10 Φεβρουαρίου 2019 By https://www.facebook.com/photo/?fbid=10215809832431343&set=a.1386864524232
Να μιλήσουμε για τα αστέρια (3)
Ο ουρανός για τα παιδιά
Αυτά λοιπόν που θα πούμε είναι για να δούμε πρώτα εμείς τι γίνεται στον ουρανό και μετά να βρούμε τρόπο να μιλήσουμε στα παιδιά. Είμαστε σίγουροι πως ξέρουμε; Ο ουρανός είναι γεμάτος από άστρα, αυτά τα μικρά «λαμπάκια» που φέγγουν κάθε βράδυ. Δεν έχει όμως μόνο άστρα, αλλά και άλλα σώματα, πλανήτες, κομήτες, πλανήτες πλανητών. Θα δούμε προχωρώντας ότι τα άστρα δεν είναι παρά ήλιοι σαν και τον δικό μας και συχνά πολύ ογκωδέστεροι και «βαρύτεροι». Οφείλουμε τη ζωή μας στον Ήλιο και πρέπει πρώτα να εξετάσουμε αυτόν και να μιλήσουμε στη συνέχεια για τα άστρα, αφού κάθε άστρο είναι ένας άλλος ήλιος. Αν δεν στέλνουν το ίδιο φως και την ίδια θερμότητα σε μάς αυτοί οι άλλοι ήλιοι είναι γιατί βρίσκονται πολύ μακριά. Τόσο μακριά που δεν μπορούμε εύκολα να το πούμε με λόγια. Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν το έτος φωτός, απόσταση που διανύει το φως τρέχοντας με την πιο μεγάλη ταχύτητα που έχει παρατηρηεθί στο σύμπαν επί ένα ολόκληρο χρόνο. Η ταχύτητα αυτή είναι 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Το υπερηχητικό αεροπλάνο τρέχει με ταχύτητα μεγαλύτερη του ήχου που είναι 340 μέτρα το δευτερόλεπτο. Δεν συγκρίνονται αυτές οι δυο ταχύτητες! Ο πιο μακρινός ήλιος στο γαλαξία μας είναι στα 100.000 έτη φωτός, ο πιο κοντινός σε μας είναι σε 4 έτη φωτός. Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να μιλήσουμε στα παιδιά γι’ αυτά αν τα ξέρουμε καλά. Ο Ήλιος απέχει από μας 8 λεπτά φωτός και το φεγγάρι ένα δευτερόλεπτο. Απ’ την αρχή: Στο φεγγάρι πάμε τρέχοντας σαν το φως σε ένα δευτερόλεπτο. Στον Ήλιο πάμε σε 8 λεπτά. Στον πιο κοντινό ήλιο σε 4 χρόνια. Στον πιο μακρινό σε 100.000 χρόνια. Μιλούμε για το γαλαξία μας και γαλαξίας είναι ένα σμήμνος με άστρα, ένα κοπάδι, ένα πλήθος δισεκατομμυρίων ήλιων. Υπάρχουν και άλλα κοπάδια αστεριών εκτός απ’ το δικό μας, δεκάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες κι έναν μπορούμε να τον δούμε με κυάλια στον ουρανό!
Τι γίνεται στον Ήλιο κι έχει τέτοια δυνατή φλόγα, τόσο πλούσιο φως; Κάτι καίγεται εκεί, αλλά δεν είναι καύση όπως την ξέρουμε. Πρόκειται για πυρηνικές αντιδράσεις (όχι χημικές σαν την καύση), όπου το υδρογόνο του Ήλιου μετατρέπεται σε Ήλιον και αυτό προκαλεί υπερβολική θερμότητα και ανεβάζει στο κέντρο του Ήλιου τη θερμοκρασία σε εκατομμύρια βαθμούς. Μερικοί μιλούν για καμίνι φωτιάς, άλλοι για πυρηνική βόμβα, για αντιδράσεις σύντηξης, άλλοι έχουν άλλους τρόπους να προσεγγίζουν τα πράγματα.
Τι υλικά έχει ο Ήλιος, από τι αποτελείται; Συχνά έλαβα απαντήσεις περίεργες από μεγάλα παιδιά. Ό, τι υπάρχει στη Γη βρίσκεται και στον Ήλιο, τα ίδια υλικά, τα ίδια 120 περίπου στοιχεία από τα οποία αποτελείται ο κόσμος μας. Θα βρούμε εκεί σίδερο και μαγγάνιο και χρυσάφι και ασήμι, οξυγόνο και υδρογόνο και τα πάντα, όλα όμως σε περίεργη αέρια κατάσταση λόγω της πολύ υψηλής θερμοκρασίας.
Αν ο Ήλιος έχει μέγεθος μπάλας ποδοσφαίρου, η Γη έχει τον όγκο ρεβιθιού και οι πλανήτες ίσα ή πιο μεγάλα μεγέθη, όπως φαίνεται στη φωτογραφία κάτω.
Ο Ήλιος γεννήθηκε πριν 5 δισεκατομμύρια χρόνια και θα πεθάνει μετά 5 δισεκατομμύρια χρόνια. Θα γίνει κόκκινος γίγαντας και αφού τελειώσουν όλα τα καύσιμα θα καταλήξει κατά τους αστρονόμους λευκός νάνος, ένα ασήμαντο ουράνιο σώμα. Το πλανητικό σύστημα θα το καταπιεί, θα χαθούν οι πλανήτες και η Γη και κάτι άλλο θα σχηματιστεί στη θέση τους.
—————————————-
Αν η Γη έχει μέγεθος ρεβιθιού, οι πλανήτες Δίας, Κρόνος έχουν μέγεθος πορτοκαλιού, ο Ουρανός και Ποσειδώνας μέγεθος κορόμηλου και ο Ήλιος έχει όγκο μιας μπάλλας ποδοσφαίρου.
by https://clintel.org/greece/
Ένα παγκόσμιο δίκτυο 700 επιστημόνων και επαγγελματιών έχει ετοιμάσει αυτό το επείγον μήνυμα. Η κλιματική επιστήμη οφείλει να είναι λιγότερο πολιτική, ενώ οι πολιτικές για το κλίμα οφείλουν να είναι πιο επιστημονικά θεμελιωμένες. Οι επιστήμονες οφείλουν να αναγνωρίζουν ανοιχτά τις αβεβαιότητες και τις υπερβολές στις προβλέψεις για την παγκόσμια θέρμανση ενώ οι πολιτικοί οφείλουν να υπολογίζουν με νηφαλιότητα το πραγματικό κόστος καθώς και τα εικαζόμενα οφέλη των μέτρων πολιτικής που λαμβάνουν.
Φυσικοί και ανθρωπογενείς παράγοντες προκαλούν την αύξηση της θερμοκρασίας
Το γεωλογικό παρελθόν αποκαλύπτει ότι το κλίμα της Γης έχει υποστεί μεταβολές σε όλη τη διάρκεια που υπάρχει ο πλανήτης, με φυσικές ψυχρές και θερμές περιόδους. Η Μικρή Εποχή των Παγετώνων έληξε μόλις το 1850. Επομένως, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τώρα βιώνουμε μια θερμή περίοδο.
Η θέρμανση είναι πολύ πιο αργή απ’ όσο προβλεπόταν
Ο πλανήτης έχει θερμανθεί με ρυθμό λιγότερο από το ήμισυ αυτού που προβλεπόταν από την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) με βάση τα μοντέλα των ανθρωπογενών επιπτώσεων και διαφορών στο ισοζύγιο της ακτινοβολίας. Αυτό μας δείχνει ότι απέχουμε πολύ από την κατανόηση της αλλαγής του κλίματος.
Η πολιτική για το κλίμα βασίζεται σε ανεπαρκή μοντέλα
Τα μοντέλα του κλίματος έχουν πολλές αδυναμίες και δεν είναι αληθοφανή ως εργαλεία χάραξης παγκόσμιας πολιτικής. Διογκώνουν την επίδραση των αερίων του θερμοκηπίου όπως το CO2. Επιπλέον, αγνοούν το γεγονός ότι ο εμπλουτισμός της ατμόσφαιρας με CO2 είναι επωφελής.
