, then it passed on to Minos and from him to Prokris. After her death the dog passed on to her husband Cephalus, who, accordingly, brought it to Thebes where it chased the fox. Zeus, being in a dilemma about the final result of the chase, decided to turn both animals into stone.
According to Apollodorus (Bibliotheca, 2.4.6) Creon ordered the rid of the fox to Amphitryon, the husband of Alcmene.

Ο λιθοβολισμός του Αθηναίου βουλευτή επειδή πρότεινε υποταγή στους Πέρσες.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ 25 Ιανουαρίου 2020

by  https://infognomonpolitics.gr/2020/01/o-lithovolismos-tou-athineou-voulefti-epidi-protine-ypotagi-stous-perses/?fbclid=IwAR1Ex1Ns9Kl6BF05HniIfQO_tCyXLhDHHijyOSzB7vFuEPoNwJl6UJ9pjnY#.Xivc8knX3xg.facebook

skal

Μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, της 28.9.480 π.Χ., κατ’ εντολήν του Ξέρξη, ο αρχιστράτηγος των περσικών δυνάμεων εισβολής στην κατεχόμενη Ελλάδα, Μαρδόνιος, έστειλε διαδοχικά δύο ειδικούς απεσταλμένους, τον γιο του Αμύντα τον Αλέξανδρο και τον Ελλησπόντιο Μουρυχίδη, με δελεαστικές προτάσεις για συνθηκολόγηση, στους Αθηναίους.

Εκείνοι, ηγούμενοι της αντίστασης κατά των Μήδων, με επικεφαλής τον Θεμιστοκλή, κι επιλέγοντας τα «ξύλινα τείχη», βρισκόντουσαν πρόσφυγες στη Σαλαμίνα καθώς τη γη τους κατέλαβαν και πυρπόλησαν οι κατακτητές. Την 1η πρόταση Μαρδονίου την απέρριψαν με το γνωστό έκτοτε «όσο ο ήλιος θ’ ακολουθεί τον ίδιο δρόμο που και σήμερα πορεύεται, αποκλείεται να κάνουμε συνθήκες με τον Ξέρξη». (η λαχτάρα της λευτεριάς μας παρακινεί να τον αντιμετωπίσουμε [τον κατακτητή] μ’ όση δύναμη έχουμε- Ηροδότου VIII-143).

Ο Μαρδόνιος πρότεινε να τους δώσει πίσω όλη τη γη τους κι επιπρόσθετα όποια άλλα εδάφη ήθελαν για να ορίζουν. Στις «Αποκαταστάσεις» πρότεινε να τους ξανακτίσει τους ναούς που είχαν καταστρέψει τα στρατεύματά του και στην πτυχή της «Διακυβέρνησης» τούς πρότεινε αναγνώριση της αυτονομίας τους, με μόνο αντάλλαγμα να συνθηκολογήσουν με τον Ξέρξη και να συνομολογήσουν συμμαχία μαζί του.Όπως μήνυσαν και στους Λακεδαιμονίους οι Αθηναίοι, «μολονότι ξέρουμε καλά πως θα ‘χουμε μεγαλύτερο κέρδος αν κάνουμε συνθήκες με τον Πέρση παρά αν τον πολεμάμε. Το φρόνημα μας είναι κρυστάλλινο να μην προδώσουμε την Ελλάδα».

Μετά την πρώτη απόρριψη των προτάσεών του, ο Μαρδόνιος τις ξανάστειλε με τον Μουρυχίδη στη Σαλαμίνα, στην εξ εξορία Βουλή των 500. Τότε ένας βουλευτής, ονόματι Λυκίδης, -γράφει ο Ηρόδοτος- πρότεινε να δεχτούν τις προτάσεις και να τις πάνε για έγκριση στην εν εξορία Εκκλησία του Δήμου. Κι ο Ηρόδοτος συνεχίζει: «Οι Αθηναίοι όμως αγανάκτησαν κι αμέσως, όσοι έβγαιναν από τη Βουλή κι όσοι ήρθαν απ’ έξω μόλις το ‘μαθαν, έβαλαν στη μέση τον Λυκίδη και τον σκότωσαν με λιθοβολισμό («περιστάντες Λυκίδην κατέλευσαν βάλλοντες»).