Το CO2 είναι τροφή για τα φυτά, η βάση όλης της ζωής πάνω στη Γη
Το CO2 δεν είναι ρύπος. Είναι αέριο απαραίτητο για τη ζωή στη Γη. Η φωτοσύνθεση είναι ευλογία. Περισσότερο CO2 είναι ευεργετικό για τη φύση, για το πράσινο της Γης: το επιπρόσθετο CO2 στον αέρα έχει συντελέσει στην ανάπτυξη της φυτικής βιομάζας σε όλη τη Γη. Επίσης είναι επωφελές για τη γεωργία, αυξάνοντας τις αποδόσεις των καλλιεργειών παγκοσμίως.
Η θέρμανση του πλανήτη δεν έχει αυξήσει τις φυσικές καταστροφές
Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία ότι η θέρμανση του πλανήτη εντείνει τους τυφώνες, τις πλημμύρες, τις ξηρασίες και άλλες παρόμοιες φυσικές καταστροφές, ή τις καθιστά περισσότερο συχνές. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά στοιχεία ότι τα μέτρα μείωσης του CO2 είναι τόσο επιζήμια όσο και δαπανηρά.
Η κλιματική πολιτική οφείλει να σέβεται την επιστημονική και οικονομική πραγματικότητα
Δεν υπάρχει κλιματική κρίση. Επομένως, δεν υπάρχει λόγος πανικού και συναγερμού. Είμαστε αντίθετοι με την επιζήμια και μη ρεαλιστική πολιτική μηδενικού άνθρακα που προτείνεται για το 2050. Εάν προκύψουν καλύτερες προσεγγίσεις, σίγουρα θα έχουμε αρκετό χρόνο να αναλογισθούμε και να αναπροσαρμοστούμε. Ο στόχος της παγκόσμιας πολιτικής πρέπει να είναι η “ευημερία για όλους” με την παροχή αξιόπιστης και προσιτής ενέργειας διαρκώς. Σε μια ευημερούσα κοινωνία, άνδρες και γυναίκες έχουν καλή εκπαίδευση, ο ρυθμός γεννήσεων είναι χαμηλότερος και οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για το περιβάλλον τους.
by http://www.theguardian.com/environment/gallery/2011/oct/19/bbc-frozen-planet-in-pictures
A humpback whale dives for krill amidst thousands of short-tailed shearwaters. It is mid-summer in the Bering Sea, off Alaska’s Aleutian islands. Cold water and long sunny days leads to some of the richest seas in the world. Humpbacks have travelled for months from Hawaii and shearwaters the length of the planet from Australia. Filming from the boat, the BBC watched shearwaters accidentally fly straight into the side of breaching whales, and humpbacks accidentally swallow and spit out shearwaters. At 18 million, this is the largest gathering of seabirds on the planet
Photograph: Chadden Hunter/BBC NHU
By http://www.theguardian.com/environment/gallery/2011/oct/19/bbc-frozen-planet-in-pictures
A massive pack of 25 timberwolves hunting bison on the Arctic circle in northern Canada. In mid-winter in Wood Buffalo National Park temperatures hover around -40C. The wolf pack, led by the alpha female, travel single-file through the deep snow to save energy. The size of the pack is a sign of how rich their prey base is during winter when the bison are more restricted by poor feeding and deep snow. The wolf packs in this National Park are the only wolves in the world that specialise in hunting bison ten times their size. They have grown to be the largest and most powerful wolves on earth
Photograph: Chadden Hunter/BBC NHU
A massive pack of 25 timberwolves hunting bison in northern Canada. The pack force the herd to stampede after hours of harrying them. Their hope is that a yearling will fall behind. This yearling’s fate was actually sealed by another member of the herd, which ran headlong into it
Photograph: BBC NHU
by http://eduportal.gr/index.php/articles/68-culture/339-1taxidiantarktiki
ΣΕΙΡΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Ταξίδι στην Ανταρκτική
«Πρώτα ερωτεύεσαι την Ανταρκτική, και μετά, σου σπάει την καρδιά» (Kim Stanley Robinson, 1998). Παρακάτω εκτός από το κείμενο μπορείτε να δείτε ένα φιλμ διάρκειας 55’ λεπτών με μονταρισμένα βίντεο και φωτογραφίες που τραβήξαμε στην Ανταρκτική και ένα φιλμ από τα Νησιά Φώκλαντ διάρκειας 15’ λεπτών. Η διαδρομή του ταξιδιού μας διάρκειας δυο εβδομάδων άρχισε από την Ουσουάγια (Ushuaia) της Αργεντινής, με πλοίο περάσαμε το Κέιπ Χορν (Cape Horn) και φτάσαμε στην Χερσόνησο της Ανταρκτικής όπου επισκεφτήκαμε το Ντιέγκο Ραμίρεζ (Diego Ramirez), το Λιμάνι Λοκρόι (Port Lockroy), τον Όρμο της Μαργαρίτας (Marguerite Bay), αποβιβαστήκαμε στον Χιλιανό Επιστημονικό Σταθμό Gonzales Videla, είδαμε το Νησί της Εξαπάτησης (Deception Island) και αποβιβαστήκαμε στον Πολωνέζικο Επιστημονικό Σταθμό Arctowksi (βλ. Χάρτες μέσα στο φιλμ).
Στη συνέχεια προχωρήσαμε προς τα Νησιά Φώκλαντ και το Λιμάνι Στάνλεϋ (Port Stanley) για να δούμε από κοντά τους πιγκουίνους και τα άλμπατρος στο Νησί στο Δυτικό Σημείο (WestPoint Island). Ένα άκρως παιδαγωγικό ταξίδι! Η νέα σειρά Ταξίδι αρχίζει από αυτά τα συγκλονιστικά μέρη του πλανήτη μας.
Επικοινωνία: koutantosdimitri@hotmail.com
Η ΣΕΙΡΑ: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Το Ταξίδι στην Ανταρκτική γράφτηκε αντί για πρόλογο για τη Σειρά που θα ακολουθήσει με τον τίτλο «Το Ταξίδι». Το Ταξίδι αποτελεί ένα εγχείρημα για το συγγραφέα, τους οικοδεσπότες και τους ίδιους τους αναγνώστες. Η μορφή που θα σας το παρουσιάσομε εξελίχτηκε σταδιακά. Στην αρχή ο τίτλος της σειράς ήταν «Πολιτισμός και Εκπαίδευση στον Κόσμο» και αφορούσε στη δημοσίευση σε μια εφημερίδα κάθε δέκα περίπου ημέρες, περίπου για δύο έτη, 47 συνεντεύξεων εκπαιδευτικών από όλο τον κόσμο, οι οποίοι μιλούσαν για τον Πολιτισμό και την Εκπαίδευση της χώρας τους. Στην συνέχεια ενδιαφέρθηκε ένας εκδοτικός οίκος για την έκδοση αυτών των συνεντεύξεων σε ένα βιβλίο με την προσθήκη κάποιων μελετών. Ωστόσο η παρούσα είναι η τελική, η πληρέστερη και η περισσότερο ενδιαφέρουσα μορφή της σειράς γιατί αποτελεί μια αλληλεπιδραστική πολυτροπική(multimodality) ανάγνωση των συνεντεύξεων και των κειμένων μαζί με τα βίντεο και τις φωτογραφίες που τράβηξα σε αυτές τις χώρες και τα οποία θα μπορείτε να παρακολουθήσετε. Έτσι από το κείμενο και τα λόγια των συνεντευξιαζόμενων μπορείτε να μεταφερθείτε στην εικόνα, τον ήχο, την κίνηση, το χρώμα, τα ποτάμια, τους χορούς, τα σχολεία, τα παιδιά, τους ανθρώπους αυτών των χωρών από διάφορα μέρη του πλανήτη.
Η Σειρά συνιστά ένα πολιτισμικό και εκπαιδευτικό οδοιπορικό, περισσότερες από 100 χώρες και 47 συνεντεύξεις, με ανθρώπους από διάφορες φυλές και ηπείρους. Εκπαιδευτικοί, ακαδημαϊκοί, πολίτες του κόσμου θα μοιραστούν μαζί μας τα βιώματά τους, τις εμπειρίες τους, τις απόψεις τους, τις προσδοκίες τους για ένα κόσμο ειρηνικότερο. Μεθοδολογικά έγινε μια προσπάθεια να πάρω συνεντεύξεις από κάθε ήπειρο για πέντε έως εννέα διαφορετικές χώρες. Έτσι μας μίλησαν 12 συνάδελφοι από 8 διαφορετικές χώρες της Αμερικής, 14 από 9 χώρες της Ασίας, 6 από 5 χώρες της Αφρικής και 15 από 9 χώρες της Ευρώπης, συνολικά 47 συνεντεύξεις από 31 διαφορετικές χώρες. Στα επιπλέον θεματικά κείμενα ανά ήπειρο ή ευρύτερη περιοχή του πλανήτη π.χ. Νότια Αμερική, θα προστεθούν βίντεο και φωτογραφίες και από άλλες χώρες. Ευελπιστούμε ότι η σειρά θα προχωρήσει με μια ανάρτηση περίπου κάθε δέκα ημέρες.
Τα «εργαλεία», οι ερευνητικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ημι-δομημένες μαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις, το ταξίδι στη χώρα, η μελέτη των αρχείων-ντοκουμέντων από τις βιβλιοθήκες του Σάο Πάολο ως τις βιβλιοθήκες της Αγγλίας. Ενδιαφέρον υλικό αποτελεί η συλλογή δεκάδων χιλιάδων φωτογραφιών (και βίντεο) των πολιτισμικών και εκπαιδευτικών εκφράσεων αυτών των λαών και των σχολείων τους.
Μετά από το Ταξίδι στην Ανταρκτική, το οποίο έχει μια συμβολική σημασία, θα αναρτήσουμε μια πληρέστερη επιστημολογική και μεθοδολογική εισαγωγή για το όλο εγχείρημα. Από τη μεθεπόμενη εργασία κάθε παρουσίαση θα αφορά τη συνέντευξη από μία χώρα π.χ. τη Βραζιλία και θα περιλαμβάνει: (i) Αντί για εισαγωγή ένα ποίημα από αυτή την χώρα, (ii) τις απομαγνητοφωνημένες και επιμελημένες συνεντεύξεις (με τις φωτογραφίες) των εκπαιδευτικών της χώρας στις οποίες μιλούν για τον Πολιτισμό και την Εκπαίδευση της χώρα τους και (iii) ενσωματωμένα μέσα στο κείμενο Φιλμ από μονταρισμένα βίντεο και φωτογραφίες που τράβηξα κατά την επίσκεψη ή τη διαμονή μου σε αυτή τη χώρα (ίσως και κάποια γείτονα χώρα).
Η Ανταρκτική
«Πρώτα ερωτεύεσαι την Ανταρκτική, και μετά, σου σπάει την καρδιά» (Kim Stanley Robinson, 1998). Η Ανταρκτική είναι ταυτόχρονα μια πραγματικότητα και ένα άπιαστο όνειρο. Είναι η πραγματικότητα που ερωτεύεσαι όταν είσαι εκεί, αλλά μετά του σπάει την καρδιά γιατί είναι ένα άπιαστο όνειρο που δεν μπορείς να το πάρεις μαζί σου, όσο βαθιά και αν το έχεις επιθυμήσει. Είναι ο κόσμος ο ανέπαφος, ο αγνός, ο αυθεντικός, ο αληθινός, ο φανερός, χωρίς την άμυνα και την κακοποίηση του πολιτισμού μας, της φύσης και μαζί του ανθρώπου. Είναι ένα καθαρό χαμόγελο, ένας ηθικός κόσμος: «Μια μέρα το παρελθόν μας θα μας αιφνιδιάσει με τη δύναμη της επικαιρότητάς του. Δε θα ‘χει αλλάξει εκείνο αλλά το μυαλό μας. Ένα ψήλωμα νοητό, που θα χρειαστεί να το ξανανεβούμε για να εκτιμήσουμε σωστά τις διαστάσεις των πραγμάτων γύρω μας… Τότε μόνον θα καθαρίσει το τοπίο, για να φανούν οι σταθερές που το συνέχουν. Οι άνθρωποι θα πάψουν να ‘ναι απλώς φορείς ηθών και εθίμων, και οι θάλασσες ανάμεσα στους άγριους βράχους θ’ αποκτήσουν την προέκταση την ηθική που θέλησε ο συγγραφέας, δοκιμάζοντας να συνθέσει τα φυσικά στοιχεία με τον τρόπο που θα το έκανε για ένα ιδεόγραμμα » (Ελύτης, 1995: 62).
Αυτόν τον ηθικό κόσμο που θα ήθελα να πλησιάσουμε περισσότερο στην εκπαίδευση, την παιδαγωγική, τη διδακτική, το σχολείο? μπορώ να τον δω στα μάτια, την κίνηση, το χαμόγελο ενός μικρού μικρού παιδιού. Ο κόσμος του παιδιού είναι περισσότερο ανοιχτός, άμεσος με τον κόσμο, αισθάνεται και βλέπει περισσότερα από τα δικά μας μάτια. Γι’ αυτό πιστεύω ο μεγάλος δημιουργός και ποιητής της εικόνας Αντρέι Ταρκόφσκι στην ταινία του Η Θυσία, βάζει ένα φτασμένο ενήλικα να ακολουθεί ακριβώς τα αχνάρια ενός μικρού παιδιού, να προσπαθεί να δει, να παίξει, να σκεφτεί όπως το παιδί και να ξαναμάθει τον κόσμο.
Συμβολικά λοιπόν το Ταξίδι στην Ανταρκτική είναι ένα ταξίδι στον πολιτισμό και την εκπαίδευση. Στο φιλμ μπορείτε να δείτε εικόνες, κίνηση, φωνές αυτού του κόσμου ενώ παραθέτουμε με υπότιτλους κάποιες σκέψεις ανθρώπων με τους οποίους αισθάνθηκα συγγενής.
Το Βίωμα
Τα κείμενα της σειράς αφορούν τις απόψεις και τις εμπειρίες των συνεντευξιαζόμενων. Τα φιλμ και οι φωτογραφίες είναι από τις δικές μου εμπειρίες και ταξίδια στις χώρες τους. Είναι ένας τρόπος για την κατανόηση ενός πολιτισμού το άμεσο βίωμα (Πουρκός & Κατσαρού, 2011). Αν μάλιστα στα δύο άκρα μιας πολιτισμικής προσέγγισης είναι ο «εθνοκεντρισμός» και η «δια-πολιτισμικότητα» ενδιάμεσα αναδύονται η «ενημέρωση», η «κατανόηση», η «αποδοχή», ο «σεβασμός», η «εκτίμηση», η «αξία» και τελικά η «αλλαγή». Συχνά άλλωστε «το αληθινό ταξίδι ανακάλυψης δεν είναι να βλέπεις νέα μέρη αλλά να βλέπεις με νέα μάτια» (Hapgood & Fennes, 1997).
Το βίωμα ενός ταξιδιού ξεφεύγει από τον κοινωνικό μας ρόλο, ίσως ακουμπά βαθύτερες ατομικές ανάγκες και ερωτήματα. Ο Marcuse (1978) το τοποθετεί πολύ καλά: «Τα «πρόσωπα» ορίζονται από το «ρόλο» τους δηλαδή την τοποθέτηση τους και τη λειτουργία τους σε σχέση με το σύνολο στο οποίο ανήκουν. Αντίθετα τα άτομα μπορούν να αναπτύξουν λειτουργίες άσχετες προς την κοινωνική τους διάσταση, όπως το δείχνει η ανάπτυξη της φαντασίας ή το ένστικτο του θανάτου σ’ αυτά. Η πραγματικά ορθολογική λειτουργία του Λόγου θα αποσκοπούσε στην «ανύψωση της τέχνης του να ζούμε»…. Αν το τελικό αυτό αίτιο υλοποιούνταν και γινόταν πραγματικό, ο Λόγος της τεχνικής θα έφτανε σ’ ένα σύνολο όπου οι σχέσεις ανάμεσα στον άνθρωπο και τον άνθρωπο κι ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση, θα ήσαν ποιοτικά διαφορετικές» (σελ. 235).