Έμαθαν κι οι γυναίκες των Αθηναίων το τι τρέχει και ξεσηκώνοντας η μια την άλλη βάδιζαν στο σπίτι του Λυκίδη και σκότωσαν με λιθοβολισμό τη γυναίκα του και καταλιθοβόλησαν και τα παιδιά του».

ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.

by https://www.facebook.com/ellinoistorein/photos/a.412233232228417/502205683231171/?type=3&__tn__=H-R

Ἑλληνοϊστορεῖν

January 2, 2014 at 5:59 PM · 

Σαν σήμερα το 332 π.Χ. — Αρχίζει η πολιορκία της Τύρου από τον Μέγα Αλέξανδρο.

[Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ: http://www.e-istoria.com/00_ARXAIOTHTA_2012/arx_2012138.html]

Όταν ο Ρόδιος Μέμνων, αρχηγός του Περσικού στόλου πέθανε, ο Δαρείος αναγκάσθηκε ν’αλλάξει τα σχέδιά του και να ρήξη το κύριο βάρος της επιθέσεως, από την θάλασσα στην ξηρά. Από την άλλη, ο Αλέξανδρος, έχοντας επίγνωση της καταστάσεως, προτίμησε να εξασφαλίσει πρώτα την θέση του στην Ασία και κατόπιν να προχωρήσει στην τελική αναμέτρηση με τον Δαρείο.

[Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ: http://www.e-istoria.com/00_ARXAIOTHTA_2012/arx_2012146.html]

Αποφάσισε λοιπόν την κατάληψη των πόλεων της Φοινίκης για να εξασφαλίσει τις επικοινωνίες του και τα νώτα του. Οι ακμάζουσες Φοινικικές πόλεις, [παραδοσιακές σύμμαχοι της Περσικής αυτοκρατορίας], Βίβλος και Σιδώνα,παραδόθηκαν άνευ αντιστάσεως στον Μακεδόνα στρατηλάτη.

[Η ΘΕΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΛΛΗΝΟΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ: http://www.e-istoria.com/00_ARXAIOTHTA_2012/arx_2012161.html]

Η Τύρος όμως προτίμησε να εξαντλήσει όσα διπλωματικά μέσα διέθετε, με σκοπό την καθυστέρηση του Αλεξάνδρου. Έστειλε λοιπόν πρέσβεις για να ενημερώσουν τον Αλέξανδρο ότι θα δέχονταν τις αποφάσεις του· όταν όμως τους ζητήθηκε να θυσιάσει ο Αλέξανδρος στον ναό του φοινικικού θεού Μέλκαρτ, κατά την παράδοση ταυτιζόμενος με τον Ηρακλή, πρόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, – αρνήθηκαν, διότι αυτή η ενέργεια θα τον καθιστούσε αυτομάτως βασιλέα της πόλεως. Με δεδομένο το γεγονός της ισχυροτάτης αμύνης και του επανδρωμένου φρουρίου τους με μεγάλο αριθμό πολεμιστών, οι Τύριοι τελικώς προτίμησαν να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα των άλλων Φοινικικών πόλεων. Γνωρίζοντας ο Αλέξανδρος ότι εάν άφηνε την Τύρο στον περσικό έλεγχο, έθετε σε κίνδυνο όλο το επιχειρησιακό του σχέδιο, άρχισε την πολιορκία της πόλεως.

[ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ: http://www.e-istoria.com/00_ARXAIOTHTA_2012/arx_2012245.html]

Ανακάλυψη μιας μικρής παλαιολιθικής Αφροδίτης εξαιρετικά διατηρημένης στις ανασκαφές στην Amiens

by https://www.francetvinfo.fr/culture/patrimoine/archeologie/decouverte-d-une-petite-venus-paleolithique-exceptionnellement-preservee-sur-des-fouilles-a-amiens_3730421.html?fbclid=IwAR3aVJZt_NRJqR7DjJDWD9KQkvB8xyX_1e5nzWqkS82jb4oNkvC1lmcF5PE

Ένα αγαλματίδιο θηλυκής κιμωλίας ύψους 4 εκ. Που χρονολογείται από την παλαιολιθική περίοδο βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην Amiens. Θεωρείται «εξαιρετική» από τους αρχαιολόγους που την εκτέλεσαν.

Χαρακτική Αφροδίτη με τρίχες, μπροστά, πλάτη και προφίλ, Amiens-Renancourt, 2019 (© STEPHANE LANCELOT, INRAP)

Ένα παλαιολιθικό αγαλμάτιο, από τη σειρά που ονομάζεται «Venus de Renancourt», ανακαλύφθηκε σε εξαιρετική κατάσταση συντήρησης τον περασμένο Ιούλιο σε προϊστορικό χώρο στην Amiens (βόρεια Γαλλία). Είναι ένα σπάνιο παράδειγμα της τυπικής γραβευτικής τέχνης των κυνηγών-συλλεκτών μεταξύ 28.000 και 22.000 π.Χ. στην Ευρώπη, ανέφερε το Εθνικό Ινστιτούτο Προληπτικής Αρχαιολογικής Έρευνας (Inrap) την Τετάρτη (4 Δεκεμβρίου).

«Όπως όλες οι όμορφες ανακαλύψεις, βρέθηκαν τις τελευταίες ημέρες ανασκαφών, στα τελευταία τετραγωνικά μέτρα»,  δήλωσε ο Clément Paris, διευθυντής ανασκαφών για Inrap, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Ύψος 4 εκ., Αυτό το νέο «Venus Renancourt» είναι χαραγμένο σε κιμωλία. Με τα θηλυκά χαρακτηριστικά της (γλουτούς, μηρούς, στήθος) υπερτροφικά, το πρόσωπό της χωρίς χτυπήματα πλαισιωμένο από ένα αξιοπρόσεκτο καπέλο, απηχεί τις περίφημες κυρίες με την κουκούλα της Brassempouy (Landes, νοτιοδυτικά της Γαλλίας) και Willendorf Αυστρία), με παρόμοιους αισθητικούς κανόνες, τόνισε το Εθνικό Ινστιτούτο Προληπτικής Αρχαιολογικής Έρευνας. Επίσης, υπενθυμίζει τη διάσημη Αφροδίτη της Lespugue (Haute-Garonne).

Η τελευταία από μια σειρά από 15 αγαλματίδια

Αυτό το αγαλματίδιο θεωρείται «εξαιρετικό» είναι το τελευταίο από μια σειρά από 15 αγαλματίδια που ανακαλύφθηκαν από την έναρξη του χώρου ανασκαφής του 2014 προγραμματισμένα στην τοποθεσία Amiens Renancourt. Η νέα Αφροδίτη είναι η καλύτερα διατηρημένη: είναι η μόνη που έχει βρεθεί ολόκληρη.

Στο κάμπινγκ ζούσαν εκεί νομαδικοί κυνηγοί-συλλέκτες. Ήταν τότε στη μέση της εποχής των παγετώνων – ο σκανδιναβικός παγετώνας ήταν μόνο εκατό χιλιόμετρα από το Somme – και οι άνθρωποι θα είχαν επωφεληθεί από μια «μικροκλιματική βελτίωση» για να εγκατασταθούν σε αυτά τα στέπα τοπία που κατοικούνταν από μαμούθ, ρινόκερος, λαγοί …

Ο βιότοπος χαρακτηρίζεται από συγκέντρωση απομεινιών «τέλεια συντηρημένων» από το λάσπη, 4 μέτρα κάτω από τον σημερινό όροφο: οστά ζώων, εργαλεία, στολίδια. «Μέχρι τώρα είχαμε πολύ λίγες τοποθεσίες στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας που θα μπορούσαν να σχετίζονται με αυτή την περίοδο», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου Clément Paris,

Σύντομα στα βιβλία;

Ο χώρος της Amiens-Renancourt είναι ένα από τα σπάνια στοιχεία της παρουσίας σύγχρονων ανθρώπων (Homo sapiens) στην περιοχή αυτή.