Το Ταξίδι
Ταξίδι είναι να ανοίγεις δρόμο. Να βλέπεις μπροστά σου. Να βλέπεις το άγνωστο και να θέλεις να μπεις μέσα του. Να το δεις να το γνωρίσεις. Και από εκεί να δεις μπροστά σου ένα άλλο άγνωστο και να θέλεις να μπεις μέσα του να το γνωρίσεις και αυτό. Ο σκηνοθέτης AlainResnais στην ταινία τουΧιροσίμα Αγάπη μου (1959) βάζει τους πρωταγωνιστές να λένε:
– «Γιατί ήθελες να τα δεις όλα στη Χιροσίμα;»
– «Αυτό με ενδιέφερε. Έχω τη δική μου ιδέα σχετικά με αυτό. Για παράδειγμα, κοιτάζοντας από κοντά τα πράγματα είναι κάτι που πρέπει να το μάθουμε. Που πρέπει να το μάθουμε».
Είναι φυσική η επιθυμία να κάνεις το επόμενο βήμα μπροστά, με θέληση. Να γνωρίσεις το άγνωστο, να το πιάσεις με τα αισθητήρια και το νου σου από πρώτο χέρι και ίσως με ένα χαμόγελο, γιατί τότε μας λέει Αντρέι Ταρκόφσκι (1987) στην ταινία του Νοσταλγία: «Αέρας είναι αυτό το ελαφρύ πράγμα…/ που κινείται γύρω/ από το κεφάλι σου…/ …και γίνεται πιο/ καθαρό όταν χαμογελάς».
Το ταξίδι είναι ο διάλογος του κόσμου όπως σημειώνει ο Κιουρτσάκης (2008: 118): «Γύρω από το «εγώ-εσύ» κάθε διαλόγου απλώνονται σε όλο και πλατύτερους ομόκεντρους τα «εμείς»: το «εμείς» κάθε γλώσσας, ιδωμένης όχι ως συστήματος σημείων, αλλά ως αέναου διυποκειμενικού διαλόγου και αέναης συλλογικής δημιουργίας? και πέρα από κάθε γλώσσα τα «εμείς» των άλλων ανθρώπινων γλωσσών, των λογοτεχνικών ειδών και παραδόσεων, των πολιτισμών, στον ακατάπαυτο διάλογο τους μέσα στο χρόνο». Η συνάντηση με τον άλλο σε ένα άλλο πολιτισμικό πλαίσιο προσφέρει τη διαλογική δυνατότητα για εκλέπτυνση και εμβάθυνση, για παράδειγμα, στο πολιτισμικό περιεχόμενο των κοινών λέξεων που χρησιμοποιούμε και οι οποίες σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη έχουν άλλο περιεχόμενο.
«Μη σας ξεγελούν οι λέξεις και τις μεταφράζεται ελληνικά», αλλού η λέξη «αρρώστια» σημαίνει να βλέπεις τα άκρα σου να πέφτουν και να μην ξέρεις καν ότι θα μπορούσες να θεραπευτείς, «φτώχεια» σημαίνει να πεθαίνει το παιδί σου από την πείνα, να σε κοιτάζει μέσα στα μάτια και να μην έχεις να του δώσεις ένα κομμάτι ψωμί, «εγκληματικότητα» σημαίνει η αυξημένη πιθανότητα να δεις καθημερινά το κενό της παγωμένης κάνης ενός όπλου με τα μάτια σου χωρίς να γνωρίζεις αν θα ζήσεις, να περπατάς και να κοιτάς συνεχώς πίσω από την πλάτη σου μήπως σε ακολουθούν για να σε ληστέψουν ή να αγοράζεις το ψωμί σου από το φούρνο και ο υπάλληλος για να προστατευτεί να σου το δίνει πίσω από κάγκελα ίδια με αυτά της φυλακής, «αδικία» σημαίνει λίγοι να έχουν αγροκτήματα στο μέγεθος ενός νησιού ενώ εκατομμύρια παραπήγματα «χτισμένα» με ξύλινους πασσάλους και πλαστικές σακούλες, φυσικά χωρίς νερό και ρεύμα, να κινδυνεύουν καθημερινά να παρασυρθούν από τη λάσπη της βροχής και να είσαι και εσύ μέσα σ’ αυτά, «βροχή» μπορεί να σημαίνει για τον ένα ομιλητή σταγόνες και για τον άλλο ομιλητή πλημμύρα. Είναι αστείο ορισμένες φορές για ένα τρίτο ομιλητή που έχει εμπειρία από δυο διαφορετικά πλαίσια να παρακολουθεί τη συζήτηση ανάμεσα σε δυο ομιλητές από αυτά τα δυο μέρη, οι δύο συνομιλητές φαίνεται ότι συμφωνούν ή διαφωνούν μεταξύ τους σύμφωνα με τις λέξεις όπως τις χρησιμοποιούν, αλλά που σύμφωνα με το βιωμένο περιεχόμενο των λέξεων όπως νοηματοδοτούνται στον τόπο του καθενός, η συζήτησή τους τελικά αφορά κάτι άλλο. Η επικοινωνία σε κάθε συνάντηση είναι ανοιχτή αλλά η άμεση εμπειρία διεισδύει, αισθάνεται, βλέπει» (Κουτάντος, 2011: 12).
Γι’ αυτό ο Κιουρτσάκης (2008: 116) παραθέτοντας και σχολιάζοντας τον Bakhtin σημειώνει «το πολιτισμικό γεγονός βιώνεται με τη μεγαλύτερη ένταση και παραγωγικότητα όχι στο εσωτερικό κάποιων περιοχών (…), αλλά εκεί που περνάει το σύνορο ανάμεσα (τους)». Ιδέα που διατρέχει όλο το μπαχτινικό έργο: τα πιο σημαντικά γεγονότα στη ζωή του πνεύματος – ή, πιο θεμελιακά, στη ζωή – διαδραματίζονται πάντα σε κάποιο σύνορο: σύνορο ανάμεσα σε δύο συνειδήσεις, δύο υποκείμενα, δύο γλώσσες, δύο πολιτισμούς, δύο σώματα».
Αυτή ίσως είναι και η βαθύτερη έννοια ενός ταξιδιού, όπως αναδύεται και από τα λόγια του Levi-Strauss στο βιβλίο του για τις φυλές της Βραζιλίας με τίτλο «Θλιβεροί Τροπικοί» (1979): «Κάθε ταξίδι του αποκαλύπτει και μια πρωτόγνωρη όσο και συναρπαστική όψη του άλλου, της ετερότητας… ένα ταξίδι εγγράφεται ταυτόχρονα στο χώρο, στο χρόνο και στην κοινωνική ιεραρχία» (σελ. 70). Και συνεχίζει: «Γνωρίζοντας όμως αυτές τις (άλλες) κοινωνίες περισσότερο αποκτούμε ένα μέσο για να αποκολληθούμε από τη δική μας, όχι γιατί αυτή είναι η μόνη ή η απόλυτα κακή, αλλά γιατί είναι η μόνη από την οποία πρέπει να απελευθερωθούμε. Κι αυτό θα γίνει μόνο μέσα από τις άλλες» (σελ. 353). «Το να αποσπάσαι, αυτό είναι μια δυνατότητα ζωτικής σημασίας για τη ζωή…» (σελ. 375).
Έτσι εκτός από την επαφή με τον άλλο, την αλλαγή στο χώρο υπάρχει η αλλαγή στο χρόνο και στην κοινωνική ιεραρχία : «Σήμερα διαφορετικές περιοχές του πλανήτη αναπνέουν άλλη χρονική ιστορικότητα, διαφορετικούς χρόνους. Έτσι για παράδειγμα σε ένα τελευταίο οδικό μου ταξίδι από την Κένυα έως την Νότια Αφρική, αισθάνθηκα ότι μπήκα στη μηχανή του χρόνου και στην κυριολεξία βρέθηκα πριν από τον 17ο-18ο αιώνα. Τι εννοώ, έξω από τους μεγάλους αστικούς οικισμούς, οι άνθρωποι ζουν ομαδικά, δεμένοι με τη γη, τα σπίτια τους είναι χτισμένα από κόκκινο χώμα και ξύλα, χωρίς ρεύμα, καλλιεργούν με ένα τσαπί-χειρωνακτικά για αυτοκατανάλωση ένα μικρό χωράφι, ζουν σε εκτεταμένες οικογένειες όπου τα μεσημέρια όλοι μαζί ξεκουράζονται κάτω από τον ίσκιο του μεγάλου δέντρου, ανταλλάσουν τα προϊόντα τους με το γείτονα, έχουν έντονες οικογενειακές και συλλογικές παραδόσεις, δεν υπάρχει τεχνολογία, ίσως παραδοσιακά, σε μεγάλο βαθμό, προτιμούν τον πρωτόγονο παρά το φιλοσοφικό μύθο, με άλλα λόγια πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους ζουν σε συνθήκες και με σκέψη πριν από τη βιομηχανική επανάσταση, και εγώ ως επισκέπτης μπήκα μέσα σε αυτές τις προβιομηχανικές κοινωνίες, είδα πριν από το 18ο αιώνα, μπήκα στη μηχανή του χρόνου» (Κουτάντος, 2010).
Το ταξίδι στο δρόμο είναι και κούραση, είναι και κόπωση, είναι και ρίσκο (Cherry-Garrard, 1953). Ήταν κούραση όταν έμεινα 40 συνεχόμενες ώρες στο τρένο από το Νότιο στο Βόρειο Τμήμα της Ινδίας, ή 60 συνεχόμενες ώρες στο λεωφορείο από το Sao Paulo της Βραζιλίας στο Σαντιάγκο της Χιλής. Ήταν κόπωση όταν περπατούσα στην έρημο με σαράντα πέντε βαθμούς θερμοκρασία. Ήταν ρίσκο όταν είδα την παγωμένη κάνη ενός όπλου να με σημαδεύει από απόσταση λίγων μέτρων στο Καράκας της Βενεζουέλας και δεύτερη φορά στο Πορτ-ο-Πρενς (Port-au-Prince) της Αϊτής. Αλλά θέλω να συνεχίσω να επισκέπτομαι καινούργια μέρη. Εν συντομία, «Viajar e multiplicar–se» δηλαδή «Ταξίδι είναι να πολλαπλασιάζεσαι» (De Assis, 2008: 16).
Η Πολυτροπικότητα
Η συνολική προσπάθεια αποτελεί μαζί με τα κείμενα μια πολυτροπική (multimodality) προσέγγιση μάθησης συνδυάζοντας περισσότερους από ένα σημειωτικούς τρόπους (modes) κατανόησης με κείμενο, φωτογραφία και βίντεο (Kress & van Leeuwen, 1996, 2001? van Leeuwen, 1999) και μια πολυγραμματική (multiliteracy) ανάγνωση και επικοινωνία με εικονιστικά και γραπτά στοιχεία (Χατζησαββίδης, 2003α, 2003β, 2011). Ηπολυτροπικότητα αποτελεί τη φυσική συνέχεια του σύγχρονου κόσμου στην εκπαίδευση μετά από τον μεταπολεμικό αλφαβητισμό και τον αναδυόμενο γραμματισμό μεταγενέστερα.
Η Χοντολίδου (1999) παρατηρεί ότι στο σχολείο αντικείμενο μελέτης αποτελεί μόνο το γλωσσικό σημειωτικό σύστημα και τα άλλα στοιχεία όπως οι εικόνες είναι συμπληρωματικά ως προς το κείμενο. Ο γραπτός λόγος είναι το «πραγματικό θέμα» και ό,τι άλλο υπάρχει στο βιβλίο φωτογραφίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα κ.τ.λ., χρησιμοποιούνται για να υποστηρίξουν το περιεχόμενο του γραπτού κειμένου. Ωστόσο η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη αμφισβητεί την κυριαρχία του γραπτού λόγου. Τα ψηφιακά δεδομένα των φωτογραφικών μηχανών, των ατομικών συσκευών βίντεο, του διαδικτύου, των προσωπικών ιστοσελίδων και ηλεκτρονικών ταχυδρομείων, τα ηλεκτρονικά βιβλία, ακόμη η τηλεόραση (και ιδιαίτερα η ιδιωτική τηλεόραση) και η διαφήμιση καταρρίπτουν την κυριαρχία του κλασικού γραπτού λόγου. Στην αύξηση του ενδιαφέροντός μας για τα άλλα σημειωτικά μέσα συνέβαλαν διάφοροι επιστημονικοί χώροι, όπως οι σύγχρονες θεωρίες της λογοτεχνίας, οι οποίες άλλαξαν την αντίληψή μας για το κείμενο, λογοτεχνικό και μη. Τα κείμενα σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά πως είναι πολύσημα και δεν αποτελούν τη φυλακή ενός και μόνον νοήματος. Η πολυσημία είναι, εν μέρει, αποτέλεσμα και της πολυτροπικότητας του κειμένου. Ως κείμενο σήμερα η γλωσσολογία, οι θεωρίες της λογοτεχνίας αλλά και η εκπαιδευτική γλωσσολογία θεωρούν μία σύνθετη ποικιλία κοινωνικών καταστάσεων ή συμβάντων: γραπτά κείμενα και αφίσες, βίντεο και κινηματογραφικές ταινίες, σχολικά μαθήματα και πολιτικοί λόγοι, θεατρικές παραστάσεις κ.ά.
Όταν θέλουμε να μελετήσουμε ένα κείμενο, δεν εστιάζουμε μόνον στα γλωσσικά του στοιχεία αλλά εξίσου και στα μη-γλωσσικά. Εδώ ακριβώς η έννοια της πολυτροπικότητας χρησιμοποιείται για να αναγνωρίσουμε ότι τα μηνύματα ενός κειμένου (λ.χ. σε σχολικό βιβλίο ή σε κινηματογραφική ταινία) δομούνται με τη γλώσσα (γραπτή και προφορική), την εικόνα, τις κιναισθητικές πράξεις (χειρονομίες, κινήσεις, πόζες, χειρισμός αντικειμένων) κλπ. Κάθε κείμενο, λοιπόν, σύμφωνα με τη θεωρία της πολυτροπικότητας είναι ένα πολλαπλό σύστημα τρόπων. Οι εισηγητές του όρου της πολυτροπικότητας Kress & van Leeuwen (1996) θεωρούν την πολυτροπικότητα όχι ένα επιπλέον στοιχείο που πρέπει να επισυναφθεί στην ανάλυση της επικοινωνίας, αλλά ως ουσιαστική και θεμελιώδη παράμετρο κάθε κειμένου. Το σχολείο οφείλει να ανοίξει τους ορίζοντές του στη συστηματική πλέον διδασκαλία και ανάλυση των πολυτροπικών κειμένων, προετοιμάζοντας έτσι τους/τις μαθητές/τριες του να κατανοούν την πληθώρα των πολυτροπικών κειμένων που τους περιβάλλει (Tύπος, τηλεόραση, βιντεοκλίπ, διαδίκτυο κλπ).
Ένα βήμα παραπέρα συνιστά η κατασκευή, η λήψη, η δημιουργία ενός πολυτροπικού κειμένου από τους ίδιους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Το κάδρο, η εικόνα, το κείμενο κατασκευάζονται όχι σύμφωνα μόνο με αυτά που βλέπουμε αλλά και σύμφωνα με αυτά που ήδη γνωρίζουμε. Αν για παράδειγμα οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι στη θάλασσα βρίσκονταν ο Ποσειδώνας με την τρίαινά του, φυσικά αυτό επηρέαζε τη ζωή τους και τα ταξίδια τους και αντανακλούσε όχι μόνο σε αυτό που έβλεπαν τα μάτια τους αλλά και σε αυτό που ήδη είχαν στο νου τους. Αν μέχρι το Μεσαίωνα οι άνθρωποι πίστευαν ότι η γη βρίσκονταν στο κέντρο του ορισμένου ηλιακού μας συστήματος αυτό προδιέγραφε ένα ρόλο για τον άνθρωπο, το θεό κτλ. Αυτό μας δείχνει και η ανασκόπηση της ιστορίας της τέχνης: «Συνειδητοποιήσαμε προοδευτικά, από εκείνο τον καιρό, πως δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε με τομή καθαρή εκείνο που βλέπουμε από κείνο που ξέρουμε. Κάποιος που γεννήθηκε τυφλός και που ανακτά αργότερα την όραση του, πρέπει να μάθει να βλέπει. Με λίγη αυτοπειθαρχία και παρατηρητικότητα μπορούμε ν’ ανακαλύψουμε μόνοι μας πως εκείνο που «βλέπουμε», χρωματίζεται αμετάκλητα και διαμορφώνεται από τη γνώση (ή την ιδέα) εκείνου που βλέπουμε» (Gombrich, 1998: 562).