Μέχρι το 2014, είχαν βρεθεί περίπου δεκαπέντε αγαλματίδια που είχαν χαράξει οι Γκραβέττες – η τελευταία ανασκαφή επέστρεψε στο 1959. «Σε μερικά χρόνια διπλασιάσαμε τον αριθμό των αγαλμάτων» , τα οποία τώρα είναι τριάντα στη Γαλλία και εκατό σε όλα Ευρώπη, από τα Πυρηναία μέχρι τη Σιβηρία.

Ποια ήταν αυτά τα αγαλματίδια; Η πιο πιθανή υπόθεση είναι αυτή ενός εργαστηρίου αντικειμένων που έγιναν επί τόπου, αφού τα αγαλματίδια βρέθηκαν σε σειρά, όπως και άλλα απομεινάρια της κατάθεσης. Και συνοδεύονται από αρκετές χιλιάδες κομμάτια κιμωλίας, μερικά από τα οποία φαίνεται να είναι απόβλητα κατασκευής.

Τι εκπροσωπούσε αυτή η Αφροδίτη; Και εδώ υπάρχουν μόνο υποθέσεις, αλλά κατά πάσα πιθανότητα ήταν «μια συμβολική έκφραση των γυναικών και πιο συγκεκριμένα γονιμότητας», λέει ο Clement Paris.

«Αυτό είναι το είδος του εγγράφου που θα βρεθεί στα εγχειρίδια», δήλωσε για λογαριασμό του ο Dominique Garcia, πρόεδρος της Inrap.

ΦΙΛΩΤΕΡΑ ΑΜΥΜΩΝΗΣ – PHILOTERA AMYMONES

Metropolitan Museum Athens

· September 2, 2013 ·  · 

ΦΙΛΩΤΕΡΑ ΑΜΥΜΩΝΗΣ
Τα πρωτοποριακά αυτά χρυσά βραχιόλια, όπου στα διάτρητα ορθογώνια εγγράφονται τα γράμματα των δύο ονομάτων της νεκρής, βρέθηκαν σε τάφο του Κεραμεικού που χρονολογήθηκε στα 200-225 μ.Χ.
Μία υπόμνηση της καλλιτεχνικής ζωντάνιας της Αθήνας, 6 αιώνες μετά τις επιτύμβιες στήλες που δόξασαν το συγκεκριμένο μεγάλο νεκροταφείο. Και μία υπόμνηση της πολιτισμένης ζωής του άστεως, μία ως δύο γενιές πρίν την πυρπόληση και καταστροφή της Αθήνας από τους Ερούλους (267 μ.Χ.)
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Συλλογή Κοσμημάτων

PHILOTERA AMYMONES
These highly original gold bracelets, where the two names of the deceased lady are inscribed inside the perforated rectangular spaces, were found in a grave in the Kerameikos Cemetery and dated between 200-225 AD.
A reminder of the artistic vitality of Athens, 6 centuries after the great sculpture of the grave stelae glorified this large Cemetery of ancient Athens. And also a reminder of the civility of the City of Athens just one or two generations before a band of Germanic tribes, the Herouloi, destroyed it in 267 AD.
Athens, National Archaeological Museum, Jewelry Collection

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Χρυσό περιδέραιο·Βρέθηκε σε νεκροταφείο της Σίνδου Θεσσαλονίκης.

APXAIA EΛΛAΣ

by  https://www.facebook.com/105535703066/photos/a.397353793066/10151558247823067/?type=3&theater

Page Liked · July 21, 2013· 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Χρυσό περιδέραιο· αποτελείται από τέσσερα πυραμιδόσχημα περίαπτα, ένα περίαπτο σε σχήμα οξυπύθμενου αγγείου και επτά αμφικωνικές ψήψους.
Βρέθηκε σε νεκροταφείο της Σίνδου Θεσσαλονίκης.
Περί το 510. π.κ.χ.