Βιβλιογραφία
ΛΑΔΑΝΙΆ
ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΛΑΔΑΝΙΑΣ
Ωραίο το λάμδα, μουσικό, το πήραν στο όνομά τους η θάλασσα, ο ήλιος και η σελήνη και πολλά λουλούδια και άλλα που αγαπήσαμε. Αυτό της φωτογραφίας είναι το λουλούδι της λαδανιάς. Τα άλλα της ονόματα έχουν επίσης λάμδα (κουνουκλιά, αγριοφασκομηλιά, αλισαριά).Πρόκειται για σπουδαίο αρωματικό, μελισσοτροφικό και φαρμακευτικό φυτό. Το λάδανο ή λάβδανο είναι είδος ρετσινιού πο υ βγαίνει απ ‘τον θάμνο αυτό και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στην αρωματοποιία.Οι αρχαίοι το χρησιμοποιούσαν ως θυμίαμα, αλλά και σε αλοιφές. Σήμερα το λάβδανο παρασκευάζεται απ ‘το όπιο. Το να μάθουμε τα μικρά ονόματα των φυτών είναι ένα ζήτημα, καθώς πολλά ξεχάστηκαν και πολλά σε κάθε μικρό τόπο βαφτίζονται αλλιώς. Έλεγα πως υπάρχει ανάγκη για όσα αγριολούλουδα δεν έχουν ονόματα, κάθε σχολείο νησιού λ.χ. . ΝΑ ΣΕ καταλήξει Προτάσεις ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΝΑ Υπολογιστή βρούμε κοινά βαφτιστικά Πως ΘΑ ΤΑ μάθουμε? Ίσως όλα δεν μπορούμε να τα ξέρουμε, αλλά με τα περισσότερα τα καταφέρνουμε να κάνουμε μια καλή γνωριμία, όσοι τουλάχιστον ζούμε κοντά στη φύση, στην Πάρο ή αλλού. α) Έχουν εκδοθεί σπουδαία βιβλία για την ελληνική χλωρίδα. β) Έχουν εκδοθεί ημερολόγια με πολλά αγριολούλουδα. γ) Υπάρχουν πολλοί φίλοι που πολλά γνωρίζουν. δ) Οι γυναίκες που πάνε για χόρτα έχουν πολλά να μας πουν.ε) Οι αγρότες επίσης ξέρουν πολλά. στ) Έχουμε και τους ειδήμονες (γεωπόνους, βιολόγους). . ζ) Τέλος υπάρχει τώρα και η σοφία του υπολογιστή . Ας δούμε μερικές ερωτήσεις που θα μπορέσουν να βοηθήσουν 1) Ποια αγριολούλουδα θεωρούνται φαρμακευτικά? (λ.χ. φασκόμηλο, χαμόμηλο). 2) Ποια είναι έξοχα μυριστικά?. (Λ. χ λαδανιά, ρίγανη). 3) Ποια σχετίζονται με την ιστορία? (Λ.χ. κουφάρδηκας, ασφόδελος). 4) Ποια χρησιμοποιήθηκαν σε πολλές κατασκευές και στη χειροτεχνία? (Λ.χ. καλάμι, βούρλο, αλυγαριά). 5) Ποια τρώγονται ως χόρτα (λ.χ. γαλατσίδα, χοιροβοσκός, ζωχός). 6) Ποια θεωρούνται μαγικά? (Λ.χ. μανδραγόρας, απήγανος, γέρουλας ή δαιμοναριά). 7) Ποια ξέρουμε απ ‘τα τραγούδια ή τα ποιήματα? (Λ.χ. κυκλάμινο, αμάραντος). 8) Ποια έχουν σχέση με αγκάθια? (Λ.χ. γαϊδουράγκαθο, κενταύριο). 9) Ποια είναι πολύ ενοχλητικά ζιζάνια (λ.χ. άοστρος, κύπερη) 10) Ποια αγαπούν τους παραθαλάσσιους τόπους και ποια τα ψηλότερα μέρη. 11) Ποια χρησιμοποιεί η εκκλησία?. (Λ.χ. μυρτιά, φοίνικας, ελιά) Υπάρχουν και άλλες ερωτήσεις που σχετίζονται με το μέγεθος, το είδος του φυτού (αγκάθι, δένδρο, θάμνος, πόα, βολβός), το χρώμα, το σχήμα του λουλουδιού. Και άλλες που σχετίζονται με τον καθένα μας ξεχωριστά. Λ.χ. Ποια έχουν παίξει κάποιο ρόλο στη ζωή μας και τα θυμόμαστε?. ΠΟΙΑ Μας ασκούν ιδιαίτερη ΓοητείαΠερισσότερα ΘΑ πουμε ΣΤΗΝ Εκδρομή.
by http://twistedsifter.com/2012/12/top-100-pictures-of-the-day-2012/
Κατηγορίες: ΖΩΑ , ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ , ΤΕΧΝΗ , BEST OF , ΙΣΤΟΡΙΑ , ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ , ΦΥΣΗ / SPACE , ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ , SCI / TECH , ΣΠΟΡ , ΙΣΤΟΡΙΕΣ, TRAVEL ·
Μετά τη θετική υποδοχή από το περσινό Top 50 «Εικόνες της ημέρας» για το 2011 , η Sifter υποσχέθηκε να αναδείξει «το top 25Εικόνες της Ημέρας »στο τέλος του κάθε τριμήνου, τελικά καταλήγει σε μια επική Top 100 για το 2012.
Αυτό έχει έρθει η ώρα! Παρακάτω είναι οι 100 κορυφαίες POTDs για το 2012. Δεν μπορώ να σας ευχαριστήσω αρκετά για τη λήψη του χρόνου από την ημέρα σας για να δείτε το χώρο του ξενοδοχείου. Μπορεί να συνεχίσετε να εμπνευστούν, μορφωμένοι και διασκέδασαν με τον όμορφο πλανήτη μας και το μόνο που τον κατοικούν.
* Σημειώστε τις φωτογραφίες τους δεν ήταν κατ ‘ανάγκη το 2012, που απλώς έτυχε να εμφανίζεται ως POTD φέτος. Οι εικόνες επίσης αναφέρονται σε αντίστροφη χρονολογική σειρά . Δεν υπάρχει καμία ιεράρχηση μεταξύ των φωτογραφιών 🙂
Απολαύστε το! Και μείνετε Sifty φίλους μου
Δημοσιεύθηκε στις 5 Δεκ 2012
In daylight our big blue marble is all land, oceans and clouds. But the night – is electric.
This view of Earth at night is a cloud-free view from space as acquired by the Suomi National Polar-orbiting Partnership Satellite (Suomi NPP). A joint program by NASA and NOAA, Suomi NPP captured this nighttime image by the satellite’s Visible Infrared Imaging Radiometer Suite (VIIRS). The day-night band on VIIRS detects light in a range of wavelengths from green to near infrared and uses filtering techniques to observe signals such as city lights, gas flares, and wildfires. This new image is a composite of data acquired over nine days in April and thirteen days in October 2012. It took 312 satellite orbits and 2.5 terabytes of data to get a clear shot of every parcel of land surface.
This video uses the Earth at night view created by NASA’s Earth Observatory with data processed by NOAA’s National Geophysical Data Center and combined with a version of the Earth Observatory’s Blue Marble: Next Generation.
http://earthobservatory.nasa.gov/NightLights
This video is public domain and can be downloaded at:http://svs.gsfc.nasa.gov/goto?11157
Like our videos? Subscribe to NASA’s Goddard Shorts HD podcast:
http://svs.gsfc.nasa.gov/vis/iTunes/f0004_index.html
Or find NASA Goddard Space Flight Center on facebook:
http://www.facebook.com/NASA.GSFC
Or find us on Twitter:
http://twitter.com/NASAGoddard
Αφρική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. (Clickable, 4000 × 4000 px):
Η εικονογράφηση είναι ευγενική προσφορά της ESA / NASA Andrew Fazekas για Νέα National Geographic Δημοσιεύθηκε 27 Ιουλίου 2011 Black Hole φιλοξενεί το πιο τεράστιο σύννεφο νερού Σύμπαντος Σε ένα γαλαξία 12 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά βρίσκεται το πιο μακρινό και πιο μαζική νέφος νερού δει ακόμα στο σύμπαν, οι αστρονόμοι λένε. Ζυγίζοντας μέσα σε 40 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα της Γης, ο γίγαντας σύννεφο της ομίχλης swaddles ένα είδος ενεργά σίτιση υπερμεγέθη μαύρη τρύπα γνωστή ως κβάζαρ. (more…)
by http://archipelago.gr/index.php?page=marine-mammal-species
Οι ελληνικές θάλασσες στηρίζουν μερικά από τα πιο σημαντικά θαλάσσια θηλαστικά παραμένουν και πληθυσμούς χελωνών στη Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων έξι ειδών κητωδών (φάλαινες και δελφίνια), ένα είδος πτερυγιοπόδων (το πολύ απειλούμενης με εξαφάνιση μεσογειακής φώκιας), καθώς και τρία είδη Testudines (θαλάσσιες χελώνες ).Ωστόσο, περιστασιακοί επισκέπτες, όπως η πτεροφάλαινα και η φώκαινα λιμάνι, μπορεί να βρεθεί σε αυτά τα νερά, λόγω περιπλανώμενο και μεταναστευτικών φύσεις τους.
Μήκος: 1,8 – 2,5 m Βάρος: 110 – 170 κιλά Διάρκεια ζωής: > 50 έτη Διατροφή συνήθειες: κυρίως ψάρια και καλαμάρια, αλλά και χταπόδια και οστρακοειδή Οικότοπος: πελαγικά είδη, σε μόνιμους πληθυσμούς Κατάσταση (Medit. Θάλασσα.): πιο κοινή σε οι ελληνικές θάλασσες, καθώς και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο Θάλασσα, αλλά είναι σε παρακμήIUCN Κόκκινη Λίστα Κατάσταση: Λιγότερη ανησυχία (αξιολογήθηκε το 2008) – παρά τη θνησιμότητα λόγω της άμεσης και τα παρεπόμενα παίρνει σε πολλά μέρη του κόσμου, δεν υπάρχει καμία απόδειξη της μια σημαντική παγκόσμια ύφεση.
Οι συνέπειες της υπερθέρμανσης είναι, όπως αποδεικνύεται, συχνά απρόσμενες και ενίοτε… σωτήριες, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Το κύμα ψύχους που πάγωσε την Ευρώπη τις προηγούμενες εβδομάδες αποδίδεται από ερευνητές στο λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου. Το διοξείδιο του άνθρακα, από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι θα μας κρατήσει στα ζεστά για πολλές ακόμη χιλιάδες χρόνια. Μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής έναν έλληνα καθηγητή ανακάλυψε ότι η επόμενη εποχή των παγετώνων κανονικά θα ξεκινούσε ανά πάσα στιγμή από σήμερα και μέσα στα επόμενα 1.500 χρόνια, αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί εξαιτίας της υψηλής ατμοσφαιρικής συγκέντρωσης CO2. Το ότι τη γλιτώσαμε δεν σημαίνει βεβαίως ότι όλα είναι ρόδινα ούτε ότι θα πρέπει να «καμαρώνουμε» για τα επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρά μας. (more…)
ΠΈΜΠΤΗ, 19 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2012
Έχτισε οικολογικό σπίτι με 3.400 ευρώ
O Σάιμον Ντέηλ, ένας νέος Ουαλλός, έχτισε το σπίτι του σε τέσσερις μήνες με κόστος περίπου στα 3.500 ευρώ, ενώ απαιτήθηκαν 1000 με 1500 εργατοώρες.
Πρόκειται για μια κατοικία φιλική προς το περιβάλλον που μοιάζει με τα σπίτια των χόμπιτ, των μικρών πλασμάτων που εμφανίζονται στον «Άρχοντα των Δακτυλιδιών» του Τζ. Ρ. Ρ Τόλκιν. (more…)
Φωτογραφία από τον Anthony Crehan, Shot σας
Αεροφωτογραφία από ελικόπτερο του πεδίου τουλίπας στο Αγρόκτημα Tulip Πίνακας Πράσινο Ακρωτήριο στον πίνακα, κοντά Wynyard, στη βορειοδυτική ακτή της Τασμανίας. Ήταν Ανθισμένα τουλίπες Ημέρα Φεστιβάλ σε Wynyard και ευτυχώς για μένα και έξι ετών, εγγονός μου, ο χειριστής του ελικοπτέρου πωλούσε 15-λεπτά πτήσεις χαρά. Στο αριστερό άκρο των γραμμών της τουλίπας, μπορείτε να δείτε μερικούς από τους επισκέπτες του αγροκτήματος.
Photograph by Anthony Crehan, Your Shot
Aerial view from a helicopter of the tulip field at the Table Cape Tulip Farm on Table Cape, near Wynyard, on the North West Coast of Tasmania. It was Blooming Tulips Festival Day at Wynyard and fortunately for me and my six-year-old grandson, the helicopter operator was selling 15-minute joy flights. On the left-hand end of the rows of tulips, you can see some of the visitors to the farm.
(This photo and caption were submitted to Your Shot.)
Photo Tip: When making aerial photographs, fly in the morning if you can. The air is not only clearer then but also often less bumpy.
21 Μαρτίου του 2012-Πολύχρωμοι κουρτίνες φωτός γεμίζουν τους ουρανούς πάνω από βόρεια Νορβηγία σε ένα νέο βίντεο με χρονική υστέρηση γίνεται από Aurora εικόνες ληφθεί αυτόν τον μήνα.Κινηματογραφιστών Βασίλης και η Anneliese Possberg χρησιμοποιούνται περίπου 600 καρέ για να δημιουργήσει το βίντεο. (Μουσική από τον Justin Ντέρμπαν, www.justindurban.com )
March 21, 2012—Multicolored curtains of light fill the skies over northern Norway in a new time-lapse video made from aurora images taken this month. Filmmakers Claus and Anneliese Possberg used about 600 frames to create the video. (Music by Justin Durban, www.justindurban.com)
Transcript not currently available.
http://science.nationalgeographic.com/science/photos/hubble-images/
Φωτογραφία ευγένεια John Spencer (Παρατηρητήριο Lowell) και της NASA
Το 1999, για να τιμήσουν την ένατη επέτειο από την ίδρυσή του, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble πήρε αυτή τη δραματική εικόνα του φεγγαριού του Δία Ιώ και η σκιά του σαρώνει όλη την ταραγμένη ατμόσφαιρα του γιγαντιαίου της φυσικού αερίου . Σχετικά με το μέγεθος της σελήνης της Γης, η Ιώ είναι το πιο ηφαιστειογενές σώμα στο ηλιακό σύστημα και περιφέρεται στα 500.000 χιλιόμετρα πάνω από τις κορυφές των σύννεφων του πλανήτη.
Rovio παίρνει δημοφιλές παιχνίδι της στο τελευταίο σύνορο με Angry Birds Διαστήματος , την έναρξη 22 Μαρτίου, σε συνεργασία με το National Geographic και Βιβλία της NASA.
Photograph courtesy John Spencer (Lowell Observatory) and NASA
In 1999, to commemorate the ninth anniversary since its launch, the Hubble Space Telescope took this dramatic snapshot of Jupiter’s moon Io and its shadow sweeping across the gas giant’s turbulent atmosphere. About the size of Earth’s moon, Io is the most volcanic body in the solar system and orbits 500,000 kilometers above the planet’s cloud tops.
Οι χώρες που βρίσκονται πλησίον του Βορείου Πόλου της Γης αναμένεται να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο στις εξελίξεις που θα λάβουν χώρα στην Αρκτική.
Το στρώμα πάγου στην περιοχή λιώνει με πολύ ταχύτερους ρυθμούς από αυτούς που είχαν προβλεφθεί, με ορισμένους επιστήμονες να κάνουν λόγο για ολοκληρωτική απομείωση μέχρι το καλοκαίρι του 2040.