ARCHAEOLOGICAL MUSEUM OF THESSALONIKI.
Gold necklace consisting of four pyramid–shaped pendants and one larger pendant in the shape of a pointed vessel.
Cemetery of Sindos, Thessaloniki.
Circa 510 BC.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Αργυρή επίχρυση διακόσμηση λάρνακας η οποία ήταν κατασκευασμένη από ξύλο και δεν διατηρήθηκε.

APXAIA EΛΛAΣ

by  https://www.facebook.com/105535703066/photos/a.397353793066/10151558403953067/?type=3&theater

Page Liked · July 21, 2013 · 

 

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Αργυρή επίχρυση διακόσμηση λάρνακας η οποία ήταν κατασκευασμένη από ξύλο και δεν διατηρήθηκε. Φέρει τις μορφές :
• του Διός με ο σκήπτρο
• της Αρτέμιδος με το τόξο
• της Αθηνάς με την ασπίδα. 
Νεκροταφείο Πύδνας, Μακρύγιαλος Πιερίας.
Γύρω στο 300 π.κ.χ.ARCHAEOLOGICAL MUSEUM OF THESSALONIKI.
Silver gilt decorations on a wooden larnax that did not survived.
• figure of Zeus
• figure od Artemis
• figure of Athena
Cemetery of Pydna, Makrygialos, Pieria.
circa 300 BC.

Κατασκευή κεραμικών Πεντεσκούφια Κορίνθου, Μουσείο Βερολίνου.

Myrta Perraki‎Potters and Pottery of Greece

 

´Πίνακες´ (´πίναξ´) αναθηματικά κεραμικά πλακίδια που περιγράφουν τη διακασία παραγωγής κεραμικών σε όλα τα στάδια, την ελληνική τέχνη και τεχνολογία από τα Πεντεσκούφια Κορίνθου 570-500 π.Χ.
Το 1879 περίπου 1200 πλάκες τερρακότας ανασκάφθηκαν παράνομα από την περιοχή. Οι πλάκες που βρίσκονται τώρα στα μουσεία του Βερολίνου, του Παρισιού και της Κορίνθου προέρχονται από τον κοντινό Κορινθιακό Ναό του Ποσειδώνα.Θέρμανση κλιβάνου για την κατασκευή κεραμικών 575-550 π.Χ. Πεντεσκούφια Κορίνθου, Μουσείο Βερολίνου.

Η ξηρασία στο Ιράκ αποκάλυψε παλάτι 3.400 ετών μυστηριώδους αυτοκρατορίας

Newsroom , CNN Greece

 15:30 Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

 by    https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/182421/h-xirasia-sto-irak-apokalypse-palati-3-400-eton-mystiriodoys-aytokratorias?utm_term=Autofeed&utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR3MCdwZP_muMqOvh8_hf4HFcrZKjeHMg96iUZTVt0ej9eydf1VdYb3VK1I#Echobox=1561727045

Μια ομάδα Γερμανών και Κούρδων αρχαιολόγων ανακάλυψε ένα παλάτι 3.400 ετών, το οποίο ανήκε στη μυστηριώδη αυτοκρατορία «Mittani» στο Ιράκ.

Η ξηρασία, που μείωσε αισθητά τη στάθμη του νερού στο φράγμα της Μοσούλης πέρυσι, συνέβαλε ουσιαστικά στην ανακάλυψη του αρχαίου παλατιού.

«Πρόκειται για μια από τις σπουδαιότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην περιοχή τις τελευταίες δεκαετίες και σκιαγραφεί την επιτυχία της κουρδο-γερμανικής συνεργασίας», ανέφερε ο Κούρδος αρχαιολόγος Hasan Ahmed Qasim.