Θεωρείται πως στην Αρκτική κρύβονται τεράστιοι αναξιοποίητοι πόροι: από νέες εμπορικές θαλάσσιες γραμμές και αλιευτικά πεδία έως τουριστικά αξιοθέατα, ενώ στο υπέδαφός της εικάζεται ότι κείτονται τα μεγαλύτερα εναπομείναντα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. (more…)
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη NationalGeographic την 13 Αύγ 2007
Exotic creatures lie at the bottom of Japan’s Suruga Bay, including spider crabs, chimeras and lantern sharks.
See all National Geographic videos:http://video.nationalgeographic.com/video/?source=4001
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη keksinnot την 28 Μάρ 2008
If u have any questions, please read:
20 World’s most beautiful places.
20 Maailman kauneinta paikkaa.
Music used in this video:
1 Selah – Unknown
http://www.fileden.com/files/2009/2/21/2332029/selah2.mp3
2 House of Israel Out of Egypt – Unknown
http://www.fileden.com/files/2009/2/21/2332029/House_of_Israel-Out_of_Egypt.mp3
3 In the hall of the mountain king – Edvard Grieg
Note: Fileden is a free file sharing service and those were direct urls, there should be no ads. 2.11.2010
Images: Address is included in the credits.
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη DaveandNic4eva την 22 Φεβ 2010
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Δύο βήματα από την κόλαση – Eria . Καθίστε αναπαυτικά, χαλαρώστε και απολαύστε τις ομορφιές της Γης Αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε από τον David Bayliss * Ωστόσο, η πλειοψηφία των βίντεο που χρησιμοποιείται σε αυτό το βίντεο είναι ιδιοκτησία του TS Παραγωγής LLC. Το υλικό είναι ελεύθερα διαθέσιμο για να κατεβάσετε και να διανέμουν σε όλο τον κόσμο. * Οι περισσότερες από τις σκηνές είναι ότι η παραγωγή του TS LLC, Σε αυτό το βίντεο έχω ξανά κυριαρχήσει η ποιότητα, η προστιθέμενη οπτικές βελτιώσεις, εφέ, προσθέτοντας δευτερεύουσες αντικείμενα (ήλιοι κλπ), μουσικής, επέκτεινε το βίντεο κλιπ με περισσότερες, τίτλους, πολύ περισσότερο. Συνεπώς, αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε από τον εαυτό μου, αλλά δεν ισχυρίζονται ότι κατέχουν το υλικό. Δεν έχω αναμιχθεί οποιαδήποτε από τις αρχικές σκηνές γύρω επειδή ήταν ήδη σε τέλεια τάξη. Αν πιστεύετε ότι όλα όσα έχω κάνει λαμβάνεται το αρχικό υλικό και πρόσθεσε διαφορετική μουσική, θα ήταν λάθος. Η συνολική ποιότητα, τις επιπτώσεις και την αίσθηση του βίντεο έχει βελτιωθεί. Κατά τη γνώμη μου και σε όσους έχουν σχολιάσει.
SONG: Two Steps From Hell – Eria
Sit back, relax and enjoy the wonders of Earth.
This video was created by David Bayliss*
However, the majority of the footage used in this video is the property of TS Production LLC. The footage is freely available to download and distribute around the world.
* Most of the footage is that of TS production LLC, In this video I have re-mastered the quality, added visual enhancements, effects, adding secondary objects (suns etc), music, extended the video with more clips, titles, a much more. Therefore this video was created by myself but I do not claim to own the footage. I have not mixed any of the original footage around because it was already in the perfect order. If you believe all I have done is taken the original footage and added different music, you would be wrong. The overall quality, effects and feel to the video has been enhanced. In my opinion and those who have commented.
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη bittusahgal την 26 Ιούν 2011
Αυτό είναι ένα μη-εμπορική προσπάθεια να τονίσει το γεγονός ότι οι ηγέτες του κόσμου, ανεύθυνες και απερίσκεπτες εταιρίες «καταναλωτές» συνδυάζουν να καταστρέψουν τη ζωή πάνω στη γη. Είναι αφιερωμένη σε όλους εκείνους που έπεσαν μαχόμενοι για τον πλανήτη και εκείνων των οποίων η ζωή είναι στη γραμμή σήμερα. Η περικοπή τέθηκε μαζί από Vivek Chauhan, ένας νεαρός κινηματογραφιστής, μαζί με φυσιοδίφες που εργάζονται με το Ιερό της Ασίας δικτύου (www.sanctuaryasia.com). πίστωσης Περιεχόμενο: Η κύρια πηγή για το βίντεο ήταν απίστευτη ταινία του Yann Arthus-Bertrand του ΑΡΧΙΚΗ http: / / www.homethemovie.org/~~V . Η μουσική ήταν από τον Armand Amar. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και η Greenpeace http://timescapes.org/~~V
ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΟΡΕΙ ΝΑ ΦΘΑΣΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ 200 ΤΟΝΟΣΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΟΥΣ 33 ΜΕΤΡΑ . ΤΟ ΜΕΣΟ ΜΗΚΟΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ 23 -29 ΜΕΤΡΑ
ΟΙ ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΦΑΛΑΙΝΕΣ ΚΟΛΥΜΠΟΥΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ 2- 3 ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΣ ΦΟΡΕ ΜΟΝΕΣ. Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ 9-13 ΧΛΜ/ΩΡΑ ΑΛΛΑ ΕΑΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ 25 ΧΛΜ/ΩΡΑ
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ 10-1 2 ΛΕΠΤΩΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΔΙΑΡΚΩΣ . Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΖΥΓΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΕΛΕΦΑΝΤΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΑΧΟΣ 3 ΜΕΤΡΩΝ
Mέδουσες της Μεσογείου στις ακτές της Ισπανίας. (Φωτογραφία από Angel Fitor):
“Φύση”
Κυνήγι για την αντιλόπη στην Κένυα. (Φωτογραφία από τον Stefano Pesarelli):
Φαλαινοειδή Belugas σε μια στιγμη διασκέδασης στα νερα της Αρκτικής . (Φωτογραφία από Dafna Ben Nun):
MORE : WWW.GUARDACHE.WORDPRESS.COM
|
||||||
This Section offers PPS (power point) and Acrobat files that can be attached via email.
Please click (download) this file to view its entirety. All files have virus scan.
Ισπανία – ο κόκκινος ποταμός
Το ποτάμι Rio Tinto, στα βουνά Siera Morena της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τα παράξενα κοκκινο-κίτρινα νερά του. Τα αλλόκοτα χρώματα του οφείλονται στο γεγονός ότι περνάει από σημεία πλούσια σε διάφορα μεταλλεύματα και πετρώματα, τα οποία είναι υδροδιαλυτά (και αρκετά πλούσια σε οξέα) με αποτέλεσμα να έχει αυτές τις απίστευτες αποχρώσεις!
Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για την καταλληλότητα του νερού για οποιαδήποτε χρήση! Μόνο για να το βλέπουν οι επισκέπτες είναι!
—————————————————————————————————————-
….>>> (Δείτε τη συνέχεια παρακάτω)
Βολιβία – η μεγάλη αλμυρή λίμνη
Η λίμνη αυτή με την ονομασία Salar de Uyuni που βρίσκεται στα υψίπεδα της νοτιοδυτικής Βολιβίας, στην Νότια Αμερική είναι η μεγαλύτερη αλατο-λίμνη του κόσμου και βρίσκεται σε ύψος 3.656 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας!
Οι αντικατοπτρισμοί που προσφέρει είναι μαγευτικοί και το τοπίο μοιάζει να είναι Αρειανό – μάλιστα όταν βρέξει και υπάρχει νερό στην λίμνη, αποτελεί τον μεγαλύτερο καθρέφτη του πλανήτη μας. Περιτριγυρισμένη από βουνά με κάκτους, ηφαίστεια και geysers είναι ένα πολύ αλλόκοτο τοπίο που δικαίως βρίσκεται πολύ ψηλά στον κατάλογο με τα πιο παράξενα μέρη της γης! (more…)
Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.
.jpg)
01:56
Passipoularidou's weblog 