Η ομάδα των αρχαιολόγων ξεκίνησε πέρυσι μια επιχείρηση διάσωσης των ερειπίων που αποκαλύφθηκαν από την πτώση της στάθμης του νερού στις όχθες του αρχαίου ποταμού Τίγρη. Τα ερείπια αυτά είναι μόλις ελάχιστα από αυτά που αποτελούν ολόκληρη την αυτοκρατορία Mittani.

«Η αυτοκρατορία Mittani είναι μία από τις αυτοκρατορίες της αρχαίας Εγγύς Ανατολής που έχουν ερευνηθεί ελάχιστα» δήλωσε η αρχαιολόγος Ivana Puljiz του πανεπιστημίου του Tubingen σύμφωνα με τη Deutsche Welle και πρόσθεσε ότι δεν έχει ακόμα ταυτοποιηθεί ούτε η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας.

 

 

Η ομάδα δεν είχε πολύ χρόνο στη διάθεσή της, καθώς η στάθμη του νερού ξεκίνησε να ανεβαίνει και πάλι, σκεπάζοντας και πάλι τα ερείπια.

Τουλάχιστον δέκα πήλινες επιγραφές ανακαλύφθηκαν μέσα στο παλάτι.

«Βρήκαμε επίσης υπολείμματα τοιχογραφιών σε φωτεινές αποχρώσεις κόκκινου και μπλε. Στη δεύτερη χιλιετία π.Χ. οι τοιχογραφίες ήταν πιθανότατα τυπικό χαρακτηριστικό των παλατιών στην αρχαία Εγγύς Ανατολή, ωστόσο σπάνια τις βρίσκουμε διατηρημένες. Η ανακάλυψη των τοιχογραφιών στην Kemune προκαλεί αίσθηση στην αρχαιολογική κοινότητα», δήλωσε η Puljiz.

Μια ομάδα ερευνητών στη Γεραμία θα προσπαθήσει τώρα να ερμηνεύσει τις επιγραφές ελπίζοντας αυτές να αποκαλύψουν περισσότερα για την αυτοκρατορία Mittani, που κάποτε κυριαρχούσε σε μέρη της Συρίας και της βόρειας Μεσοποταμίας.

ΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΖΕΎΓΜΑ, ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑ.

Δύο εκπληκτικά βίντεο για το Μινωικό πολιτισμό που έδειξε μόνο το BBC.

Δύο εκπληκτικά βίντεο για το Μινωικό πολιτισμό που έδειξε μόνο το BBC

 

Μία εντυπωσιακή αναπαράσταση ετοίμασε το BBC σαν αφιέρωμα στην Κρήτη και τον Μινωικό πολιτισμό, κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμα να κάνει η Ελλάδα.

Συγκεκριμένα τα δυο βίντεο είναι η εξαιρετική τηλεταινία Ατλαντίδα – Το τέλος ενός κόσμου, η αρχή ενός θρύλου σε σκηνοθεσία Τόνι Μίτσελ που κυκλοφόρησε πριν λίγα χρόνια από το BBC.

Δείτε το πρώτο και το δεύτερο μέρος ολόκληρη της ταινίας με ελληνικό υποτιτλισμός  εξυμνεί τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό μας και κάνει το γύρο του κόσμου.

Δείτε το πρώτο μέρος:

Δείτε το δεύτερο μέρος:

 

 

Δύο εκπληκτικά βίντεο για το Μινωικό πολιτισμό που έδειξε μόνο το BBC

 

by  https://www.newsone.gr/paraxena/dyo-ekpliktika-vinteo-gia-to-minoiko-politismo-pou-edixe-mono-to-bbc/?fbclid=IwAR0uDPZtZ-Xrq0WZ3DgdTLoU6hCQwDaGGeMZ3Xf3IMpEbsL_T5_pD2Rv-VY

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ ‘ Tο αρχαίο λατομείου της Πάρου’

Empusa fasciata, ανήκει στους μάντηδες. Η Εμπούσα, είναι ένα φάντασμα στην αρχαία ελληνική μυθολογία.

ΠΛΑΤΩΝ ΜΥΘΟΙ » ΤΟ ΔΑXΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΓΥΓΗ «